Ποιοι είναι οι διάσημοι Έλληνες που επέλεξαν την αποτέφρωση;
Η ελληνική κοινωνία, βαθιά ριζωμένη στις παραδόσεις της, χρειάστηκε δεκαετίες για να αποδεχθεί την αποτέφρωση ως μια ισότιμη και σεβαστή επιλογή. Μέχρι και την ίδρυση του Αποτεφρωτηρίου της Ριτσώνας, η διαδικασία αυτή φάνταζε ως μια «τελευταία επανάσταση» για όσους δεν ήθελαν να ακολουθήσουν την πεπατημένη. Σήμερα, το 2026, η επιλογή αυτή έχει αποκτήσει μια νέα, βαθιά συμβολική διάσταση.
Οι απώλειες του Γιώργου Παπαδάκη και του Χρήστου Πολίτη μέσα στην ίδια εβδομάδα, λειτούργησαν ως καταλύτης. Ο πρώτος, ο άνθρωπος που μας καλημέριζε για 34 χρόνια, και ο δεύτερος, ο «Γιάγκος Δράκος» που σημάδεψε την ελληνική τηλεόραση, επέλεξαν την πύρωση, κλείνοντας τον κύκλο τους με τον ίδιο αντισυμβατικό και ειλικρινή τρόπο που έζησαν. Δεν ήταν οι μόνοι. Πριν από αυτούς, άνθρωποι του πνεύματος, της τέχνης και της πολιτικής —από τη Μαρία Κάλλας μέχρι τον Γιάννη Μπουτάρη— είχαν ανοίξει αυτόν τον δρόμο.
Διαβάστε επίσης: Η πρόβλεψη στον Ρέντη για τον Ταρέμι και ο λόγος που ο «Μέντι» χαμογελά
Στο αφιέρωμα του Athensmagazine.gr που ακολουθεί, συγκεντρώνουμε 28 ονόματα επώνυμων Ελλήνων που διάλεξαν να γίνουν «στάχτη και φως». Άλλοι ταξίδεψαν στη Βουλγαρία όταν η Ελλάδα αρνιόταν πεισματικά να εκσυγχρονιστεί, και άλλοι πρόλαβαν να δουν το όραμά τους για ένα εγχώριο αποτεφρωτήριο να γίνεται πραγματικότητα. Πρόκειται για μια λίστα-φόρο τιμής στην ελευθερία της επιλογής, στη μνήμη που δεν χρειάζεται μνημεία για να παραμείνει ζωντανή, και στην αθωότητα εκείνων που προτίμησαν να επιστρέψουν στη φύση με τον πιο καθαρό τρόπο.
28 διάσημοι Έλληνες που αποτεφρώθηκαν μετά τον θάνατό τους
1. Γιώργος Παπαδάκης (1951 – 2026)
Ο θάνατος του Γιώργου Παπαδάκη στις 4 Ιανουαρίου 2026 σκόρπισε ανείπωτη θλίψη. Ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με το «Καλημέρα Ελλάδα» και την ενημέρωση, έφυγε από οξύ έμφραγμα λίγους μήνες μετά την οριστική του αποχώρηση από το τηλεοπτικό πλατό. Η απόφασή του να αποτεφρωθεί ήταν η τελευταία του «είδηση», μια κίνηση που αντικατόπτριζε τον προοδευτικό και ορθολογικό του χαρακτήρα. Ο Παπαδάκης, που πάντα έδινε λόγο στον απλό πολίτη, επέλεξε μια διαδικασία λιτή και αξιοπρεπή στη Ριτσώνα. Με την αποτέφρωσή του, ο «βασιλιάς του πρωινού» απέδειξε πως ακόμα και στο τέλος, ήξερε να πρωτοπορεί και να σπάει τα στερεότυπα, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια δημοσιογραφική κληρονομιά.
