Εθνική Ελλάδας: Αναζητώντας μια απάντηση

Στην αφετηρία του Nations League η Εθνική ομάδα. Και σε εκείνο το παράδοξο που την θέλει στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας, με συμπληρωμένα δώδεκα χρόνια μακριά από τις μεγάλες διοργανώσεις. Δεν μας το χάρισαν. Το κέρδισε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και οι ποδοσφαιριστές του, στον πρώτο «τόμο» του Σέρβου προπονητή. Απόψε όμως ανοίγει τον τρίτο του κύκλο. Και κάπου εδώ ξεκινά η προσμονή για μια απάντηση που αν μη τι άλλο θα δείξει τον δρόμο.

Είναι εκείνος που μπορεί να οδηγήσει την πιο χαρισματική γενιά (μας) στην Γη της επαγγελίας; Ή τελικά δεν ανήκει στους προπονητής που μπορούν να λειτουργήσουν σε επίπεδο εθνικών ομάδων; Γιατί συμπλήρωσε 25 μήνες στον πάγκο της Ελλάδας. Και ακόμη δεν γνωρίζει ούτε ο ίδιος αν έχει όντως αυτή τη δεξιότητα στη φαρέτρα του.

Διαβάστε επίσης: Εθνική Ελλάδας: Η προπόνηση στο Βελιγράδι πριν το παιχνίδι με τη Σερβία (vids)

Απαραίτητη σημείωση; Είναι πάρα πολύ καλός προπονητής κλαμπ ο 64χρονος. Επιβεβαιωμένα. Και φυσικά με τελευταίο παράδειγμα τον Παναθηναϊκό ως τον Δεκέμβρη του 2023. Δεν είναι όμως ίδια η δουλειά κάποιου που μπορεί μέρα με την ημέρα να βελτιώσει μονάδες και κάποια στιγμή να φτιάξει ένα σύνολο, με κάποιον άλλο που πρέπει να διαλέξει τις καλύτερες κάθε δύο-τρεις μήνες. Που πρέπει μέσα σε μικρά χρονικά διαστήματα να βρει λύσεις σε βασικά ποδοσφαιρικά κεφάλαια όπως η «ομοιογένεια», γ «χημεία» και τελικά η πρόοδος.

Μεταξύ μας; Αν δεν ήταν ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς αυτής της αποδοχής στο ελληνικό ποδόσφαιρο, θα έπρεπε να αποτελέσει παρελθόν από τον περασμένο Οκτώβρη- Νοέμβρη. Τότε που δεν κατάφερε να εμφανίσει την Ελλάδα ανταγωνιστική σε Σκωτία και Δανία όχι για την απευθείας πρόκριση στο Μουντιάλ, αλλά ούτε για την διεκδίκηση της δεύτερης θέσης. Πατατράκ ήταν τα προκριματικά, με τον προπονητή να έχει πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Και στην πορεία συνέβησαν και άλλα. Κυρίως: Χάσαμε και τον Γιάννη Κωνσταντέλια που από διαφαινόμενος ηγέτης σε αυτή την απίθανη νουβέλ βαγκ με το εθνόσημο, εξελίχθηκε σε ρολίστα δεύτερης διαλογής πριν αποχωρήσει για «προσωπικούς λόγους».

Εδώ που φτάσαμε λοιπόν το «δια ταύτα» μοιάζει συγκεκριμένο. Δεν είμαστε στο επίπεδο της Γερμανίας και της Ολλανδίας. Εμείς και οι Σέρβοι μπαίνουμε απευθείας σε έναν άλλο ανταγωνισμό. Έχουμε όμως μια αδιανόητη γκάμα επιλογών πρώτης γραμμής σχεδόν σε όλες τις θέσεις. Η απορία σε αυτή τη σύντομη δοκιμασία του Nations League λοιπόν είναι αν υπάρχει η σωστή καθοδήγηση. Αν μπορεί όντως κλείνοντας αυτός ο κύκλος να έχει γίνει ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Για την δημιουργία μιας ομάδας που θα αξίζει στο ταλέντο του Τζόλη, του Καρέτσα, του Κωστούλα, του Τζολάκη, του Παυλίδη, του Κουλιεράκη κλπ στα δύο τελευταία φιλικά τον Ιούνη, ο κόουτς παρουσίασε μια ιδέα με τρεις κεντρικούς αμυντικούς.

Το έκανε και με την Σουηδία και με την Ιταλία δείχνοντας ότι αποτελεί τη βασική του σκέψη για να αντιμετωπίσει ακόμη καλύτερες ομάδες σε αυτή τη δοκιμασία που έρχεται. Αν θα το πιάσει από εκεί στο Βελιγράδι; Θα φανεί στη… σκηνή. Το σίγουρο είναι πως είναι κρίμα μια τέτοια γενιά ποδοσφαιριστών να μην απολαύσει τα προνόμια που της αξίζουν. Ότι επιβάλλεται στο τέλος του Nations League να υπάρχει μιαν απάντηση αναφορικά με το προφανές: Αν ο καλός Ιβάν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη με θέα στο Euro 2028