Από πότε το «έλα να υπογράψεις» σημαίνει «έχουμε την υπογραφή σου»;

Η διγλωσσία της ΑΕΚ στην υπόθεση Χριστοδουλόπουλου δείχνει την εκδικητική τάση προς τον παίκτη και επιβεβαιώνει πως το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να δείξει ότι τον δεν έχασε χωρίς μάχη και να μετριάσει την επικοινωνιακή και αγωνιστική ήττα της.

Από πότε το «έλα να υπογράψεις» σημαίνει «έχουμε την υπογραφή σου»; | to10.gr

Είναι το πρόσωπο της χρονιάς στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Αδιαμφισβήτητα. Ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος κυριάρχησε αγωνιστικά τη σεζόν που ολοκληρώθηκε και με τις επιδόσεις του αποτέλεσε τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ, την οποία και οδήγησε σε μεγάλες νίκες, αλλά και στον πρώτο της τίτλο μετά από 24 χρόνια. Υπό την αγωνιστική οπτική, λοιπόν, ο Ολυμπιακός αποκτά τον κορυφαίο παίκτη του φετινού πρωταθλήματος και αποδυναμώνει έναν από τους βασικούς του αντιπάλους. Μια απόφαση που εξηγεί και την τοποθέτησή του στην κορυφή της λίστας με τα σημαντικότερα πρόσωπα στην αθλητική επικαιρότητα της Ελλάδος για αυτό το καλοκαίρι.

Μια απόφαση που πάρθηκε με συγκεκριμένα οικονομικά και αγωνιστικά κριτήρια. Μια απόφαση που δεν ήταν δύσκολη για τον παίκτη. Αντιθέτως, η συμπεριφορά της ΑΕΚ και προσωπικά του Μελισσανίδη του το έκαναν πολύ πιο εύκολο. Αν και, επαναλαμβάνουμε, ακόμη κι αν η Ενωση του προσέφερε τα ίδια χρήματα, ο ίδιος δεν θα δεχόταν να μείνει. Θα επέλεγε πάλι να κάνει το δύσκολο και το απρόβλεπτο. Όπως έκανε από τότε που επέλεξε να φύγει με το «έτσι θέλω» για την Αγγλία και τη Λίβερπουλ, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να χάσει μια ολόκληρη σεζόν με δικαστήρια και επιθέσεις κάθε λογής από τους Θεσσαλονικείς.

Στην εξίσωση ΑΕΚ-Λάζαρος τα πράγματα είναι πιο απλά από ποτέ. Ο παίκτης είναι ελεύθερος, γιατί μονομερής ανανέωση συμβολαίου δεν υφίσταται. Και ο πολύ καλός νομικός που διαθέτει η Ενωση, Μηνάς Λυσάνδρου, είναι ο πρώτος που το γνωρίζει. Όπως γνωρίζει πολύ καλά ο διευθύνων σύμβουλος της ΠΑΕ ΑΕΚ πως το μόνο που επιδιώκει η ομάδα του είναι να καταφέρει να μετριάσει όσο γίνεται την τεράστια αγωνιστική και επικοινωνιακή ήττα που υπέστη από τους Ερυθρόλευκους.

Ξαφνικά, λοιπόν, εκεί που η επίσημη ΑΕΚ μετέφερε (και δημόσια, μέσω των ρεπορτάζ) ότι «περιμένουμε τον Λάζαρο να τηρήσει τη συμφωνία και να υπογράψει» ή σε πιο έντονο ύφος «έλα να υπογράψεις», ξαφνικά μάθαμε κάτι άλλο. Μάθαμε ότι το «έλα να υπογράψεις» σημαίνει «έχουμε την υπογραφή σου». Κάτι που επισήμως διαρρέεται από το βράδυ της Δευτέρας από τους Κιτρινόμαυρους και αφού ο Λάζαρος και εκπρόσωπός του είχαν αρνηθεί να συναντηθεί με τον Μελισσανίδη.

Αλήθεια, γιατί τέτοια πρεμούρα για το περίφημο αυτό ραντεβού, εάν ο παίκτης είχε συμβόλαιο; Γιατί η ΑΕΚ δεν τελείωνε μεμιάς το θέμα ξεκαθαρίζοντας από την πρώτη στιγμή ότι «παίκτης έχει συμβόλαιο και όποιος τον θέλει πρέπει να μιλήσει μαζί μας»; Γιατί ο Μελισσανίδης δεν τον φώναξε στο γραφείο του να τον… βάλει στη θέση του, όπως έκανε με το παλιόπαιδο Βράνιες τον Ιανουάριο; Τυπικά Ερωτήματα με προφανείς και αυτονόητες απαντήσεις.

Για να το κλείνουμε. Ο Χριστοδουλόπουλος θα παίξει στον Ολυμπιακό με 10 χρόνια καθυστέρηση, από το καλοκαίρι του 2008, όταν είχε κάνει τα πάντα για να μην πάει από τον ΠΑΟΚ στον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό. Οσο κι αν η ΑΕΚ προσπαθεί να μετριάσει το επικοινωνιακό και αγωνιστικό «χαστούκι» που δέχθηκε, το μόνο που θα κάνει είναι να χάσει τον χρόνο της. Και τελικά θα υποστεί ακόμη μία ήττα.

ΥΓ. Είναι κατανοητή η ανάγκη κάποιου να γράψει κάτι για τα μάτια του κόσμου. Αλλά μην εκτίθεστε με «αποκλειστικά» και διάφορες τέτοιες αηδίες που γνωρίζετε ότι δεν έχουν βάση. Ειδικά σε θέματα και ομάδες που δεν γνωρίζετε. Η άγνοια καμιά φορά κάνει καλό, αλλά όχι πάντα.

ΥΓ2. Οι διεθνείς ποδοσφαιριστές (μεταξύ αυτών και εκείνοι της ΑΕΚ), γνώριζαν εδώ και καιρό τις σκέψεις και τις αποφάσεις του Χριστοδουλόπουλου. Στα πλάνα του, λοιπόν, η ΑΕΚ δεν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που διεθνείς παίκτες των Κιτρινόμαυρων έκαναν ότι… δεν άκουγαν τις συζητήσεις και τα πειράγματα των αντίστοιχων του Ολυμπιακού προς τον έμπειρο εξτρέμ.

ΥΓ3. Κι αν έρθει κι άλλο «χαστούκι», από εκεί (και εκεί) που δεν το περιμένει κανείς; Τι θα γίνει;