2. Χρήστος Πολίτης (1942 – 2026)
Ο Χρήστος Πολίτης, ο θρυλικός Γιάγκος Δράκος της «Λάμψης», έφυγε από τη ζωή στις 5 Ιανουαρίου 2026, βυθίζοντας στο πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο. Ο ηθοποιός, που τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει τη μοναχικότητα και την αποχή από τα φώτα της δημοσιότητας, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του μετά από ημέρες. Η επιθυμία του για αποτέφρωση ήταν ρητή και είχε κοινοποιηθεί στην οικογένειά του. Η διαδικασία στη Ριτσώνα, που θα γίνει την Δευτέρα 12/01 θα είναι ο επίλογος που ταίριαζε σε έναν άνθρωπο που δεν αγάπησε ποτέ τις τυπικότητες και την υποκρισία. Ο Πολίτης, ένας ηθοποιός με σπάνια παιδεία και ήθος, επέλεξε να γίνει φως, αφήνοντας τις ατάκες του και τη στιβαρή του παρουσία να στοιχειώνουν για πάντα την ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.
3. Μάρθα Καραγιάννη (1939 – 2022)
Η αγαπημένη πρωταγωνίστρια της «χρυσής εποχής» του σινεμά, η Μάρθα Καραγιάννη, αποτέλεσε το σύγχρονο σύμβολο του αγώνα για το δικαίωμα στην αποτέφρωση. Όταν έφυγε το 2022, η επιθυμία της έγινε αφορμή για μια δικαστική διαμάχη, καθώς η έλλειψη εγγράφων παραλίγο να εμποδίσει την τελευταία της θέληση. Τελικά, η αποτέφρωσή της στη Ριτσώνα πραγματοποιήθηκε, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αυτοδιάθεσης. Η Μάρθα, που λάτρεψε τη ζωή και την ελευθερία, δεν ήθελε έναν τάφο να την περιορίζει. Η τέφρα της σκορπίστηκε στον Σαρωνικό, εκεί που το γαλάζιο της θάλασσας συναντά τον ουρανό, όπως ακριβώς άρμοζε σε μια γυναίκα που υπήρξε πάντα ένα ελεύθερο πνεύμα.
4. Μηνάς Χατζησάββας (1948 – 2015)
Ο Μηνάς Χατζησάββας υπήρξε ένας από τους πιο σπουδαίους ηθοποιούς της γενιάς του, αλλά ο θάνατός του το 2015 έγινε το εφαλτήριο για μια μεγάλη κοινωνική αλλαγή. Η επιθυμία του να αποτεφρωθεί ανάγκασε τους οικείους του να μεταφέρουν τη σορό του στη Βουλγαρία, αναδεικνύοντας την απουσία υποδομών στην Ελλάδα. Ο επικήδειος του συντρόφου του, Κώστα Φαλελάκη, συγκλόνισε το πανελλήνιο, φέρνοντας στο προσκήνιο τα δικαιώματα των ομόφυλων ζευγαριών και την ανάγκη για αποτέφρωση. Ο Χατζησάββας, ακόμα και με τη φυγή του, πρόσφερε ένα μάθημα προόδου, συμβάλλοντας καθοριστικά στη μετέπειτα ίδρυση του αποτεφρωτηρίου στη χώρα μας.
5. Θανάσης Βέγγος (1927 – 2011)
Ο «καλός μας άνθρωπος», ο Θανάσης Βέγγος, έζησε μια ζωή γεμάτη προσφορά και χαμηλούς τόνους. Παρόλο που η ταφή του στην Αγία Παρασκευή έγινε με όλες τις τιμές, η επιθυμία του για αποτέφρωση είχε συζητηθεί έντονα στον κύκλο του, ως μια πράξη που ταίριαζε στην ταπεινότητα και την απέχθειά του για τα «μνημεία». Ο Βέγγος, που πάντα έτρεχε για να προλάβει τη ζωή, ήθελε το τέλος του να είναι όσο το δυνατόν πιο αέρινο. Η επιλογή του να συνδεθεί το όνομά του με την αποτέφρωση ήταν μια δήλωση ενάντια στη φθορά, μια προσπάθεια να μείνει στη μνήμη μας μόνο ως το γελαστό πρόσωπο που δεν σταμάτησε ποτέ να προσφέρει χαρά.
