Ολόκληρη η συνέντευξη του Γιαννακόπουλου – Τι είπε για Παναθηναϊκό, Αταμάν και Ολυμπιακό

Μεγάλη συνέντευξη παραχώρησε στο EuroInsiders ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, με τον ισχυρό άνδρα της ΚΑΕ Παναθηναϊκός να αναφέρεται σε διάφορα θέματα.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος μίλησε για την περσινή σεζόν, τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο Παναθηναϊκός, για τον Εργκίν Αταμάν, αλλά και για τον Ολυμπιακό, ενώ άφησε να εννοηθεί ότι σύντομα θα αποχωρήσει από τη διοίκηση του Τριφυλλιού. «Σε πέντε χρόνια θα βλέπω τα παιχνίδια ως φίλαθλος, έχω το 1.5 πόδι μέσα και το μισό πόδι έξω», ανέφερε μεταξύ άλλων.

Αναλυτικά όσα είπε στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «EuroInsiders»:

Η περασμένη σεζόν

«Δεν θεωρώ ότι ήταν αποτυχία. Θεωρώ ότι ήταν επιτυχία, γιατί πρώτα απ’ όλα έχουμε το καλύτερο γήπεδο στην Ευρώπη. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε ποτέ ένα γήπεδο που να ανήκει στον ίδιο τον σύλλογο. Τώρα έχουμε. Καταφέραμε να επενδύσουμε δεκάδες εκατομμύρια σε αυτή την αρένα και πιστεύω ότι όποιος την έχει δει από οπουδήποτε στον κόσμο έχει πραγματικά εντυπωσιαστεί. Το να έχεις για πρώτη φορά το δικό σου σπίτι είναι πραγματικά μια τεράστια επιτυχία. Το να έχεις οικογένειες, κόσμο να έρχεται, τα εισιτήρια διαρκείας να εξαντλούνται μέσα σε δευτερόλεπτα και ολόκληρη η Ελλάδα να τηλεφωνεί και να ζητάει ένα εισιτήριο, σημαίνει ότι μάλλον κάνεις κάτι σωστά.

Στο μπάσκετ, όμως, που είναι το πιο σημαντικό κομμάτι, περίμενα κάτι καλύτερο. Είχα μεγαλύτερες προσδοκίες. Είχαμε κάποιες αναποδιές στον δρόμο και τα αποτελέσματα ήταν αυτά που ήταν. Η σειρά με τη Βαλένθια, για παράδειγμα, ήταν μία από τις πιο τρελές σειρές που έχω δει. Θα χρησιμοποιούσα χειρότερη λέξη, αλλά είμαστε στην κάμερα! Θα ήθελα φυσικά να δω τον Παναθηναϊκό στο Final Four, ειδικά από τη στιγμή που θα γινόταν στο γήπεδό μας. Αυτό δεν συνέβη. Η ζωή συνεχίζεται. Αλλά ναι, ήταν ένας από τους λόγους που φέτος αλλάξαμε ταχύτητα.

Πιστεύω ότι η φετινή σεζόν ήταν απλώς άτυχη. Δεν θεωρώ ότι ήταν μια σεζόν που μας δίδαξε κάτι συγκεκριμένο. Το μόνο πράγμα που μπορώ να πω ότι δεν μου άρεσε φέτος είναι ότι δεν υπήρχε 100% στήριξη προς το προπονητικό μας επιτελείο από όλους καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν. Το μήνυμά μου είναι το εξής: όταν η ομάδα χρειάζεται περισσότερο τη στήριξή σου; Στις ήττες. Εκεί χρειάζεται περισσότερο τη στήριξή σου. Στην Ελλάδα, όμως, συνέβη το αντίθετο.

Όλοι με ρωτούσαν γιατί στηρίζω τόσο πολύ τον Εργκίν Αταμάν και γιατί είμαι τόσο υπέρ του. Πρώτα απ’ όλα, επειδή είναι ένας εκπληκτικός επαγγελματίας. Μου έφερε τον ευρωπαϊκό τίτλο. Και πιστεύω ότι αν είχε την πλήρη στήριξη όλων, ίσως τα αποτελέσματα να ήταν διαφορετικά».

