Αθλητικά νέα, Ειδήσεις, Sport 24/7

Τα κλισέ για τα ντέρμπι είναι πολλά και γνωστά. Ένα από αυτά, το «δεν τα παίζεις, τα κερδίζεις». Ο Ολυμπιακός, με την εμφάνισή του στον αγωνιστικό χώρο του Γεώργιος Καραϊσκάκης δικαίωσε αρκετά από αυτά. Όπως το «τα ντέρμπι τα κερδίζει ο πιο αποφασισμένος και αυτός που κερδίζει τις μονομαχίες». Και ειδικά αυτό, είναι κάτι το είδαμε να αποτυπώνεται απολύτως ρεαλιστικά στην πρόσφατη νίκη επί του Παναθηναϊκού. Ο Ολυμπιακός είχε μεγάλη ανάγκη αυτό το «τρίποντο». Η ανάγκη έγινε θέληση. Και η θέληση «φωτιά», πάθος και αυταπάρνηση. Οι Πειραιώτες είχαν προαποφασίσει ότι για να πάρουν το αποτέλεσμα που ήθελαν, κόντρα στην ομάδα που στις πρώτες 5 αγωνιστικές της Super League, «ανακηρύχθηκε» από πολλούς και διάφορους ως... φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, έπρεπε να είναι σε όλα στο 100%. Και κυρίως, στο κομμάτι της αποφασιστικότητας και της δύναμης. Διαβάστε επίσης: Stoiximan Super League: Πού παίζει το Big 4 την επόμενη αγωνιστική Ο Ολυμπιακός νίκησε στο ντέρμπι, διότι φρόντισε να «καλωσορίσει» τον Παναθηναϊκό με ένα «15λεπτο τρόμου». Από τη σέντρα του αγώνα και στις 10-15 πρώτες επαφές της μπάλας για τους Πράσινους, οι παίκτες του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ επιδόθηκαν σε ένα ανελέητο και ασταμάτητο ποδοσφαιρικό «μπούλινγκ» στους ποδοσφαιριστές του Τζέικομπ Νίστρουπ. Από τον Μάριους, που αποτέλεσε την πρώτη γραμμή πίεσης και... ταλαιπωρίας για τους φιλοξενούμενους, έως τον Φορτούνη, ο Ολυμπιακός μπήκε σε όλες τις μονομαχίες, χωρίς φρένο. Χωρίς καμία δεύτερη σκέψη. Αποφασισμένος και (κυρίως) έτοιμος να κυριαρχήσει. Το παιχνίδι είχε πολλά επεισόδια μετά το πρώτο 15λεπτο. Αλλά εκείνο το διάστημα ήταν το μήνυμα που έστειλε ο Ολυμπιακός στον αντίπαλό του, για τη δύσκολη βραδιά που είχε μπροστά του. Η πίεση, η σκληράδα, το δυναμικό παιχνίδι δεν σταμάτησαν στιγμή. Οι μονομαχίες κερδήθηκαν σχεδόν όλες. Σίγουρα οι πιο κρίσιμες και κομβικές. Με τον Παναθηναϊκό να είναι φανερά «ψαρωμένος» και ανέτοιμος να ανταπεξέλθει σε τέτοιες εντάσεις. Ο Αλγκουαθίλ έπεισε τους παίκτες του ότι μπορούν να το κάνουν. Εβαλε περισσότερους «νέους», περισσότερους (θεωρητικά) κουρασμένους από τις υποχρεώσεις με τις Εθνικές Ομάδες. «Πείραξε» τον εγωισμό τους με όσα τους είπε, αλλά και με τη σοβαρή σημείωση της... αμφισβήτησης. Με τη σημείωση ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν βλέπει τον Ολυμπιακός ως διεκδικητή του τίτλου. Κάτι που είναι σαφές ότι θεωρείται ως προσβολή από τους παίκτες των Πειραιωτών. Από τους «παλιούς», σίγουρα. Την Κυριακή φάνηκε ότι την ίδια άποψη έχουν και οι νέοι. Πολλοί είναι εκείνοι που επισημαίνουν το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός δεν δημιούργησε φάσεις όταν ο Ολυμπιακός έμεινε με 10, κάνοντας αναφορά μόνο σε όσα δεν έκαναν οι παίκτες του Νίστρουπ. Στην πραγματικότητα, ακόμη και με τη συνθήκη των δέκα ή ακόμη και των 9 παικτών, ο Αλγκουαθίλ και οι παίκτες του ήταν εκείνοι που καθόρισαν την πορεία του αγώνα. Διότι ακόμη και τότε, υπήρχαν στιγμές ακραίας υπεροχής σε ατομικό επίπεδο.