6. Θεόδωρος Πάγκαλος (1938 – 2023)
Ο Θεόδωρος Πάγκαλος υπήρξε μια από τις πιο εκρηκτικές και αντισυμβατικές προσωπικότητες της πολιτικής ζωής. Όταν έφυγε το 2023, παρέμεινε πιστός στον αιρετικό του χαρακτήρα, επιλέγοντας την αποτέφρωση. Η διαδικασία στη Ριτσώνα έγινε σε στενό κύκλο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Πάγκαλος, ένας άνθρωπος που δεν φοβήθηκε ποτέ τις συγκρούσεις με το κατεστημένο και την Εκκλησία, επέλεξε έναν επίλογο που απέφευγε τις θρησκευτικές παραδόσεις. Για εκείνον, η αποτέφρωση ήταν μια πράξη ορθολογισμού και ελευθερίας, η τελευταία του «δήλωση» σε μια κοινωνία που συχνά προσπαθούσε να τον περιορίσει σε καλούπια.
7. Μαρία Κάλλας (1923 – 1977)
Η παγκόσμια ντίβα της όπερας, Μαρία Κάλλας, πέθανε στο Παρίσι, αλλά η καρδιά της ανήκε πάντα στην Ελλάδα. Η επιθυμία της ήταν να αποτεφρωθεί και η τέφρα της να επιστρέψει στο Αιγαίο. Παρά τις περιπέτειες με την κλοπή της τέφρας της, η τελευταία της θέληση εκπληρώθηκε το 1979. Η στάχτη της σκορπίστηκε στα νερά του Αιγαίου από μια πυραυλάκατο, σε μια στιγμή που η παγκόσμια τέχνη «γύρισε» στην πατρίδα της. Η Κάλλας δεν ήθελε έναν τάφο-προσκύνημα, αλλά να γίνει ένα με τα στοιχεία της φύσης. Η εικόνα της τέφρας της να χάνεται στο απέραντο γαλάζιο παραμένει μια από τις πιο δυνατές στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
8. Αρλέτα (1945 – 2017)
Η Αρλέτα, η πιο τρυφερή φωνή του Νέου Κύματος, έφυγε από τη ζωή το 2017. Πάντα αντισυμβατική, με μια φιλοσοφημένη ματιά για τον κόσμο, είχε ζητήσει να μην ταφεί. Καθώς το αποτεφρωτήριο στη Ριτσώνα δεν λειτουργούσε ακόμη, η σορός της μεταφέρθηκε στη Βουλγαρία. Η Αρλέτα ήθελε η τελευταία της πράξη να είναι τόσο διακριτική και «αέρινη» όσο και τα τραγούδια της. Η επιλογή της αποτέφρωσης ήταν η φυσική κατάληξη μιας γυναίκας που δεν αγάπησε ποτέ το βάρος της ύλης, προτιμώντας πάντα τη μαγεία των λέξεων και των μελωδιών. Η τέφρα της σκορπίστηκε, αφήνοντας πίσω της μόνο το φως της δημιουργίας της.
9. Ματούλα του Κολωνακίου (1941 – 2023)
Η Ματούλα, η «ψυχή» του Κολωνακίου, έζησε μια ζωή γεμάτη ένταση, λάμψη και ανατροπές. Όταν έφυγε το 2023, η είδηση της αποτέφρωσής της προκάλεσε αίσθηση, καθώς συνδυάστηκε με την οικογενειακή της ιστορία. Η διαδικασία στη Ριτσώνα ήταν η τελευταία πράξη μιας γυναίκας που δεν φοβήθηκε ποτέ να ζήσει «στα άκρα». Η Ματούλα, που γνώρισε τη δόξα και την πτώση, επέλεξε να φύγει με έναν τρόπο που δεν άφηνε περιθώρια για φθορά. Η αποτέφρωσή της ήταν η επισφράγιση μιας διαδρομής που ξεκίνησε από τα σαλόνια της Αθήνας και κατέληξε σε μια πράξη απόλυτης ελευθερίας και αυτοδιάθεσης.
