Ολυμπιακός: Όταν ο θόρυβος (πάει να) κρύψει τη μπάλα, το γήπεδο λέει την αλήθεια

Με τη λήξη του ντέρμπι στη Νέα Φιλαδέλφεια, το ποδόσφαιρο απείλησε να περάσει σε δεύτερο πλάνο. Όχι επειδή δεν παίχτηκε μπάλα, αλλά επειδή κάποιοι φρόντισαν να τραβήξουν αλλού τους προβολείς. Ο κ. Ηλιόπουλος, επιχείρησε να ντύσει το αποτέλεσμα με θόρυβο, υπονοούμενα και καταγγελίες.

Όταν ένας ιδιοκτήτης ομάδας επιλέγει να μιλά περισσότερο για σκοτεινά δωμάτια και λιγότερο για όσα έγιναν στο χορτάρι, τότε το πρόβλημα δεν είναι η διαιτησία, αλλά η αδυναμία αποδοχής της πραγματικότητας. Ακόμα κι ο πάντα μετρημένος Μεντιλίμπαρ αναγκάστηκε να αναφερθεί σε καταστάσεις εκτός ποδοσφαίρου για τις οποίες έκανε συγκεκριμένες αναφορές ο αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού Κώστας Καραπαπάς.

Διαβάστε επίσης: Χαμός με την κίνηση του Αταμάν – Τι θέλει να αποφύγει ο Τούρκος προπονητής;

Κρίμα, γιατί στο γήπεδο παίχτηκε ποδόσφαιρο. Και βγήκαν συμπεράσματα. Αν αφήσουμε, λοιπόν, στην άκρη τις κραυγές και τις… θεατρικές εξάρσεις του οικοδεσπότη, η εικόνα του αγώνα είναι αρκετά καθαρή. Το ποδόσφαιρο, ειδικά στα ντέρμπι, δεν ανταμείβει την ανωτερότητα, αλλά την αποτελεσματικότητα. Κι ο Ολυμπιακός στη Φιλαδέλφεια πλήρωσε το γεγονός ότι έκανε πολλά σωστά, αλλά απέτυχε στα κρίσιμα. Γιατί όταν δεν «τελειώνεις» τον αντίπαλο στις στιγμές σου και χαλαρώνεις για λίγα λεπτά, ακόμα κι αν είσαι καλύτερος για μία ώρα, φεύγεις με έναν βαθμό.

Οι «ερυθρόλευκοι» μπήκαν νωθρά, κάτι αναμενόμενο αν σκεφτεί κανείς την τεράστια καταπόνηση από το ματς με τον Άγιαξ. Κι όμως, όσο περνούσε η ώρα, συνέβαινε το παράδοξο: αυτοί που είχαν παίξει ένα ευρωπαϊκό ματς υψηλής έντασης έδειχναν πιο φρέσκοι, με καλύτερα τρεξίματα και μεγαλύτερη ένταση από τους παίκτες της ΑΕΚ. Μετά το πρώτο τέταρτο, ο Ολυμπιακός πήρε τον απόλυτο έλεγχο. Πίεση ψηλά, κερδισμένες δεύτερες μπάλες, κυκλοφορία στο μισό γήπεδο. Η ΑΕΚ ήταν εγκλωβισμένη, χωρίς ιδέες, χωρίς τρόπο να βγει μπροστά. Για 55 λεπτά οι γηπεδούχοι είχαν μία τελική προσπάθεια. Μία. Κι όμως, κάποιοι μιλούν για «ισορροπημένο» παιχνίδι.

Ο Ολυμπιακός δημιούργησε φάσεις, προϋποθέσεις, καταστάσεις που έπρεπε να οδηγήσουν σε γκολ. Δεν το έκανε. Τα τελειώματα ήταν βιαστικά, άτσαλα, χωρίς καθαρό μυαλό. Κι όταν δεν σκοράρεις σε τέτοιο διάστημα κυριαρχίας, αφήνεις τον αντίπαλο ζωντανό. Το γκολ της ΑΕΚ ήρθε από εκεί που δεν το περίμενε κανείς. Όχι από οργανωμένη επίθεση, αλλά από στημένη φάση. Σε μια στιγμή πλήρους αδράνειας και κακής συγκέντρωσης, ο Ολυμπιακός πλήρωσε τη χαλάρωση. Μέχρι εκείνο το σημείο, οι «κιτρινόμαυροι» δεν είχαν δείξει τίποτα που να δικαιολογεί προβάδισμα.

Μετά το 1-0, οι Πειραιώτες έχασαν για περίπου είκοσι λεπτά τη συνοχή τους. Έπαιξαν άναρχα, κατέφυγαν σε σέντρες χωρίς λογική και ρυθμό, λες και το ζητούμενο ήταν απλώς να γεμίσει η περιοχή. Εκεί η ΑΕΚ βρήκε χρόνο να ανασάνει, χωρίς όμως να γίνει ανώτερη. Οι αλλαγές του Μεντιλίμπαρ άλλαξαν ξανά την εικόνα. Η ομάδα ανέκτησε ενέργεια, πίεσε, έκλεισε την ΑΕΚ πίσω. Το πέναλτι που κέρδισε ο Αντρέ Λουίζ ήταν καθαρό και ο Ταρέμι το εκτέλεσε με την ψυχραιμία μεγάλου φορ.

Το 1-1 δεν ήταν δώρο. Ήταν η ελάχιστη αποκατάσταση της εικόνας του αγώνα. Ο Ολυμπιακός έφυγε αλώβητος, όντας συνολικά καλύτερος. Κι όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να πνίξουν το ποδόσφαιρο στον θόρυβο, η αλήθεια του γηπέδου είναι πεισματάρα: αυτός που έτρεξε περισσότερο, πίεσε περισσότερο και έπαιξε καλύτερα, ήταν ο Ολυμπιακός. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν τις δηλώσεις. Το χορτάρι, πάντως, είπε άλλα.