Δεν υπάρχει κανείς που να μην παραδέχεται πως ο Ολυμπιακός νίκησε δίκαια τον ΠΑΟ στο ντέρμπι της Κυριακής. Πρώτος από πλευράς πρασίνων το παραδέχθηκε ο ίδιος ο Νίστρουπ. Ένας Ολυμπιακός που τα έκανε σχεδόν όλα όπως θα έπρεπε, «πάτησε» τον αντίπαλό του για 65 λεπτά και διαχειρίστηκε άψογα το μειονέκτημα μετά την αποβολή του Σάλιακα με τον ΠΑΟ να μην κάνει ούτε υποψία φάσης έως το φινάλε. Με τον Ιμανόλ να έχει διαβάσει πολύ καλά το ματς αλλά και να έχει προετοιμάσει τους πάντες κατάλληλα. Λίγοι είχαν ζήσει ξανά ντέρμπι «αιωνίων», αλλά όλοι μπήκαν λες και είναι… μπαρουτοκαπνισμένοι. Και έτσι από το πρώτο κιόλας λεπτό έστειλαν το μήνυμα… απέναντι πως απόψε κερδίζουμε εμείς. Διαβάστε επίσης: Ολυμπιακός: Ασίγαστο πάθος, μυαλωμένο παιχνίδι και επιστροφή στην κανονικότητα Απόλυτη κυριαρχία σε όλους τους τομείς και αποσύνθεση για τους «πράσινους», σε ρόλο κομπάρσου στο ντέρμπι. Δεν ήταν βεβαίως μόνο το πάθος, η θέληση και το αγωνιστικό bulling που έκαναν οι ερυθρόλευκοι στους πράσινους. Ή η εξαιρετική βραδιά που βρέθηκαν όλοι, από τον Ορτέγκα που μια φορά που χρειάστηκε ήταν εκεί έτοιμος (στο σουτ του Σαλάχ Εντίν) έως τον τελευταίο που μπήκε αλλαγή. Με τον Ρέτσο προφανώς να έκανε ένα από τα ματς καριέρας σε μια τριετία τώρα σε τοπ επίπεδο και να είναι δίκαια ο MVP και με την γκολάρα αλά… Ελ Κααμπί (που συγκίνησε χθες με την παρουσία του) έχοντας από κοντά το τρομερό δίδυμο στον άξονα Πουέρτα-Φρόιλερ που «κατάπιαν» τους αντιπάλους τους, αλλά και τον Φορτούνη που ήταν συγκλονιστικός σε όλους τους τομείς. Και αν για τον Φρόιλερ πλέον έχουμε συνηθίσει, με τον Ελβετό να κάνει το 8ο σερί 90λεπτο και να συνεχίζει ακούραστος, για τον Πουέρτα ήταν το πρώτο «καλώς τον» για τα καλά. Η πρώτη μεγάλη εμφάνιση, επιβλητική από τον Κολομβιανό μέσο για τον οποίο ο Ολυμπιακός τίναξε την μπάνκα για να τον φέρει στα μέρη μας. Πάνω από όλα όμως αυτό που πρέπει να κρατήσει ο Ολυμπιακός, αφήνοντας πια στην άκρη τους πανηγυρισμούς, είναι το γεγονός ότι σιγά-σιγά ξαναβρίσκει τον… Ολυμπιακό. Το ντέρμπι ήρθε απλά να επικυρώσει αυτό που φαινόταν δειλά-δειλά από τα πρώτα ματς του Ιμανόλ στον πάγκο. Με τον ΟΦΗ είχε μόλις μια προπόνηση έχοντας συνάμα και την ατυχία να πέσει πάνω σε μια πολύ καλή ομάδα στο ντεμπούτο του, δείχνοντας στο ματς με την Γιαγκελόνια όσα καλύτερα μπορεί να κάνει η ομάδα γρήγορα-γρήγορα. Ανέτρεψε σκορ στην Ευρώπη μετά από πολύ καιρό, βγάζοντας πείσμα και πίεση έως το τέλος, κάτι που