Το status του συλλόγου

«Θα χρησιμοποιήσω μια ελληνική έκφραση και θα προσπαθήσω να τη μεταφράσω. Λέμε ότι ένα δέντρο που δεν έχει ελιές δεν υπάρχει λόγος να το χτυπάς, γιατί δεν πρόκειται να πάρεις τίποτα από αυτό. Ένα υγιές δέντρο, όμως, που είναι γεμάτο ελιές, αυτό είναι που θα χτυπήσεις.

Αυτό εξηγεί πολλά. Νομίζω ότι ο Παναθηναϊκός είναι ένα από τα τέρατα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Έχει αποδείξει σε πολλές διαφορετικές συνθήκες, με τεράστια μπάτζετ, με μικρότερα μπάτζετ, κάτω από διαφορετικές περιστάσεις, ότι θα είναι πάντα ζωντανός και θα συνεχίζει να παλεύει».

Ο Εργκίν Αταμάν

«Τον Εργκίν τον αγαπούσα, τον αγαπώ και θα τον αγαπώ πάντα. Πιστεύω ότι είναι ο χαρακτήρας μου στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Έχουμε τις ίδιες πεποιθήσεις, τον ίδιο χαρακτήρα, την ίδια ψυχολογία. Είναι ένας άνθρωπος με πολύ υψηλή ψυχολογία και, μπορεί να καυχιέμαι, αλλά πιστεύω ότι το ίδιο ισχύει και για μένα.

Όλη τη σεζόν είχα πολλές αμφιβολίες από ανθρώπους που πίστευαν ότι ίσως έπρεπε να είχα κάνει την αλλαγή νωρίτερα. Δεν θα έκανα ποτέ αλλαγή νωρίτερα. Η ημέρα που χρειάστηκε να συναντηθώ με τον Εργκίν και να του πω ότι πρέπει να χωρίσουμε ήταν μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της εμπλοκής μου στο μπάσκετ.

Πρώτα απ’ όλα, τον βλέπω σαν φίλο. Και τότε τίθεται το ερώτημα: έχει θέση η φιλία στις επιχειρήσεις; Γιατί γνωρίζουμε ότι οι επιχειρήσεις είναι αμείλικτες. Στο τέλος πήρα την απόφαση που πίστευα ότι ήταν η καλύτερη επιχειρηματικά. Από την άλλη πλευρά, ήταν πραγματικά, πραγματικά δύσκολη απόφαση.

Ο Εργκίν είχε έρθει πολύ κοντά στον σύλλογο. Δέθηκε με τον σύλλογο, δέθηκε με τους φιλάθλους, δέθηκε μαζί μου, δέθηκε με όλους στα αποδυτήρια. Γι’ αυτό ήταν ακόμη πιο δύσκολο».

Για το ρόστερ

«Το αν είναι επικίνδυνο να έχεις τόσους σούπερ σταρ στην ίδια ομάδα εξαρτάται από τον προπονητή που έχεις. Θα χρησιμοποιήσω μερικά παραδείγματα και θα μιλήσω για προπονητές κορυφαίου επιπέδου. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ένας από τους μεγαλύτερους προπονητές όλων των εποχών, δεν ήταν προπονητής που μπορούσε να προπονήσει μια ομάδα γεμάτη σταρ. Μπορούσε να πάρει νεαρούς παίκτες και να τους οδηγήσει στην κορυφή. Αυτό ήταν το ταλέντο του.

Υπάρχουν όμως άλλοι προπονητές, όπως ο Γιάσικεβίτσιους, ο Ομπράντοβιτς, που μπορούν να κάνουν τα πάντα. Είναι προπονητές που μπορούν να πάρουν μια ομάδα γεμάτη σταρ και να πάρουν το καλύτερο από αυτούς. Και τότε βλέπεις το καλύτερο μπάσκετ που έχει παιχτεί.

Εγώ δεν επιλέγω τους παίκτες. Δεν επιλέγω τους παίκτες. Από το 2012, όταν ανέλαβα, ήμουν εμπλεκόμενος μόνο σε μία μεταγραφή. Ήταν ο Τζέισον Καπόνο, το 2013. Ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν έχω εμπλακεί στην απόκτηση κάποιου άλλου παίκτη. Φυσικά, κάθε χρόνο υπάρχει ένα μπάτζετ και είναι αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια του προπονητή το πώς θα το χρησιμοποιήσει.

