Ολυμπιακός: Το καλοκαίρι των μεγάλων αλλαγών (pics)

Για να συμφωνήσουμε προκαταβολικά: Δεκάξι νέα πρόσωπα δεν είναι μεταγραφές. Είναι δήλωση. «Απέσυρα μια ομάδα, και έφερα τόσους ώστε να δοκιμάσω να φτιάξω την επόμενη». Rebuilding που (το) λένε και στα… χωριά. Μια δύσκολη διαδικασία που απαιτεί χρόνο, χρήμα, σχέδιο και κάτι που κλαμπ όπως ο Ολυμπιακός το αντιλαμβάνονται ως άγνωστη λέξη: Υπομονή!

Ξημερώματα έφτασε ο Λέον Μπέιλι, ως ο τελευταίος της αλυσίδας των καινούργιων. Αύριο κιόλας το αφήγημα είναι Super League 3Χ3 στον Βόλο. Και μέσα στο επόμενο 15ήμερο ο στόχος είναι 5Χ5 στο πρωτάθλημα, και αφετηρία με το δεξί στο Europa League φιλοξενώντας τη Γιαγκελόνια στο Φάληρο (16/9)

Αν έκαναν οι Ερυθρόλευκοι αυτό που έπρεπε στο καλοκαίρι τους και αν θα τους δικαιώσει η επιλογή να κλείσουν τον προηγούμενο αγωνιστικό κύκλο για να ανοίξουν επόμενο; Μαγικές σφαίρες δυστυχώς δεν πωλούνται στο μεταγραφικό παράθυρο. Πέρσι η -πρωταθλήτρια 2025- Λίβερπουλ, ξόδεψε μισό δισεκατομμύριο στις μεταγραφές για τη χειρότερη σεζόν της δεκαετίας προσφέροντας το τέλειο παράδειγμα: Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για να εγγυηθούν στη νέα τάξη πραγμάτων του football.

Ποια κουβέντα έχει αντίκρισμα λοιπόν αυτόν τον καιρό; Μάλλον ο τρόπος που ο Ολυμπιακός «εκτέλεσε» το καλοκαιρινό του πλάνο, σε τρεις άξονες: Την Premier League. Τις (νεαρές) ηλικίες που δείχνουν τον δρόμο σε μεταπωλητική αξία. Και τa χαρακτηριστικά για την ποδοσφαιρική «αλλαγή» που εξ αρχής ήταν και ο λόγος για αυτό το ανακάτεμα της τράπουλας.

Έστειλαν τρεις ποδοσφαιριστές στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου οι Πειραιώτες αυτό το καλοκαίρι σχηματίζοντας ένα έσοδο 50 εκατ ευρώ που εν πολλοίς τους εξασφάλισε την απαραίτητη FFP ισορροπία για τα περισσότερα από 60 που διέθεσαν στην αγορά.

Τον Κωνσταντή Τζολάκη, τον Χρήστο Μουζακίτη (Χαλ) και τον Κοστίνια (Μπράιτον). Και έφεραν από αυτή τη «μια κατηγορία μόνη της» λίγκα, τέσσερις (Λέον Μπέιλι-Άστον Βίλα/Ζότα Σίλβα, Νταβίντ Κάρμο, Στεφάν Ορτέγκα-Νότιγχαμ Φόρεστ).

Πέντε αν θυμηθεί κανείς τον Ρέμο Φρόιλερ που έκανε το δικό του πέρασμα (2022-23) από το Δάσος του Σέργουντ. Έξι αν συνδυάσει το πέρασμα του Γκουστάβο Πουέρτα από την Χαλ αλλά και τη δεδομένη επιθυμία του να μετακινηθεί μελλοντικά εκεί. Επτά με τα 20 εκατ ευρώ για τον Γκουστάβο Σα να βγαίνουν από το ταμείο της Φόρεστ σε μια ακόμη απόδειξη πως το ερυθρόλευκο κλαμπ είναι μόνο κερδισμένο από την σχέση με την ομόσταυλη.

