Μια τεράστια νίκη, τα λίγα ωραία και οι… ομορφιές

Για την αξία της νίκης του Ολυμπιακού στη Λιβαδειά δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Ας αναλογιστούμε απλά που θα ήταν τώρα βαθμολογικά η ομάδα αν είχε γκελάρει για τρίτη φορά (συνεχόμενη μάλιστα…) στις πέντε πρώτες αγωνιστικές και σταματάμε αμέσως κάθε κουβέντα. Πολύ μεγάλη νίκη, τεράστια!

Και ξέρετε, καμιά φορά, αυτές οι νίκες που έρχονται τόσο δύσκολα και χωρίς καλό ποδόσφαιρο, είναι προτιμότερο να έρχονται έτσι όπως ήρθε αυτή στη Λιβαδειά. Με την ομάδα, δηλαδή, να μην τα παρατάει και να βρίσκει το χρυσό γκολ στο 92’. Στο δεύτερο από τα μόλις τέσσερα λεπτά που έδωσε ο Τσιμεντερίδης. Σου δίνουν αυτοπεποίθηση αυτές οι νίκες, ακόμα κι αν δεν έπαιξες καλά. Και ο Ολυμπιακός μπορεί να είναι μια ομάδα που το βασικό που χρειάζεται είναι να ξαναγίνει ΟΜΑΔΑ, αλλά χρειάζεται και αυτοπεποίθηση. Και απέναντι στην ομάδα του Κομπότη, κέρδισε ένα μέρος από τη χαμένη του…

Διαβάστε επίσης: Το buzzer beater του Σάλιακα στο 90+2’ που έδωσε τη νίκη στον Ολυμπιακό (vid)

Επίσης ήταν πολύ ωραίο που το χρυσό γκολ ξεκίνησε από το πόδι ενός ποδοσφαιριστή που ήδη έχει γίνει σημείο αναφοράς σε αυτόν τον καινούργιο Ολυμπιακό – ναι σωστά καταλάβατε στον Φρόιλερ αναφέρομαι – και μπήκε από το κεφάλι ενός παιδιού όπως ο Σάλιακας, το οποίο έχει μάθει από πιτσιρικάς να πονάει την ερυθρόλευκη φανέλα. Να την πονάει, να την αγαπάει και να τη σέβεται. Ένα παιδί που ίσως έπρεπε να επιστρέψει νωρίτερα στον Ολυμπιακό και όχι στα 30 του, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ, όπως λέι και η σοφή λαϊκή ρήση…

Τεράστια, λοιπόν, η νίκη, κέρδος μεγάλο για την αυτοπεποίθηση της ομάδας ότι το πάλεψε μέχρι τις καθυστερήσεις, χίλια μπράβο στον Φρόιλερ και στον Σάλιακα, αλλά κάπου εδώ τελειώνουν τα ωραία απ’ όσα είδαμε στη Λιβαδειά. Κι αυτό διότι απέναντι σ’ έναν Λεβαδειακό που δεν έχει σκοράρει ακόμα στο πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός και κινδύνεψε και δεν ήταν απειλητικός. Είχε κατοχή, είχε φάσεις, αλλά σοβαρές ευκαιρίες δεν έφτιαξε. Κι αυτό αν μη τι άλλο εξακολουθεί να προβληματίζει, έστω κι αν ειδικά το ματς της Λιβαδειάς έγινε σ’ ένα γήπεδο-χωράφι…

Η ομάδα είναι φανερό ότι προσπαθεί να παίξει διαφορετικά, βάζοντας την μπάλα κάτω, αλλά όταν από παιχνίδι σε παιχνίδι αλλάζει η μισή ενδεκάδα, λες και βρισκόμαστε στα φιλικά της καλοκαιρινής προετοιμασίας, θα δυσκολευτεί πολύ να βρει τη χημεία της. Η ενδεκάδα της Λιβαδειάς σε σχέση με αυτή που κέρδισε την Γιαγκελόνια είχε έξι αλλαγές. Άλλαξαν και πάλι τα δυο πλάγια μπακ (για τρίτο συνεχόμενο ματς!), άλλαξε ο ένας στόπερ, ξεκίνησαν βασικοί οι Πουέρτα και Γιάρεμτσουκ που είχαν μπει αλλαγή με τους Πολωνούς, ενώ μπήκε στην ενδεκάδα και ο Φορτούνης που ήταν τιμωρημένος στην Ευρώπη…

Το ροτέισον ήταν αρκετά μεγάλο για παιχνίδια Τετάρτη-Κυριακή, ενώ κάποιες επιλογές του Ιλμανόλ δεν βγήκαν. Στα δικά μου τα μάτια για παράδειγμα, μου φάνηκε και κομματάκι άδικο να ξεκινήσει βασικός ο Γιάρεμτσουκ αντί του Γκονζάλες και ο Μεξικανός, μάλιστα, να μπει αλλαγή ακόμα και μετά τον Μάριους που είχε κάνει… μιάμιση προπόνηση με την ομάδα! Ο Ουκρανός όσο έπαιξε δεν έκανε απολύτως τίποτα, ενώ το «μυρμήγκι» όσες φορές έχει παίξει είναι αν μη τι άλλο μέσα στις φάσεις. Ο Ολυμπιακός σε 10 επίσημα ματς έχει σημειώσει μόλις 14 γκολ, τα τέσσερα απ’ αυτά τα έχει βάλει ο Μεξικανός και στη Λιβαδειά ήταν η… τρίτη επιλογή για την επίθεση!

Τέλος πάντων, νωρίς είναι ακόμα και όλα αυτά θα τα δούμε πολύ καλύτερα στην πορεία της σεζόν, όταν θα έχει κατασταλάξει και σ’ ένα βασικό κορμό ο νέος προπονητής. Στην παρούσα φάση το μόνο που είχε σημασία ήταν να πάει νικητής και ήρεμος ο Ολυμπιακός στη μεγάλη διακοπή του πρωταθλήματος. Η ομάδα, έστω και με την απουσία πολλών διεθνών θα έχει την ευκαιρία να δουλέψει με το νέο προπονητή, ώστε να την επανέναρξη να τη δούμε διαφορετική. Εκεί, στην επανέναρξη, έρχεται και το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη, που νωρίς-νωρίς στη σεζόν ίσως κρίνει πολλά, αλλά έχουμε καιρό να τα πούμε γι’ αυτό το μεγάλο ματς. Προς το παρόν… θαυμάζουμε τις διαιτησίες που έχουν οι ανταγωνιστές του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα, σε σχέση με τις διαιτησίες που έχει ο ίδιος. Κάθε αγωνιστική και μια… ομορφιά για όλους, με εξαίρεση τον Ολυμπιακό που μέχρι στιγμής μετράει δυο κλεμμένους βαθμούς από τον Τζήλο στο Βόλο. Ένας Τζήλος που ήταν Varίστας στο ματς της ΑΕΚ στο Βόλο και τα βρήκε όλα καλά και όμορφα…