Υπάρχει αυτή η αφήγηση ότι ο DPG κάνει ό,τι θέλει, ότι φέρνει τους παίκτες, ότι τους παίρνει τηλέφωνο, ότι τους λέει να έρθουν. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Πραγματικά εκπλήσσομαι με την ερώτησή σου, γιατί είναι η πρώτη φορά που το ακούω έτσι. Από αυτά που έχω ακούσει, μάλιστα, κάποιος μου είπε ότι ο Παναθηναϊκός είναι η καλύτερη ομάδα για να δουλέψει ένας προπονητής, επειδή ο πρόεδρος είναι ο μόνος που δεν εμπλέκεται. Ποτέ δεν έχω εμπλακεί.

Δεν ξέρω μπάσκετ. Δεν ξέρω τους κανονισμούς. Δεν ξέρω το pick and roll. Αυτό που ξέρω είναι τα τρίποντα. Αυτό μου αρέσει. Μου αρέσουν τα τρίποντα».

Οι δυσκολίες της διοίκησης

«Ο Παναθηναϊκός, για να είμαι ειλικρινής, δεν παίρνει πολύ από τον χρόνο μου. Είμαι εκεί. Όπως σου είχα πει και την προηγούμενη φορά, στις περισσότερες επιχειρήσεις μου, όταν με ρωτούν ποια είναι η δουλειά μου, απαντώ ότι λύνω προβλήματα. Κάθομαι στο γραφείο μου και περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνο ή να ανοίξει η πόρτα. “Ποιος είσαι;” “Είμαι το πρόβλημα 769”.

Το κλειδί της επιτυχίας είναι να έχεις γύρω σου ανθρώπους που εμπιστεύεσαι. Ανθρώπους που έχουν γνώση της δουλειάς, αλλά κυρίως είναι καλοί άνθρωποι, έχουν καλό χαρακτήρα και μπορείς να τους εμπιστευτείς. Αν αποδείξεις στους ανθρώπους γύρω σου ότι, όσο μου λες την αλήθεια, τα περισσότερα λάθη, αν όχι όλα, μπορούν να αντιμετωπιστούν, τότε δημιουργείται εμπιστοσύνη και από τις δύο πλευρές. Και η εμπιστοσύνη είναι το νούμερο ένα σε όλα.

Υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να μη γνωρίζουν την αλήθεια. Εγώ δεν θέλω τέτοιους ανθρώπους. Όταν συναντώ κάποιον, είτε είναι στην προσωπική μου ζωή, είτε σε μια φιλία, είτε επαγγελματικά, του λέω: “Μπορείς να μου κάνεις οτιδήποτε. Μπορείς να μου πεις το χειρότερο πράγμα στον κόσμο και θα το αντιμετωπίσουμε. Απλώς πες μου την αλήθεια”.

Αν μου πεις ότι έγινε το χειρότερο πράγμα στον κόσμο, θα καθίσουμε και θα βρούμε τη λύση. Αν μου πεις ένα μικρό λευκό ψέμα, είσαι εκτός. Αυτή είναι η ταυτότητα που προσπαθώ να έχω σε οτιδήποτε κάνω. Η αλήθεια σου εξοικονομεί χρόνο.

Το 2010 υπήρξε μια κρίση στην Ελλάδα, ειδικά στην κύρια επιχείρησή μου εκείνη την εποχή. Υπήρξε τεράστια κρίση, με πτώση 95% στις τιμές, τα γενόσημα να μπαίνουν στην αγορά και χτυπήματα από παντού. Δεν απολύσαμε κανέναν από τις επιχειρήσεις μας. Δεν μειώσαμε τους μισθούς, ενώ τεράστιες πολυεθνικές έφευγαν από τη χώρα και άλλες ελληνικές εταιρείες έκοβαν μισθούς.

Το να κάνεις τη ζωή των άλλων πιο εύκολη, κάνει τη δική σου πιο δύσκολη. Πρέπει να βάλεις προτεραιότητες. Τότε με ρωτούσαν πώς γίνεται να μειώνω το μπάτζετ. Αλλά τι θα βάλω πρώτο; Το χαμόγελο στα πρόσωπα των φιλάθλων ενός αθλήματος που είναι πολύ σημαντικό ή την ευημερία και την πραγματική ζωή ανθρώπων που χρειάζονται αυτή τη δουλειά για να επιστρέψουν σπίτι τους;

Πιστεύω πραγματικά ότι οι 2.000-2.500 άνθρωποι που γενικά ήταν σε επαγγελματική συνεργασία μαζί μου θα πέθαιναν για μένα. Ίσως είναι μεγάλη έκφραση, αλλά θα ακολουθούσαν τις ράγες για μένα και για όλη την οικογένεια. Αυτό είναι κάτι που κουβαλάω μέσα μου».

