Λέοναρντ: Όταν η σιωπή κάνει τον μεγαλύτερο… θόρυβο

Ο Καουάι Λέοναρντ βρέθηκε από το κολέγιο, πρωταθλητής και από την αμφισβήτηση, στην καταξίωση, σε όλα αυτά στηριζόμενος στο ταλέντο και τη... σιωπή του.

Λέοναρντ: Όταν η σιωπή κάνει τον μεγαλύτερο… θόρυβο | to10.gr

Λένε πως η καλύτερη απάντηση πολλές φορές είναι η σιωπή. Ο Καουάι Λέοναρντ σε ολόκληρη την καριέρα του, αλλά και τη ζωή του, έχει δώσει πολλές απαντήσεις μέσω της σιωπής του. Από τα παρκέ του ΝΒΑ, μέχρι το πλυντήριο αυτοκινήτων που διατηρούσε ο πατέρας του.

Ο παίκτης των Τορόντο Ράπτορς γνώρισε από μικρός το πόσο σκληρή μπορεί να γίνει η ζωή. Ωστόσο ο «Klaw» δεν το έβαλε ποτέ κάτω και δεν κατέθεσε ποτέ τα όπλα, αντιθέτως έσκυψε το κεφάλι και συνέχισε να παλεύει για να βρεθεί στην κορυφή, με τη σιωπή του να μιλά για εκείνον.

Το συμβάν που τον άλλαξε για πάντα

Γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου του 1991, στο Λος Άντζελες, και παρά το «φανταχτερό» όνομα της πόλης, η ζωή του Λέοναρντ μόνο «φανταχτερή» δεν ήταν. Ζούσε με τη μητέρα του η οποία είχε χωρίσει με τον πατέρα του και για να τον βλέπει περνούσε αρκετό χρόνο στο πλυντήριο αυτοκινήτων που εκείνος διατηρούσε.

Αρχικά είχε ασχοληθεί με το Αμερικάνικο ποδόσφαιρο, ενώ στο Λύκειο έδειξε όλες τις πτυχές του τεράστιου ταλέντου του στο άθλημα με την πορτοκαλί μπάλα. Το μπάσκετ δηλαδή. Βέβαια μέχρι το Λύκειο, στα πρώτα του βήματα με τη «σπυριάρα» δεν ήταν όπως θα ήθελε.

Επειδή δεν είχε μεταφορικό μέσο, δεν κατάφερε να πάει στις δοκιμές που έκανε η ομάδα του. Βέβαια επειδή η ζωή έχει και τα καλά της, όταν αποφάσισε να ασχοληθεί σοβαρά με το άθλημα βρήκε την ευκαιρία που έψαξε και χρειαζόταν.

Ενδιάμεσα όμως είχε συμβεί ένα τραγικό συμβάν που άλλαξε τελείως τον τρόπο που σκεφτόταν και φερόταν ο Λέοναρντ. Ο πατέρας του βρέθηκε νεκρός, σε ηλικία 43 ετών, στη δουλειά του, χωρίς να μάθει ποτέ γιατί. Αυτό τον έκανε πιο δυνατό και μόλις 24 ώρες μετά τον θάνατο του βγήκε κανονικά να παίξει μπάσκετ με την ομάδα του πραγματοποιώντας εξαιρετική εμφάνιση.

Έπειτα από αυτή τη σκληρή δοκιμασία που έπρεπε να ξεπεράσει, αγωνιζόμενος όπως στα παρκέ, σαν… λιοντάρι, δήλωσε συμμετοχή στο ντραφτ του 2011. Οι Πέισερς τον επέλεξαν και του έδωσαν την ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρο του.

Η ομάδα της Ιντιάνα, όμως, τον αντάλλαξε αμέσως και τον έστειλε στους Σαν Αντόνιο Σπερς παίρνοντας ως αντάλλαγμα το αγαπημένο παιδί του Γκρεγκ Πόποβιτς, τον Τζορτζ Χιλ. Καταλαβαίνετε λοιπόν πως για να κάνει αυτήν την κίνηση ο έμπειρος κόουτς είχε δει κάτι που ίσως κανείς δεν είχε διακρίνει μέσα από τη σιωπή που έβγαζε ο Καουάι. Αυτό ήταν πια. Η καριέρα του Λέοναρντ είχε πάρει πια το δρόμο της.

Τα χρόνια στο Σαν Αντόνιο

Η πρώτη του σεζόν ως «ρούκι» ήταν αναγνωριστική και κυρίως ο Πόποβιτς προσπαθούσε να τον εντάξει στο πλάνο της ομάδας για να γίνει ένας μελλοντικός σταρ. Η επόμενη σεζόν (2012-13) ήταν η καθοριστική για το ποιος θα γινόταν τα επόμενα χρόνια ο «δαγκάνας».

