Ολυμπιακός: Το τέλος εποχής και μια μεγάλη απορία…

Άξιζε ο Ολυμπιακός με την εικόνα που είχε στα δύο παιχνίδια με την Ναϊμέγκεν να προκριθεί; Αυτό είναι ένα από τα βασικά ερωτήματα που ακούγονται από χθες το βράδυ μετά τον αποκλεισμό στην Ολλανδία. Όπως και αν ο Ολυμπιακός με την εικόνα που μας έδειξε θα μπορούσε να αποκλείσει την Μπόντο Γκλιμτ των 20 επίσημων αγώνων.

Το δεύτερο δεν θα το μάθουμε ποτέ, όσο για το πρώτο ερώτημα, σε αυτή την περίοδο και σε καλοκαιρινά προκριματικά το λιγότερο που μετράει είναι το πώς, η ουσία είναι να γίνει η δουλειά. Και αυτή δεν έγινε. Ένας από τους λόγους που δεν έγινε, μένοντας στα καθαρά αγωνιστικά ξέχωρα από τα λάθη του Μαριάνι που προφανώς έπαιξαν τον ρόλο τους, ήταν και ότι όντως η Ναϊμέγκεν στα δύο ματς έδειξε πιο έτοιμη και πιο ουσιαστική από τον Ολυμπιακό. Και κατάφερε να ανατρέψει το 1-0 του Ελ Καμπί και να πάρει αυτή την πρόκριση.

Διαβάστε επίσης: Το ερυθρόλευκο ντεμπούτο του Σα και τα… προσεχώς (vids)

Ένας Ολυμπιακός που είχε καλύτερη εικόνα από το Καραϊσκάκη όμως αυτό δεν αρκούσε για να πάρει το αποτέλεσμα που ήθελε. «Πέταξε» ένα ημίχρονο, μαζί με μια μεγάλη ευκαιρία του Ζέλσον Μαρτίνς ενώ παρότι μπήκε ιδανικά στην επανάληψη με το γκολ του – ποιου άλλου;- Ελ Κααμπί δεν «έχτισε» πάνω του και σταδιακά έχασε το μομέντουμ και μετά και το προβάδισμα.

Με την δεξιά του πλευρά να είναι… εθνική οδός για τους Ολλανδούς. Όλα έγιναν από εκεί, όλα ξεκίνησαν από εκεί με την Ροντινέι να ζει μια από τις πιο δύσκολες βραδιές της καριέρας του καθώς δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τους Ολλανδούς. Και είναι πραγματικά να απορεί κανείς πως ο Μεντιλίμπαρ στις 6 αλλαγές που τελικά έκανε δεν φρόντισε να αλλάξει κάτι σε ένα τεράστιο αγωνιστικό πρόβλημα για την ομάδα του.

Σε ένα ματς που προφανώς ο Ολυμπιακός δεν έχασε μόνο επειδή στα δεξιά… έμπαζε αλλά και γιατί όταν πήρε το προβάδισμα δεν έκανε αυτό που όφειλε ως καλύτερη και πιο μεγάλη ομάδα απέναντι στους Ολλανδούς. Δεν έβαλε και δεύτερο. Όταν πια ήρθε η ισοφάριση μετά από ένα τρίλεπτο «φωτιά» με δύο μεγάλες ευκαιρίες και τελικά το γκολ ο Ολυμπιακός είχε αρχίσει να βγαίνει από τον ρυθμό του για να ακολουθήσει η φάση-κλειδί με την Varισια αποβολή του Φορτούνη.

Με 10 παίκτες ο Ολυμπιακός είχε ουσιαστικά λίγα πράγματα να κάνει με τους παίκτες του να παλεύουν αλλά να μην μπορούν να αποφύγουν τον αποκλεισμό. Σε μια βραδιά που δεν υπήρχε κανείς από τον πάγκο για να έρθει να βοηθήσει επιθετικά με τον συγκινητικό αν μη τι άλλο Ελ Κααμπί να παλεύει μόνος και εξαντλημένος και την στιγμή του στο 117 πεσμένος στο έδαφος σε μια από τις δεκάδες προσπάθειες του να προλάβει την μπάλα από μια μεγάλη μπαλιά να είναι χαρακτηριστική. Ένας πικρός και οδυνηρός αποκλεισμός που αποτελεί και το τέλος μιας εποχής και με την… βούλα για τον Ολυμπιακό που το πιο σημαντικό πια είναι να αντιμετωπίσει με «καθαρό μυαλό» τα νέα δεδομένα και να επιδιώξει να ανοίξει μια νέα εποχή.

Στο ποδόσφαιρο, στον αθλητισμό συνολικά όλα έχουν μια αρχή και ένα τέλος. Μια καλή εποχή και ένα φινάλε. Έτσι είναι η ζωή από όπου και να την πιάσεις. Το σημαντικό είναι να μπορείς να αρχίσεις ξανά, σωστά, με σεβασμό σε όσα έχουν γίνει έως τώρα και με όραμα για το μέλλον. Με κινήσεις που θα πάνε μπροστά τον σύλλογο, χωρίς κραυγές και «αφορισμούς». Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν οι μεγάλες βραδιές που ο Ολυμπιακός έχει ζήσει άφθονες στα 101 χρόνια ζωής του, υπάρχουν και οι δύσκολες βραδιές.

Τι θα συμβεί από σήμερα όπου οι ερυθρόλευκοι επιστρέφουν στην Αθήνα; Αυτή την στιγμή το γνωρίζουν ελάχιστοι, ίσως μόνο ένας. Το μόνο σίγουρο είναι πως ότι και να συμβεί θα γίνει με γνώμονα ένα και μόνο πράγμα. Τον Ολυμπιακό και το πώς ξανά αυτή η ομάδα που μετά την πρόκριση στο Άμστερνταμ άρχισε να… σβήνει αγωνιστικά, θα βρει ξανά τον δρόμο της και την πορεία που η ιστορία της επιτάσσει.