Όταν ο tiger αναφώνησε «Τιναφτόρε», ως άλλος Βιειρίνια

Το έργο γύρισε με τη λαβή του Ράμος που το προηγούμενο βράδυ διάβαζε το βιβλίο «καράτε κιντ-ποδοσφαιριστής», του συγγραφέα Γιώργου Ανατολάκη

Όταν  ο tiger αναφώνησε «Τιναφτόρε», ως άλλος Βιειρίνια | to10.gr

Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να κάνει ο tiger μετά τη λήξη του τελικού στο Κίεβο, ήταν να πάρει τηλέφωνο τον ψητά προπονητή κι εν μέσω των «γειά στα χέρια σου ρε Μανόλο, πιάσε και μια paella στο 4», να του ζητήσει ταπεινά συγγνώμη για την απόφασή να τον στείλει πακέτο στην πατρίδα του.

Καλό του έκανε σε τελική, αφού η παγκόσμια γαστρονομία κέρδισε έναν πολλά υποσχόμενο σεφ, σίγουρα όμως ο τρόπος δεν ήταν ο ενδεδειγμένος για μια διάνοια της προπονητικής.

Είναι πέρα από κάθε συζήτηση, πως η απόφαση του tiger επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την ξεφτίλα του τελικού. Δεν ήταν και λίγο πράγμα, να κατεβαίνεις ως και καλά πρωταθλήτρια, θέλοντας να κλείσεις με τον πιο εμφατικό τρόπο τα στόματα όσων μιλούσαν για πρωτάθλημα εφετών, να κάνεις ρόμπα το Λουτσέσκου που επέμενε να απαριθμεί τους βαθμούς που πήρε η ομάδα του στο χορτάρι και αντί να επιβεβαιώνεις τον τίτλο σου, να δικαιώνεις πανηγυρικά όσους μιλούσαν για χάρτινη πρωταθλήτρια.

Είχα γράψει και μετά τον τελικό πως δεν ήταν θέμα αποτελέσματος και μόνο, το κύπελλο αποκαλείται και ως ο θεσμός των εκπλήξεων, δεν είναι λίγες οι φορές που το έχουν πάρει τα αουτσάιντερ. Αυτός όμως ήταν τελικός επιβεβαίωσης, που έγινε στη σκιά όσων συνέβησαν στο πρωτάθλημα, ο ΠΑΟΚ ήθελε να επιβεβαιώσει την αγωνιστική του ανωτερότητα, η δε χάρτινη να αποδείξει ότι δεν είναι χάρτινη.

Ή ότι εν πάση περιπτώσει, ακόμα κι αν το πήρε στα χαρτιά, ήταν η άξια πρωταθλήτρια και θα το έπαιρνε και στο χορτάρι.

Το ότι φοβήθηκε να επιστρέψει στο χορτάρι θα είχε ξεχαστεί, ειδικά αν η τελευταία εντύπωση, αυτή που πάντα μένει δηλαδή, συνοδευόταν από την κατάκτηση του κυπέλλου…

Πριν από 15 βράδια λοιπόν, η χάρτινη δεν έχασε απλώς ένα κύπελλο, έχασε και τη μπάλα, καταστρέφοντας ταυτόχρονα όλο το επικοινωνιακό αφήγημα, που κατασκεύασε με τόσο κόπο.

Χάσε το κύπελλο, χάσε με 2-0 δε θα είσαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος, εδώ ο μεγάλος «ο Άρης» έχει πάει σε τέσσερις τελικούς και δεν έχει πετύχει γκολ, κατά το καμμία δουλειά δεν είναι ντροπή, έτσι και κανένα αποτέλεσμα δεν είναι ντροπή.

Δεν γίνεται όμως να κατεβαίνεις ως πρωταθλήτρια στο σπίτι σου μάλιστα και να ψάχνεις να βρεις το τόπι, να κάνεις την πρώτη τελική στο 82, όταν ο αντίπαλος σε έχει κάνει γιο-γιο, δημιουργώντας καμιά 15αριά στο ρελαντί κι έχοντας χάσει και πέναλτι.

