Ο τραμπισμός πέθανε, ζήτω ο τραμπισμός: Δύο χρόνια από την εισβολή στο Καπιτώλιο

Αυτά που συμβαίνουν και σήμερα στην αμερικανική Βουλή, δείχνουν ότι οι Ρεπουμπλικάνοι μπορεί να γυρνούν (για την ώρα) την πλάτη στον Τραμπ, αλλά όχι στον τραμπισμό.

Δύο χρόνια πριν, ανήμερα των Φώτων, όλος ο δυτικός κόσμος συντόνισε τις οθόνες του έξω από το αμερικανικό Καπιτώλιο. Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε χάσει τις εκλογές του Νοεμβρίου και οι οπαδοί του αρνούνταν να το δεχτούν. Την ώρα που εντός του κτιρίου το Κογκρέσο ετοιμαζόταν να επικυρώσει το αποτέλεσμα, απέξω περίπου 2500 οπαδοί του πρώην προέδρου υποτίθεται διαμαρτύρονταν ειρηνικά -πολλοί απ’ αυτούς, γνωρίζουμε σήμερα, ήταν μέλη ακροδεξιών και ρατσιστικών οργανώσεων.

Προφανώς, δεν έμειναν στην διαμαρτυρία: έπιασαν στον ύπνο την αστυνομία, άρχισαν να σκαρφαλώνουν στο κτίριο, να σπάνε τζάμια και πόρτες, κρατούσαν όπλα σε δημόσια θέα και απειλούσαν βουλευτές και γερουσιαστές που έβλεπαν μπροστά τους, προσπαθώντας να φτάσουν στην αίθουσα της Γερουσίας.

Σε μερικές ώρες, στις ΗΠΑ συνειδητοποίησαν πως ακόμα και όταν μιλάμε για μια από τις πιο εμπεδωμένες δημοκρατίες στον πλανήτη, ο κίνδυνος της εκτροπής παραμονεύει. Και αυτόν τον κίνδυνο τον δημιούργησαν οι ίδιοι οι πολίτες, επιλέγοντας τον Τραμπ για πρόεδρο το 2016.

Από το Tea Party στο 2016

Ο τραμπισμός, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, δεν ξεκίνησε με τον ίδιο τον Τραμπ. Το 2008, ο Μπαράκ Ομπάμα εξελέγη πρόεδρος ενσωματώνοντας στην προεκλογική του καμπάνια τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης -η μέθοδός του κοπιαρίστηκε έκτοτε από όλους, όχι μόνο τις προοδευτικές δυνάμεις αλλά και τις συντηρητικές.

Και με αυτόν τον τρόπο, το περίφημο Tea Party διείσδυσε στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, στην αρχή αθόρυβα και έπειτα πολύ πιο ηχηρά, διεκδικώντας όχι μόνο οι ακραίες θέσεις που εξέφραζε να γίνουν κομμάτι της ατζέντας του κόμματος, αλλά να βάλει και πρόσωπα της επιλογής του σε θέσεις ευθύνης.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Αθλητικές Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από