Ήταν η χρονιά που τα «σπιρούνια» διεκδίκησαν τον τίτλο και θα μπορούσαν να τον είχαν κερδίσει αν ο Ρέι Άλεν δεν είχε ευστοχήσει στο σουτ της καριέρας του, κατά τη διάρκεια του Game 6. Οι Σπερς μπορεί να μην κέρδισαν το τρόπαιο, κέρδισαν όμως αυτόν τον απίθανο παίκτη. Σε ηλικία 21 ετών μπήκε στο γήπεδο κοιτάζοντας στα μάτια τον τεράστιο ΛεΜπρόν Τζέιμς, παίζοντας πάνω του εξαιρετική άμυνα και κάνοντας αρκετά καλά ματς.

Η επόμενη σεζόν ήταν η στιγμή που εκείνη η μικρή «ηλιαχτίδα» που είχε δειλά ξεπροβάλλει από το συννεφιασμένο του πρόσωπο, θα γινόταν ο ήλιος που θα φώτιζε τον δρόμο του Λέοναρντ προς την καταξίωση και την κορυφή του κόσμου.

Το απίθανο σύστημα που είχε δημιουργήσει ο Γκρεγκ Πόποβιτς, με το λεγόμενο «beautiful game», ήταν αυτό που χρειαζόταν ο «Klaw» για να δείξει ποιος πραγματικά ήταν. Το αποτέλεσμα δικαίωσε τους πάντες.

Τον Πόποβιτς για την επιλογή του να ανταλλάξει το αγαπημένο του παιδί, τον Λέοναρντ που εμπιστεύθηκε τον Ποπ βλέποντας τον σαν τον πατέρα που είχε χάσει και γενικά όλος ο οργανισμός της ομάδας από την πόλη του Τέξας.

Τα «σπιρούνια» βρήκαν ξανά στους τελικούς του ΝΒΑ την παρέα του Τζέιμς, του Ουέιντ, του Μπος και του Άλεν. Αυτή τη φορά όμως οι Σπερς ήταν έτοιμοι για όλα και ο Λέοναρντ σε δαιμονιώδη κατάσταση. Η σειρά τελείωσε στο 4-1 και η ομάδα του Πόποβιτς κατακτούσε το πέμπτο της δαχτυλίδι.

MVP των τελικών, επάξια, θα έβγαινε ο Καουάι Λέοναρντ αφού στα πέντε παιχνίδια είχε 17,8 πόντοι, 6,4 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 1,6 κλεψίματα και 1,2 μπλοκ σε περίπου 34 λεπτά συμμετοχής. Και ο καθένας μπορεί να αναρωτιέται. Τι άλλο να έκανε ο άνθρωπος σε αυτή την ηλικία;

Έπειτα ακολούθησαν δύο ακόμη χρονιές στις οποίες βελτιωνόταν συνεχώς, ειδικά στον επιθετικό τομέα, έχοντας μετατραπεί έτσι στον καλύτερο «two way» παίκτη της λίγκας. Δηλαδή να αγωνίζεται το ίδιο καλά, τόσο στην επίθεση, όσο και στην άμυνα.

Η χρονιά που άλλαξε τα πάντα

Η σεζόν 2016-17 ήταν εκείνη που θα άλλαζε για πάντα τον Λέοναρντ και θα έδινε την ένταση στη ζωή του που δεν είχε τόσα χρόνια στο Σαν Αντόνιο. Ήταν η χρονιά που ο Καουάι κόντεψε να οδηγήσει τους Σπερς, σχεδόν μόνος του, στην κορυφή.

Η ομάδα του Γκρεγκ Πόποβιτς έφτασε μέχρι τους τελικούς της Δυτικής περιφέρειας αντιμετωπίζοντας τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Στο πρώτο ματς της σειράς ο Λέοναρντ βρίσκεται σε απίστευτη κατάσταση και δεν σταματά να φορτώνει το καλάθι των «πολεμιστών» με πόντους.

Τελειώνει το πρώτο ημίχρονο με 21 πόντους και οδηγεί τους Σπερς σε μια μεγάλη διαφορά. Φτάνουμε στην τρίτη περίοδο. Το ρολόι δείχνει να απομένουν 7:55 για το τέλος του δωδεκαλέπτου. Ο «Klaw» κάνει μια κίνηση προς τα αριστερά και σουτάρει. Την ώρα που προσγειώνεται στο έδαφος πατά το πόδι του Ζάζα Πατσούλια και πέφτει. Αυτό ήταν. Τίποτα πια δεν θα ήταν το ίδιο για κανέναν.

Η τελευταία σεζόν στο Τέξας

Ο Λέοναρντ έχασε το υπόλοιπο της σεζόν και δεν μπόρεσε να αποτρέψει την ήττα των Σπερς. Ωστόσο όλοι είχαν την ελπίδα, έπειτα από τέτοιες εμφανίσεις πως θα οδηγήσει τα «σπιρούνια» και πάλι σε επιτυχίες.

