Τρία «γαλάζια» σενάρια για την πρώτη κάλπη: Οι πιέσεις στο ΠΑΣΟΚ, το φλερτ με Λατινοπούλου, ο «ρυθμιστής» Σαμαράς στη μετά Μητσοτάκη εποχή

Σχέδια επί χάρτου και σενάρια στο «γαλάζιο» παρασκήνιο, για την πρώτη κάλπη των εκλογών, γεννούν ο εκλογικός συναγερμός, στον οποίο έχει βάλει τη ΝΔ ο Κυριάκος Μητσοτάκης και κυρίως το γεγονός ότι η αυτοδυναμία, με βάση τις χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις της κυβέρνησης, εξακολουθεί να φαντάζει άπιαστο όνειρο για τον πρωθυπουργό.

Σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον, κυβερνητικά στελέχη προεξοφλούν ότι θα υπάρξει και δεύτερη κάλπη (παρότι ούτε κι εκεί βλέπουν εφικτό στόχο την αυτοδυναμία) και θεωρούν κρίσιμη μεταβλητή το ΠΑΣΟΚ, τη στρατηγική που θα ακολουθήσει η Χαριλάου Τρικούπη εν όψει εκλογών, αλλά και τη σειρά κατάταξης που θα καταγράψει στην πρώτη κάλπη.

Διαβάστε επίσης: Η «βόμβα» του καλοκαιριού είναι γεγονός – Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο πάει στους Μαϊάμι Χιτ!

Εφόσον οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν και το ΠΑΣΟΚ χάσει τη δεύτερη θέση από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, τότε θα είναι -λένε- ακόμα πιο ευάλωτο στις πιέσεις της κυβέρνησης, η οποία στα λόγια θα του ρίχνει γέφυρες για συνεργασία, αλλά στην πραγματικότητα θα επιδιώκει να το εμφανίσει ως αδιάλλακτο που αρνείται να συνεργαστεί, επιχειρώντας έτσι να του αποσπάσει ψηφοφόρους στις δεύτερες εκλογές.

Blame game

Άλλωστε ήδη η κυβερνητική αυτή τακτική έχει τεθεί σε εφαρμογή από τα πιο επίσημα χείλη. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, στην τελευταία του συνέντευξη στον Αντ1, επανέλαβε αυτό το blame game σε βάρος του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι «θέλω να προειδοποιήσω τον ελληνικό λαό ότι αυτή τη στιγμή δυνατότητα συνεργασίας δεν φαίνεται να υπάρχει, όχι επειδή εμείς κόψαμε κάποια γέφυρα…» και κατηγορώντας τον Νίκο Ανδρούλακη ότι «εδώ δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε για το Σύνταγμα» και «για τις Ανεξάρτητες Αρχές».

Και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση προσπαθεί να σπρώξει το ΠΑΣΟΚ πιο αριστερά, γιατί έτσι θεωρεί ότι θα μπορέσει να του αποσπάσει ψηφοφόρους που κατατάσσονται στα κεντρογενή ακροατήρια, τα οποία διεκδικεί και η ΝΔ.

Τέτοιο ρόλο ανέλαβε για λογαριασμό της κυβέρνησης ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος επιχείρησε να μπει σφήνα στα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ και στην κόντρα της Άννας Διαμαντοπούλου με τον Χάρη Δούκα, για να πει (Action 24, 18.6.2026) ότι η «κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, την οποία και την εκτιμώ και τη σέβομαι, την πάτησε», ότι «στο πρώτο συνέδριο του κομμάτος της, πέρασε η γραμμή του κυρίου Δούκα» και ότι «θέλω να πω στην αγαπητή κυρία Άννα Διαμαντοπούλου ότι τώρα είναι πολύ αργά για δάκρυα».

Το ποσοστό

Βέβαια κρίσιμη παράμετρος για τον όποιο σχεδιασμό του Μαξίμου, στο κυβερνητικό στρατόπεδο αναγνωρίζουν ότι είναι το ποσοστό που θα καταγράψει η ΝΔ στην πρώτη κάλπη. Είναι άλλο -λένε να πάρει 30% και πάνω και με αυτό το ποσοστό να πει ότι πάει σε δεύτερες εκλογές με τη ρητορική του στόχου της αυτοδυναμίας (όσο ανέφικτη και αν παραμένει) και είναι διαφορετικό να πασχίζει για το 25% που οδηγεί στο κλιμακωτό μπόνους εδρών και μοιραία να μη μπορεί να δικαιολογήσει την επίκληση του στόχου της αυτοδυναμίας για τις δεύτερες εκλογές, αλλά απλώς μια καλύτερη θέση για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.