10. Λουκιανός Κηλαηδόνης (1943 – 2017)
Ο «φτωχός και μόνος καουμπόι» της μουσικής μας, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, έφυγε το 2017. Ο άνθρωπος που μας χάρισε το «Πάρτι στη Βουλιαγμένη», ήταν πάντα ένας ελεύθερος άνθρωπος με προοδευτικές ιδέες. Η επιθυμία του για αποτέφρωση εκφράστηκε από τη σύζυγό του, Άννα Βαγενά, και η διαδικασία έγινε στο εξωτερικό. Ο Λουκιανός, που αγαπούσε την απλότητα και την ειλικρίνεια, δεν ήθελε μνημόσυνα και τάφους. Η αποτέφρωση ήταν ο επίλογος που ταίριαζε στην αισθητική του. Έφυγε όπως έζησε: με τον δικό του ρυθμό, αφήνοντας πίσω του τραγούδια που θα μας συντροφεύουν πάντα, χωρίς την ανάγκη ενός στατικού μνημείου.
11. Θάνος Μικρούτσικος (1947 – 2019)
Ο Θάνος Μικρούτσικος, ο συνθέτης των μεγάλων ποιητών, έφυγε το 2019. Άνθρωπος με βαθιά πολιτική συνείδηση και ορθολογική σκέψη, επέλεξε την αποτέφρωση ως μια συνειδητή πράξη. Ήταν από τους πρώτους επώνυμους που χρησιμοποίησαν το κέντρο της Ριτσώνας, στηρίζοντας έμπρακτα τον εκσυγχρονισμό της χώρας. Η πολιτική του κηδεία ήταν μια συγκλονιστική στιγμή, όπου χιλιάδες άνθρωποι τον αποχαιρέτησαν τραγουδώντας. Ο Μικρούτσικος πίστευε στη δύναμη της εξέλιξης και στην ανάγκη ο άνθρωπος να ορίζει το τέλος του. Η αποτέφρωσή του ήταν η τελευταία του «πράξη» σε έναν κόσμο που πάντα προσπαθούσε να τον αλλάξει προς το καλύτερο.
12. Κατερίνα Γιουλάκη (1938 – 2025)
Η αγαπημένη «Κατερίνα» της ελληνικής τηλεόρασης και του κινηματογράφου, η Κατερίνα Γιουλάκη, έφυγε από τη ζωή το καλοκαίρι του 2025. Η ηθοποιός που σημάδεψε γενιές με το «Ρετιρέ», επέλεξε την αποτέφρωση, ακολουθώντας την προοδευτική της κοσμοθεωρία. Η διαδικασία στη Ριτσώνα έγινε σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, με τους συναδέλφους της να την αποχαιρετούν αναγνωρίζοντας το ήθος και την αξιοπρέπειά της. Η Γιουλάκη, που πάντα κρατούσε χαμηλούς τόνους στην προσωπική της ζωή, επέλεξε έναν επίλογο που απέφευγε τη δημόσια έκθεση και τη φθορά. Η αποτέφρωσή της ήταν η τελευταία σκηνή μιας ζωής αφιερωμένης στην τέχνη και την ειλικρίνεια.
