Ο «Αυτοκράτορας» Άρης που δείχνει ότι «επιστρέφει» και ο Αταμάν που δεν ξέρει να χάνει

Πιο ιδανικό «σκηνικό» από αυτό που στήθηκε το απόγευμα της Κυριακής (1/2) στο Nick Gallis Hall δύσκολα θα μπορούσε να υπάρξει. Ένα κατάμεστο και γιορτινό γήπεδο, νίκη με «100άρα» επί της πιθανότατα ακριβότερης ομάδας του ευρωπαϊκού μπάσκετ και μπροστά στα μάτια του Ρίτσαρντ Σιάο. Μάλιστα ακόμη και η παραλίγο «αυτοκτονία» της ομάδας του Μίλιτσιτς στην κανονική διάρκεια εν τέλει «γύρισε» σε κάτι θετικό. Άρνηση στην ήττα και επίδειξη χαρακτήρα στο έξτρα πεντάλεπτο.

Μία νίκη που ήταν πιο ουσιαστική από αυτήν που είχε πετύχει με 73-70 στις 2 Φεβρουαρίου 2024 στο «ΟΑΚΑ – Νίκος Γκάλης». Κι ας ήταν εκείνη εκτός έδρας κι ας είχε έρθει 27 χρόνια μετά το τελευταίο διπλό του «Αυτοκράτορα» μέσα στην έδρα των πράσινων. Ο λόγος είναι ότι εκείνη η νίκη είχε τον χαρακτήρα της μεμονωμένης καλής στιγμής καθώς ο Άρης δεν είχε την προοπτική που έχει τώρα. Ίσως τότε κι ο Παναθηναϊκός να τον είχε υποτιμήσει κιόλας.

Τώρα ο Εργκίν Αταμάν και η ομάδα του δεν είχαν καμία δικαιολογία για να μην τα δώσουν όλα όπως άλλωστε και έκαναν από το 1ο λεπτό έως και το 45ο. Γιατί απέναντί τους έχουν έναν Άρη που δυναμώνει, που θέλει να διεκδικήσει και να κοιτάξει ψηλότερα και που «φωνάζει» ότι βρίσκεται στον δρόμο της «επιστροφής».

Επίσης ο Παναθηναϊκός διανύοντας μια κακή γι αυτόν περίοδο δεν είχε περιθώριο για ήττα. Και τώρα που έχασε βλέπετε τώρα τους κλυδωνισμούς που προκλήθηκαν στο «τριφύλλι».

Αγωνιστικά ο «Θεός του πολέμου» είναι εμφανές ότι έχει αρχίσει να γίνεται «ομάδα», με ρόλους, με αυτοπεποίθηση και «χημεία». Έστω κι αν το κακό στήσιμο το καλοκαιριού έχει αφήσει τις «πληγές» του και γι αυτό υπάρχουν αυτά τα «νεκρά» διαστήματα που στοιχίζουν νίκες ή χαμένες διαφορές.

Οι προσθήκες των Νουά και Άντζουσιτς αποδεικνύονται σωστές, όπως και η «σκληρή» απόφαση να τεθούν εκτός Ινοκ-Φορμπς, έστω κι αν ο πρώτος τουλάχιστον θεωρητικά θα μπορούσε να παραμείνει στο ροτέισον ως τρίτος σέντερ. Η αντικατάστασή του όμως με τον Κώστα Αντετοκούνμπο ήταν τόσο πετυχημένη που ο Άρης άλλαξε επίπεδο με την παρουσία του βασικού σέντερ της Εθνικής Ελλάδας.

Αμυντικά η κιτρινόμαυρη ρακέτα δεν είναι πια το «ξέφραγο αμπέλι» που ήταν, καθώς ο αδελφός του Γιάνννη… μοιράζει τάπες για πλάκα, ενώ η ενέργεια και η αθλητικότητα που διαθέτει τον κάνουν ικανό να προσφέρει και επιθετικά. Γενικότερα ο 28χρονος δείχνει διψασμένος για μπάσκετ και η συμβολή του σε διάφορους τομείς προσφέρει ισορροπία στην ομάδα του Μίλιτσιτς.

Κόντρα σε μια από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, ο Άρης είχε καλύτερα σε σουτ εντός παιδιάς συνολικά, στα δίποντα και σε βολές, ενώ υπερείχε στα ριμπάουντ που μέχρι πρότινος ήταν το μεγάλος «βραχνάς».