Και εκεί βέβαια επανέρχεται το ζήτημα ότι αυτή τη στιγμή ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει δυνητικό κυβερνητικό εταίρο γιατί κανένα κόμμα δεν φαίνεται διατεθειμένο να συγκυβερνήσει μαζί του. Με δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ (που η κυβέρνηση υποδεικνύει ως μοναδικό υποψήφιο εταίρο) έχει αποκλείσει και με απόφαση συνεδρίου τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, στο κυβερνητικό στρατόπεδο υποχρεώνονται να κοιτάξουν αλλού.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, προσφάτως (Αντ1) επανέλαβε ότι απορρίπτει «συνεργασίες εκ δεξιών» της ΝΔ, λέγοντας μάλιστα πως «αυτό είναι κάτι το οποίο το έχω πει πολλές φορές, σας το λέω και τώρα κατηγορηματικά».

Το σενάριο Λατινοπούλου

Ωστόσο υπάρχει ένα σενάριο για μία συγκεκριμένη συνεργασία «εκ δεξιών» της ΝΔ, το οποίο εξακολουθεί να συζητιέται στο «γαλάζιο» παρασκήνιο και αυτό αφορά την Αφροδίτη Λατινοπούλου και ένα φλερτ προς τη δική της πλευρά που κάποιοι, τόσο στην κυβέρνηση όσο και στη ΝΔ, θεωρούν ότι, εάν το κόμμα της μπει στη Βουλή, θα μπορούσε, υπό συνθήκες και υπό όρους, να ευοδωθεί, με το επιχείρημα ότι η Λατινοπούλου προέρχεται από τη ΝΔ.

Βέβαια ανοιχτό παραμένει και το ενδεχόμενο της προσφυγής σε τρίτες κάλπες, αλλά εκεί, έμπειρες «γαλάζιες» φωνές, θεωρούν ότι η κυβέρνηση μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με την κατηγορία ότι πάει να ρίξει τη χώρα στα βράχια και μάλιστα ότι τέτοιες αιτιάσεις μπορεί να εγερθούν και από το ίδιο το εσωτερικό της ΝΔ.

Θέμα ηγεσίας

Και εδώ ερχόμαστε στο τρίτο σενάριο, που λαμβάνει ως δεδομένη τη μη επίτευξη αυτοδυναμίας αλλά και την απουσία οποιουδήποτε δυνητικού κυβερνητικού εταίρου για τη ΝΔ και ένα εκλογικό αποτέλεσμα τέτοιο που θα δημιουργούσε το υπέδαφος για να τεθεί θέμα ηγεσίας στο κυβερνών κόμμα.

Αυτό το σενάριο μιλάει, λοιπόν για άλλο πρόσωπο αντί του Κυριάκου Μητσοτάκη στη θέση του πρωθυπουργού, ούτως ώστε να υπάρξουν πολιτικές δυνάμεις που θα δεχτούν να συναινέσουν στο σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα είναι επικεφαλής της ο νυν πρωθυπουργός.

Ο ίδιος ο Κυρ. Μητσοτάκης βέβαια επιχειρεί να ξορκίσει τα σενάρια αυτά και ερωτηθείς (Αντ1) για το ενδεχόμενο να τεθεί από κάποιο πιθανό κυβερνητικό εταίρο, ζήτημα κυβέρνησης συνεργασίας την επόμενη μέρα με άλλο πρόσωπο και όχι με τον ίδιο στην ηγεσία της κυβέρνησης, απάντησε ότι «προφανώς και δεν είναι σενάριο, γιατί πρωθυπουργό εκλέγουν οι πολίτες. Οι πολίτες δεν εκλέγουν μόνο κυβέρνηση, διαλέγουν πρωθυπουργό».

Ο ρόλος Σαμαρά

Ωστόσο «γαλάζια» στελέχη θεωρούν ότι ρόλο ρυθμιστή θα μπορούσε να παίξει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και το νέο κόμμα του. Να γίνει δηλαδή ο ίδιος ο κυβερνητικός εταίρος της ΝΔ, αλλά βέβαια εφόσον αυτή θα έχει άλλο αρχηγό και όχι τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Κατά τα ίδια στελέχη, θα μπορούσε, δηλαδή, να καταστεί ο κ. Σαμαράς ρυθμιστής των εξελίξεων στη μετά Μητσοτάκη εποχή, ανοίγοντας ουσιαστικά έτσι και το δρόμο της δικής του επιστροφής σε μία ΝΔ με άλλο αρχηγό.