13. Ρόμπερτ Ουίλιαμς (1949 – 2022)
Ο Ρόμπερτ Ουίλιαμς, ο τροβαδούρος της αισιοδοξίας, έφυγε το 2022. Η ευγένεια και το φως που εξέπεμπε σε όλη του τη ζωή, αποτυπώθηκαν και στην τελευταία του επιθυμία. Η οικογένειά του προχώρησε στην αποτέφρωση της σορού του στη Ριτσώνα, τηρώντας την επιθυμία του για μια λιτή και σεμνή τελετή. Ο Ρόμπερτ, που μας χάρισε μελωδίες που άντεξαν στον χρόνο, επέλεξε να αποχωρήσει αθόρυβα, χωρίς τις θρησκευτικές επιβολές που δεν τον εξέφραζαν. Η αποτέφρωσή του ήταν μια πράξη σεβασμού προς τον εαυτό του και τη φύση, αφήνοντας πίσω του τη γλυκιά ανάμνηση ενός ανθρώπου που υπηρέτησε τη μουσική με καθαρότητα.
14. Κίλι Σφακιανάκη (1930 – 2020)
Η σύζυγος του Νότη Σφακιανάκη, Κίλι, παρόλο που δεν ήταν Ελληνίδα, συνδέθηκε άρρηκτα με τη χώρα μας. Η απώλειά της το 2020 συγκλόνισε τον καλλιτέχνη, ο οποίος σεβάστηκε την επιθυμία της για αποτέφρωση. Η διαδικασία στη Ριτσώνα έγινε σε κλίμα βαθιάς ιδιωτικότητας. Η Κίλι, μια γυναίκα που στήριξε τον σύζυγός της σε κάθε του βήμα, επέλεξε έναν επίλογο συμβατό με τις δικές της πεποιθήσεις. Ο Νότης Σφακιανάκης, παρά τις συχνά παραδοσιακές του απόψεις, στάθηκε στο πλευρό της γυναίκας του και στην τελευταία της επιλογή, αποδεικνύοντας ότι ο σεβασμός στην επιθυμία του νεκρού υπερέχει κάθε άλλης σύμβασης.
15. Άννα Κυριακού (1929 – 2025)
Η «θεία Μπεμπέκα» των «Τριών Χαρίτων», η Άννα Κυριακού, έφυγε από τη ζωή τον Οκτώβριο του 2025 σε ηλικία 96 ετών. Η τελευταία επιζήσασα των μεγάλων ταινιών του Βασίλη Λογοθετίδη, επέλεξε την αποτέφρωση, δείχνοντας ότι η πνευματική διαύγεια και η προοδευτικότητα δεν έχουν ηλικία. Η τελετή στη Ριτσώνα ήταν ένας αποχαιρετισμός σε μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού θεάματος. Η Άννα Κυριακού, που πάντα αντιμετώπιζε τη ζωή με χιούμορ και κομψότητα, επέλεξε να φύγει με έναν τρόπο που απέφευγε τη βαρύτητα της ταφής. Η αποτέφρωσή της ήταν η επισφράγιση μιας ζωής γεμάτης φως, ταλέντο και αξιοπρέπεια.
16. Γιώργος Κοτανίδης (1945 – 2020)
Ο Γιώργος Κοτανίδης υπήρξε ένας ηθοποιός και σκηνοθέτης με έντονη πολιτική και κοινωνική δράση. Άνθρωπος του πνεύματος, δεν θα μπορούσε παρά να επιλέξει έναν επίλογο που ταίριαζε στις ιδέες του για την ελευθερία του ατόμου. Η αποτέφρωσή του στη Ριτσώνα το 2020 ήταν μια πράξη συνεπούς ορθολογισμού. Ο Κοτανίδης πίστευε στην καθαρότητα της φωτιάς και στην ανάγκη ο άνθρωπος να επιστρέφει στη φύση χωρίς περιττά μνημεία. Οι συνάδελφοί του τον αποχαιρέτησαν με σεβασμό, αναγνωρίζοντας σε αυτή του την επιλογή την ίδια αγωνιστικότητα και ειλικρίνεια που τον χαρακτήριζε σε όλη του την πορεία στο θέατρο και τη ζωή.
