Γιώργος Μαρίνος: Γιατί είπαν πως είναι αδελφός του Κούρκουλου; Μύθοι και αλήθειες για έναν υπέροχο showman

Πέθανε ο Γιώργος Μαρίνος σε ηλικία 87 ετών, ο πρώτος σόουμαν της Ελλάδας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας, ενώ ήταν από τα πρώτα διάσημα πρόσωπα στην Ελλάδα που μίλησαν ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία τους, στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Το 2024, μέσω της εκπομπής «Ακόμα δεν είδες τίποτα», είχε γίνει γνωστό ότι ζούσε σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων.

Μετά την είδηση του θανάτου του, η Άννα Φόνσου αποχαιρέτισε την Τετάρτη 11 Μαρτίου τον Γιώργο Μαρίνο. Μιλώντας στο «Πρωινό» έκανε λόγο για έναν μεγάλο καλλιτέχνη και έναν σοφό άνθρωπο. Παράλληλα, τόνισε ότι τον θαύμαζε μέσα από τις δουλειές του μέχρι να τον γνωρίσει την περίοδο που έμεινε στο «Σπίτι του Ηθοποιού».

Διαβάστε επίσης: Ο Σπανούλης παραιτήθηκε πριν το ματς με τον Ολυμπιακό – Ποιος θα κάτσει στον πάγκο της Μονακό

Όπως είπε η ίδια: «Τι να πω για τον Γιώργο. Εγώ θέλω να πω ότι γνώρισα έναν καταπληκτικό άνθρωπο και νομίζω ότι ο τελευταίος μεγάλος των καλλιτεχνών έφυγε σήμερα. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο. Είμαι τόσο συγκινημένη. Εγώ τον έζησα στις πολύ δύσκολες στιγμές και εκεί είδα την απογοήτευσή του, γιατί δεν ήταν κανένας κοντά του. Ήμουν εγώ με μία φίλη μου, που δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου. Τον γνώρισα όταν με πήραν τηλέφωνο να πάω πάνω εκεί, γιατί έπεφτε κάτω και δεν ήταν κανένας εκεί για να τον πάει στο νοσοκομείο. Εγώ δεν τον ήξερα τον Γιώργο, μόνο τον θαύμαζα. Το διάστημα που κάθισε σε εμάς μας είπε πολλά πράγματα. Ανεβήκαμε πολλά σκαλιά πιο πάνω με αυτά που μας είπε ο άνθρωπος αυτός, ήταν σοφός. Ήταν άρρωστος τότε, δεν μπορώ να πω τι μου είχε πει». Μιλάμε πραγματικά για έναν συναρπαστικό άνθρωπο και πάμε να δούμε μύθους και αλήθειες για τον Γιώργο Μαρίνο…

Οι δρόμοι της ζωής

Ήταν παιδί της Κατοχής, χωρισμένων γονιών (όταν ήταν ενός έτους) και τον πατέρα του τον είδε πρώτη φορά όταν ήταν 12 χρονών, γιατί ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Η αρχή της ζωής του Γιώργου Μαρίνου μόνο αισιόδοξη δεν ήταν. Το οικογενειακό περιβάλλον, μεγαλώνοντας, θέλει να τον κάνει πολιτικό μηχανικό ή αρχιτέκτονα, όπως ήταν ο πατέρας του. Ο ίδιος όμως λατρεύει το θέατρο και δίνει κρυφά εξετάσεις στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ίσως γιατί από μικρός ήθελε να δραπετεύει από την ψυχρή πραγματικότητα. Και ναι, το θέατρο δεν είναι ψέμα, είναι αλήθεια. Και ο ίδιος ήταν πάντα αληθινός.

