Αθλητικά νέα, Ειδήσεις, Sport 24/7

Μπορούσε να προκριθεί ο Ολυμπιακός επί της Ναϊμέγκεν; Ναι, μπορούσε. Αλλά συχνά το ποδόσφαιρο αποδίδει δικαιοσύνη. Και η αλήθεια είναι πως σε σύνολο 210 αγωνιστικών λεπτών, οι Ολλανδοί έκαναν περισσότερα πράγματα για να μπορούν να ισχυρίζονται ότι δικαίως συνεχίζουν στα play offs του Champions League. Και ο Ολυμπιακός έκανε αρκετά, για να είναι εμφανές, πλέον, ότι αυτός ο αποκλεισμός, πέρα από σκληρός και ενοχλητικός, θα φέρει και εξελίξεις. Οι αποφάσεις για ό,τι έρθει δεν αναμένεται να καθυστερήσουν. Εξάλλου δεν υπάρχει περιθώριο για χρονοτριβή. Ο Ολυμπιακός είναι αναγκασμένος να τρέξει. Διότι οι αποφάσεις είναι ένα κομμάτι. Η υλοποίησή τους, είναι ένα δεύτερο. Και πιθανότατα πιο σημαντικό. Διότι δεν βρισκόμαστε στις αρχές Ιουνίου ή Ιουλίου. Αλλά στο δεύτερο δεκαήμερο του Αυγούστου. Κάτι που σημαίνει ότι τα πάντα θα πρέπει να γίνουν χωρίς λάθη. Χωρίς καθυστερήσεις. Διαβάστε επίσης: Το ερυθρόλευκο ντεμπούτο του Σα και τα… προσεχώς (vids) Το τι αποφάσεις θα παρθούν στην κουβέντα της διοίκησης με προπονητή και τα στελέχη, είναι ένα άλλο κομμάτι. Αλλά σε επίπεδο ποδοσφαιριστών τα πράγματα είναι συγκεκριμένα. Οι επιλογές δεν είναι πολλές. Και όσες υπάρχουν, είναι πιο ακριβές από ό,τι ήταν στην αρχή του καλοκαιριού. Διότι εάν κάποια ομάδα δεν έχει σε δεύτερο ρόλο έναν παίκτη ή δεν τον έχει σε όσους δεν υπολογίζει, δεν θα ενδώσει εύκολα να τον παραχωρήσει. Κανείς δεν πουλάει χωρίς υπεραξία βασικούς ποδοσφαιριστές. Και Αυτό το αντιμετωπίζει ήδη ο σύλλογος. Οι αλλαγές σε επίπεδο ποδοσφαιριστών είναι σαφές ότι θα υπάρξουν. Και σε ό,τι έχει να κάνει με τις αφίξεις, οι οποίες θα είναι περισσότερες από πέντε, αλλά και σε ό,τι έχει να κάνει αποχωρήσεις. Ολυμπιακός μπαίνει σε μια περίοδο επαναπροσδιορισμό πραγμάτων. Και αυτό πάντα σημαίνει ότι θα υπάρξουν αλλαγές. Ένας τόσο σκληρός αποκλεισμός, δεν γίνεται να περάσει έτσι. Εξάλλου τα μηνύματα για την κατάσταση είναι εμφανή. Οπως και για όσα δεν έχουν γίνει σωστά. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι υπάρχει διάθεση και αποφασιστικότητα, ώστε να παρθούν άμεσα και σημαντικά μέτρα. Καλό θα είναι ωστόσο να μην βιαζόμαστε και να προκαταβάλουμε ποια θα είναι αυτά. Εξάλλου, όπως αναφέραμε και παραπάνω, όλα πρέπει και θα γίνουν γρήγορα. Διότι χρόνος δεν υπάρχει. Εκείνο που σίγουρα υπάρχει και ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να το αψηφήσει ως γεγονός, είναι το ταλέντο. Παρά τον αποκλεισμό οι ερυθρόλευκοι διαθέτουν ποδοσφαιριστές που έχουν την ποιότητα και την διαφορά να κάνουν, αλλά και να αποτελέσουν σημεία αναφοράς και για την επόμενη ημέρα. Είναι μία ομάδα με ανάγκες, αλλά την ίδια στιγμή είναι και ομάδα με σταθερές και με παίκτες πολύ πάνω από το μέσο όρο. Κάτι που δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Γιατί δεν το είδαμε στα παιχνίδια με την Ναϊμέγκεν; Πως θα αλλάξει η κατάσταση; Και ποιες δραστικές αλλαγές πρέπει να γίνουν για να βελτιωθούν τα πράγματα; Αυτές είναι απαντήσεις που θα δώσει η διοίκηση της ομάδας και προσωπικά ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Καθώς τα μηνύματα είναι ξεκάθαρα, Και αναφέρουν πως ό,τι είναι να γίνει θα γίνει γρήγορα και με σκοπό τη βελτίωση της ομάδας.