συνέβη και στην Λιβαδειά με γκολ νίκης στο 92, και πάλι μετά από πολύ καιρό παρότι η εμφάνιση συνολικά δεν ήταν καλή. Με τον ΠΑΟ έκανε το καλύτερο φετινό του παιχνίδι βγάζοντας μαζί με την ποιότητα και ένα τρομερό πάθος που προφανώς πρέπει να είναι οδηγός για όλα τα ματς. Ένας Ολυμπιακός που βγάζει το μέταλλο που έδειχνε πως έχει χάσει τους τελευταίους μήνες, κάτι που προφανώς πρέπει να γίνει ξανά στοιχείο της ταυτότητάς του. Μια ομάδα με καλύτερο πλάνο με τον Ιμανόλ να το δουλεύει πολύ σε όλους τους τομείς και να φέρνει αποτελέσματα όχι μόνο με το πάθος αλλά και με σωστή λειτουργία όπως είδαμε και μετά τη αποβολή του Σάλιακα. Ολυμπιακός σε πολλούς τομείς και πάλι, ξαναβρίσκοντας τον χαρακτήρα του, μην παραγνωρίζοντας βεβαίως πως ακόμη δεν έχει γίνει κάτι, υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά και πολύ δουλειά για να φτάσει στο επίπεδο που θέλει και μπορεί. Με νίκες όμως και κυρίως με στοιχεία που τον πάνε ένα βήμα παραπάνω θα το βρει και αυτό. Γιατί πάνω από όλα χρειάζεται να γίνει Ολυμπιακός ξανά.

Οι «ερυθρόλευκοι» δεν είχαν ανάγκη μόνο την επικράτηση απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο. Χρειάζονταν μια εμφάνιση που θα τους επέτρεπε να σηκώσουν ξανά το κεφάλι, να νιώσουν πως πατούν γερά στα πόδια τους και να ξαναβρούν την πίστη στις δυνατότητές τους. Και το κατάφεραν με τον τρόπο που απαιτούσε η περίσταση: με πάθος, αποφασιστικότητα, αγωνιστική πειθαρχία και την ψυχή μιας ομάδας που αρνήθηκε να συμβιβαστεί με την ιδέα της αποτυχίας. Ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Πίεσε, κέρδισε μονομαχίες, έκλεισε τους χώρους και υποχρέωσε τον Παναθηναϊκό σε μια εμφάνιση που απείχε πολύ από τις φιλοδοξίες του. Οι φιλοξενούμενοι δημιούργησαν μόλις δυο πραγματικά αξιόλογες ευκαιρίες με το τακουνάκι του Τετέη και το σουτ του Σαλάχ Εντίν που απέκρουσε ο Ορτέγκα, παρότι έπαιξαν περίπου μισή ώρα με αριθμητικό πλεονέκτημα. Κι αυτό λέει πολλά για την αποφασιστικότητα με την οποία οι Πειραιώτες υπερασπίστηκαν το προβάδισμά τους. Διαβάστε επίσης – «Πάμε Ολυμπιακέ!»: Με επικό τρόπο ολοκλήρωσε τη συνέντευξη Τύπου ο Αλγκουαθίλ (vid) Ο απόλυτος πρωταγωνιστής ήταν ο Παναγιώτης Ρέτσος. Το γκολ του με την εντυπωσιακή εκτέλεση αποτέλεσε την επιβράβευση μιας ολοκληρωμένης εμφάνισης. Ο αρχηγός ήταν αλάνθαστος στα αμυντικά του καθήκοντα, έδωσε σκληρές μάχες και ουσιαστικά εξαφάνισε τον Τετέη από το παιχνίδι. Ηγετική παρουσία, από εκείνες που δεν