Η παρουσία του στον Παναθηναϊκό

«Αγαπώ τον Παναθηναϊκό. Θα ξεκινήσω από αυτό, για να είμαι ειλικρινής. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η λέξη Παναθηναϊκός ακουγόταν κάθε δέκα λεπτά.

Σε επιχειρηματικό επίπεδο και σε επίπεδο εμπλοκής, το έχω πει και στο παρελθόν και δεν πρόκειται να πάρω πίσω αυτό που έχω πει. Δεν ήταν κάτι που ήθελα να κάνω το 2012. Είχα πάει ακόμη και στη Νιγηρία για να προσπαθήσω να βρω αγοραστή. Δεν το ήθελα. Ο πατέρας μου μού ζήτησε να μην του το κάνω αυτό. Μου είπε: “Αυτή είναι η κληρονομιά μου”. Συνέχισα και προσπάθησα να κάνω το καλύτερο που μπορούσα. Νομίζω ότι ξεπέρασα το επίπεδο που αναμενόταν από εμένα.

Γιατί συνεχίζω να είμαι εδώ; Δεν είπα ποτέ ότι θα είμαι εδώ για πάντα. Κανείς δεν μπορεί να είναι εδώ για πάντα. Νιώθω όμως μια υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους που εργάζονται μαζί μου. Έχω την ευθύνη για εκατομμύρια ανθρώπους, για το αν θα ξυπνήσουν το πρωί με χαμόγελο ή χωρίς χαμόγελο. Τους σκέφτομαι πολύ.

Και το μπάσκετ, σε επιχειρηματικό επίπεδο, αλλάζει. Η αξία του Παναθηναϊκού πριν από μερικά χρόνια ήταν στις δεκάδες εκατομμύρια. Τώρα μπορεί να είναι μισό δισεκατομμύριο. Αυτό είναι αποδεδειγμένο. Ένα κομμάτι αυτού κρατάει κι εμένα εδώ. Ένα άλλο κομμάτι ίσως αλλάζει τις σκέψεις μου για τη μελλοντική μου εμπλοκή.

Σίγουρα, όμως, δεν πρόκειται να μεταφέρω στα παιδιά μου την υποχρέωση να βρίσκονται σε αυτή τη θέση που βρέθηκα εγώ το 2012. Ελπίζω να έχω υγεία και την οικονομική δυνατότητα, ώστε αν κάποια στιγμή θέλουν να εμπλακούν, να μπορούν. Αυτή τη στιγμή είμαι με το ένα πόδι μέσα και το μισό πόδι έξω. Θα δούμε»..

Το μέλλον

«Να σου δείξω. Βλέπεις πού κάθεται ο Φρι; Εκεί θα βάλω μια τηλεόραση και θα βλέπω τα παιχνίδια σαν φίλαθλος σε πέντε χρόνια. Σίγουρα θα είμαι φίλαθλος σε αυτή την καρέκλα, με την τηλεόραση εκεί, και θα φωνάζω: “Πρέπει να πάρεις άλλον σέντερ! Πρέπει να πάρεις άλλον πλέι μέικερ! Πρέπει να πάρεις άλλον φόργουορντ!”.

Το αν θα επιστρέψω κάποια στιγμή; Η οικογένειά μας είναι μέσα στον Παναθηναϊκό εδώ και 40 χρόνια. Δεν είναι μία απόφαση που παίρνεις και απλώς μπαίνεις ή βγαίνεις. Δεν μπορώ να δω κάτι να αλλάζει»..

Το NBA Europe

«Έχουν κυκλοφορήσει πάρα πολλά σενάρια για το πώς θα γίνει αυτό. Θα είχα διαφορετική άποψη για το ένα σενάριο και διαφορετική για το άλλο. Σίγουρα δεν θα ήθελα να δω τους πραγματικά μεγάλους “powerhouses” του ευρωπαϊκού μπάσκετ να διαλύονται ή να χωρίζονται σε διαφορετικές λίγκες. Δεν θέλω να μπω σε βάθος, γιατί δεν γνωρίζω ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα. Επιχειρηματικά, όμως, το NBA Europe σίγουρα θα πάει το ευρωπαϊκό μπάσκετ σε άλλο επίπεδο.

