Κατερίνα Νοτοπούλου: «Πρακτικά δεν ακούω, βασίζομαι στη χειλεανάγνωση» – Η εξομολόγηση για το σπάνιο αυτοάνοσο

Η Κατερίνα Νοτοπούλου, καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή «FEMALE στο ΚΛΙΚ» με την Ανθή Σαλαγκούδη, περιέγραψε τις προκλήσεις της καθημερινότητάς της. Η ίδια εξήγησε πως έχει προσαρμόσει τον τρόπο επικοινωνίας της, υπογραμμίζοντας ότι πλέον στηρίζεται σε καθοριστικό βαθμό στη χειλεανάγνωση για να ανταπεξέρχεται στις απαιτήσεις της προσωπικής και επαγγελματικής της ζωής.

Η εξομολόγηση της Κατερίνας Νοτοπούλου

«Το βίωσα σαν εφιάλτη τότε. Το 2015 αρρώστησα από ένα αυτοάνοσο αρκετά σπάνιο, επομένως υπήρχε δυσκολία στην διάγνωση. Με καθήλωσε σε πολλά επίπεδα σωματικά. Δεν ήταν μόνο η απώλεια ακοής είναι αυτό που έμεινε. Βασίζομαι στη χειλεανάγνωση, φοράω ακουστικά βαρηκοΐας βοηθάνε σε έναν βαθμό, πρακτικά δεν ακούω. Υπάρχουν και αυτές οι αόρατες αναπηρίες, δεν είμαστε πολύ εξοικειωμένοι με αυτές», είπε αρχικά η Κατερίνα Νοτοπούλου.

Και συμπλήρωσε: «Μαθαίνεις να ζεις με αυτά, χρειάζεται χρόνος. Δεν ήμουν όπως είμαι τώρα. Κατακτάς με καινούργιο τρόπο τις αισθήσεις, την επικοινωνία. Σίγουρα με πείσμωσε πάρα πολύ στο ότι εγώ θέλω να ακούσω, θέλω να ακούω τους ανθρώπους. Ακόμα κι αν δεν μπορώ με τα αυτιά μου, θέλω πάρα πολύ να ακούω αυτό που έχουν να μου πουν, ναι, είναι ο λόγος της ύπαρξής μου».

Παράλληλα, σημείωσε ότι η εμπειρία αυτή της ενίσχυσε την επιμονή της: επιθυμεί βαθιά να «ακούει» τους ανθρώπους, ακόμη κι αν αυτό δεν γίνεται με την κυριολεκτική έννοια μέσω της ακοής. Για εκείνη, η επικοινωνία και η κατανόηση των άλλων αποτελούν βασικό στοιχείο της ύπαρξής της.

Υπενθυμίζεται ότι το 2021, όταν είχε μιλήσει δημόσια για πρώτη φορά για το πρόβλημα υγείας της, είχε αναφερθεί στη δύσκολη μάχη που έδωσε. Όπως είχε πει, τους πρώτους μήνες χρειάστηκε κυριολεκτικά να παλέψει για τη ζωή της, ενώ η επιστροφή σε μια κάποια κανονικότητα παρέμενε αβέβαιη. Με τον χρόνο, κατάφερε σταδιακά να προσαρμοστεί και να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο ύπαρξής της.

Η πορεία αυτή δεν ήταν εύκολη, καθώς απαιτούσε μεγάλη προσπάθεια και ψυχική δύναμη. Χρειάστηκε στήριξη και βοήθεια, ώστε να αποδεχτεί και τελικά να αγαπήσει τον νέο της εαυτό, μαζί με την αναπηρία της, και να πιστέψει ξανά στις δυνατότητές της.

Πηγή: athensmagazine.gr