Την επιλογή του να αγαπάει άντρες τη δήλωσε στους γονείς του όταν ήταν 16 χρονών. Οι γονείς του, σύμφωνα με δηλώσεις που έκανε αργότερα, στενοχωρήθηκαν, αλλά ποτέ δεν τον απέρριψε η μάνα του, την οποία λάτρευε. Από τον τρίτο γάμο του πατέρα του αποκτά έναν ετεροθαλή αδελφό, τον Τάσο. Κάποια στιγμή, στην παραφιλολογία που είχε ξεσπάσει ότι ήταν ετεροθαλής αδελφός του Νίκου Κούρκουλου, είχε πει ο ίδιος: «Πάντα τον θαύμαζα, αλλά δυστυχώς δεν είμαστε αδέρφια».

Στο θέατρο ξεκινάει το καλοκαίρι του 1961 – μαθητής ακόμα στη σχολή – στην επιθεώρηση των Αλέκου Σακελλάριου «Ώπα-Ώπα», στην οποία ακούγονταν τραγούδια από το «Αρχιπέλαγος» του Μίκη Θεοδωράκη. Το 1962, όπως όλοι γνωρίζουμε, συμμετέχει στην «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι. Ο Γιώργος Μαρίνος τραγουδά: «Κάθε κήπος έχει μια φωλιά για τα πουλιά / κάθε δρόμος έχει μια καρδιά για τα παιδιά…» και αναστατώνει τους πάντες. Μετά κάποιο κενό… στρατός γαρ, κατόπιν το θέατρο (με τους θιάσους της Έλλης Λαμπέτη και του Δημήτρη Χορν), αλλά κυρίως οι μπουάτ του Νέου Κύματος που τον βοήθησαν να καλλιεργήσει τις πολλές και ποικίλες ιδέες του, καιρό πριν αυτές πάρουν τη μορφή που πήραν στη «Μέδουσα».

Η αλήθεια, οι μύθοι και η «Μέδουσα»

Ο Γιώργος Μαρίνος θεωρείται ο πρώτος καλλιτέχνης που μίλησε ανοιχτά για τις ερωτικές επιλογές του. Μιλάμε βέβαια για τη δεκαετία του ’60, που όσο λαμπερή έμοιαζε, τόσο βαθιά πουριτανική ήταν. Όμως ο ίδιος δεν άντεχε να γίνεται βορά στα σχόλια του καθενός. Και όμως, ο Γιώργος Μαρίνος έζησε και έναν μεγάλο έρωτα με την Κατιάνα Μπαλανίκα. Παρά γίνεται περίπλοκο, ε; Αφού ξεμπερδεύει με τα της προσωπικής του ζωής, κοιτάει τι γίνεται με την καριέρα του. Στις μπουάτ βγάζει περισσότερα αλλά δεν είναι αυτό που τον εκφράζει. Στο θέατρο προσπαθεί να βρει τον ρόλο και τη θέση, αλλά και εκεί αισθάνεται ένα κενό. Και εγένετο «Μέδουσα» και εγένετο επανάσταση.

Από τη μία το ξενόφερτο σόου με τα φώτα, τα τραγούδια, τα κοστούμια, τα μπαλέτα. Όλα υψηλού επιπέδου. Από την άλλη τα κείμενα που κάνουν τη λέξη σάτιρα να ηχεί πρωταγωνίστρια. Οι «ειδικοί» στη θολωμένη εποχή της μεταπολίτευσης δεν ξέρουν πού να τον κατατάξουν. Και ο χώρος γεμίζει. Και λέγονται πράγματα που και οι πιο στρατευμένοι και πολιτικοποιημένοι της εποχής δεν τολμούσαν να πουν. Από την άλλη, ό,τι έκανε εκτός, σε δισκογραφία ή τηλεόραση, δεν έφτασε την επιτυχία της «Μέδουσας». Σαν να αισθανόταν ο ίδιος εγκλωβισμένος, σαν να μην ήθελε ο κόσμος να τον δεχτεί αλλού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι γινόταν στη «Μέδουσα» είναι το παρακάτω περιστατικό: Έχει ξεκινήσει να σατιρίζει τη Μελίνα Μερκούρη. Όμως έχει πληροφορηθεί ότι εκείνη ήταν κάτω. Από τρακ, από σεβασμό, ουδείς ξέρει, ο Μαρίνος κομπλάρει. Και λέει 3-4 φορές «Η Μελίνα είναι μεγάλη…» και σταματάει. Και τότε πετάγεται η Μελίνα από την πλατεία και του φωνάζει: «Πες το αγόρι μου…»

