Σαν σήμερα, πριν από δέκα χρόνια, χάθηκε ο Παντελής Παντελίδης
Συμπληρώνεται σήμερα (18/02) ακριβώς μία δεκαετία από εκείνη τη μαύρη Πέμπτη που συγκλόνισε το πανελλήνιο και άλλαξε για πάντα τον χάρτη της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας. Ήταν νωρίς το πρωί όταν οι πρώτες συγκεχυμένες πληροφορίες για ένα τροχαίο δυστύχημα στο Ελληνικό άρχισαν να κατακλύζουν το διαδίκτυο. Η είδηση ότι ο Παντελής Παντελίδης, ο καλλιτέχνης που είχε καταφέρει να γίνει το απόλυτο είδωλο μέσα σε ελάχιστα χρόνια, δεν ήταν πια στη ζωή, προκάλεσε ένα κύμα θλίψης που όμοιό του δύσκολα μπορεί να θυμηθεί κανείς στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Δέκα χρόνια μετά, ο «Παντελός» της Νέας Ιωνίας παραμένει ένα φαινόμενο που δεν εξηγείται με ψυχρούς αριθμούς πωλήσεων, αλλά με το βαθύ αποτύπωμα που άφησε στην ψυχή των ανθρώπων που ένιωσαν τους στίχους του ως δική τους φωνή.
Η πορεία που έκανε ο Παντελής Παντελίδης δεν ξεκίνησε στα φώτα της δημοσιότητας, αλλά στις αλάνες και στα γήπεδα της Νέας Ιωνίας. Εκεί, ο νεαρός Παντελής ξεχώριζε για το πάθος του και την ικανότητά του στο ποδόσφαιρο, κυνηγώντας το όνειρο μιας επαγγελματικής καριέρας ως επιθετικός. Ωστόσο, η μοίρα είχε άλλα σχέδια και του έδειξε το σκληρό της πρόσωπο πολύ νωρίς. Στην εφηβεία του, η διάγνωση μιας σοβαρής μυοκαρδιοπάθειας έβαλε απότομο τέλος στις αθλητικές του φιλοδοξίες. Ήταν μια στιγμή που θα μπορούσε να λυγίσει οποιονδήποτε νέο, όμως ο Παντελής βρήκε τη δύναμη να κάνει το πρώτο μεγάλο «reset» στη ζωή του.
Διαβάστε επίσης: Για το πρώτο βήμα απέναντι στη Λεβερκούζεν ο Ολυμπιακός
Αποφασισμένος να βρει σταθερότητα, στράφηκε στις σπουδές και πέτυχε την εισαγωγή του στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού. Για χρόνια, η στολή του Πολεμικού Ναυτικού ήταν η καθημερινότητά του, όμως η κιθάρα που του είχε χαρίσει ο πατέρας του όταν ήταν παιδί δεν έφυγε ποτέ από τα χέρια του. Στα διαλείμματα της στρατιωτικής του θητείας, ο Παντελής έγραφε. Έγραφε για πόνους, για έρωτες, για προδοσίες και για τις νύχτες που γίνονται «αλκοολικές». Ήταν ένας αυτοδίδακτος δημιουργός που δεν χρειαζόταν θεωρητικές γνώσεις για να αγγίξει το συναίσθημα· του αρκούσε η ειλικρίνεια και η αλήθεια των βιωμάτων του.
Η ιστορία της ανόδου που είχε ο Παντελίδης είναι η ιστορία της εκδημοκρατισμένης τέχνης στην ψηφιακή εποχή. Χωρίς την υποστήριξη μεγάλων δισκογραφικών εταιρειών στην αρχή, ο Παντελής άρχισε να ανεβάζει ερασιτεχνικά βίντεο στο YouTube από το δωμάτιό του. Με μια κιθάρα και μια φωνή γεμάτη συναίσθημα, κατάφερε να γίνει viral πριν καν ο όρος γίνει καθημερινότητα στην Ελλάδα. Ο κόσμος ανακάλυψε έναν καλλιτέχνη που δεν προσπαθούσε να επιβληθεί μέσω του μάρκετινγκ, αλλά μέσω της αμεσότητας. Όταν το 2012 κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος, το πανελλήνιο ήταν ήδη έτοιμο να τον υποδεχθεί ως τον νέο του μεγάλο λαϊκό τραγουδιστή.
Τραγούδια όπως το «Δεν ταιριάζετε σου λέω» και το «Λιώμα σε γκρεμό» έγιναν ύμνοι στα χείλη των νέων, αλλά και των μεγαλύτερων. Η επιτυχία του ήταν καταιγιστική. Τα νυχτερινά κέντρα όπου εμφανιζόταν ήταν ασφυκτικά γεμάτα, ενώ ο ίδιος παρέμενε το απλό παιδί που γνώριζαν όλοι στη Νέα Ιωνία. Η ικανότητά του να γράφει επιτυχίες όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για κορυφαία ονόματα όπως ο Γιάννης Πλούταρχος και η Πάολα, απέδειξε ότι το ταλέντο του ήταν πολυδιάστατο. Ο Παντελίδης δεν ήταν ένα «πυροτέχνημα» της στιγμής, αλλά ένας χαρισματικός δημιουργός που είχε έρθει για να μείνει και να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού.
Το πρωινό της 18ης Φεβρουαρίου 2016, όλα σταμάτησαν στη λεωφόρο Βουλιαγμένης. Ο θάνατός του στην ακμή της δόξας του, λίγες μόλις ημέρες πριν από μια μεγάλη πρεμιέρα, άφησε την Ελλάδα με ένα τεράστιο «γιατί». Οι θεωρίες, οι συζητήσεις και οι δικαστικές διαμάχες που ακολούθησαν δεν μπόρεσαν ποτέ να επισκιάσουν την ουσία: την απώλεια ενός ανθρώπου που είχε ακόμα τόσα πολλά να δώσει. Η κηδεία του μετατράπηκε σε λαϊκό προσκύνημα, με χιλιάδες κόσμου να τον συνοδεύουν στην τελευταία του κατοικία, τραγουδώντας τις επιτυχίες του με δάκρυα στα μάτια.
Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, η κληρονομιά που άφησε ο Παντελίδης παραμένει ολοζώντανη. Τα τραγούδια του συνεχίζουν να συγκεντρώνουν εκατομμύρια προβολές, ενώ νέοι καλλιτέχνες προσπαθούν να αντιγράψουν το ύφος και την αμεσότητά του, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να φτάσουν εκείνη την αυθεντική σπίθα. Ο Παντελίδης κατάφερε κάτι που ελάχιστοι πετυχαίνουν: να γίνει ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο παραδοσιακό λαϊκό τραγούδι και τη σύγχρονη αισθητική, μιλώντας στην καρδιά του απλού ανθρώπου. Το ερώτημα για το πόσο ψηλά θα μπορούσε να είχε φτάσει παραμένει αναπάντητο, όμως η θέση του στο πάνθεον των μεγάλων του ελληνικού τραγουδιού είναι πλέον εξασφαλισμένη.
πηγή: athensmagazine.gr