Άξιζε ο Ολυμπιακός με την εικόνα που είχε στα δύο παιχνίδια με την Ναϊμέγκεν να προκριθεί; Αυτό είναι ένα από τα βασικά ερωτήματα που ακούγονται από χθες το βράδυ μετά τον αποκλεισμό στην Ολλανδία. Όπως και αν ο Ολυμπιακός με την εικόνα που μας έδειξε θα μπορούσε να αποκλείσει την Μπόντο Γκλιμτ των 20 επίσημων αγώνων. Το δεύτερο δεν θα το μάθουμε ποτέ, όσο για το πρώτο ερώτημα, σε αυτή την περίοδο και σε καλοκαιρινά προκριματικά το λιγότερο που μετράει είναι το πώς, η ουσία είναι να γίνει η δουλειά. Και αυτή δεν έγινε. Ένας από τους λόγους που δεν έγινε, μένοντας στα καθαρά αγωνιστικά ξέχωρα από τα λάθη του Μαριάνι που προφανώς έπαιξαν τον ρόλο τους, ήταν και ότι όντως η Ναϊμέγκεν στα δύο ματς έδειξε πιο έτοιμη και πιο ουσιαστική από τον Ολυμπιακό. Και κατάφερε να ανατρέψει το 1-0 του Ελ Καμπί και να πάρει αυτή την πρόκριση. Διαβάστε επίσης: Το ερυθρόλευκο ντεμπούτο του Σα και τα… προσεχώς (vids) Ένας Ολυμπιακός που είχε καλύτερη εικόνα από το Καραϊσκάκη όμως αυτό δεν αρκούσε για να πάρει το αποτέλεσμα που ήθελε. «Πέταξε» ένα ημίχρονο, μαζί με μια μεγάλη ευκαιρία του Ζέλσον Μαρτίνς ενώ παρότι μπήκε ιδανικά στην επανάληψη με το γκολ του – ποιου άλλου;- Ελ Κααμπί δεν «έχτισε» πάνω του και σταδιακά έχασε το μομέντουμ και μετά και το προβάδισμα. Με την δεξιά του πλευρά να είναι… εθνική οδός για τους Ολλανδούς. Όλα έγιναν από εκεί, όλα ξεκίνησαν από εκεί με την Ροντινέι να ζει μια από τις πιο δύσκολες βραδιές της καριέρας του καθώς δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τους Ολλανδούς. Και είναι πραγματικά να απορεί κανείς πως ο Μεντιλίμπαρ στις 6 αλλαγές που τελικά έκανε δεν φρόντισε να αλλάξει κάτι σε ένα τεράστιο αγωνιστικό πρόβλημα για την ομάδα του. Σε ένα ματς που προφανώς ο Ολυμπιακός δεν έχασε μόνο επειδή στα δεξιά… έμπαζε αλλά και γιατί όταν πήρε το προβάδισμα δεν έκανε αυτό που όφειλε ως καλύτερη και πιο μεγάλη ομάδα απέναντι στους Ολλανδούς. Δεν έβαλε και δεύτερο. Όταν πια ήρθε η ισοφάριση μετά από ένα τρίλεπτο «φωτιά» με δύο μεγάλες ευκαιρίες και τελικά το γκολ ο Ολυμπιακός είχε αρχίσει να βγαίνει από τον ρυθμό του για να ακολουθήσει η φάση-κλειδί με την Varισια αποβολή του Φορτούνη. Με 10 παίκτες ο Ολυμπιακός είχε ουσιαστικά λίγα πράγματα να κάνει με τους παίκτες του να παλεύουν αλλά να μην μπορούν να αποφύγουν τον αποκλεισμό. Σε μια βραδιά που δεν υπήρχε κανείς από τον πάγκο για να έρθει να βοηθήσει επιθετικά με τον συγκινητικό αν μη τι άλλο Ελ Κααμπί να παλεύει μόνος και εξαντλημένος και την στιγμή του στο 117 πεσμένος στο έδαφος σε μια από τις δεκάδες προσπάθειες του να προλάβει την μπάλα από μια μεγάλη μπαλιά να είναι χαρακτηριστική. Ένας πικρός και οδυνηρός αποκλεισμός που αποτελεί και το τέλος μιας εποχής και με την… βούλα για τον Ολυμπιακό που το πιο σημαντικό πια είναι να αντιμετωπίσει με «καθαρό μυαλό» τα νέα δεδομένα και να επιδιώξει να ανοίξει μια νέα εποχή. Στο ποδόσφαιρο, στον αθλητισμό συνολικά όλα έχουν μια αρχή και ένα τέλος. Μια καλή εποχή και ένα φινάλε. Έτσι είναι η ζωή από όπου και να την πιάσεις. Το σημαντικό είναι να μπορείς να αρχίσεις ξανά, σωστά, με σεβασμό σε όσα έχουν γίνει έως τώρα και με όραμα για το μέλλον. Με κινήσεις που θα πάνε μπροστά τον σύλλογο, χωρίς κραυγές και «αφορισμούς». Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν οι μεγάλες βραδιές που ο Ολυμπιακός έχει ζήσει άφθονες στα 101 χρόνια ζωής του, υπάρχουν και οι δύσκολες βραδιές. Τι θα συμβεί από σήμερα όπου οι ερυθρόλευκοι επιστρέφουν στην Αθήνα; Αυτή την στιγμή το γνωρίζουν ελάχιστοι, ίσως μόνο ένας. Το μόνο σίγουρο είναι πως ότι και να συμβεί θα γίνει με γνώμονα ένα και μόνο πράγμα. Τον Ολυμπιακό και το πώς ξανά αυτή η ομάδα που μετά την πρόκριση στο Άμστερνταμ άρχισε να… σβήνει αγωνιστικά, θα βρει ξανά τον δρόμο της και την πορεία που η ιστορία της επιτάσσει.