Η χρονιά ξεκινά και όλοι περιμένουν πότε θα γυρίσει. Εν τω μεταξύ ο Καουάι έχει υποστεί ακόμη έναν τραυματισμό στο πόδι που δεν του επιτρέπει να παίξει. Ο παίκτης επιμένει ότι πονάει, όμως οι εξετάσεις που του έκανε το ιατρικό τιμ της ομάδας είναι πεντακάθαρες. Τι συμβαίνει όμως και δεν παίζει;

Δεν μαθαίνουμε ποτέ. Θα εμφανιστεί σε μόλις εννέα ματς με τη φανέλα του συλλόγου και από τον Ιανουάριο θα εξαφανιστεί από το Σαν Αντόνιο. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι πονάει και προσλαμβάνει δικούς του γιατρούς, εν όσο βρίσκεται στο Λος Άντζελες.

Τελικά ολοκληρώνεται η σεζόν και ο Λέοναρντ δεν στηρίζει τους συμπαίκτες του στα πλέι-οφ. Όλοι σιγά-σιγά συζητούν πως λογικά θα αποχωρήσει. Ξαφνικά «σκάει η βόμβα» πως έχει ζητήσει ανταλλαγή. Το γυαλί έχει ραγίσει και δεν κολλά.

Τελικά μια μέρα του Ιουλίου ανακοινώνεται πως πηγαίνει στο Τορόντο για λογαριασμό των Ράπτορς σε αντάλλαγμα του ΝτεΜάρ ΝτεΡόζαν που πηγαίνει στο Τέξας.

Η σεζόν της επιστροφής στο Τορόντο

Ο Καουάι είχε καταφέρει να κάνει μια ολόκληρη πόλη, μια ολόκληρη ομάδα να αναρωτιέται γιατί έφυγε και δεν έμεινε. Άλλοι τον υποστήριξαν και άλλοι τον χλεύασαν. Ο ίδιος όμως παρέμενε ταπεινός και σιωπηλός χωρίς να μιλά. Μόνο ένα γράμμα άφησε στους φίλους των Σπερς που έλεγε πόσο τους αγαπά.

Κανείς δεν ήξερε πως θα γυρίσει, σε τι κατάσταση θα βρισκόταν. Αμφισβητήθηκε. Εκείνος όμως δεν μιλούσε. Δεν του αρέσει άλλωστε. Προτίμησε να μιλήσει με το παιχνίδι του. Όπως έκανε πάντα. Τα πρώτα δείγματα ήταν ενθαρρυντικά. Τελικά άρχισε να γίνεται ο παλιός Καουάι.

Η μεγάλη στιγμή που θα αντιμετώπιζε την ομάδα των Σπερς στο Τέξας είχε φτάσει. Όλοι την περίμεναν. Μια πινακίδα με τη λέξη «προδότης» σηκώθηκε. Οι περισσότεροι στο γήπεδο το φώναξαν μάλιστα. Εκείνος όμως δεν μιλούσε. Οι Σπερς νίκησαν, αλλά κανέναν δεν ενδιέφερε πραγματικά.

Το τέλος του ματς βρίσκει τον Λέοναρντ, που έχει ακούσει τα… πάντα από τους φίλους των «σπιρουνιών», να βυθίζεται στην αγκαλιά του Γκρεγκ Πόποβιτς. Στην αγκαλιά του δεύτερου πατέρα του που έλεγαν πως τον είχε προδώσει. Εκεί δόθηκε η απάντηση σε όλους, εκείνο το παιδί από το Λος Άντζελες, ακόμη είχε την αγάπη του μέντορα του και τίποτα δεν είχε σημασία.

Και φτάνουμε στο σήμερα. Ο Λέοναρντ έχει πετύχει ένα από τα μεγαλύτερα σουτ της καριέρας του και ένα από τα μεγαλύτερα στην ιστορία των Ράπτορς, απέναντι στους Φιλαδέλφεια Σίξερς στα ημιτελικά της Ανατολής. Στέλνοντας στα τελικά της περιφέρειας τους «δεινόσαυρους».

Τώρα και πάλι ο Λέοναρντ είχε έρθει στο προσκήνιο, για το σωστό λόγο αυτή τη φορά. Ακόμα και οι οπαδοί των Σπερς κατάλαβαν πως δεν έχει αξία να μισείς αυτόν τον παίκτη, απλώς πρέπει να τον παρακολουθείς και να τον θαυμάζεις.

Γιατί αυτό το παιδί πέρασε πολλά στη ζωή του. Δεν μιλάει πολύ και είναι πάντα ταπεινός. Μιλά με την μπάλα στο γήπεδο. Όταν η μπάλα καίει. Γιατί ο Λέοναρντ έχει κάνει κάτι που ελάχιστοι έχουν καταφέρει, όχι μόνο στον αθλητισμό, αλλά και στη ζωή. Έχει καταφέρει να κάνε θόρυβο με τη… σιωπή του.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο