Ναταλία Γερμανού: Αποκάλυψη για την προσωπική της ζωή

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν φοβούνται τις αλλαγές και άλλοι που φοβούνται τη σιωπή που ακολουθεί μετά από αυτές. Για χρόνια, η Ναταλία Γερμανού ανήκε στη δεύτερη κατηγορία — όχι επειδή δεν μπορούσε να σταθεί μόνη της, αλλά επειδή δεν ήθελε να έρθει αντιμέτωπη με εκείνη τη σιωπή που φέρνει ένα τέλος.

Σε μια από τις πιο προσωπικές της εξομολογήσεις, όπως βλέπουμε από το @topasteli, μίλησε ανοιχτά για τον τρόπο που αντιμετώπιζε τις σχέσεις της στο παρελθόν. Όπως παραδέχθηκε, πριν ολοκληρωθεί μια σχέση, ένιωθε την ανάγκη να έχει ήδη βρει την επόμενη. Όχι από επιπολαιότητα, ούτε από ανάγκη επιβεβαίωσης, αλλά από φόβο. Έναν φόβο βαθιά ανθρώπινο: την εικόνα του εαυτού της μόνης, καθισμένης στον καναπέ, χωρίς παρουσία δίπλα της.

Διαβάστε επίσης: Το πρόγραμμα ΑΕΚ, Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ μέχρι το φινάλε της κανονικής διάρκειας της Super League (pic)

Για εκείνη την περίοδο της ζωής της, αυτή η εικόνα ισοδυναμούσε με ήττα. Ήταν, όπως είπε, το τελευταίο σκαλοπάτι της αυτολύπησης. Η μοναξιά δεν ήταν απλώς μια κατάσταση — ήταν κάτι που ερμήνευε ως αποτυχία. Έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνει, περνούσε από τον έναν δεσμό στον άλλον σχεδόν χωρίς μεταβατικό στάδιο. Δεν έδινε χρόνο στο κενό, δεν επέτρεπε στον εαυτό της να επεξεργαστεί το τέλος.

Και όμως, αυτή η τακτική, που τότε φάνταζε ως προστασία, στην πραγματικότητα λειτουργούσε σαν αναβολή. Αναβολή του να γνωρίσει τον εαυτό της χωρίς περισπασμούς. Αναβολή της συναισθηματικής ηρεμίας που έρχεται μόνο όταν αποδεχτείς ότι η συντροφικότητα δεν είναι πάντα δεδομένη. Με τα χρόνια, η αντίληψή της άλλαξε ριζικά.

Σήμερα, η ίδια εικόνα που κάποτε τη φόβιζε — ένας ήσυχος καναπές, ένα σπίτι χωρίς δεύτερη φωνή — έχει αποκτήσει εντελώς διαφορετικό νόημα. Τη θεωρεί πολυτέλεια. Μια συνθήκη ηρεμίας και προσωπικού χώρου που επιτρέπει σκέψη, ανασυγκρότηση και αληθινή ξεκούραση. Η αλλαγή αυτή δεν ήρθε ξαφνικά. Προέκυψε μέσα από εμπειρίες, συνειδητοποιήσεις και, κυρίως, μέσα από την κατανόηση ότι η συντροφικότητα δεν μπορεί να λειτουργεί ως αντίδοτο στον φόβο. Όταν μια σχέση ξεκινά για να καλύψει ένα κενό, δεν έχει ποτέ πραγματικά γερά θεμέλια. Όταν όμως γεννιέται από επιλογή, τότε αποκτά ουσία.

Η παρουσιάστρια μίλησε και για κάτι ακόμη: για τη συμφιλίωση με τον εαυτό. Όπως τόνισε, η μοναχικότητα δεν είναι απαραίτητα μοναξιά. Υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στο «δεν έχω κάποιον» και στο «είμαι καλά με εμένα». Η πρώτη κατάσταση γεννά ανασφάλεια, η δεύτερη γεννά ελευθερία. Αυτό που παλιότερα την έκανε να βιάζεται να προχωρήσει, σήμερα την κάνει να σταματά. Να αξιολογεί. Να επιλέγει με ηρεμία. Δεν υπάρχει πια ο πανικός του κενού, αλλά η αποδοχή του. Και μέσα από αυτή την αποδοχή έρχεται, τελικά, και η δυνατότητα μιας πιο υγιούς σχέσης. Γιατί, όπως είπε, όταν δεν φοβάσαι να είσαι μόνος, δεν μένεις ποτέ σε κάτι που δεν σε εκφράζει.

πηγή: athensmagazine.gr