αποτυπώνονται μόνο στα στατιστικά, αλλά γίνονται αισθητές σε κάθε διεκδίκηση και σε κάθε κρίσιμη στιγμή. Στη μεσαία γραμμή, ο Πουέρτα πραγματοποίησε μια εμφάνιση που δύσκολα ξεχνιέται. Περιόρισε ασφυκτικά τον Ουναΐ, κέρδισε τις μονομαχίες και δεν του επέτρεψε να γίνει ο δημιουργός που χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός. Δίπλα του, ο Φρόιλερ λειτούργησε ξανά σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, κυκλοφορώντας την μπάλα με ακρίβεια και καθαρό μυαλό. Ακόμη και στις πτέρυγες, οι Τικνιζιάν και Σάλιακας δεν επέτρεψαν να εξελιχθούν οι επιθετικές προσπάθειες όπως θα ήθελαν οι αντίπαλοί τους. Κανείς από τους «ερυθρόλευκους» δεν υστέρησε. Ο καθένας έβαλε το δικό του λιθαράκι σε μια ομαδική επιτυχία με ξεχωριστή σημασία. Αξίζουν, εύσημα στον Ιμανόλ Αλγουαθίλ και τους συνεργάτες του. Διάβασαν σωστά το παιχνίδι του Παναθηναϊκού, εντόπισαν τα αδύνατα σημεία του και προετοίμασαν την ομάδα τους με τρόπο που φάνηκε στο γήπεδο. Ο Νίστρουπ, αντίθετα, δεν βρήκε τις απαντήσεις. Ο Παναθηναϊκός έχασε τη μάχη σχεδόν σε κάθε γραμμή και ούτε η αποβολή του Σάλιακα άλλαξε την ουσία της αναμέτρησης. Το πιο σημαντικό ήταν αυτό που συνέβη μετά το τελευταίο σφύριγμα. Ο Ολυμπιακός δεν πανηγύρισε απλώς μια μεγάλη νίκη. Έβγαλε από πάνω του ένα βάρος, ξαναβρήκε τον ενθουσιασμό του και απέδειξε πως διαθέτει ακόμη αποθέματα χαρακτήρα. Η κρίση που τον ταλαιπωρεί εδώ και καιρό δεν εξαφανίστηκε αυτομάτως. Τα προβλήματα στο εύκολο γκολ και στις αμυντικές πλευρές παραμένουν και απαιτούν λύσεις. Η συνέχεια θα δείξει αν αυτή η βραδιά αποτελεί την αφετηρία μιας ουσιαστικής αγωνιστικής ανάκαμψης. Προς το παρόν, ο Ολυμπιακός δικαιούται να χαμογελά. Μείωσε την απόσταση από την κορυφή, κέρδισε χρόνο και έδωσε στον προπονητή και στους ποδοσφαιριστές του την ψυχολογική ώθηση που είχαν τόσο μεγάλη ανάγκη. Το πρωτάθλημα έχει ακόμη πολύ δρόμο, αλλά το ντέρμπι απέδειξε πως η ομάδα δεν έχει παραδώσει τα όπλα. Και ίσως τίποτε να μην περιέγραψε καλύτερα τη βραδιά από τις τελευταίες λέξεις του Αλγουαθίλ στη συνέντευξη Τύπου: «Πάμε Ολυμπιακέ»! Δεν ήταν μια τυπική κατακλείδα. Ήταν η έκφραση ενός ασίγαστου πάθους, μιας κοινής λαχτάρας να ξαναβρεί ο σύλλογος τον δρόμο του και μιας υπόσχεσης πως η μάχη συνεχίζεται. Γιατί τέτοιες νίκες δεν χαρίζουν τίτλους από μόνες τους. Χαρίζουν, όμως, κάτι πολύτιμο: την πίστη ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να τους διεκδικήσει μέχρι τέλους.

