Ο Γκρίνγουντ στη Φενέρμπαχτσε και οι αντιδράσεις στη «φεμινιστική» γειτονιά της Πόλης

Η επιστροφή του Μέισον Γκρίνγουντ απέναντι στη Λιόν, αυτή τη φορά με τη φανέλα της Φενέρμπαχτσε, δεν αποτελεί μόνο ένα σημαντικό αγωνιστικό γεγονός. Επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από το παρελθόν του Άγγλου ποδοσφαιριστή και τη στάση που πρέπει να τηρούν οι σύλλογοι όταν αποκτούν αθλητές οι οποίοι έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με εξαιρετικά σοβαρές καταγγελίες.

Ο Γκρίνγουντ μεταγράφηκε το καλοκαίρι του 2026 από τη Μαρσέιγ στη Φενέρμπαχτσε έναντι περίπου 40 εκατ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται τα μπόνους. Η επιλογή του τουρκικού συλλόγου προκάλεσε αντιδράσεις, έστω και περιορισμένες, καθώς η έδρα του βρίσκεται στο Καντίκιοϊ, μία από τις πλέον προοδευτικές και φεμινιστικές περιοχές της Κωνσταντινούπολης.

Διαβάστε επίσης: Πάει Ντόρτμουντ! Πέταξε για Γερμανία ο Κωνσταντέλιας

Για τους περισσότερους οπαδούς, πάντως, η αγωνιστική αξία του νέου αποκτήματος φαίνεται ότι επισκίασε τις ενστάσεις. Ο 24χρονος επιθετικός έφτασε στην Κωνσταντινούπολη στις 16 Ιουλίου και έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από χιλιάδες φιλάθλους. Φόρεσε τη φανέλα της νέας του ομάδας, χαιρέτησε το πλήθος και υποσχέθηκε να ανταποδώσει την αγάπη του κόσμου με γκολ.

Το περιστατικό στο αεροδρόμιο

Πριν ακόμη αποχωρήσει από το αεροδρόμιο, μια κίνησή του προκάλεσε δυσφορία σε ορισμένους χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Σε βίντεο εμφανίζεται να δίνει ένα ελαφρύ χτύπημα στη σύντροφό του, Χάριετ Ρόμπσον, προκειμένου να την κατευθύνει προς έναν φωτογράφο.

Υπό διαφορετικές συνθήκες, η συγκεκριμένη στιγμή ενδέχεται να περνούσε απαρατήρητη. Στην περίπτωση του Γκρίνγουντ, όμως, απέκτησε ιδιαίτερη βαρύτητα εξαιτίας του ιστορικού του.

Τον Ιανουάριο του 2022 η Ρόμπσον είχε δημοσιοποιήσει εικόνες και ηχητικό υλικό και ο ποδοσφαιριστής συνελήφθη. Αργότερα αντιμετώπισε κατηγορίες, μεταξύ άλλων, για απόπειρα βιασμού, ελεγκτική και καταναγκαστική συμπεριφορά και επίθεση.

Η υπόθεση δεν οδηγήθηκε τελικά σε δίκη. Τον Φεβρουάριο του 2023 η βρετανική Εισαγγελική Υπηρεσία απέσυρε τις κατηγορίες, επικαλούμενη την αποχώρηση βασικών μαρτύρων και την εμφάνιση νέων στοιχείων, που περιόριζαν σημαντικά την πιθανότητα καταδίκης. Η εξέλιξη αυτή σημαίνει ότι ο Γκρίνγουντ δεν καταδικάστηκε για τα αδικήματα, όχι όμως ότι πραγματοποιήθηκε δικαστική διαδικασία η οποία τον αθώωσε επί της ουσίας.

Ο ίδιος και η Ρόμπσον συνέχισαν τη σχέση τους και δημιούργησαν οικογένεια. Παρ’ όλα αυτά, οι εικόνες και το ηχητικό υλικό που είχαν δημοσιοποιηθεί εξακολουθούν να επηρεάζουν τη δημόσια εικόνα του ποδοσφαιριστή.

