Άρης: Ο Μίλιτσιτς πήγε να πάρει το μεγάλο διπλό στην Τουρκία, ο Μίλιτσιτς το έχασε που ξέχασε τους σέντερ

Ένα ακόμη παιχνίδι φέτος στο οποίο ο Άρης αξίζει τη νίκη, μπορεί να την πάρει και τελικά τη χάνει με έναν πικρό τρόπο που εν τέλει αδικεί την προσπάθειά που έχει κάνει σε όλο το προηγούμενο διάστημα του αγώνα.

Κόντρα στη Μπαχτσεσεχίρ ήταν ίσως η καλύτερη εμφάνιση που έκανε φέτος ο «Θεός του πολέμου», ναι καλύτερη κι από το σχεδόν τεέλιο0 παιχνίδι με τον Προμηθέα λόγω του υψηλού μπάτζετ και της δυναμικότητας των Τούρκων. Συνεπώς αυτό το 81-79 που ήρθε κυριολεκτικά στο τελευταίο δευτερόλεπτο  ήταν και η μεγαλύτερη αδικία που έκανε ο Άρης προς τον εαυτό του.

Επειδή βλέπω στο διαδίκτυο αρκετούς να τα ρίχνουν αποκλειστικά στον Ιγκόρ Μίλιτσιτς, θα πρέπει να είμαστε δίκαιοι. Όντως ο προπονητής έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης, αλλά έχει και μεγάλο μερίδιο στο ότι ως τα τελευταία 6-7 λεπτά η ομάδα του έκανε ένα εξαιρετικό παιχνίδι.

Ας τα δούμε αναλυτικά: Στην Τουρκία ο Άρης ως το 33-34 ήταν σε όλο σχεδόν το ματς μπροστά στο σκορ, με ψυχραιμία, με χαρακτήρα, με ωραίες συνεργασίες και επιθετική πολυφωνία. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και στα ματς που η ομάδα του Μίλιτσιτς χάνει, έχει την ικανότητα να ξεπερνάει για πλάκα τους 85-90 πόντους και αρκετές φορές και τους 100.

Για να κερδίσεις όμως απέναντι σε ένα σύνολο όπως η Μπαχτσεσεχίρ και μάλιστα μέσα στην έδρα της πρέπει να παίξεις άμυνα. Κι όντως το έκανε αυτό σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό πλην του τελευταίου κομματιού της αναμέτρησης. Οι κίτρινοι παρουσίασαν βελτίωση στο μεγαλύτερη πληγή τους φέτος (την άμυνα), έχοντας καλύτερες αποστάσεις και αλληλοκαλύψεις και γενικότερα μεγαλύτερη διάθεση ατομικά ο κάθε παίκτης.

Είναι εντυπωσιακό ότι οι ποιοτικοί Τούρκοι είχαν καταφέρει να σκοράρουν μόλις 58 πόντους σε 33 ολόκληρα λεπτά, συγκομιδή που λέει πολλά.

Επίσης ο Μίλιτσιτς έχει καταφέρει σε έναν καλό βαθμό να βάλει «χαλινάρι» στον Μήτρου-Λονγκ (μόλις 1 λάθος χθες) και να αξιοποιήσει τον Άντζουσιτς, όχι μόνο ως σκόρερ, αλλά και ως πασέρ (4 ασίστ στην Τουρκία), έστω κι αν ο Σέρβος δεν είναι πλέι μέικερ.

Στα αρνητικά το γεγονός ότι σε ένα ακόμη παιχνίδι ο Μίλιτσιτς αποφάσισε να τελειώσει το ματς χωρίς σέντερ. Είναι απορίας άξιο όταν διαθέτεις το «φόβητρο» που λέγεται Αντετοκούνμπο (ο οποίος ήταν καταλυτικός στο παιχνίδι) να μην υπάρχει μέσα στην 5άδα στα τελευταία λεπτά. Κι όχι μόνο δεν ήταν μέσα ο  Κώστας, αλλά ούτε κι ο Φόρεστερ. Ποιος ο λόγος να παίξεις με έναν ψηλό μεν, βαρύ δε και όχι καλό αμυντικό παίκτη όπως ο Κουλμπόκα.