Εξάλλου ήταν πολύ σημαντικό ότι αυτή την σπουδαία και με προεκτάσεις νίκη την έζησε από κοντά ο Ρίτσαρντ Σιάο. Αν στα προηγούμενα ματς που είδε από κοντά με Αμβούργο και ΠΑΟΚ άρχισε να «μπαίνει στο κλίμα» του Άρη, αυτά που βίωσε με τον Παναθηναϊκό πρέπει να τον έπεισαν οριστικά για το ποια είναι η ομάδα στην οποία επενδύει τα ωραία του εκατομμύρια. Οι αντιδράσεις του σε κάθε φάση, οι πανηγυρισμοί στο τέλος και γενικότερα το πώς βίωσε το όλο «σκηνικό» στο Nick Galis Hall, αυτό δείχνουν.

Το σημαντικό είναι οτι έως τώρα έχει τηρήσει τις υποσχέσεις του και όταν οι κιτρινόμαυροι χρειάστηκαν έξτρα μπάτζετ για να προβούν σε σημαντικές αλλαγές το πρόσφερε πρόθυμα. Μάλιστα οι πληροφορίες ότι πενταετές πλάνο θα επισπευστεί και από του χρόνου ο Άρης θα είναι σε θέση να διεκδικήσει την 4άδα στο EuroCup μόνο αισιοδοξία μπορούν να προκαλέσουν στους Αρειανούς.

Για το τέλος και δύο λόγια για αυτό τον Αταμάν ο οποίος έχει χάσει δύο φορές από τους κιτρινόμαυρους έχοντας μπάτζετ 20 και 30 φορές μεγαλύτερο και ένα συγχαρητήρια στον αντίπαλο δεν έχει πει. Στο ΟΑΚΑ έφταιγε η ώρα έναρξης, στο Nick Galis φρόντισε να αποβληθεί κυνηγώντας τους διαιτητές στο παρκέ ωρυόμενος για ένα φάουλ στον Χολμς.

Κι άντε και ήταν φάουλ, είναι τρόπος αυτός να διαμαρτύρεσαι; Δηλαδή ο Άρης τι να πει που ο Παναθηναϊκός εκτελούσε βολές, έχοντας στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα καμία 15αριά παραπάνω από τους γηπεδούχους; Στο τέλος η χαώδης διαφορά μειώθηκε λόγω των τεχνικών ποινών σε Αταμάν και Χολμς και επειδή οι πράσινοι από ένα σημείο κι έπειτα έστελναν επίτηδες τους αντιπάλους τους στη γραμμή για να σταματήσουν τον χρόνο.

Γι αυτή τη συμπεριφορά του Αταμάν η οποία είναι συνεχιζόμενη ευθύνεται κυρίως ο Παναθηναϊκός που επιτρέπει στον Τούρκο να τον εκθέτει ως κλαμπ. Προφανώς και γίνεται στο πλαίσιο mind games όμως εν τέλει γυρίζει «μπούμερανγκ» εναντίον αμφότερων.

MUST READ

Οι γραφικότητες, η στοχοποίηση και ένας Γολγοθάς

ΥΓ: Ο Παναθηναϊκός έχει ηττηθεί πολλές φορές από τον Άρη στη Θεσσαλονίκη και δεν μιλάμε για την εποχή της Αυτοκρατορίας που ήταν κάτι δεδομένο αλλά και επόμενες δεκαετίες. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις οι κιτρινόμαυροι αντιμετώπιζαν και αρκετά οικονομικά προβλήματα, όπως του ’90. Οπότε το «δεν γίνεται να χάνετε από τον Άρη» του ιδιοκτήτη των πράσινων είναι άκυρο. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να έχει μακράν τους περισσότερους τίτλους από οποιαδήποτε άλλη ομάδα στην Ελλάδα, όμως ο Άρης είναι ο πιο μπασκετικός σύλλογος και ο μοναδικός που ένωσε ολόκληρη την Ελλάδα στην πιο λαμπερή εποχή του. Της Αυτοκρατορίας. Μια εποχή η οποία καθιέρωσε το μπάσκετ εθνικό μας σπορ για πολλά χρόνια και έδωσε την ευκαιρία σε όλες τις υπόλοιπες ελληνικές ομάδες να πετύχουν τις δικές τους διακρίσεις. Μεταξύ των οποίων και το τριφύλλι.