Ολυμπιακός: Άντε να τα (ξανα)πούμε για τον Ντανιέλ…

Το τι έχει γραφτεί κι έχει λεχθεί για τον Ντανιέλ Ποντένσε από τις γιορτές και μετά δεν περιγράφεται. «Δεν μπορεί πλέον» μας έλεγε ο Τάκης από τα Πετράλωνα, «είναι αδιάφορος επειδή ξέρει ότι δεν θα μείνει» μας πληροφορούσε ο Θοδωρής από το Νέο Κόσμο, «έχει τελειώσει ποδοσφαιρικά μετά την Αραβία» μας έλεγε ο Μάκης από το Κερατσίνι και πολλά άλλα τέτοια.

Και πέρα από τους «προπονητές» του καναπέ και του καφενείου είχαμε και διάφορους ειδήμονες που λίγο πολύ έλεγαν και έγραφαν τα ίδια για τον Πορτογάλο, αλλά ας μην χαλάσουμε τις καρδιές μας μέρες που ‘ναι…

Διαβάστε επίσης: Το ντεμπούτο του Κλέιτον και τα «κουτάκια» του Μεντιλίμπαρ (vid)

Θα πει κανείς τώρα «εντάξει και συ ρε Μήτσο, έκανε ενάμιση καλό παιχνίδι ο Ποντένσε μετά από δυο μήνες και βγήκες να κράξεις», αλλά προφανώς όποιος υποστηρίζει κάτι τέτοιο δεν θα έχει διαβάσει παλαιότερα κείμενά μου. Διότι προσωπικά δεν περίμενα να είναι καλός ο Ντανιέλ με την ΑΕΚ και εξαιρετικός με τον Αστέρα Τρίπολης για να διαμορφώσω άποψη για το πόσο επιδραστικός είναι για το παιχνίδι του Ολυμπιακού.

Και δεν περίμενα αυτά τα ματς, διότι έχω γράψει πολλές φορές ότι ακόμα και κακός να είναι ο Πορτογάλος ή έστω μέτριος για να μην το κάνω λύσσα, με μια-δυο ενέργειες μπορεί να κάνει διαφορά μέσα στο παιχνίδι. Ακόμα και κακός ή μέτριος να είναι επαναλαμβάνω. Απλά όταν είναι καλός κάνει μεγάλη διαφορά και όταν είναι πολύ καλός κάνει χαζούς πολλούς και διάφορους και παίρνει τα παιχνίδια μόνος του…

Αυτό το χαρακτηριστικό το έχει και ο Ζέλσον Μαρτινς, ο οποίος πρόσφατα ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό, αλλά στα δικά μου τα μάτια ο Ποντένσε το έχει σε πολύ υψηλότερο βαθμό. Και τον Ζέλσον, βέβαια, ακόμα και σε μέτρια μέρα να βρεθεί τον φοβούνται οι αντίπαλες άμυνες διότι τις ανακατώνει κι αυτό είναι μεγάλο προσόν, αλλά στο ζύγι με τον Ποντένσε η μεγάλη διαφορά (κατά την ταπεινή μου άποψη πάντα) είναι στην ουσία.

Ειδικά στην καλή του μέρα, είναι πολύ πιο ουσιαστικός ο κόντος. Και τώρα που φαίνεται να ξεπέρασε κάποια μικροπροβλήματα που τον ταλαιπώρησαν και να ξαναβρίσκει τη φόρμα του, μπορεί να τη βοηθήσει αφάνταστα την ομάδα…

Τώρα όσον αφορά στο παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης, δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να σταθούμε περισσότερο. Ο Ολυμπιακός από την στιγμή που βρήκε γρήγορο γκολ το καθάρισε πολύ εύκολα, κάτι που βοήθησε και τον Μεντιλίμπαρ να ξαναδώσει χρόνο στον Αντρε Λουίζ, αλλά και να μας «συστήσει» τον Κλέιτον, ο οποίος μάλιστα έδειξε πολύ κεφάτος. Δύο παίκτες που είναι βέβαιο ότι θα του χρειαστούν μέχρι το τέλος της σεζόν…

Κατά τα άλλα ο Ολυμπιακός έχει ξεκινήσει καλά τον Γολγοθά του Φλεβάρη (σ.σ. αν είχε νικήσει στη Φιλαδέλφεια, όπως έπρεπε βάσει της εικόνας του, θα είχε ξεκινήσει εξαιρετικά), αλλά έχει ακόμα πολλά δύσκολα ματς μπροστά του. Αρχικά ο Παναθηναϊκός, που εγώ τουλάχιστον τον περιμένω να σκυλιάσει για αποτέλεσμα στο Καραϊσκάκη, στη συνέχεια ο Λεβαδειακός εκτός έδρας και9 μετά η πρώτη μεγάλη μάχη με τη Λεβερκούζεν. Τα κεφάλια κάτω, λοιπόν, διότι έχει μεγάλη ανηφόρα ακόμα. Απλά δείχνει να είναι καλά η ομάδα κι αυτό μας επιτρέπει να είμαστε σχετικά αισιόδοξοι…