Ο Κέβιν Ντουράντ, σε ανάρτησή του, αναφέρθηκε στον Ράσελ Γουέστμπρουκ με αφορμή την απόσυρση του τελευταίου από την ενεργό δράση.
Ο Ράσελ Γουέστμπρουκ αποφάσισε να βάλει τέλος στην καριέρα του και να αποσυρθεί από την ενεργό δράση μετά από 18 χρόνια παρουσίας στα γήπεδα του ΝΒΑ.
Ο πρώην συμπαίκτης του στους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ, με τον οποίο έφτασαν μαζί ως τους τελικούς του 2012, Κέβιν Ντουράντ, έστειλε το δικό του μήνυμα στον «Brodie» αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι ήταν πηγή έμπνευσης, ηγέτης και παράδειγμα για όλους.
I remember asking assistant coach Mo Cheeks, what’s harder to do? Workout after practice or before?? I only asked cuz by time I would get to the gym, Russ was already done in the morning and I usually got mine in after practice. Mo like, “coming in before practice is probably…
— Kevin Durant (@KDTrey5) August 13, 2026
Η ανάρτηση του Κέβιν Ντουράντ για τον Ράσελ Γουέστμπρουκ:
«Θυμάμαι ότι κάποτε ρώτησα τον βοηθό προπονητή, Μο Τσικς, τι είναι πιο δύσκολο: να κάνεις ατομική δουλειά πριν ή μετά την ομαδική προπόνηση. Τον ρώτησα επειδή, όταν έφτανα στο γήπεδο, ο Ρας είχε ήδη τελειώσει την πρωινή του δουλειά, ενώ εγώ συνήθως έκανα τη δική μου μετά την ομαδική. Ο Μο μου είπε: “Το να έρχεσαι πριν από την προπόνηση είναι μάλλον πιο δύσκολο”. Από τότε, αυτό έγινε η ρουτίνα μου.
Πολλοί έβλεπαν τα συναισθήματα που έβγαζε ο Ρας στο παρκέ και πίστευαν ότι ήταν ένας θορυβώδης άνθρωπος. Για μένα, όμως, ήταν ήσυχος και μεθοδικός. Ηγούνταν με το παράδειγμά του και, όταν τα φώτα άναβαν, άφηνε τα πάντα ελεύθερα και ζούσε τη στιγμή με απόλυτη ελευθερία. Ως συμπαίκτης του, αυτό ήταν πραγματικά πηγή έμπνευσης. Και όπου κι αν πήγα, έβλεπα ανθρώπους από κάθε γωνιά της ζωής να εμπνέονται από εκείνον.
Το τρελό είναι ότι δεν χρειαζόταν να πει πολλά. Απλώς εμφανιζόταν. Για 18 χρόνια. Αυτή η ζωή του μπάσκετ είναι ιερή για εμάς τους επαγγελματίες. Όσα δίνουμε σε αυτό το παρκέ σημαίνουν τα πάντα. Κάποιοι από εμάς ευχόμαστε να μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω και να κάνουμε κάποια πράγματα με περισσότερη προσήλωση. Κάποιοι άλλοι μπορούν απλώς να κοιτάξουν πίσω και να είναι ικανοποιημένοι με τον χρόνο που αφιέρωσαν. Εσύ ποιος θα είσαι;
Ξέρουμε τι ήταν ο “Zero” (σ.σ. λόγω του «0» στη φανέλα). Συνέχισε να εμπνέεις και στην επόμενη φάση της ζωής σου, πρωταθλητή. Ό,τι κι αν συμβεί, κανείς δεν μπορεί να διαγράψει όσα ήταν.
Τα νεανικά μας χρόνια, η πορεία μέχρι τους τελικούς όταν ήμασταν ακόμη στα 20s μας, τα All-Star Games, το να βλέπουμε ο ένας τον άλλον να τραυματίζεται και να επιστρέφει, οι διαδρομές με το λεωφορείο, τα αεροπλάνα, τα παιχνίδια με τις κάρτες, τα αστεία και οι καβγάδες… Όλα αυτά είναι αξέχαστα.
Σε όλη την οικογένεια Γουέστμπρουκ, τη Νίνα, τα παιδιά, τη μαμά Γουέστμπρουκ, τον Big Russ, τον Ρέι, τον Ντόνελ, όλους από το Leuzinger High και το UCLA, και τόσους ακόμη που σίγουρα ξεχνάω, στέλνω όλη μου την αγάπη. Συγχαρητήρια για μια εμβληματική καριέρα».