Ένας (πολύ) έξυπνος γίνεται ηγέτης; Μη το δένετε και κόμπο!

Ε, για να είναι ηγέτης είναι πρώτα από όλα έξυπνος. Αυτό λέει η λογική. Σιγά, δεν ανακαλύψαμε την Αμερική. Όλοι το ξέρουν πως οι πολύ έξυπνοι άνθρωποι τείνουν να σημειώνουν πρόοδο στο χώρο εργασίας τους και θεωρούνται και οι πιο κατάλληλοι για τους ηγετικούς ρόλους. Ναι; Μπαααα.

Μήπως να το ξαναδούμε το θέμα; Η τελευταία έρευνα από ψυχολόγους της Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας, έδειξε ότι η υπερβολική ευφυΐα μπορεί να βλάψει την αποτελεσματικότητα της ηγεσίας! Σ

υγκεκριμένα ο John Antonakis στο Πανεπιστήμιο της Λωζάννης και οι συνεργάτες του πραγματοποίησαν ειδικά τεστ για 379 ηγετικά στελέχη ευρωπαϊκών εταιρειών. Απάντησαν σε αυτά και οι υφιστάμενοί τους. Τι προέκυψε; Οσο πιο μεγαλύτερο δείκτη IQ είχε ο εκάστοτε διευθυντής και όσο μεγαλύτερο βαθμό έπαιρνε στο wonderlic test τόσο χειρότερη άποψη είχαν για αυτό οι υπάλληλοί του.

Μια άποψη του στυλ «μας θεωρεί όλους χαζούς» ή «νομίζει ότι είναι ο καλύτερος όλων» είτε ακόμη «δεν μπορεί να μας μεταδώσει όσα ξέρει και μπορεί». Αποτέλεσμα; «Να μείνει σπίτι του», ήταν η ετυμηγορία.

Μμμ, αφεντικό μήπως να το ξαναδείς το θέμα; Μάλλον δεν είχε άδικο ο Ομπράντοβιτς όταν έλεγε στον Σαμπόνις να μην τα θεωρεί όλα δεδομένα; «Σάμπας», του έλεγε «είσαι πιο έξυπνος από όλους μας. Μη θεωρείς ότι ο Καργκόλ ή Σάντος θα καταλαβαίνουν με τη μια την κάθε σου κίνηση και σκέψη. Εσυ πρέπει να κατέβεις επίπεδο. Εκείνοι δεν μπορούν να σε πιάσουν με τη μια», του τόνιζε κάθε φορά ο Σέρβος κόουτς όταν ήταν μαζί στη Ρεάλ το 1994-95.

Ο Σαμπόνις το κατάλαβε και η «Βασίλισσα» σάρωσε. Θέμα αντίληψης για τον κάθε ηγέτη. Όταν αντιληφθεί τι γίνεται γύρω του μπορεί να γίνει ηγέτης. Ως τότε θα είναι απλά έξυπνος…