Ο ΖΑΟΝ, ο Μυτιληναίος η μία ξένη και ο χειρότερος Ολυμπιακός της 10ετίας

Στην μεγαλύτερη έκπληξη του πρωταθλήματος βόλεϊ γυναικών, ο εκπληκτικός ΖΑΟΝ κέρδισε τον πρωταθλητή Ολυμπιακό με 3-0 και προκρίθηκε στους ημιτελικούς, χάρη στο οργανωμένο παιχνίδι του, απέναντι σε μια ομάδα που πελαγοδρομούσε.

Να ξεκινήσουμε από τον ΖΑΟΝ, μια ομάδα που έπαιζε με μια ξένη, κι αυτή πασαδόρο και δυο εκπληκτικές ακραίες που είχαν εύκολο έργο στο αναιμικό σερβίς του Ολυμπιακού και θαυμάσιες επιδόσεις σε επίθεση και μπλοκ. Η Τικμανίδου μας απάντησε με ειλικρίνεια ότι δεν περίμενε αυτό το αποτέλεσμα, έδειξε όμως το πλούσιο ταλέντο της και θα κάνει σπουδαία καριέρα, καλύτερη από της μητέρας της Βίκυ Παπάζογλου, αν δουλέψει σκληρά στην υποδοχή, ενώ δίπλα της αρίστευσε και η Αλεξάκου, που ίσως είναι η καλύτερη Ελληνίδα ακραία εκτός Εθνικής. Την τριπλέτα (χωρίς να υστερήσει καμμία) συμπλήρωσε η Ζιώγα, που ήταν τόσα χρόνια αναπληρωματική σε άλλες ομάδες. Μια αθλήτρια που αδίκησε τον εαυτό της, γιατί δεν επένδυσε στο ταλέντο της, απλά έπαιζε ως δεύτερη, δεν δούλεψε σκληρά και ταυτόχρονα δεν ασχολήθηκε με την διατροφή της.

Διαβάστε επίσης: «Αποδεκατισμένος» ο Παναθηναϊκός κόντρα στον Ολυμπιακό – Χωρίς 5 παίκτες και με… 10άδα στο ντέρμπι

Μπορεί στο γεγονός της ύπαρξης μόνο μιας ξένης στην επτάδα να βοήθησαν οι αποτυχημένες μεταγραφές αλλοδαπών παικτριών, θέλει όμως τόλμη να βάλεις στο παιχνίδι έξι Ελληνίδες, όταν οι άλλοι παίζουν με τέσσερις αθλήτριες χωρίς ελληνικό διαβατήριο. Μπράβο στον Μπάμπη Μυτσκίδη, που “αναγκάζει” πλέον τον Μυτιληναίο να επενδύσει και να ονειρευτεί τα παλιά μεγαλεία, την εποχή που ο ΖΑΟΝ πήρε 5 πρωταθλήματα και κόντραρε στα ίσια τον Παναθηναϊκό.

Πάμε στον Ολυμπιακό που έκανε την χειρότερη εμφάνιση του την τελευταία δεκαετία και δεν αποτελεί ελαφρυντικό η απουσία της Κούμπουρα, αφού οι άλλοι έπαιζαν με μια ξένη. Ο Κοβάτσεβιτς παρουσίασε ένα άνευρο τρομαγμένο σύνολο, στα όρια της αδιαφορίας και το μυαλό στις διακοπές. Ουδεμία διασώθηκε, αλλά και ο Σέρβος προπονητής βοήθησε με τις αποφάσεις του. Όταν σου λείπει η πρώτη σκόρερ σου, απλά βάζεις την Καρκάθες στη θέση της διαγώνιας και δεν πειράζεις τις υπόλοιπες. Τουναντίον άλλαζε συνέχεια παίκτριες και συστήματα κατά τη διάρκεια των σετ, με αποτέλεσμα οι περισσότερες να μη ξέρουν που πατούν και που βρίσκονται, ενώ ήταν λανθασμένη και η επιλογή των ξένων. Έβγαλε έξω την Στεφάνοβιτς, που θα μπορούσε να ήταν η ηγέτιδα της ομάδας και ξαναεπέλεξε την Ντι Ιούλιο, που απουσιάζει εδώ και ενάμιση μήνα. Και είναι δις εξαμαρτείν, καθώς έκανε το ίδιο στον ημιτελικό κυπέλλου με τον Πανιώνιο και απέτυχε παταγωδώς. ‘Επρεπε να συνεχίσει με την Ηλιοπούλου.

Η ομάδα φάνηκε απροπόνητη, αγύμναστη και ανέτοιμη ψυχολογικά. Και δεν μπορεί να παρακολουθείς ατάραχος το ναυάγιο και να βάζει τις φωνές μόνο ο Σπύρος Σαραντίτης στα τάιμ άουτ. Και οι αλλαγές “έλα εσύ, φύγε εσύ”, χωρίς πλάνο και σκέψη. Στο μόνο σημείο που φάνηκε ο Ολυμπιακός ήταν στο δεύτερο σετ όταν με τα σερβίς της Καρκάθες έκανε ένα σερί 6 πόντων. Και στο τρίτο σετ όταν η Κουβανή πήγε στα 9 μέτρα και ήταν ο Ολυμπιακός κοντά στο σκορ, έκανε την ανόητη διπλή αλλαγή και έβγαλε έξω την Κουβανή! Όσο για την τακτική απέναντι στην αριστερόχειρα Ζιώγα, οι κεντρικές πηδούσαν προς της αντένα και ψηλά, με την διαγώνια του ΖΑΟΝ να καρφώνει σύριζα στο φιλέ.
Συν τοις άλλοις όταν το παιχνίδι σου βασίζεται σε μια παίκτρια, ετοιμάζεις την ομάδα και σενάριο με την απουσία του, κάτι που δεν έγινε ποτέ όλη τη χρονιά.