Ας γνωριστούμε ξανά. Για να συμβεί αυτό, πρέπει να επιστρέψουμε… στο παρελθόν. Εκεί, βρίσκεται η αλήθεια για τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Εκεί υπάρχουν όλες οι απαντήσεις για τον προπονητή και άνθρωπο, ο οποίος εδώ και σχεδόν 2,5 χρόνια καθοδηγεί προπονητικά τον Ολυμπιακό. Η αλήθεια του Μέντι, ποτέ δεν είναι στρογγυλεμένη. Όπως δεν είναι και ο Βάσκος. Ενας άνθρωπος με ακονισμένες και κοφτερές γωνίες. Ενας άνθρωπος που μετά από σχεδόν… μια ζωή (30+ χρόνια), έπρεπε να περάσει τα 60 του για να πειστεί το ποδοσφαιρικό περιβάλλον ότι είναι προπονητής υψηλών προδιαγραφών και να αναγνωριστεί. Στην Ισπανία ο Μεντιλίμπαρ είχε πάντα τη φήμη του σκληρού, του άμεσου, του old school προπονητή. Και ανθρώπου. Ηταν πάντα υποτιμημένος. Πάντα υπήρχε η αίσθηση στο κοινό ότι μπορούσε περισσότερα πράγματα, αλλά ποτέ το ισπανικό ποδόσφαιρο δεν του έδωσε τα credits και τον σεβασμό που διεκδικούσε. Ούτε τις ευκαιρίες που επιζητούσε. Η πρώτη μεγάλη του πρόκληση ήταν η Σεβίλλη. Και μαζί της κατέκτησε το πρώτου του τρόπαιο. Το Europa League. Οντας ο μοναδικός προπονητής που έχει νικήσει τον Μουρίνιο σε ευρωπαϊκό τελικό. Διαβάστε επίσης: Τζέιμς εναντίον Παναθηναϊκού: Το διαστημικό 34.2% στις ασίστ και η πτώση του Αμερικανού στο σκοράρισμα (vids) Ποιος είναι πραγματικά ο Μεντιλίμπαρ, όμως, αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο κυρίως από τους ανθρώπους που έχουν συνεργαστεί και ζήσει μαζί του. Ενας εξ αυτών, ο Χουάν Ντίαθ Κίντα, παρουσίασε με τον πιο ρεαλιστικό, γλαφυρό και άμεσο τρόπο ποιος είναι ο προπονητής του Ολυμπιακού. Ο Ισπανός προπονητής της ρωσικής Ροντίνα Μόσχας, είχε επιλεγεί προσωπικά από τον «Μέντι» για βοηθός του στη Σεβίλλη. Σε συνέντευξή του στο «Zona Mixta», λοιπόν, αναφέρθηκε εκτενώς στο πόσο πολύ τον βοήθησε η συμπόρευσή τους. Αλλά και στο πόσο καθόρισε τον ίδιο η συνεργασία του με τον προπονητή των Πειραιωτών. Όχι μόνο ως τεχνικού, αλλά κυρίως ως ανθρώπου. Το ενδιαφέρον στη συνέντευξη του Χουάν Ντίαθ, είναι όσα αναφέρει για την εμπειρία του πριν συνεργαστούν. Και αποτύπωσε την ποδοσφαιρική ιδέα του Βάσκου. Η οποία είναι κόντρα στα όσα πίστευαν οι συμπατριώτες του. Κόντρα σε αυτό που πολλοί πιστεύουν. Καθώς μπορεί να μην είναι ένα ποδόσφαιρο φαντεζί, βασισμένο στην κυκλοφορία της μπάλας, το build up και άλλους… σύγχρονους ποδοσφαιρικούς όρους. Αλλά είναι βασισμένη στην επίθεση. «Πήγα να δω τον Μέντι στην Έιμπαρ, επειδή πίστευα ότι ήταν ένας προπονητής στον οποίο έβαζαν λάθος ταμπέλα. Ο κόσμος λέει ότι είναι αμυντικός, αλλά είναι το εντελώς αντίθετο. Είναι ένας τεχνικός σούπερ επιθετικός. Θέλει η ομάδα να ζει στο αντίπαλο γήπεδο, να πιέζει ψηλά και να είναι επιθετική»! Τα λόγια του Ισπανού πρώην βοηθού του προπονητή του Ολυμπιακού, είναι η αποτύπωση όσων ο ίδιος έζησε/βίωσε/διαπίστωσε από τον προπονητή Μεντιλίμπαρ. Και συμπληρώνει για τον… άνθρωπο: «Αλλά πέρα από το τακτικό κομμάτι, αυτό που κρατάω περισσότερο από εκείνον είναι ο άνθρωπος. Είναι ακριβώς ο ίδιος στη συνέντευξη τύπου όσο και στα αποδυτήρια, με τους παίκτες ή με το τεχνικό επιτελείο. Είναι διαφανής, δεν έχει δύο πρόσωπα. Και αυτό στο ποδόσφαιρο είναι πολύ δύσκολο να το βρεις». Δεν πρόκειται για αγιογραφία του Μεντιλίμπαρ. Εξάλλου, κανείς προπονητής δεν είναι αλάνθαστος και φυσικά κανείς δεν είναι… άγιος. Ολοι έχουν τα ελαττώματα, τις κακές ημέρες τους, τις αγκυλώσεις τους. Για όλους έρχεται εκείνη η δύσκολη στιγμή. Το ζητούμενο πάντα είναι η εξέλιξη. Η βελτίωση. Η διόρθωση των λαθών. Οι ομάδες είναι μικροκοινωνίες με πολλά θέματα προς επίλυση και διαχείριση. Ακόμη και στην «τέλεια» συνθήκη, πολλά μπορούν να πάνε στραβά και πολλά μπορούν να πάρουν τον μη ιδεατό δρόμο. Αλλά όταν υπάρχει ακεραιότητα και ειλικρίνεια, λύσεις βρίσκονται. Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που ζει από το αποτέλεσμα. Τρέφεται από την επιθυμία/ανάγκη για τίτλους. Για νίκες. Για επιτυχίες. Αλλά στο ποδόσφαιρο και στον αθλητισμό όλα είναι δανεικά. Και κανείς δεν έχει συμβόλαιο με την επιτυχία. Το σημαντικό είναι πώς αντιμετωπίζεις τα δύσκολα. Η εικόνα του Ολυμπιακού στο ντέρμπι, ήταν ένα δείγμα του πώς πρέπει να γίνεται αυτό. Στη διαδρομή ως το φινάλε, πρέπει να υπάρξουν κι άλλες τέτοιες ημέρες. Διότι ο Ολυμπιακός έχει ό,τι χρειάζεται να πάει ως το τέλος. Είναι όλα λυμένα, έχει καλό προπονητή, έχει καλούς παίκτες, έχει την τεχνογνωσία του πρωταθλητισμού, έχει τον τρόπο του. Και σε αυτόν τον «δικό του» τρόπο, πρέπει να βασιστεί ως το τέλος του δρόμου. Αυτό έδειξε και η… αλήθεια της Λεωφόρου. Η κουβέντα που αφορά στον Ολυμπιακό, αυτή την εποχή, έχει να κάνει μόνο με το… επόμενο παιχνίδι. Με την αναμέτρηση κόντρα στον ΠΑΟΚ, στην Τούμπα. Και μετά κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Όλα τα υπόλοιπα, είναι για άλλη στιγμή. Μεταγενέστερη. Διότι το διακύβευμα του… σήμερα, είναι μεγαλύτερο και συχνά καθορίζει και τα επόμενα.