Ο αγωνιστικός προσανατολισμός της χάρτινης ήταν απλά να πιέσει τον ΠΑΟΚ απαγορεύοντας του να στρώσει το κλασικό παιγνίδι που ξεκινάει από τα μετόπισθεν, μόλις ο Λουτσέσκου έδωσε εντολή να φεύγει η μπάλα με τη μια, η χάρτινη παρέδωσε πνεύμα, γιατί απλά δεν είχε τι άλλο να κάνει, όλη η αγωνιστική φιλοσοφία του ψητά επικεντρώνεται στην καταστροφή, η λέξη δημιουργία δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο του.

Όταν στη σχολή που πήρε το δίπλωμα, ο δάσκαλος έφτανε στο κεφάλαιο «ανάπτυξη», έκανε κοπάνα και πήγαινε στην απέναντι καντίνα, να εξασκήσει το κρυφό ταλέντο του.

Βλέποντας τη Ρεάλ στον τελικό λοιπόν και μέχρι να τραυματιστεί ο Σαλάχ, το μυαλό του tiger θα πήγε σίγουρα στον τελικό του ΟΑΚΑ, συνειδητοποιώντας πως υπάρχουν και χειρότερα από το έκτρωμα του Μανόλο.

Αν η εικόνα της χάρτινης στο ΟΑΚΑ παρέπεμπε σε Λεβαδειακό, η αντίστοιχη των Ισπανών μέχρι να αποχωρήσει ο Αιγύπτιος, θύμιζε Φάρο Κερατσινίου στον τελικό με τον Παναθηναϊκό.

Το έργο γύρισε τούμπα μετά τη λαβή του Ράμος που στοιχηματίζω πως το προηγούμενο βράδυ θα προσπαθούσε να χαλαρώσει, διαβάζοντας το βιβλίο «καράτε κιντ-ποδοσφαιριστής»,του συγγραφέα Γιώργου Ανατολάκη.

Το σημείο πάντως που ο tiger αναθεώρησε εντελώς την άποψη του για τον ψητά προπονητή, ήταν στο γκολ ισοφάρισης της Λίβερπουλ, που προκάλεσε κάτι χλιαρές διαμαρτυρίες των Μαδριλένιων για οφσάιντ.

«Τιναφτόρε» θα αναφώνησε ο tiger ως άλλος Βιειρίνια, η σκέψη του οποίου συνεχίζει να στοιχειώνει το μυαλό του το τελευταίο διάστημα. «Τι γατιά είστε εσείς ρε, που επιτρέπετε στο βοηθό να φύγει στη σέντρα,».Ή μάλλον να φτάσει στη σέντρα, γιατί κι ο Ποντίκης ξεκίνησε, αλλά τον γύρισαν πίσω με το ζόρι…

«Ντου στον βοηθό λοιπόν, να γυρίσει κι αυτός με τη σειρά του πίσω τον διαιτητή, να ακυρώσει το γκολ, έτσι παίζεται το σύγχρονο ποδόσφαιρο, έτσι κατακτούν τρόπαια οι ομάδες.».

Το μόνο που χαλούσε το σενάριο ήταν πως άλλος προπονητής θα είχε το όνομα και άλλος τη χάρη, αλλά σιγά τα δύσκολα.

Η δουλειά να γινόταν και μετά ας δανειζόταν το όνομα του Γερμανού, για να δοθεί ονοματεπώνυμο με τον πιο επίσημο τρόπο, στην ποδοσφαιρική Κλοπ-ή.

Μεταξύ μας τώρα και με το όνομα του Ζιντάν θα έβρισκε άκρη, με παίκτες από τον Απόλλωνα και τον Εργοτέλη ενισχύει το ρόστερ, με προγράμματα του ΕΣΠΑ φτιάχνει γήπεδο, οπότε μια χαρά θα ταίριαζε και το Ζητιάν…..