Πώς η σκέψη του θανάτου μας κάνει πιο ευτυχισμένους

Η ιδέα ότι η σκέψη του θανάτου μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερη ευτυχία και λιγότερο άγχος ίσως φαίνεται αντιφατική, όμως σύγχρονες επιστημονικές έρευνες και ψυχολογικές προσεγγίσεις δείχνουν πως η συνειδητή ενασχόληση με τη θνητότητα μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά για τον άνθρωπο.

Η δημοσιογράφος Kara Swisher, για παράδειγμα, έχει αναφέρει ότι διαβάζει καθημερινά φράσεις και αναφορές για τον θάνατο, εμπνευσμένη από πρακτικές στο Μπουτάν, όπου η στοχαστική ενασχόληση με τη θνητότητα αποτελεί μέρος της φιλοσοφίας για την ευτυχία και την ψυχική ισορροπία.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η σκέψη γύρω από τον θάνατο δεν αυξάνει απαραίτητα τον φόβο, αλλά σε πολλές περιπτώσεις βοηθά τους ανθρώπους να συνδεθούν καλύτερα με θετικά συναισθήματα.

Έρευνα του 2007 έδειξε ότι η συνειδητοποίηση της θνητότητας μπορεί να ενισχύσει την εκτίμηση της ζωής, ενώ μελέτη του 2017 συνέδεσε τη συζήτηση γύρω από τον θάνατο με μείωση του άγχους.

Παράλληλα, ειδικοί τονίζουν ότι σε πολλές δυτικές κοινωνίες, όπως στις ΗΠΑ, ο θάνατος αποτελεί θέμα ταμπού, κάτι που οδηγεί σε αυξημένο φόβο και λιγότερη προετοιμασία για το αναπόφευκτο τέλος της ζωής.

Ο φόβος δεν αφορά πάντα τον ίδιο τον θάνατο

Σύμφωνα με ψυχολόγους, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν φοβούνται τόσο τον θάνατο ως έννοια, όσο τη διαδικασία που τον συνοδεύει, όπως ο πόνος, η ασθένεια ή η απώλεια αυτονομίας. Αυτή η διάσταση του φόβου επηρεάζεται έντονα από τις κοινωνικές αντιλήψεις για τα γηρατειά και την ασθένεια.

Έρευνα του 2002 μάλιστα έδειξε ότι οι άνθρωποι που έχουν θετική εικόνα για τη γήρανση τείνουν να ζουν περισσότερο και να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της ψυχολογικής στάσης απέναντι στη ζωή και τον χρόνο.

Η αποδοχή του θανάτου ως εργαλείο ζωής

Ειδικοί όπως ο Dr. Brian Carpenter τονίζουν ότι η αποδοχή της θνητότητας μπορεί να λειτουργήσει θετικά, ενισχύοντας την έννοια της κοινότητας, της σχέσης και του νοήματος. Όπως αναφέρουν, το να συνειδητοποιεί κανείς ότι ο χρόνος είναι περιορισμένος, τον βοηθά να δώσει μεγαλύτερη αξία στις εμπειρίες και στις ανθρώπινες σχέσεις.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η σκέψη του θανάτου πρέπει να είναι εμμονική, αλλά ότι η ισορροπημένη αποδοχή του μπορεί να οδηγήσει σε πιο συνειδητές επιλογές ζωής.

Οι ειδικοί προτείνουν πρακτικές όπως η συζήτηση γύρω από την απώλεια, η συμμετοχή σε ομάδες υποστήριξης ή ακόμη και τα λεγόμενα “death cafes”, όπου άνθρωποι συζητούν ανοιχτά για τη θνητότητα χωρίς ταμπού.

Όπως σημειώνουν οι ειδικοί, το ζητούμενο δεν είναι να εξαλειφθεί ο φόβος, αλλά να μετατραπεί σε εργαλείο αυτογνωσίας και εκτίμησης της ζωής.

πηγή: athensmagazine.gr