17. Χάρης Καμπουρίδης (1950 – 2022)
Ο κορυφαίος τεχνοκριτικός Χάρης Καμπουρίδης, ο άνθρωπος που ανέλυσε την αισθητική των πραγμάτων, επέλεξε την αποτέφρωση ως την τελευταία του αισθητική πράξη. Η διαδικασία στη Ριτσώνα το 2022 έγινε παρουσία ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών. Ο Καμπουρίδης, που πάντα έβλεπε πίσω από το προφανές, θεωρούσε την παραδοσιακή ταφή ως μια διαδικασία που δεν ταίριαζε στον σύγχρονο άνθρωπο. Η επιλογή του να γίνει στάχτη ήταν μια πράξη πνευματικής καθαρότητας, μια προσπάθεια να αφήσει πίσω του μόνο το πνευματικό του έργο, χωρίς την υλική δέσμευση ενός τάφου.
18. Φίλιππος Πετσάλνικος (1950 – 2020)
Ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, Φίλιππος Πετσάλνικος, υπήρξε ένας πολιτικός που υπηρέτησε τη χώρα με θεσμική προσήλωση αλλά και προοδευτική ματιά. Η επιλογή του να αποτεφρωθεί το 2020 αποτέλεσε μια σημαντική στιγμή, καθώς ένας άνθρωπος του κράτους έσπασε τα δεσμά της παραδοσιακής ταφής. Η διαδικασία στη Ριτσώνα έγινε σε κλίμα σεβασμού από όλο το πολιτικό φάσμα. Ο Πετσάλνικος πίστευε στην ανάγκη εκσυγχρονισμού της ελληνικής κοινωνίας και η τελευταία του επιλογή ήταν η έμπρακτη απόδειξη των πιστεύω του. Έφυγε αξιοπρεπώς, αφήνοντας πίσω του ένα παράδειγμα μετριοπάθειας και πολιτικού πολιτισμού.
19. Θεόφιλος Μητρούδης (1943 – 2022)
Ο Θεόφιλος Μητρούδης, ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τη «χρυσή» εποχή του Άρη, ήταν μια προσωπικότητα δυναμική και συχνά ανατρεπτική. Όταν έφυγε το 2022, η επιλογή του για αποτέφρωση ήταν απόλυτα συμβατή με τον τρόπο που λειτούργησε σε όλη του τη ζωή: έξω από τα καθιερωμένα. Η τελετή στη Ριτσώνα σφράγισε το τέλος μιας πορείας γεμάτης πάθος για τον αθλητισμό και την επιχειρηματικότητα. Ο Μητρούδης επέλεξε έναν σύγχρονο τρόπο αποχώρησης, αποδεικνύοντας ότι η ανάγκη για αυτοδιάθεση αγγίζει κάθε άνθρωπο που έμαθε να αγωνίζεται και να ορίζει τη μοίρα του.
20. Γιάννης Μπουτάρης (1942 – 2024)
Ο «κυρ-Γιάννης» της Θεσσαλονίκης ήταν ο άνθρωπος που πάλεψε περισσότερο από κάθε άλλον για το δικαίωμα στην αποτέφρωση στην Ελλάδα. Η φυγή του το 2024 δεν θα μπορούσε παρά να σφραγιστεί με τη διαδικασία που ο ίδιος οραματίστηκε και θεσμοθέτησε. Η αποτέφρωσή του στη Ριτσώνα ήταν η τελική του νίκη ενάντια στον σκοταδισμό και τον συντηρητισμό. Ο Μπουτάρης, ένας οινοποιός της ψυχής και ένας δήμαρχος της αλλαγής, έφυγε όπως έζησε: ανατρεπτικός, ειλικρινής και ελεύθερος. Η τέφρα του είναι η στάχτη ενός ανθρώπου που κατάφερε να αλλάξει τη νοοτροπία μιας ολόκληρης χώρας.
