Ο Σαντιάγκο Εσε δεν ήταν απλά (για ακόμη μία φορά) ο παίκτης που έδωσε ευρωπαϊκή νίκη στον Ολυμπιακό. Ηταν εκείνος που έτρεξε περισσότερο (11.363μ.), που πάσαρε με 91% ευστοχία, που κέρδισε σχεδόν όλες τις μονομαχίες στις οποίες ενεπλάκη. Κυρίως, όμως, ήταν ο... εαυτός του στο Βελοντρόμ. Δείχνοντας στον Ιμανόλ Αλγκουαθίλ, γιατί πάντα ήταν και θα είναι πρωταγωνιστής.
Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ, όπως κάθε προπονητής, έχει συγκεκριμένα «μοντέλα» στο μυαλό του. Το ποδόσφαιρο που θέλει να υπηρετήσει ο καθένας είναι διαφορετικό. Ακόμη και σε μικρές λεπτομέρειες, οι διαφορές μπορεί να είναι τεράστιες. Ο νυν προπονητής του Ολυμπιακού, για παράδειγμα, έχει δείξει ότι στο μυαλό του έχει στην… τρίτη θέση της εσωτερικής επετηρίδας τον κεντρικών χαφ τον Σαντιάγκο Εσε. Δεν είναι μια υπόθεση. Είναι η πραγματικότητα.
Ο Βάσκος θέλει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά από τους ποδοσφαιριστές της μεσαίας γραμμής. Θέλει να έχουν μεγάλη ικανότητα με την μπάλα στα πόδια. Να μην κάνουν λάθη στις πάσες. Και γενικώς να έχουν δημιουργικά χαρακτηριστικά. Για αυτόν τον λόγο Ρέμο Φρόιλερ και Γκουστάβο Πουέρτα είναι πιο μπροστά στις προτιμήσεις του προπονητή τους. Κάτι εύλογο, ειδικά από τη στιγμή που ο προπονητής αποφασίζει. Εντούτοις, στη Μασσαλία και ο Ιμανόλ, κατάλαβε γιατί ο Εσε είναι παίκτης ελίτ επιπέδου.
Διαβάστε επίσης: Η ατάκα του Ντόρσεϊ στον GM του Ολυμπιακού και τι ακολουθεί – Πότε θα ανακοινωθεί η απόφαση
Ο Αργεντινός δεν είναι ο πιο τεχνίτης μέσος του κόσμου. Ούτε ο καλύτερος πασέρ. Ούτε έχει φοβερά δημιουργικά χαρακτηριστικά. Ούτε καν ο πιο γρήγορος παίκτης είναι. Εντούτοις, έχει στοιχεία που δεν τα βρίσκεις εύκολα. Είναι ηγέτης. Είναι μαχητής. Είναι επίμονος μέχρι… μανίας στον αγωνιστικό χώρο. Είναι ασταμάτητος σε όλες τις φάσεις του παιχνιδιού. Και κυρίως, είναι μπολιασμένος με τη νοοτροπία του νικητή. Και με τη «refuse to lose» ψυχολογία που διέπει τον σύλλογο.
Η απόφαση του Ιμανόλ να επιλέξει το δίδυμο Πουέρτα, Εσε για πρώτη φορά τη φετινή χρονιά, στο… κατηφορικό για τους περισσότερους φιλοξενούμενους, Βελοντρόμ, ήταν διδακτική και απολύτως αποκαλυπτική για τον προπονητή του Ολυμπιακού. Καθώς διαπίστωσε τον λόγο, που ο «Σάντι», αποτελεί τον παίκτη με τα περισσότερα λεπτά συμμετοχής από κάθε άλλον παίκτη του Ολυμπιακού τα τελευταία τρία χρόνια. Κάποιες φορές, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά υπολείπονται της ψυχής, της αυταπάρνησης, της ηγετικής στόφας και του πείσματος. Ο Εσε τα έχει όλα αυτά σε πλεόνασμα.
Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδήμων για να καταλάβει πως ο Εσε ήταν ο παίκτης που έτρεξε περισσότερο και πιο έντονα από όλους στο παιχνίδι του Βελοντρόμ. Το κοντέρ της UEFA σταμάτησε την καταγραφή στα 11,363 χιλιόμετρα (σ.σ. από τον Ολυμπιακό μόνο ο Ζέλσον πέρασε τα 11 χλμ με 11,017, ενώ όλοι οι παίκτες της Μαρσέιγ είχαν κάτω από 10,7 χλμ.)! Επίσης ο Εσε είχε 91% ακρίβεια στις πάσες (40/44), 5/6 κερδισμένες μονομαχίες, 5 κλεψίματα, 2 μπλοκ σε σουτ αντιπάλων. Και πολλά ακόμη, που δεν μπορεί να καταγράψει η στατιστική. Καθώς είναι πράγματα μη μετρήσιμα. Όπως η ψυχή, το πάθος, η ένταση, ο αλτρουισμός και η τοποθέτηση του «εγώ» κάτω από την «ομάδα».
Ο Σαντιάγκο Εσε δεν είναι ένας ακόμη ποδοσφαιριστής για τον Ολυμπιακό. Και αυτό το κατάλαβε και ο Ιμανόλ. Δεν θα αλλάξει τις επιθυμίες του, αναφορικά με τα στοιχεία που του αρέσουν. Αλλά είναι σαφές ότι σε όλους τους κανόνες υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ο Εσε είναι μία τέτοια εξαίρεση. Ενας παίκτης που ποτέ δεν «κρύβεται» στα δύσκολα. Ενας αθόρυβος και λιγομίλητος ηγέτης. Ο δημιουργός του γκολ του τελικού του Conference League. Ο παίκτης που με το (σχεδόν πανομοιότυπο) γκολ του κόντρα στον Αγιαξ έδωσε την πρόκριση στο περσινό Champions League. Ο παίκτης που «δεν πονάει» ποτέ, όταν είναι να βοηθήσει την ομάδα του.
Ο Ολυμπιακός στη Μασσαλία κέρδισε επειδή είχε παίκτες μαχητές και παίκτες που ήταν έτοιμοι να βάλουν το σώμα τους μπροστά στα δύσκολα. Και δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτόν τον «πόλεμο», πρώτος… στρατιώτης ήταν ο Εσε. Πάντα ήταν, πάντα θα είναι. Ακόμη και στις κακές βραδιές, δεν θα «κλέψει» ποτέ. Και θα είναι εκεί για να κάνει τη βρώμικη δουλειά. Και ενίοτε, όποτε χρειάζεται, να δώσει μεγάλες και ιστορικές νίκες. Και για όσους το ξεχνούν. Στις 22 Οκτωβρίου θα κλείσει μόλις τα 25 του χρόνια!