Είναι άσχημο να αποκλείεσαι από μια χειρότερη ομάδα και στην περίπτωση του Ολυμπιακού με τη Ναϊμέγκεν αυτό ακριβώς συνέβη. Και το ακόμα πιο άσχημο είναι ότι συνέβη με σχετικά δίκαιο τρόπο… Δεν εννοούμε βέβαια ότι η Ναϊμέγκεν έβγαλε καμία τρομερή ανωτερότητα στα δύο παιχνίδια με τους Πειραιώτες. Δεν είχε την δυνατότητα και τη δυναμική να κάνει κάτι τέτοιο άλλωστε. Απλά βρήκε έναν Ολυμπιακό φανερά ανέτοιμο και σε κακή κατάσταση, το εκμεταλλεύτηκε και βρέθηκε στα πλέι οφ του Champions League. Εκεί που λογικά θα σταματήσει ο δρόμος της, καθώς αυτή η ομάδα μοιάζει από δύσκολο έως απίθανο να αποκλείσει την Μπόντογκλιμτ… Και το χειρότερο για τον Ολυμπιακό είναι ότι τη ρεβάνς την έφερε εκεί που ήθελε. Βρήκε το γκολ που τον έβαλε μπροστά στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου και εκεί αντί να βάλει την μπάλα κάτω, να παγώσει το παιχνίδι και να περιμένει την ευκαιρία του για να το τελειώσει… συνέχισε το ίδιο βιολί. Μην πάμε μακριά, άλλωστε. Το γκολ της ισοφάρισης ξεκίνησε από μια ακόμα βαθιά μπαλιά-διώξιμο του Πόποβιτς. Ήρθε μετά και η άτυχη στιγμή με την αποβολή του Φορτούνη και έδεσε το γλυκό… Το περίεργο βέβαια είναι ότι ο Ολυμπιακός τόσο στο κομμάτι της κανονικής διάρκειας που έπαιξε με δέκα παίκτες, όσο και στην παράταση, έβαλε περισσότερες φορές την μπάλα κάτω σε σχέση με το διάστημα που έπαιζε με έντεκα! Είχε και τις δυο ευκαιρίες με τον Ρόκα, συν τη φάση του Τσικίνιο στις καθυστερήσεις της παράτασης και γενικά το πάλεψε όσο μπορούσε. Ίσως όμως αυτό να οφειλόταν περισσότερο στην απειρία της ολλανδικής ομάδας, παρά στην αδιαμφισβήτητα φιλότιμη προσπάθεια που έκανε ο Ολυμπιακός με δέκα παίκτες. Υποθέσεις κάνουμε βέβαια, αλλά εγώ τουλάχιστον νομίζω ότι αν ο Ολυμπιακός είχε απέναντί του μια καλύτερη και κυρίως πιο έμπειρη ομάδα, το πιθανότερο είναι ότι θα είχε δεχθεί και τρίτο γκολ και δεν θα έφτανε να διεκδικεί την πρόκριση μέχρι τις καθυστερήσεις της παράτασης… Τώρα για το «αύριο» της ομάδας τα πράγματα είναι απλά και συγκεκριμένα. Κάποιοι παίκτες θα φύγουν από την ομάδα, κάποιοι άλλοι θα έρθουν, ώστε να ανέβει η ποιότητα σε θέσεις που φωνάζουν ότι χρειάζεται ενίσχυση, με σκοπό φυσικά ο Ολυμπιακός να δυναμώσει και να παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο. Αν θα τα καταφέρει ή όχι ούτε εγώ, ούτε κανένας άλλος μπορεί να το προβλέψει, αλλά το σίγουρο είναι ότι αν ο Ολυμπιακός συνεχίζει να στηρίζει την επιθετική του ανάπτυξη… ψάχνοντας με μακρινές μπαλιές τον Ελ Κααμπί δύσκολα θα φτάσει εκεί που θέλει. Διότι και στη ρεβάνς της Ολλανδίας