«Ουρλιάξτε τσαούσες»

Κάπου στα τέλη των 80s ο Μαρίνος αποφασίζει να φύγει από τη νύχτα, γιατί έβλεπε ότι η νύχτα πήγαινε αλλού. Και εκεί ένιωθε ότι περίσσευε. Είναι 54 χρονών και έρχεται η πρόταση για το «CIAO ANT1». Και δη ως αντικατάσταση της Ρούλας Κορομηλά, που είχε φύγει να πάει στο Mega. Ο Μαρίνος ενθουσιάζεται με την ιδέα να πάει αλλού και δέχεται μετά από πολλά πρεσαρίσματα.

Ξέρει όμως πως αν σε μια πίστα ο θεατής επιλέγει να πάει, στην τηλεόραση μπαίνεις απρόσκλητος στο σπίτι του άλλου. Άρα θα πρέπει να προσέχει τι λέει και τι κάνει. Το «CIAO ANT1» με τον Μαρίνο είχε αδυναμίες, είχε –αναγκαστικά– καλεσμένους που επί «Μέδουσας» θα τους είχε κάνει φύλλο και φτερό. Όμως ο ίδιος έβαλε μπροστά τον επαγγελματισμό του και δεν κατάλαβε κανείς τίποτα. Έτσι λοιπόν το ταλέντο, η προσωπικότητά του και η παραγωγή έκαναν το «CIAO ANT1» μεγάλη επιτυχία.

Και όχι μόνο, αλλά το πλατύ κοινό ανακάλυψε εκ νέου τον Γιώργο Μαρίνο και τον αγάπησε. Και εκείνος δέχτηκε με τη χαρά ενός παιδιού αυτή την αγάπη. Και άρχισε να μαλακώνει σαν άνθρωπος. Γιατί όπως λένε άνθρωποι της εποχής της «Μέδουσας», ο Μαρίνος ήταν πολύ σκληρός συνεργάτης. Όχι για να δείξει ποιος είναι το αφεντικό, αλλά γιατί ήθελε το όραμά του να γίνεται πραγματικότητα.

Οι μεγάλες αποφάσεις

Στη συνέχεια ξαναγύρισε στο θέατρο και μάλιστα με ετερόκλητους ρόλους. Έκανε και λίγη τηλεόραση ακόμη και γενικώς φαινόταν ότι γλένταγε τη χρυσή ηλικιακή του ωριμότητα, θέλοντας μεν το καλύτερο αποτέλεσμα αλλά χωρίς το άγχος του παρελθόντος. Και ξαφνικά… σιωπή.

Ο Μαρίνος εξαφανίζεται από γνωστούς και φίλους, ενώ φεύγει και από το μυθικό σπίτι που είχε στο Μάτι και ζούσε με τα λατρεμένα του σκυλιά. Στα επόμενα χρόνια ο Γιώργος Μαρίνος γίνεται ένας μύθος που όλοι έψαχναν να βρουν πού είναι και τι κάνει. Για να ανακαλύψουν ότι ο άνθρωπος που έκανε τον εαυτό και την περσόνα του ξεχωριστή και μοναδική στον χώρο έχει το δικαίωμα να εξαφανιστεί, να αρρωστήσει, να μεγαλώσει. Και να αφήσει τον κόσμο να ζει με τις μεγάλες του στιγμές, νοσταλγώντας τον και κυρίως να μην τον ξεχάσει ποτέ. Και δίκαια.

Πηγή: athensmagazine.gr