Ολυμπιακός: Ασίγαστο πάθος, μυαλωμένο παιχνίδι και επιστροφή στην κανονικότητα

Οι «ερυθρόλευκοι» δεν είχαν ανάγκη μόνο την επικράτηση απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο. Χρειάζονταν μια εμφάνιση που θα τους επέτρεπε να σηκώσουν ξανά το κεφάλι, να νιώσουν πως πατούν γερά στα πόδια τους και να ξαναβρούν την πίστη στις δυνατότητές τους. Και το κατάφεραν με τον τρόπο που απαιτούσε η περίσταση: με πάθος, αποφασιστικότητα, αγωνιστική πειθαρχία και την ψυχή μιας ομάδας που αρνήθηκε να συμβιβαστεί με την ιδέα της αποτυχίας. Ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Πίεσε, κέρδισε μονομαχίες, έκλεισε τους χώρους και υποχρέωσε τον Παναθηναϊκό σε μια εμφάνιση που απείχε πολύ από τις φιλοδοξίες του.

Οι φιλοξενούμενοι δημιούργησαν μόλις δυο πραγματικά αξιόλογες ευκαιρίες με το τακουνάκι του Τετέη και το σουτ του Σαλάχ Εντίν που απέκρουσε ο Ορτέγκα, παρότι έπαιξαν περίπου μισή ώρα με αριθμητικό πλεονέκτημα. Κι αυτό λέει πολλά για την αποφασιστικότητα με την οποία οι Πειραιώτες υπερασπίστηκαν το προβάδισμά τους.

Διαβάστε επίσης – «Πάμε Ολυμπιακέ!»: Με επικό τρόπο ολοκλήρωσε τη συνέντευξη Τύπου ο Αλγκουαθίλ (vid)

Ο απόλυτος πρωταγωνιστής ήταν ο Παναγιώτης Ρέτσος. Το γκολ του με την εντυπωσιακή εκτέλεση αποτέλεσε την επιβράβευση μιας ολοκληρωμένης εμφάνισης. Ο αρχηγός ήταν αλάνθαστος στα αμυντικά του καθήκοντα, έδωσε σκληρές μάχες και ουσιαστικά εξαφάνισε τον Τετέη από το παιχνίδι. Ηγετική παρουσία, από εκείνες που δεν αποτυπώνονται μόνο στα στατιστικά, αλλά γίνονται αισθητές σε κάθε διεκδίκηση και σε κάθε κρίσιμη στιγμή.

Στη μεσαία γραμμή, ο Πουέρτα πραγματοποίησε μια εμφάνιση που δύσκολα ξεχνιέται. Περιόρισε ασφυκτικά τον Ουναΐ, κέρδισε τις μονομαχίες και δεν του επέτρεψε να γίνει ο δημιουργός που χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός. Δίπλα του, ο Φρόιλερ λειτούργησε ξανά σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, κυκλοφορώντας την μπάλα με ακρίβεια και καθαρό μυαλό. Ακόμη και στις πτέρυγες, οι Τικνιζιάν και Σάλιακας δεν επέτρεψαν να εξελιχθούν οι επιθετικές προσπάθειες όπως θα ήθελαν οι αντίπαλοί τους. Κανείς από τους «ερυθρόλευκους» δεν υστέρησε. Ο καθένας έβαλε το δικό του λιθαράκι σε μια ομαδική επιτυχία με ξεχωριστή σημασία.

Αξίζουν, εύσημα στον Ιμανόλ Αλγουαθίλ και τους συνεργάτες του. Διάβασαν σωστά το παιχνίδι του Παναθηναϊκού, εντόπισαν τα αδύνατα σημεία του και προετοίμασαν την ομάδα τους με τρόπο που φάνηκε στο γήπεδο. Ο Νίστρουπ, αντίθετα, δεν βρήκε τις απαντήσεις. Ο Παναθηναϊκός έχασε τη μάχη σχεδόν σε κάθε γραμμή και ούτε η αποβολή του Σάλιακα άλλαξε την ουσία της αναμέτρησης. Το πιο σημαντικό ήταν αυτό που συνέβη μετά το τελευταίο σφύριγμα.

Ο Ολυμπιακός δεν πανηγύρισε απλώς μια μεγάλη νίκη. Έβγαλε από πάνω του ένα βάρος, ξαναβρήκε τον ενθουσιασμό του και απέδειξε πως διαθέτει ακόμη αποθέματα χαρακτήρα. Η κρίση που τον ταλαιπωρεί εδώ και καιρό δεν εξαφανίστηκε αυτομάτως. Τα προβλήματα στο εύκολο γκολ και στις αμυντικές πλευρές παραμένουν και απαιτούν λύσεις. Η συνέχεια θα δείξει αν αυτή η βραδιά αποτελεί την αφετηρία μιας ουσιαστικής αγωνιστικής ανάκαμψης.

Προς το παρόν, ο Ολυμπιακός δικαιούται να χαμογελά. Μείωσε την απόσταση από την κορυφή, κέρδισε χρόνο και έδωσε στον προπονητή και στους ποδοσφαιριστές του την ψυχολογική ώθηση που είχαν τόσο μεγάλη ανάγκη. Το πρωτάθλημα έχει ακόμη πολύ δρόμο, αλλά το ντέρμπι απέδειξε πως η ομάδα δεν έχει παραδώσει τα όπλα.

Και ίσως τίποτε να μην περιέγραψε καλύτερα τη βραδιά από τις τελευταίες λέξεις του Αλγουαθίλ στη συνέντευξη Τύπου: «Πάμε Ολυμπιακέ»! Δεν ήταν μια τυπική κατακλείδα. Ήταν η έκφραση ενός ασίγαστου πάθους, μιας κοινής λαχτάρας να ξαναβρεί ο σύλλογος τον δρόμο του και μιας υπόσχεσης πως η μάχη συνεχίζεται. Γιατί τέτοιες νίκες δεν χαρίζουν τίτλους από μόνες τους. Χαρίζουν, όμως, κάτι πολύτιμο: την πίστη ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να τους διεκδικήσει μέχρι τέλους.