Ο Ζότα Σίλβα, «τσαντισμένος» αλλά αποτελεσματικός!

Η σχέση που δημιουργεί ο 27χρονος επιθετικός με την εξέδρα δεν είναι τυχαία. Δεν στηρίζεται μόνο στα γκολ, στις καλές εμφανίσεις ή στην αποτελεσματικότητά του. Χτίζεται μέσα από τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται. Ο Ζότα δείχνει να απολαμβάνει κάθε στιγμή στον Ολυμπιακό.

Πανηγυρίζει, μάχεται, συμμετέχει, δεν κρύβεται όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Αυτή η διάθεση μεταδίδεται στην κερκίδα και δημιουργεί μια σχέση που ξεπερνά την αυστηρή αξιολόγηση των ποδοσφαιρικών προσόντων του. Ο φίλαθλος μπορεί να συγχωρήσει μια κακή ενέργεια ή ένα χαμένο κοντρόλ. Δύσκολα, όμως, αδιαφορεί για έναν παίκτη που αφήνει την εντύπωση ότι δίνει τα πάντα για την ομάδα του. Και ο Πορτογάλος φροντίζει να το αποδεικνύει.

Διαβάστε επίσης: Επίσημο: Στο Άμπου Ντάμπι το Final Four του 2027 και του 2029

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τον περιγράψουμε ως έναν κλασικό εξτρέμ. Απέχει αρκετά από το συγκεκριμένο πρότυπο. Δεν έχει την ντρίμπλα που απαιτείται για να περνά συστηματικά τον προσωπικό του αντίπαλο ούτε διαθέτει την κλασική σέντρα που θα περίμενε κανείς από έναν ακραίο επιθετικό.

Δεν είναι ο ποδοσφαιριστής που θα πάρει την μπάλα πάνω στη γραμμή, θα αλλάξει κατεύθυνση με εντυπωσιακές προσποιήσεις και θα δημιουργήσει ρήγματα με την τεχνική του. Όποιος περιμένει από τον Ζότα να υπηρετήσει αυτόν τον ρόλο, κινδυνεύει να αδικήσει τα πραγματικά του προσόντα. Η αξία του βρίσκεται αλλού και γίνεται περισσότερο εμφανής όταν το παιχνίδι πλησιάζει στην αντίπαλη περιοχή.

Εκεί αισθάνεται πιο άνετα και μπορεί να αξιοποιήσει καλύτερα τα χαρακτηριστικά του. Διαθέτει κίνηση χωρίς την μπάλα, ξέρει να ξεμαρκάρεται και αναζητά τους χώρους που θα του επιτρέψουν να βρεθεί σε θέση εκτέλεσης. Δεν χρειάζεται να πρωταγωνιστήσει σε μια περίπλοκη ατομική ενέργεια για να γίνει επικίνδυνος. Συχνά αρκεί μια σωστή μετατόπιση, ένα ξεπέταγμα από τον προσωπικό του αντίπαλο ή η κατάλληλη τοποθέτηση μέσα στην περιοχή.

Τα τρία γκολ που πέτυχε κόντρα στην Καλαμάτα το δείχνουν καθαρά. Διαθέτει, επίσης, καλό άλμα, στοιχείο που εξηγεί γιατί στις εκτελέσεις κόρνερ ο Ολυμπιακός τον τοποθετεί στο πρώτο δοκάρι, ώστε να επιχειρεί να βρει την μπάλα και να την κατευθύνει προς το δεύτερο. Παράλληλα, η μαχητικότητά του δεν περιορίζεται στην επίθεση. Συμμετέχει στην αμυντική λειτουργία, πιέζει και βοηθά στο μαρκάρισμα, προσφέροντας ενέργεια και στις δύο πλευρές του γηπέδου.

Υπάρχει, βεβαίως, και το πιο χειροπιαστό επιχείρημα: τα γκολ. Ο Ζότα Σίλβα είναι ο πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού και όλα δείχνουν ότι έχει τις προϋποθέσεις να φτάσει και να ξεπεράσει τα δέκα τέρματα στο πρωτάθλημα. Εχει ήδη πετύχει πέντε και είναι πρώτος σκόρε της ομάδας του. Για έναν ποδοσφαιριστή που, έστω και θεωρητικά, κατατάσσεται στους εξτρέμ, πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική συνεισφορά.

Έχει περάσει καιρός από τότε που ο Ολυμπιακός έπαιρνε τόσα γκολ από έναν παίκτη που αγωνίζεται στα άκρα. Το επίτευγμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν συνυπολογιστεί ότι δεν πρόκειται για έναν ακραίο που στηρίζεται στην ατομική τεχνική και στην ντρίμπλα, αλλά για έναν παίκτη που αξιοποιεί την κίνηση, την αποφασιστικότητα και την παρουσία του στην περιοχή.

Ο Ζότα δεν είναι τέλειος ποδοσφαιριστής ούτε χρειάζεται να παρουσιαστεί ως τέτοιος. Είναι, όμως, ένας παίκτης που έχει βρει τον τρόπο να προσφέρει, να σκοράρει και να συνδεθεί με τον κόσμο. Κυρίως, δείχνει ευτυχισμένος που φορά τα ερυθρόλευκα.

Σε ένα ποδόσφαιρο όπου οι μεταγραφές κρίνονται συχνά από την τιμή, το βιογραφικό και τις εντυπωσιακές υποσχέσεις, ο Πορτογάλος που βρίσκεται στην ομάδα του Πειραιά με ελεύθερη μεταγραφή από την Νότιγχαμ, υπενθυμίζει κάτι απλό: η προσφορά δεν μετριέται μόνο με όσα μπορεί να κάνει η μπάλα στα πόδια σου, αλλά και με όσα είσαι διατεθειμένος να κάνεις όταν δεν την έχεις. Και ο κόσμος του Ολυμπιακού έχει κάθε λόγο να τον αισθάνεται δικό του.