21. Γκέλυ Μαυροπούλου (1932 – 2021)
Η Γκέλυ Μαυροπούλου, μια από τις πιο εμβληματικές ηθοποιούς του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, επέλεξε την απομόνωση στα τελευταία χρόνια της ζωής της. Όταν έφυγε το 2021, η επιθυμία της για αποτέφρωση εκτελέστηκε στη Ριτσώνα. Η Γκέλυ, που γνώρισε τη μεγάλη δόξα και τη λατρεία του κοινού, προτίμησε έναν επίλογο που απέφευγε τη δημόσια έκθεση της φθοράς. Η αποτέφρωσή της ήταν η τελευταία πράξη μιας γυναίκας που διατήρησε την αξιοπρέπειά της μέχρι το τέλος, επιλέγοντας να μείνει στη μνήμη μας ως η λαμπερή πρωταγωνίστρια που δεν επέτρεψε στον χρόνο να νικήσει την εικόνα της.
22. Μαίρη Χρονοπούλου (1933 – 2023)
Η Μαίρη Χρονοπούλου σχεδίασε το τέλος της σαν μια κινηματογραφική παραγωγή. Η επιμονή της στην αποτέφρωση ήταν γνωστή χρόνια πριν. Το «πάρτι» αποχαιρετισμού στην Παιανία και η αποτέφρωση στη Ριτσώνα ήταν ακριβώς όπως τα ήθελε: γεμάτα φως και λευκό χρώμα. Η Μαίρη, η γυναίκα που «έπιε τη ζωή μέχρι την τελευταία σταγόνα», δεν ήθελε έναν τάφο να την περιορίζει. Η τέφρα της σκορπίστηκε στο Σούνιο, επιστρέφοντας στη θάλασσα που τόσο αγάπησε. Έφυγε ως μια πραγματική ντίβα, αποδεικνύοντας ότι ο θάνατος μπορεί να είναι μια πράξη απόλυτης ελευθερίας και ομορφιάς.
23. Τάσος Κουράκης (1948 – 2021)
Ο Τάσος Κουράκης υπήρξε γιατρός, ποιητής και πολιτικός, αλλά πάνω από όλα ένας άνθρωπος με βαθιά πνευματική καλλιέργεια. Η επιλογή του για αποτέφρωση το 2021 ήταν μια πράξη σεβασμού προς τη φύση και τον άνθρωπο. Η διαδικασία στη Ριτσώνα ήταν λιτή, αντικατοπτρίζοντας το ήθος του εκλιπόντος. Ο Κουράκης πίστευε ότι η μνήμη ενός ανθρώπου ζει μέσα από το έργο του και τους ανθρώπους που άγγιξε, και όχι μέσα από τα στατικά μνημεία. Η αποτέφρωσή του ήταν ο επίλογος ενός ανθρώπου που υπηρέτησε την επιστήμη και την πολιτική με απαράμιλλη διακριτικότητα και αξιοπρέπεια.
24. Ντίνα Κώνστα (1938 – 2022)
Η Ντίνα Κώνστα, η ηθοποιός με τη μοναδική προσωπικότητα και το καυστικό χιούμορ, επέλεξε την αποτέφρωση ως την τελευταία της αντισυμβατική κίνηση. Η «Ντένη Μαρκορά» της καρδιάς μας, δεν αγάπησε ποτέ τις κοινωνικές συμβάσεις. Η αποτέφρωσή της στη Ριτσώνα το 2022 έγινε σε στενό κύκλο, όπως επιθυμούσε η ίδια. Η Κώνστα, μια γυναίκα που πάντα έλεγε την αλήθεια χωρίς φόβο, προτίμησε ένα τέλος που ταίριαζε στην ανεξάρτητη φύση της. Έφυγε αφήνοντας πίσω της ρόλους-σταθμούς, αλλά και το παράδειγμα μιας γυναίκας που δεν λύγισε ποτέ μπροστά στα «πρέπει» της κοινωνίας.