Δυστυχώς, η προηγούμενη διοίκηση, ας την πούμε διοίκηση του Μπερτομέου, δεν εκμεταλλεύτηκε τίποτα. Ήταν σαν τον Ιούλιο Καίσαρα που καθόταν εκεί και προσπαθούσε να δει πώς θα γίνει το αφεντικό ενός αθλήματος που είχε αφήσει πολύ πίσω. Τώρα εξελίσσεται. Ο Μπουένο, όπως φαίνεται από τις πρώτες του κινήσεις, προσπαθεί να ενώσει τα πράγματα. Ίσως επειδή προηγουμένως υπήρχε ένα μεγάλο χάσμα μεταξύ NBA και EuroLeague.

Είναι εκεί μόνο λίγους μήνες, οπότε θα ήταν άδικο να έχω συγκεκριμένη θέση για το τι κάνει. Το μόνο που μπορώ να του ευχηθώ είναι να πάνε όλα καλά και όλα τα σχέδιά του να γίνουν πραγματικότητα».

Η κόντρα με τον Ολυμπιακό

«Δεν μπορώ να βάλω στην ίδια πρόταση τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, γιατί είμαστε δύο τελείως διαφορετικοί σύλλογοι σε δυναμική, σε μέγεθος, σε ήθος, σε όλα. Πιστεύω ότι όλα αυτά που διαβάζεις γύρω γύρω είναι “αυτοί εναντίον αυτών”. Σου είπα και πριν για το δέντρο χωρίς τις ελιές και το δέντρο με τις ελιές. Ποιο δέντρο θα προσπαθήσουν να χτυπήσουν; Αυτό με τις ελιές.

Η αντιπαλότητα προέρχεται από το ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει αντιπαλότητα στο μπάσκετ. Ο Ολυμπιακός στο ποδόσφαιρο, δυστυχώς, έχει περισσότερα πρωταθλήματα και τίτλους και αυτό πέρασε και στο μπάσκετ. Είμαστε δύο τελείως διαφορετικοί σύλλογοι.

Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού τα τελευταία δέκα χρόνια έμαθαν ότι η μπάλα μπάσκετ είναι πορτοκαλί και όχι ασπρόμαυρη. Πριν από δέκα χρόνια πήγαινες στο γήπεδο του Ολυμπιακού και άκουγες “οφσάιντ, οφσάιντ”. Αυτό είναι η αλήθεια. Μπορείτε να το ρωτήσετε και στους ίδιους τους φιλάθλους.

Σέβομαι πολύ τους φιλάθλους του Ολυμπιακού. Σέβομαι τους φιλάθλους κάθε ομάδας. Αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός στο μπάσκετ μπορούν να μπουν στην ίδια συζήτηση. Νομίζω ότι έχουμε 44 τίτλους και εκείνοι 21. Είναι σχεδόν διπλάσιοι».

Η σχέση του με τη διοίκηση του Ολυμπιακού

«Θα σου πετάξουν μία μικρή πέτρα. Αν θυμάσαι πολύ καλά, παίρνεις πέτρες και ευτυχώς σε αυτή την περιοχή (Σούνιο) υπάρχουν τεράστιες πέτρες. Απλώς παίρνεις μία και την πετάς πίσω. Θα βοηθήσει. Δράση αντίδραση. Η αντίδραση δεν μπορεί ποτέ να εμπλακεί. Και είναι διαφορετικό να χρησιμοποιείς την αλήθεια και διαφορετικό να χρησιμοποιείς ψέματα ούτως ή άλλως.

Το έχω πει χιλιάδες φορές. Το έχω δοκιμάσει, προσπάθησα να κάνω πιο ανθρώπινη τη σχέση μου με τους Αγγελόπουλους. Ας παίξουμε ένας εναντίος ενός και ας στείλουμε τα χρήματα σε ορφανοτροφείο.

Όχι, εγώ αγοράζω και φτιάχνω κασκόλ, μισός Παναθηναϊκός, μισός Ολυμπιακός, που γράφει πάνω το να λέμε όχι στη βία. Τους τηλεφώνησα και ρώτησα άμα θα θέλατε να έρθω στο γήπεδο και να φέρω μερικά από αυτά, να καθόμαστε μαζί.