Η αλήθεια του ντέρμπι της Κυριακής; Σε κάθε λέξη του Τζέικομπ Νίστρουπ με τη λήξη. «Μας άξιζε να χάσουμε. Ήμασταν η δεύτερη καλύτερη ομάδα σήμερα και αυτό πρέπει να το παραδεχθούμε» παραδέχθηκε ο Δανός. Και αν δεν μας έκανε σοφότερους για την εικόνα της αναμέτρησης; Αν μη τι άλλο μας έδωσε να καταλάβουμε πως δεν είναι από εκείνους τους προπονητές που αναζητώντας δικαιολογίες στις ήττες βλέπουν τον Ήλιο να ανατέλλει από τη Δύση! Κανονικός… Διαβάστε επίσης: Η απάντηση του Ραπτόπουλου για τη μήνυση που του κάνουν Παναθηναϊκός και Τεττέη (vid) Ότι –δυστυχώς- δεν είναι ο οργανισμός Παναθηναϊκός γύρω του. Όσοι προστέθηκαν εσχάτως στο οργανόγραμμα του Γιάννη Αλαφούζου που στο πρώτο δύσκολο βράδυ άρχισαν να βλέπουν… Δράκους και Λιοντάρια. Πρώτα μια διαρροή για τη διαιτησία: Σε ένα ματς που ο Ισπανός Ερνάντεθ ένα σοβαρό λάθος έκανε. Δεν απέβαλλε τον Σαντίνο Αντίνο στο 57΄ με δεύτερη κίτρινη που θα την έδινε και ο ίδιος ο Αργεντινός εξτρέμ στον εαυτό του. Αν έμενε εκεί με 10 ο Παναθηναϊκός και είχε 11 ο Ολυμπιακός; Θα προέκυπταν προδιαγραφές «καλώς τα… 3-0». Αντίθετα ο Αντίνο κέρδισε ως το 66΄την (σωστή) αποβολή του Μανώλη Σάλιακα και πήγε να ανοίξει ένα τελειωμένο ματς. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τα παπαγαλάκια να αρχίσουν το… δικά τους. Και αφού γέλασαν μέχρι και οι δικοί τους με όλα αυτά; Τα έβαλαν το πρωί με τον Ιμανόλ για μια ανάρτηση του στο facebook. Ότι είναι «αλαζόνας» και ασεβής». Και αργότερα ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν μήνυση και σε έναν δημοσιογράφο στη Θεσσαλονίκη για τον Ανδρέα Τεττέη. Πως το λένε αυτό στο χωριό μου; Απελπισία. Ο κυρ Γιάννης Αλαφούζος προσλαμβάνει δύσκολα αλλά απολύει εύκολα. Και οι νέοι «εκλεκτοί» του έχουν ανοιχτεί πολύ με όσα (του) λένε. Είναι κακό να χάνεις ένα ντέρμπι αν είσαι χειρότερος; Όχι. Αλλάζει τίποτα την 6η αγωνιστική μια τέτοια απώλεια; Όχι. Δείχνει όμως καμιά φορά το πραγματικό πρόσωπο κάτω από τη… μάσκα. Καμία ψυχραιμία. Καμιά παραδοχή. Μηδέν ηρεμία. Μήνυμα αδυναμίας προς πάσα κατεύθυνση. Μα πάνω από όλα; Το προφανές. Κάποιος που δεν ξέρει να χάνει. Ακόμη και όταν ο άλλος το έχει γυρίσει στο… μονότερμα.