πάνω-κάτω αυτό συνέβη. Και ειδικά προς το τέλος της παράτασης, εκεί που ο Μαροκινός παικταράς έπεσε κάτω κατάκοπος ειλικρινά τον λυπήθηκα… Ταυτόχρονα του έβγαλα το καπέλο βέβαια, διότι έδωσε και τη ψυχή του για την ομάδα και υποδέχθηκε με άψογο τρόπο «αμέτρητες» βαθιές μπαλιές, ακόμα κι αυτήν την τελευταία που εν τέλει ήταν σε θέση οφσάιντ, αλλά ο Ολυμπιακός δεν γίνεται να συνεχίζει να παίζει (μόνο) έτσι. Μέχρι και ο προπονητής των Ολλανδών είπε στις δηλώσεις του παραμονές της ρεβάνς ότι «ο Ολυμπιακός παίζει πολύ με μακρινές μπαλιές» και τις μέτρησε κιόλας (!), τονίζοντας ότι κάνει «από 25 έως 35 σε κάθε παιχνίδι». Δεν γίνεται να συνεχίσει να παίζει σχεδόν μόνιμα με αυτόν τον τρόπο ο Ολυμπιακός. Τον έχουν «διαβάσει» όλοι…

Ο ένας προπονητής που έψαχνε το μεγάλο βήμα της καριέρας του, ο άλλος ιδιοκτήτης εδώ και χρόνια μιας από τις μεγαλύτερες ομάδες της χώρας. Οι δρόμοι τους συναντήθηκαν δύο φορές χωρίς εν τέλει να παραμείνουν παρέα καθώς ο Γιάννης Αλαφούζος θεώρησε πως πρέπει να έχει κάποιον καλύτερο προπονητή. Μια απόφαση του ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού που ειδικά τον περασμένο Οκτώβριο που έδιωξε τον Χρήστο Κόντη για να φέρει τον κάποτε σπουδαίο Ράφα Μπενίτεθ, αποδείχθηκε «δώρο» για τον Έλληνα προπονητή. Ναι, άλλο «καράβι» και απαιτήσεις στον Παναθηναϊκό άλλες στον ΟΦΗ, από την άλλη όμως άλλες και οι δυνατότητες και η δυναμική. Και κάπως έτσι μετά και την μεγάλη εμφάνιση απέναντι στην ΑΕΚ με την κατάκτηση του Σούπερ Καπ ο Χρήστος Κόντης πανηγύρισε τον δεύτερο του τίτλο με τον ΟΦΗ μέσα σε 9 μήνες! Ήταν τέλη Οκτωβρίου όταν απολυμένος από τους «πράσινους» πήγε στο Ηράκλειο για να αναλάβει τον ΟΦΗ που μετά τον προπέρσινο τελικό κυπέλλου με τον Ολυμπιακό, είχε πάρει την κατιούσα. Τότε πάλευε να πέσει στην επικίνδυνη ζώνη (ήταν στο +1) με ένα απογοητευτικό ξεκίνημα, το οποίο συνεχίστηκε και μέχρι τα Χριστούγεννα. Αμέσως μετά ο ΟΦΗ του Κόντη μεταλλάχθηκε φτάνοντας έως και την κατάκτηση του Κυπέλλου κόντρα στον ΠΑΟΚ σε έναν επίσης συγκλονιστικό τελικό. 9 μήνες με δύο κούπες για τον Κόντη που έχει άλλη μια, στον τελικό του κυπέλλου το 2024 τότε με τον Παναθηναϊκό (νίκησε 1-0 τον Άρη) προσφέροντας στον Αλαφούζο τον τελευταίο του τίτλο έως τώρα. Όλοι και όλοι βεβαίως είναι τρεις από τον Μάιο του 2012 που ανέλαβε τους «πράσινους, όλα κύπελλα, έως τώρα. Τρείς τίτλοι για τον Παναθηναϊκό του Αλαφούζου σε σχεδόν 14 χρόνια και ενώ οι πράσινοι υπό την ηγεσία του έχουν ξεχάσει το πρωτάθλημα (τελευταίο το 2010, για όσους το έχουν ξεχάσει και αυτό…).