Άρης: Ο Μίλιτσιτς που δεν εμπνέει και κάποιοι παίκτες που δεν μπορούν

Αν και η χρονιά ως τώρα έχει εξελιχθεί ως μια ζέστη και δύο κρύο, λίγοι περίμεναν πως ο Άρης θα έχει μια τόσο κακή εικόνα κόντρα στο Μαρούσι, μια ομάδα που ναι μεν έχει ένα αρκετά υψηλό μπάτζετ, αλλά η οποία έχει το μυαλό της περισσότερο στη Basket League και τη «μάχη» της παραμονής που δίνει.

Αντιθέτως η ομάδα του Ιγκόρ Μίλιτσιτς έχοντας βγει σφόδρα «πληγωμένη» από την αναμέτρηση με την Κλουζ , περίμενε κανείς ότι στις εγχώριες υποχρεώσεις που έχει θα κάνει την καλύτερη δυνατή προσπάθεια (χωρίς άγχος πλέον) προκειμένου να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και να κλείσει τη σεζόν όσο καλύτερα μπορεί. Γιατί για την ψυχολογία του κόσμου η 3η ή έστω η 4η θέση έχουν μεγάλη διαφορά από την 5η που βρίσκεται τώρα.

Και τι είδαμε στο παρκέ του κλειστού της Αλικαρνασσού; Μια ομάδα που πήγε να κάνει αγγαρεία, που είχε αποδεχθεί την ήττα της από το 1ο λεπτό και η οποία δεν έκανε σχεδόν τίποτα για να τα αλλάξει στα υπόλοιπα 39′. Είναι αρνητικά εντυπωσιακό να μην μπορείς να προσπεράσεις το Μαρούσι ούτε για μια φορά σε 40 ολόκληρα λεπτά.

Και να πει κανείς ότι ο Ηλίας Παπαθεοδώρου έκανε μια κάποιο «μαγικό» και μπέρδεψε τον Μίλιτσιτς; Μπα όχι, ένα απλό pick and roll ή όποτε δεν του έβγαινε αυτό είχε ζητήσει από τους παίκτες του να περνούν τη μπάλα κοντά στο καλάθι.

Έτσι ο Άρης που δέχθηκε 48 πόντους στο ημίχρονο όσο κι αν προσπαθούσε απλά δεν μπορούσε να φτάσει ποτέ. Όταν επιτρέπεις στους Αμαρουσιώτες να έχουν έξι διψήφιους σκόρερ, όταν επιτρέπεις σε δύο παίκτες του να μοιράσουν 19(!) ασίστ (11 ο Κινγκ, 8 ο Περάντες) και όταν δέχεσαι 17 πόντους από τον Καλαϊτζάκη (και μπράβο στο παιδί, αλλά τόσους δεν βάζει…όλη τη σεζόν συνήθως) τι να πεις;

Επιπλέον ο Ντε Σόουζα παρότι είχε 4 φάουλ ο Παπαθεοδώρου τον χρησιμοποίησε έτσι που κατάφερε να τελειώσει το παιχνίδι μαζί του, ενώ ο Μίλιτσιτς ξέχασε τον Αντετοκούνμπο στον πάγκο λες και είχε αποβληθεί. Οκ ο Κώστας είχε κάνει επίσης 4 φάουλ και λογικό να τον αποσύρεις για ένα διάστημα, αλλά με σκοπό να παίξει στα τελευταία 3-4. Ο Κροάτης τεχνικός ου Άρη για μία ακόμη φορά προτίμησε να τελειώσει ένα ματς με κοντό σχήμα και για μία ακόμη φορά το πλήρωσε ακριβά. Και δεν ήταν ότι ο Άρης έτρωγε καλάθια από τους ψηλούς μόνο, αλλά έτρωγε μπασίματα και από τους κοντούς του Αμαρουσίου αφού δεν υπήρχε φόβητρο να τους εμποδίσει (στην προκειμένη περίπτωση ο Αντετοκούνμπο).

Η ήττα από το Μαρούσι ήταν ίσως η τελευταία ευκαιρία του Μίλιτσιτς για να διατηρήσει ελπίδες παραμονής και του χρόνου στον κιτρινόμαυρο πάγκο. Και δεν είναι ότι ο Άρης αν πέρναγε το Μαρούσι θα είχε βάσιμες ελπίδες για το Κύπελλο. Το πρόβλημα είναι ότι δεν παίζει σύμφωνα με τις δυνατότητες που μπορούν να παίξουν οι παίκτες. Σαν να μην μπορεί να τους εμπνεύσει και να τους επιβληθεί ο Μίλιτσιτς.

Φυσικά και οι παίκτες έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Όταν επιτρέπεις στον Ντε Σόουζα, τον Γιαννόπουλο και τον Καλαϊτζάκη να κάνουν… πάρτι φταις κι εσύ. Κάποιοι είναι εμφανές οτι δεν μπορούν ή και να μπορούν δεν ταιριάζουν μεταξύ τους ώστε να κάνουν μια συμπαγή ομάδα με χαρακτήρα που θα διεκδικεί.

Σε αυτό το κομμάτι ο Μίλιτσιτς έχει ελαφρυντικό καθώς είναι μια ομάδα που δεν έστησε ο ίδιος. Από την άλλη ένας καλός προπονητής θα έπρεπε να μπορεί να συμμαζέψει μια κατάσταση, ειδικά σε μια ομάδα με ένα αξιόλογο μπάτζετ όπως ο Άρης. Ο Μίλιτσιτς όμως δεν έχει καταφέρει να συμμαζέψει τον Άρη όσο θα έπρεπε, δείχνοντας πως έχει ταβάνι.

Στο EuroCup  η χρόνια κρίνεται αποτυχημένη αφού δεν πέρασε έστω από τον όμιλο ενώ κάλλιστα μπορούσε. Όπως αποτυχημένη κρίνεται και στο Κύπελλο αφού δεν πέρασε το Μαρούσι. Μένει λοιπόν το πρωτάθλημα όπου θα πρέπει να τα δώσει όλα για την είσοδο στην 4άδα. ΑΕΚ και ΠΑΟΚ έχουν δείξει φέτος ένα πολύ καλύτερο και πιο σταθερό πρόσωπο, αλλά οκ δεν είναι και φόβητρα ώστε ο Άρης να μην μπορεί να τους σπάσει την έδρα.

Οσο για τον Μίλιτσιτς ας τελειώσει τη σεζόν και ενόψει της νέας ο Νίκος Ζήσης και η διοίκηση ας πάνε σε ένα προπονητή από ψηλότερο ράφι.

ΥΓ: Ψυχραιμία χρειάζεται. Από τη στιγμή που ο Άρης έχει διοίκηση με διάθεση να επενδύσει και υπάρχει όραμα δεν χρειάζεται πανικός. Απλά λίγη υπομονή και καλές επιλογές φυσικά.

ΥΓ1: Από την αρχή ο Μίλιτσιτς δεν κατάφερε να κερδίσει την εκτίμηση των φιλάθλων. Εκεί που χτίζει κάτι η ομάδα του εκεί το χαλάει με οδυνηρό τρόπο. Ναι υπάρχει βελτίωση στην επίθεση, αλλά όταν τρως 85+ πόντους σχεδόν σε κάθε ματς και μάλιστα και αρκετές 100άρες δεν γίνεται να «βγει η εξίσωση». Είναι κι αυτές οι συγκρίσεις που ο Κροάτης τεχνικός κάνει με την περσινή ομάδα (η οποία δεν είχε Σιάο) που το κάνει χειρότερο