25. Άννα Μέγα (1954 – 2020)
Η Άννα Μέγα υπήρξε μια ταλαντούχα Ελληνίδα ηθοποιός που έφυγε πρόωρα από τη ζωή το 2022, σε ηλικία 59 ετών, μετά από μια γενναία μάχη με τον καρκίνο. Γνωστή για τη συμμετοχή της σε ποιοτικές παραγωγές όπως το «Το τελευταίο τραγούδι του Elvis» και το «One Last Joke», η Άννα Μέγα επέλεξε την αποτέφρωση ως την τελευταία της επιθυμία. Η απόφασή της αυτή αντανακλούσε τη σύγχρονη και ελεύθερη προσωπικότητά της, καθώς και την επιθυμία της να αποχωρήσει με αξιοπρέπεια και φως. Η διαδικασία στη Ριτσώνα έγινε σε κλίμα συγκίνησης, με τους φίλους και τους συναδέλφους της να την αποχαιρετούν, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη μιας γυναίκας που υπηρέτησε την τέχνη με ήθος μέχρι το τέλος.
26. Ορφέας Ζάχος (1934 – 2022)
Ο Ορφέας Ζάχος, ο ηθοποιός που ταυτίστηκε με τους πιο χαρακτηριστικούς ρόλους του παλιού σινεμά, επέλεξε να αποχωρήσει με την ίδια διακριτικότητα που έζησε. Η αποτέφρωσή του στη Ριτσώνα το 2022 ήταν ο επίλογος ενός ανθρώπου που απέφευγε τη δημοσιότητα και τους περιττούς θορύβους. Ο Ζάχος, που αγαπήθηκε για το ταλέντο του και το ήθος του, επέλεξε έναν τρόπο που δεν άφηνε ίχνη φθοράς. Η αποτέφρωσή του ήταν η τελευταία πράξη ενός καλλιτέχνη που προτίμησε την ουσία από την εικόνα, αφήνοντας τη μνήμη του ζωντανή μέσα από τις ταινίες που συνεχίζουν να μας χαρίζουν γέλιο.
27. Μάνος Ελευθερίου (1938 – 2018)
Ο Μάνος Ελευθερίου, ο ποιητής των «Μαλαματένιων Λόγων», έφυγε το 2018. Η ευαισθησία και η βαθιά του καλλιέργεια τον οδήγησαν στην επιλογή της αποτέφρωσης. Καθώς το κέντρο στη Ριτσώνα δεν είχε λειτουργήσει ακόμη, η σορός του μεταφέρθηκε στη Βουλγαρία. Ο Ελευθερίου, ένας άνθρωπος που λάτρευε τις λέξεις και την καθαρότητα της σκέψης, επέλεξε τη φωτιά ως το καθαρτήριο μέσο για το τέλος του. Η απώλειά του ήταν εθνική, αλλά ο ίδιος προτίμησε έναν επίλογο που απέφευγε τη βαρύτητα της ύλης, αφήνοντας την πνευματική του κληρονομιά να αιωρείται πάνω από την ελληνική γη.
28. Αντώνης Λυμπέρης (1953-2024)
Ο Αντώνης Λυμπέρης, ο εμβληματικός εκδότης που διαμόρφωσε την αισθητική των ελληνικών περιοδικών για δεκαετίες, έφυγε από τη ζωή τον Νοέμβριο του 2024 μετά από μάχη με τον καρκίνο. Παρά την παραδοσιακή κηδεία που προηγήθηκε, ο Λυμπέρης επέλεξε την αποτέφρωση ως την τελευταία του πράξη αυτοδιάθεσης. Ο άνθρωπος που λάτρευε το lifestyle, τη φωτογραφία και το Αιγαίο, δεν θα μπορούσε να επιλέξει τίποτα λιγότερο από έναν επίλογο που χαρακτηρίζεται από καθαρότητα και αισθητική. Η πύρωση ήταν η επιλογή ενός οραματιστή που πάντα αναζητούσε το νέο και το πρωτοπόρο, αφήνοντας την τέφρα του να ταξιδέψει στις θάλασσες που τόσο αγάπησε, μακριά από τη φθορά και τους περιορισμούς της γης.
Πηγή: athensmagazine.gr