Το πρωτάθλημα των θυγατρικών και του ό,τι να ‘ναι

Ξανά στο προσκήνιο η αναδιάρθρωση – ανέκδοτο της Σούπερ Λίγκας με κυβερνητική παρέμβαση. Στο δρόμο για το πρωτάθλημα των 10 ομάδων, ο υφυπουργός Αθλητισμού προτείνει μεταβατικό στάδιο λίγκας των 20 ομάδων η οποία θα «σπάσει» σε δυο πρωταθλήματα τη μεθεπόμενη περίοδο.

Το πρωτάθλημα των θυγατρικών και του ό,τι να ‘ναι | to10.gr

Από το καλύτερο πρωτάθλημα όλων των εποχών, όπως βιαστικά βάφτισαν τα παπαγαλάκια της εξυγίανσης την αγωνιστική σεζόν 2017-18, ετοιμαζόμαστε να ζήσουμε το καλύτερο πρωτάθλημα των… θυγατρικών!

Αν ισχύουν οι πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης έχει βαλθεί να ανακατέψει για τα καλά το επαγγελματικό ποδόσφαιρο της χώρας σχεδιάζοντας ένα πρωτάθλημα 20 ομάδων, το οποίο θα αποτελέσει και το αναγκαίο «σκαλοπάτι» προκειμένου να φτάσει στον αρχικό του στόχο που ήταν η μείωση των ομάδων της Α’ Εθνικής και της Β’ Εθνικής σε 10.

Από τη μία πλευρά κάποιος θα μπορούσε να αποδώσει τα εύσημα στον υφυπουργό Αθλητισμού, ο οποίος το ψάχνει, το παλεύει και το προσπαθεί, σε αντίθεση με τους καθ’ ύλην αρμόδιους όπως είναι η Σούπερ Λίγκα και η ΕΠΑΕ, οι οποίες έχουν καταντήσει άβουλοι συνεταιρισμοί που έχουν αφήσει τα πάντα στην τύχη. Και στον κακουργηματικά διωκόμενο Βασίλη Γκαγκάτση…

Από την άλλη πλευρά βέβαια, επειδή ζούμε στη βορειότερη αφρικανική χώρα, δεν μπορούμε παρά να είμαστε υποψιασμένοι και να αναζητούμε τα «κρυφά» κίνητρα πίσω από τέτοιες πολιτικές παρεμβάσεις.

Ακόμη κι αν αφήσουμε στην άκρη τα τεχνικά ζητήματα, για το ποιος θα διοργανώσει αυτό το πρωτάθλημα ή για το ποια θα είναι η μορφή του (38 αγωνιστικές ή δύο όμιλοι των 10 ομάδων και μετά νέοι όμιλοι με τους πέντε πρώτους και τους πέντε τελευταίους ή οτιδήποτε άλλο εμπνευστεί ο Βασιλειάδης και οι σύμβουλοί του), προκύπτει μια σειρά ερωτημάτων που αποδεικνύουν την προχειρότητα του εγχειρήματος και τους κινδύνους να ζήσουμε ακόμη μεγαλύτερο μπάχαλο απ’ ότι εφέτος!

Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι το συνδρομητικό κανάλι έχει συμβόλαιο με 8 ομάδες (ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός, Αστέρας, Πανιώνιος, Λάρισα, Λεβαδειακός, ΟΦΗ), ενώ οι υπόλοιπες είναι «άστεγες» τηλεοπτικά. Και με εξαίρεση τον Αρη, τον Παναθηναϊκό και τη Ξάνθη με τις οποίες υπάρχουν κάποιες συζητήσεις, οι υπόλοιποι (Ατρόμητος, Παναιτωλικός, ΠΑΣ Γιάννινα, Λαμία, Απόλλων Αθηνών, Κέρκυρα, Πλατανιάς και φυσικά οι άλλες δύο ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ που αναμένεται να συμπληρώσουν την 20άδα του νέου «υπερπρωταθλήματος») είναι στον «αέρα».

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, υπάρχουν δυο μεγάλες κατηγορίες. Από τη μία πλευρά οι (μάξιμουμ) 11 ομάδες που αναμένεται να έχουν τηλεοπτική στέγη και από την άλλη οι υπόλοιπες που θα κληθούν να ξεκινήσουν τον μαραθώνιο με τρομακτικό οικονομικό μειονέκτημα.

Ακόμη κι αν βρεθεί η ΕΡΤ σε ρόλο «χορηγού» προσφέροντας κάποια εκατομμύρια από τον πτωχευμένο κρατικό κορβανά, οι άστεγες ομάδες θα ψάξουν την επιβίωση με τους παλιούς «παραδοσιακούς» τρόπους, μπαίνοντας δηλαδή σε άρματα.

Η συγκεκριμένη αναδιάρθρωση του πρωταθλήματος αν και εφόσον προχωρήσει θα διευρύνει το χάσμα μεταξύ των ομάδων και την ανισονομία. Ουσιαστικά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ θα πάρουν… προαγωγή στη Σούπερ Λιγκ. Θα συνυπάρχουν ομάδες χωρίς πόρους, ομάδες χωρίς άδεια, ομάδες με χρέη, ομάδες χωρίς κόσμο με αυτές που θα έχουν τηλεοπτικά συμβόλαια, έσοδα, κόσμο, χορηγούς και επενδυτές με την «ελληνική» σημασία του όρου.

Κι αν κάποιος αναρωτιέται, μα δεν πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας, η απάντηση είναι αυτονόητη. Φυσικά και πρέπει. Από τις αρχές του αιώνα είχαν γίνει οι πρώτες σοβαρές μελέτες – τότε χρήματα υπήρχαν – και όλες συμφωνούσαν ότι αν θέλει η Ελλάδα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα αυτό θα πρέπει να γίνει με 10 ή 12 ομάδες.

Οι μελέτες και οι έρευνες συμφωνούσαν, όχι όμως και οι… συνέταιροι της λίγκας. Και τώρα έρχεται το κράτος να πάρει τις αποφάσεις που αυτοί αδυνατούσαν να πάρουν, αποφάσεις που αν εφαρμοστούν με τον συγκεκριμένο τρόπο θα είναι καταστροφικές μιας και ούτε με σχέδιο γίνονται, ούτε υπάρχει κάποια χρονική περίοδος κατά την οποία θα γίνουν οι απαραίτητες ζυμώσεις.

Απλά «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Τώρα τι προετοιμασία θα κάνουν οι ομάδες, τι μεταγραφές, τι σχεδιασμό μιας και δε θα ξέρουν ούτε πόσα ματς θα δώσουν, ούτε πόσους και ποιους αντιπάλους θα έχουν, αυτά είναι ερωτήματα για σοβαρούς και επαγγελματίες του ποδοσφαίρου, όχι για ερασιτέχνες ούτε για τους βασιλιάδες του «ό,τι να ‘ναι».

Το σίγουρο είναι ότι αν προχωρήσει το σχέδιο των 20 ομάδων, του χρόνου θα… απολαύσουμε το καλύτερο πρωτάθλημα θυγατρικών ομάδων. Κι όλα αυτά γιατί; Επειδή έχουμε πλημμυρίσει από ανίκανα ανθρωπάκια που αδυνατούν να εφαρμόσουν ακόμη και τους πιο απλούς νόμους και απλά τρέχουν γύρω-γύρω κυνηγώντας την ουρά τους νομίζοντας ότι κάτι προσφέρουν…