Ο Στέφανος Λεμονίδης αποτίει φόρο τιμής στον Άρη Ποΐλα, με ιστορίες βαζελίνης, 17 Νοέμβρη και τα “μη γενόμενα πρωταθλήματα” όταν δεν τα έπαιρνε ο Παναθηναϊκός.
Tον Άρη Ποΐλα τον γνωρίσαμε όταν αναλάβαμε το ρεπορτάζ βόλεϊ στο ΦΩΣ, το μακρινό 1991, την μετά Κοσκωτά εποχή, όπου ο ερασιτέχνης βολόδερνε χωρίς σταθερή διοίκηση, αν και η ομάδα ανδρών βρισκόταν στην περίοδο των 8 συνεχόμενων πρωταθλημάτων.
Δεν μπορούσαμε να βρούμε κάποιον από την διοίκηση και γράψαμε “αναζητείται παράγοντας που ασχολείται με το βόλεϊ του Ολυμπιακού”. Την ίδια ημέρα χτύπησε το τηλέφωνο της εφημερίδας και από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ακούσαμε “Κύριε Λεμονίδη, είμαι ο Άρης Ποΐλας, ο παράγοντας που θα ασχοληθεί με το βόλεϊ του Ολυμπιακού”. Από τότε είχαμε καθημερινή επικοινωνία, αφού ο Άρης ήθελε να είναι οι ρεπόρτερ του Ολυμπιακού κοντά στην ομάδα, το “ ΦΩΣ”, σε αντίθεση με την σημερινή εποχή ήταν πάντα στις αποστολές εντός και εκτός Ελλάδας και κοντά σε παίκτες και προπονητές. Με τις διενέξεις και με τις φιλίες μας.
Ο Άρης Ποΐλας ήταν αυτός που έβαλε την σοκολάτα Λάκτα στην φανέλα του Ολυμπιακού, με το εξωφρενικό ποσόν για εκείνη την εποχή , των 100 εκατομμυρίων δραχμών. Γι αυτό μεγαλούργησε ο Ολυμπιακός, έκανε το ακατάρριπτο ρεκόρ της κατάκτησης 8 σερί πρωταθλημάτων, έφτασε σε 2 τελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και σε 4 συνεχή φάιναλ φορ.
Καλή καρδιά, μέγας Ολυμπιακός, αλλά και αντί-Παναθηναικός, έλεγε το αμίμητο όταν το πρωτάθλημα το έπαιρνε ο Άρης ή ο Ηρακλής “είναι ως μη γενόμενο, αφού δεν το πήρε ο Παναθηναϊκός”
Ήταν αυτός που τόλμησε να αντικαταστήσει τον Γιάννη Λάιο, παρά τα 8 πρωταθλήματα, με τον Ρώσο Βλαντιμίρ Κόντρα , προπονητή της σπουδαίας ΤΣΣΚΑ Μόσχας, γιατί ήθελε να φτάσει η ομάδα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Ήταν οπαδός του δόγματος “εχθρός του καλού, είναι το καλύτερο”. Δυστυχώς, δεν ήταν στη διοίκηση το 1996, όταν ο Ολυμπιακός πήρε το πρώτο ευρωπαϊκό κύπελλο στο ΣΕΦ, με παράγοντες τους Λεωνίδα Θεοδωρακάκη, Γιώργο Χρυσοχοίδη. Έφερε στον Πειραιά, πληρώνοντας και από την τσέπη του, τον Θανάση Μουστακίδη, ενώ πήρε μέσα από τα χέρια του Παναθηναϊκού, τον Ανδρέα Θεοδωρίδη. Πήγε στα 6 τα ξημερώματα στην Καβάλα, πήρε το δελτίο του και όταν έφτασε ο εκπρόσωπος του Παναθηναϊκού, όλα είχαν τελειώσει.
Στη συνέχεια πρόσφερε τις υπηρεσίες του, στο τμήμα ποδοσφαίρου, όπου παρέμεινε και επί Κόκκαλη και επί Μαρινάκη, με τον αστικό μύθο να λέει ότι αυτός έβαλε την βαζελίνη στον πάγκο του Παναθηναϊκού, το 1994, σε ματς στο Καραϊσκάκης. Η ανέκδοτη ιστορία μας όμως, αφορά το ντέρμπι Κυπέλλου, το 1995 με τον Παναθηναϊκό, όταν οι φιλοξενούμενοι προκρίθηκαν στην επόμενη φάση, με 3-2, χάρη σε πέναλτι που σφύριξε ο Νικάκης στο 88΄‑ . Πήγαμε λοιπόν στα αποδυτήρια (τότε οι δηλώσεις γινόταν στο όρθιο), περάσαμε τον αστυνομικό κλοιό (έγιναν επεισόδια), μαζί με τον ρεπόρτερ της ΕΡΑ Σπορ, Δημήτρη Κωνσταντινίδη και ο Ποίλας μας είπε “Στέφανε για κάτι τέτοιους διαιτητές χρειάζεται η 17 Νοέμβρη”. Παίχτηκαν οι δηλώσεις στο ραδιόφωνο και μετά από μερικές ημέρες μας κάλεσαν στην Αντιτρομοκρατική, στη ΓΑΔΑ. Εκεί ακούσαμε την απίστευτη ερώτηση “Τι ξέρετε για τη 17 Νοέμβρη; Για να το λέει ο κύριος Ποίλας θα γνωρίζετε την τρομοκρατική οργάνωση”. Τότε καταλάβαμε γιατί η αστυνομία δεν μπορούσε να συλλάβει τα μέλη της. Κι όχι τίποτα άλλο, ήταν χαλασμένο το ασανσέρ και ανεβήκαμε 30 ορόφους με τα πόδια.
Ναυτιλιακός πράκτορας στο επάγγελμα, έδωσε και τη ψυχή του για τον Ολυμπιακό, τα τελευταία δέκα χρόνια όμως ήταν κλινήρης γιατί είχε θέμα με τη μέση του, με μεγάλο κινητικό πρόβλημα και ανεβασμένο ζάχαρο. Πάνω απ όλα ο Ολυμπιακός, συμμαχούσε και με τον διάολο για το καλό του Θρύλου, γι αυτό και στα ευρωπαϊκά εκτός έδρας ματς, έπαιρνε μαζί του τον δηλωμένο Παναθηναϊκό, πρόεδρο της ΕΟΠΕ, Θανάση Μπελιγράτη. Γιατί ήταν και αντιπρόεδρος διαιτησίας στην Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας.
Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα στις 10 πμ, στο εκκλησάκι της Ανάστασης, στον Πειραιά.