Κανείς δεν γνωρίζει πως θα εξελισσόταν το ματς αν στο παρκέ ήταν ο αδελφός του Γιάννη, πολύ δύσκολα όμως ο Φλιν που έβαλε το τελευταίο καλάθι, θα πήγαινε τόσο άνετα στο λέι απ.

Επιπλέον ο Μίλιτσιτς που είχε «κρατήσει» την ομάδα πνευματικά ως εκείνο το σημείο χρεώνεται και το μπλακ-άουτ των τελευταίων 6-7 λεπτών. Ο Άρης πέτυχε μόλις 5 πόντους στο διάστημα αυτό, δέχθηκε 11 πόντους μέσα σε μόλις 2 λεπτά και συνολικό 25-15 στο τελευταίο δεκάλεπτο. Εν τέλει το κοντέρ έγραψε παθητικό 81 και ταυτόχρονα σήμανε μια ήττα που αν την απέφευγε θα ήταν με το…1,5 πόδι στην επόμενη φάση.

Βεβαίως και δεν φταίει αποκλειστικά ο Κροάτης τεχνικός γι αυτό το ολικό μπλάκ άουτ στο τέλος, καθώς αν έμπαιναν 1-2 σουτ σε τόσες άστοχες επιθέσεις ο Άρης θα είχε κερδίσει. Η ευθύνη του έγκειται κυρίως στο ότι δεν μπόρεσε να διατηρήσει το καθαρό μυαλό για τόσο  μεγάλο διάστημα με αποτέλεσμα οι παίκτες του να κάνουν ό,τι μπορούν για να χάσουν και τελικά έχασαν.

Σε γενικές γραμμές ο Άρης επί Μίλιτσιτς έχει βελτιωθεί σε αρκετά κομμάτια (βοήθησαν φυσικά καταλυτικά και οι προσθήκες των Άντζουσιτς, Νουά), ενώ μπορεί κανείς να του πιστώσει το ελαφρυντικό της κακοστημένης από το καλοκαίρι ομάδας, που δεν είναι εύκολο να σουλουπωθεί μεσούσης της σεζόν.

Από την άλλη ο Κροάτης κάπου το… χάνει. Είτε στη διαχείριση του υλικού σε σχέση με την εξέλιξη των αγώνων, είτε στις δηλώσεις που κάνει και φαίνεται να ρίχνει τις μεγαλύτερες ευθύνες στους παίκτες του.

Ας κρατήσουμε προς το παρόν τα θετικά, να δοθεί βάρος στην πρόκριση γιατί ακόμη υπάρχουν ελπίδες και θα είναι κρίμα να χαθεί ενώ ο Άρης την αξίζει. Και το καλοκαίρι βλέπουμε…

ΥΓ: Σωστό ότι Φορμπς τέθηκε εκτός ομάδας καθώς δεν μπορούσε να προσφέρει καθόλου. Λάθος ότι τέθηκε εκτός ο Ίνοκ εφόσον μπορούσες να τον πληρώνεις. Έστω και ως 3ος ψηλός θα μπορούσε να αποτελέσει μια λύση, διαθέτοντας κιόλας τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον Κώστα και τον Φόρεστερ.

ΥΓ1: Ο Μήτρου-Λονγκ είναι ένας πολύτιμος παίκτης που δύσκολα ο Άρης θα βρει όσο διαθέτει το μπάτζετ που διαθέτει. Πόσους Έλληνες ξέρετε σε αυτό το επίπεδο, ικανούς να σκοράρουν 15+ πόντους, με το πρώτο βήμα, το μπάσιμο, και το σουτ μετά από ντρίμπλα που διαθέτει ομογενής γκαρντ;