Οι λιγοστές φωνές αντίδρασης

Στο Καντίκιοϊ, περιοχή με έντονη πολιτική δραστηριότητα, γυναικείες οργανώσεις και ισχυρή παρουσία κοσμικών και προοδευτικών κινημάτων, θα μπορούσε κανείς να αναμένει οργανωμένες αντιδράσεις. Ωστόσο, η απόκτηση του Γκρίνγουντ δεν προκάλεσε ένα ευρύ κύμα διαμαρτυρίας.

Οι περισσότερες αντιδράσεις περιορίστηκαν σε μεμονωμένες φωνές φιλάθλων και ακτιβιστών. Ορισμένοι εξέφρασαν την αντίθεσή τους στη σύνδεση της Φενέρμπαχτσε με έναν παίκτη που κουβαλά ένα τόσο επιβαρυμένο παρελθόν.

«Αν κατακτήσουμε το πρωτάθλημα, θα προτιμούσα το όνομά του να μη συνδεθεί με αυτή την επιτυχία», ανέφερε χαρακτηριστικά οπαδός της ομάδας. Η δήλωση συμπυκνώνει το δίλημμα όσων αγαπούν τον σύλλογο, αλλά δεν επιθυμούν οι αγωνιστικές επιδιώξεις του να τοποθετούνται πάνω από κοινωνικές και ηθικές αρχές.

Η πλειονότητα, πάντως, υποδέχθηκε τον Άγγλο χωρίς εμφανή εχθρότητα. Η Φενέρμπαχτσε επένδυσε ένα πολύ μεγάλο ποσό στην απόκτησή του και τον παρουσίασε ως έναν από τους παίκτες που μπορούν να την οδηγήσουν ξανά στην κορυφή της Τουρκίας και σε μια σημαντική ευρωπαϊκή πορεία.

Όταν τα γκολ σβήνουν τις αντιδράσεις

Η περίπτωση του Γκρίνγουντ δεν είναι μοναδική στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Παίκτες που έχουν κατηγορηθεί για βίαιη ή κακοποιητική συμπεριφορά επιστρέφουν συχνά στην αγωνιστική δράση, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει καταδικαστική δικαστική απόφαση.

Οι ομάδες επικαλούνται το τεκμήριο της αθωότητας και επιμένουν ότι δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη Δικαιοσύνη. Οι επικριτές τους απαντούν ότι μια μεταγραφή δεν αποτελεί δικαστική καταδίκη, αλλά επιχειρηματική και ηθική επιλογή. Ένας σύλλογος έχει το δικαίωμα να αποφασίσει ότι το προφίλ ενός ποδοσφαιριστή δεν είναι συμβατό με τις αξίες και την κοινωνική του ευθύνη.

Στην περίπτωση του Γκρίνγουντ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πραγματοποίησε δική της εσωτερική έρευνα και τελικά αποφάσισε ότι ο ποδοσφαιριστής δεν θα συνέχιζε την καριέρα του στο Ολντ Τράφορντ. Ακολούθησε ο δανεισμός στη Χετάφε και στη συνέχεια η μεταγραφή στη Μαρσέιγ, όπου επίσης υπήρξαν αντιδράσεις, ακόμη και από τον τότε δήμαρχο της πόλης.

Οι καλές εμφανίσεις και τα γκολ στη Γαλλία περιόρισαν σταδιακά τη δημόσια συζήτηση γύρω από το παρελθόν του. Η μετακίνησή του στην Κωνσταντινούπολη επιβεβαιώνει ότι, στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, η αγωνιστική απόδοση μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός αποκατάστασης μιας καριέρας, χωρίς να έχει προηγηθεί αντίστοιχη δημόσια λογοδοσία.

Ο Γκρίνγουντ θα κριθεί από τους οπαδούς της Φενέρμπαχτσε για τα γκολ και τις νίκες του. Για μια μικρή αλλά υπαρκτή μερίδα του Καντίκιοϊ, όμως, η συζήτηση δεν τελειώνει στο γήπεδο. Το ερώτημα παραμένει αν ένας σύλλογος μπορεί να διαχωρίζει πλήρως τον ποδοσφαιριστή από όσα έχουν συνδεθεί με το πρόσωπό του – και αν η επιτυχία είναι αρκετή για να επιβάλει τη λήθη.

Πηγή: in.gr