Το να επιχειρεί ένα ελληνικό κλαμπ την στελέχωση με ποδοσφαιριστές Premier League δεν είναι εύκολο. Το να τα καταφέρνει, επιβεβαιώνει μια ενδιαφέρουσα ικανότητα που δεν συναντάς στον –εγχώριο- ανταγωνισμό.

Στο μεταξύ ο Γκουστάβο Πουέρτα, και ο Αρμάντο Γκονσάλες που πριν καν αγωνιστεί έκανε viral τον Ολυμπιακό στην Βόρεια Αμερική (!) είναι 23 ετών. Ο Ζινεντίν Σμαϊλοβιτς που αποκτήθηκε με μάχη κόντρα σε Φέγενορντ και Σέλτικ είναι 22.

Ο Τζοέλ Ρόκα και ο Γκουστάβο Σα μόλις 21. Η επόμενη «προίκα» για έναν οργανισμό που έχει εξελιχθεί σε κανονικό selling club. Δίχως έσοδα δεν μπορείς να έχεις έξοδα. Δίχως πωλήσεις δεν υπάρχει περιθώριο για μεγάλες μεταγραφές: Αυτή είναι η FFP οδηγία για εκείνους που αντιμετωπίζουν το παιχνίδι με σοβαρότητα.

Η Σπόρτινγκ Λισαβόνας ξεπέρασε τα 200 εκατ ευρώ σε έσοδο και η Μπενφίκα τα 130. Η Σάλτσμπουργκ έφτασε τα 100 εκατ στην Αυστρία και στην Ολλανδία ο Άγιαξ (92 εκατ) και η PSV (83 εκατ) πλησίασαν. Ο Ολυμπιακός (78 εκατ) άγγιξε τη Μπριζ (80 εκατ) που έστειλε στην Άρσεναλ τον Χρήστο Τζόλη. Καμιά 20αριά χρόνια πριν απορούσαμε πως το κάνει η Λιόν και η Πόρτο. Πλέον είναι κομμάτι σχεδιασμού και στα μέρη μας. Απόδειξη προόδου

Πίσω στις μεταγραφές: Ήθελαν οι Ερυθρόλευκοι να αφήσουν πίσω τους, το περσινό στιλ με τις δεύτερες μπάλες και τα πολλά γεμίσματα. Εκτιμούν ότι δεν τους ταιριάζει και ότι τους στοίχισαν τον περσινό τίτλο, άρα και την εξασφαλισμένη τους θέση στη league phase του Champions League. Για να αλλάξει αυτό το στοιχείο στο παιχνίδι, χρειάζονται ποδοσφαιριστές με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Σαν τον Στεφάν Ορτέγκα που ο τρόπος του με τη μπάλα στα πόδια δίνει άλλες δυνατότητες στην ποιότητα της κατοχής. Τον Ναϊρ Τικνιζάν που παίζει σαν winger τη θέση του αριστερού μπακ.

Σαν το καθαρό «8άρι» του Γκουστάβο Πουέρτα που θυμίζει τον Ομπερλίν Πινέδα της ΑΕΚ σε εκείνους που ξέρουν. Τον τελευταίο των Μοϊκανών Κώστα Φορτούνη. Τον Ζότα Σίλβα που σαν ελβετικός σουγιάς μπορεί να παίξει όλες τις θέσεις στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Ενδεχομένως και την ποιότητα του Λέον Μπέϊλι που αν βρει ρυθμό και ρόλο είναι από άλλο ράφι. Τον Γκουστάβο Σα με το κεφάλι ψηλά.

Στην διαδρομή χάθηκαν φτηνά τα προκριματικά του Champions League, έμειναν πραγματικά λίγοι Έλληνες στο ρόστερ και προέκυψε για άλλη μια φορά ο βραχνάς εκείνων που δεν χώρεσαν στην ευρωπαϊκή λίστα. Στο φινάλε του παζαριού όμως η υλοποίηση του πλάνου μοιάζει να πέτυχε ήδη τον πρώτο στόχο: Το ενδιαφέρον του κοινού. Ου μην τον ενθουσιασμό του καθώς όλοι αγαπούν τις μεταγραφές. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε στο χορτάρι