Ο Ζότα Σίλβα δεν έπαιξε καλά κόντρα στη Γιαγκελόνια. Ηταν ο παίκτης που αποτύπωσε καλύτερα και πιο έντονο τρόπο την τρέλα, το πάθος, την αγωνία και το «θέλω» του Ολυμπιακού για να νικήσει και να γυρίσει σελίδα.
Ο Ολυμπιακός είχε ανάγκη τη νίκη κόντρα στη Γιαγκιελόνια. Και την κατέκτησε. Το τελικό 2-1 είχε πολλές «υπογραφές». Των δύο σκόρερ (Αρμάντο, Γιάρεμτσουκ). Του σποδαίου Ρέμο Φρόιλερ. Του… ποταμού Ζέλσον Μαρτίνς. Του πλάνου του Ιμανόλ Αλγουαθίλ. Ωστόσο, η εικόνα της βραδιάς και η αποτύπωση της σημασίας του αγώνωα, ανήκει σε έναν ποδοσφαιριστή που, αν και δεν γαλουχήθηκε στα τμήματα υποδομής του συλλόγου ούτε γεννήθηκε στην Ελλάδα, αγωνίστηκε σαν να φέρει στο DNA του την ποδοσφαιρική κουλτούρα του Ολυμπιακού και του Πειραιά.
Ο λόγος, φυσικά, για τον Ζότα Σίλβα. Ο Πορτογάλος προσέφερε μια παράσταση που υπερέβη τα στενά όρια της τυπικής επαγγελματικής συνεισφοράς ενός ποιοτικού ξένου αθλητή. Αποτέλεσε την απόλυτη ενσάρκωση της «ερυθρόλευκης» ιδιοσυγκρασίας, καταθέτοντας στον αγωνιστικό χώρο ψυχή, ένταση, πάθος, τα πάντα! Σαν να πρόκειται για έναν γηγενή παίκτη, ο οποίος έχει μεγαλώσει στις αλάνες του Περάματος και έχει ανδρωθεί ποδοσφαιρικά στο Κερατσίνι. Από τον Ρέτσο το περιμένεις. Ο Ζότα, σε εκπλήσσει ευχάριστα.
Η προσέγγιση του Σίλβα στον αγώνα αποτέλεσε ένα σεμινάριο αυταπάρνησης. Στα 15 δευτερόλεπτα τσακωνόταν με τον βοηθό για ένα πλάγιο. Στο 92’ πανηγύρισε σαν… γκολ ένα κερδισμένο φάουλ. Στο ενδιάμεσο, οι φλέβες του ήταν έτοιμες να εκραγούν στα γκολ. Και τα πόδια του πρήστηκαν από τις κόντρες και τις μονομαχίες που έδωσε με τους αντιπάλους του. Απόλυτη προσήλωση στον στόχο της νίκης. Αντιλήφθηκε στο 100% την κρισιμότητα της στιγμής. Κατάλαβε την ανάγκη του Ολυμπιακού. Και τα έδωσε όλα! Με τρόπο που εμπνέει και παρασέρνει και το συμπαίκτη.
Αναλύοντας την απόδοσή του με αυστηρά ποδοσφαιρικά και στατιστικά κριτήρια, το 90λεπτο του Ζότα Σίλβα χαρακτηρίστηκε από υψηλό δείκτη παραγωγικότητας και ακατάπαυστη κινητικότητα. Αποτέλεσε έναν διαρκή πονοκέφαλο για την αμυντική γραμμή των Πολωνών, λειτουργώντας ως ο κύριος άξονας εκδήλωσης των επιθετικών πρωτοβουλιών των γηπεδούχων.
Κατέγραψε συνολικά τρεις τελικές προσπάθειες για γκολ. Οι δύο εξ αυτών βρήκαν τον στόχο, επιβεβαιώνοντας την επιθετική του οξυδέρκεια, ενώ μόλις μία κατέληξε εκτός εστίας. Το κορύφωμα της δράσης του σημειώθηκε στο 31ο λεπτό της αναμέτρησης. Σε εκείνο το χρονικό σημείο, η άρτια τοποθέτησή του στην αντίπαλη περιοχή μετουσιώθηκε σε μια εντυπωσιακή και γεμάτη αποφασιστικότητα κεφαλιά, η οποία απαίτησε μια αντανακλαστική επέμβαση κλάσης από τον αντίπαλο τερματοφύλακα για να μην καταλήξει στα δίχτυα.
Είχε καταλυτική συμμετοχή στη συνολική ανάπτυξη του παιχνιδιού. Η συνεχής του κίνηση στους κενούς χώρους και η απαίτησή του να λαμβάνει πρωτοβουλίες αντικατοπτρίζονται στις 18 πάσες που επιχείρησε. Παρότι το ποσοστό ευστοχίας του κυμάνθηκε στο 61% (με 11 επιτυχημένες μεταβιβάσεις), το συγκεκριμένο νούμερο υποδηλώνει έναν παίκτη που αναλαμβάνει ρίσκα, επιδιώκοντας την κάθετη δημιουργία και τη διάσπαση της αντίπαλης άμυνας, παρά τις ασφαλείς, οριζόντιες επιλογές. Συγχρόνως, η ικανότητά του στο ένας εναντίον ενός επιβεβαιώθηκε με μια εξαιρετική, ολοκληρωμένη ντρίμπλα που ξεσήκωσε το φαληρικό κοινό.
Η επιρροή του Σίλβα, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου. Λειτούργησε ως υποδειγματικός ανασταλτικός μοχλός. Απορρόφησε μεγάλο μέρος της πίεσης και έγινε ο μόνιμος στόχος της αντίπαλης άμυνας, κερδίζοντας τέσσερα κρίσιμα φάουλ που έδωσαν σημαντικές «ανάσες» στην ομάδα του, ενώ ο ίδιος υπέπεσε σε μόλις ένα σφάλμα. Επιπλέον, η διάθεσή του να θυσιαστεί για το σύνολο αποτυπώθηκε στην αμυντική του προσήλωση, βάζοντας κυριολεκτικά τα πόδια του στη φωτιά και καταγράφοντας ένα απόλυτα επιτυχημένο τάκλιν.
Πέρα και πάνω από τους στείρους αριθμούς, η εμφάνιση του Ζότα Σίλβα ηταν μια δήλωση ποδοσφαιρικής αφοσίωσης και μια τρανή απόδειξη πως το άθλημα ανήκει σε εκείνους που αγωνίζονται με αυθεντική ψυχή. Πόσο μάλλον σε μια ομάδα ακραίων πιέσεων όπως ο Ολυμπιακός. Ο Πορτογάλος κέρδισε το χειροκρότημα και την εκτίμηση από το απαιτητικό κοινό του Πειραιά. Και έδειξε έμπρακτα πως συχνά, η κατάθεση ψυχής, είναι πιο σημαντική ακόμη και από την πιο φανταχτερή εμφάνιση…