Λυπάμαι πολύ, αλλά η ομάδα μας, οι οπαδοί μας, ο οργανισμός μας, δεν είναι έτοιμοι να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο. Ήταν στις ειδήσεις πριν λίγες εβδομάδες, σε προσωπικό επίπεδο, συνήθιζα να στέλνω σαμπάνιες σε όλους, σε κάθε ονομαστική εορτή, κάθε Χριστούγεννα, όταν οι γιοι τους ή οι κόρες τους γεννήθηκαν και ήταν στο νοσοκομείο.

Άκουσα ότι έβγαζαν τα φυτά μου έξω, γιατί φοβόντουσαν ότι έχω βάλει μικρόφωνα. Δεν υπάρχει θέληση από την άλλη πλευρά. Είναι τόσες πολλές οι φορές που είμαι έτοιμος να καθίσω στο ίδιο τραπέζι μαζί τους. Όταν κάθισα μία φορά, δέχθηκα σωματική επίθεση από έναν από τους δύο. Αυτό ήταν στο γραφείο του υφυπουργού αθλητισμού πριν κάποια χρόνια.

Το νούμερο ένα πράγμα στη ζωή είναι η αγάπη. Το καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις για τα παιδιά σου είναι να τα αγαπάς. Να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον όπου υπάρχει αγάπη γύρω τους. Οι γονείς σου σε αγαπούν, οι θείοι σου σε αγαπούν, τα αδέρφια σου σε αγαπούν, οι ξάδερφοί σου σε αγαπούν. Αυτό είναι η μεγαλύτερη ασπίδα στη ζωή.

Παιδιά που μεγαλώνουν με αγάπη μπορούν να προχωρήσουν χωρίς συμπλέγματα, χωρίς προβλήματα και μπορούν να βοηθήσουν τον άνθρωπο που έχουν δίπλα τους. Προσπαθώ πολλές φορές να μπω στη θέση του άλλου και να καταλάβω γιατί υπάρχει όλη αυτή η κατάσταση.

Τους συμπονώ. Πολλές φορές, η ψυχολογία λέει ότι πρέπει να προσπαθήσεις. Προσπαθώ να βρεθώ στη θέση τους και να καταλάβω γιατί έχουν το σύνδρομο της Στοκχόλμης εναντίον μου».

Το περιστατικό στο ΣΕΦ στους περσινούς τελικούς

«Στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη διαφθορά στο κομμάτι της διαιτησίας και στην ομοσπονδία που είναι πάνω από τη διαιτησία. Συμπτωματικά, σήμερα βγήκε μια πολύ μεγάλη απόφαση σχετικά με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας. Ελπίζω να υπάρξει αλλαγή, γιατί αυτό είναι χειρότερο και από τον Τζόρντι.

Δεν είμαι πολύ εμπλεκόμενος σε αυτό. Πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός, γιατί δεν μπορείς να κάνεις καταγγελίες για ανθρώπους που δεν είναι σωστές και να ρίχνεις λάσπη πάνω τους. Είναι κάτι που πρέπει να το αντιμετωπίζεις με στοιχεία.

Σε ό,τι αφορά το περσινό παιχνίδι στο ΣΕΦ, πήγα στο γήπεδο. Στην Ελλάδα, στους κανονισμούς του μπάσκετ, υπάρχει ένας κανονισμός που λέει ότι αν υπάρχει βρισίδι προς φυσικά πρόσωπα μετά από πέντε ή έξι φορές, ο αγώνας πρέπει να διακοπεί. Αυτό δεν είχε συμβεί ποτέ.

Πριν από το παιχνίδι πήγα στους διαιτητές μαζί με ανθρώπους του Ολυμπιακού και τους είπα ότι γνωρίζουμε πως δεν πρόκειται να πάρουμε σεβασμό 50-50 στο γήπεδο, αλλά τουλάχιστον υπάρχει ένας κανόνας που πρέπει να εφαρμοστεί.

Αντί να βρίζουν εμένα, αποφάσισαν να βρίζουν την κόρη μου, η οποία δεν είναι άνθρωπος που εμπλέκεται στο μπάσκετ. Οι διαιτητές δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα γι’ αυτό.

Κάποια στιγμή πήγα να διαμαρτυρηθώ στους διαιτητές και, δεν ξέρω πώς, κανείς δεν ενημερώθηκε, αλλά απομακρύνθηκα από το παιχνίδι. Με έβγαλαν από το γήπεδο και δεν μπορούσα να επιστρέψω».