
Ο Γιώργος Βόβορας μίλησε για το γεγονός πως δεν ήταν στο Μπαχρέιν όταν ξεκίνησε η επίθεση του Ιράν, ενώ στάθηκε και στο All Star Game του ΝΒΑ που παρακολούθησε από κοντά.
Στο Web Radio της ΕΟΚ φιλοξενήθηκε ο Γιώργος Βόβορας, ο οποίος πλέον έχει αναλάβει την Εθνική ομάδα του Μπαχρέιν, αλλά ευτυχώς δεν βρισκόταν στη χώρα όταν έγιναν οι βομβαρδισμοί από το Ιράν.
Ο Έλληνας τεχνικός στάθηκε παράλληλα στο πως βίωσε το φετινό All Star Game στις ΗΠΑ, αλλά και για τις εντυπώσεις του από το Κολέγιο της Αριζόνα.
Οι δηλώσεις που έκανε ο Γιώργος Βόβορας:
Για τις εντυπώσεις του απ’ το All-Star Game: «Είναι πραγματικά μια γιορτή του μπάσκετ. Πέραν του αγωνιστικού, οργανωτικά και τεχνολογικά είδα πράγματα που δε μπορούσα να τα φανταστώ, ότι έχουν εξελιχθεί τόσο πολύ τα πράγματα. Είχα τη χαρά να πάω στο γήπεδο των Λος Άντζελες Κλίπερς, που είναι το πιο μοντέρνο και απ’ τα πιο ωραία γήπεδα στο ΝΒΑ. Αγωνιστικά, ο τρόπος που έχουν δημιουργήσει το All-Star Game και το κίνητρο που δίνουν στις τρεις ομάδες, δείχνει πραγματικά ενδιαφέρον και δεν είναι όπως τα προηγούμενα χρόνια που οι παίκτες προσπαθούσαν να παίξουν μόνο με το ατομικό τους ταλέντο. Ήθελαν να κερδίσουν. Το ΝΒΑ προσπαθεί πάντα να εξελίξει το προϊόν του, όπως και το All-Star Game. Μου έκανε τρομερή εντύπωση πώς έχουν ενσωματώσει την τεχνητή νοημοσύνη παντού. Στο γήπεδο έμπαινες με Face ID στο γήπεδο, δεν υπήρχε εισιτήριο, το σύστημα αγρών ήταν χωρίς ταμείο, με κάμερες να καταγράφουν τι παίρνεις και την πληρωμή να γίνεται αυτόματα από το κινητό. Είναι πολλά χρόνια μπροστά σε επίπεδο οργάνωσης και καινοτομίας. Είναι η συνολική εμπειρία του All-Star που με έκανε να βιώσω και να δω κάτι τόσο έντονο».
Για τις εντυπώσεις του από το κολέγιο της Αριζόνα: «Είχα την ευκαιρία να πάω τρεις μέρες στο Αριζόνα, που είναι το καλύτερο κολέγιο στην Αμερική αυτήν τη στιγμή. Έχει 55 χιλιάδες φοιτητές, το γήπεδο είναι 14 χιλιάδων θέσεων και ήταν sold-out. Ίσως οι πιο έντονες στιγμές είναι πως είχα την ευκαιρία να βρίσκομαι στα meetings και να συνομιλήσω με έναν απ’ τους κορυφαίους νέους προπονητές στο κολεγιακό μπάσκετ και να ζήσω την καθημερινότητα και τον τρόπο που ετοιμάζουν την προπόνηση. Μου έκανε εντύπωση η νοοτροπία και το συναισθηματικό “δέσιμο” παίκτη-προπονητή. Δε διδάσκουν μόνο μπάσκετ και αγωνιστικό στυλ, αλλά προσπαθούν και να φτιάξουν ανθρώπους και προσωπικότητες που θα είναι έτοιμες να πάνε στο ΝΒΑ και μετέπειτα στο επόμενο “σκαλοπάτι” της ζωής τους. Είναι ένα ολόκληρο σύστημα που προσπαθεί γι’ αυτό».
Για τον λόγο που έκανε το ταξίδι στις ΗΠΑ: «Ο λόγος που έκανα το ταξίδι είναι πως στην Εθνική Μπαχρέιν έχουμε τρεις παίκτες που σπουδάζουν στις ΗΠΑ και πήγα να τους παρακολουθήσω από κοντά. Έχουμε δύο παιδιά με τρομερά προσόντα, για τα οποία όλοι θεωρούν πως του χρόνου θα είναι σε κολέγια πρώτης κατηγορίας. Επειδή μίλησα και με αυτά τα παιδιά και μπόρεσα να δω την καθημερινότητά τους, σίγουρα δεν είναι εύκολη η καθημερινότητα, να μένουν σε συγκροτήματα σπιτιών 10-15 παίκτες μαζί, ωστόσο τα παιδιά που ξεχωρίζουν και είναι πραγματικά σκληρά για να αντέξουν όλη αυτήν την πίεση της καθημερινότητας, πάνε σε κορυφαία κολέγια κι εκεί μπορούν να εξελιχθούν ως άνθρωποι και μπασκετμπολίστες ώστε να φτάσου σε ψηλότερο επίπεδο».
Για την κατάσταση που επικρατεί στο Μπαχρέιν: «Εγώ ήμουν απ‘ τους τυχερούς που ξεκίνησε ο πόλεμος όταν ήμουν στις ΗΠΑ και δεν επέστρεψα στο Μπαχρέιν. Είναι εκεί ο άμεσος συνεργάτης μου, ο Γιάννης Τσαούσης, και προσπαθώ να του συμπαρασταθώ. Απ’ το Σάββατο (28/02) που έχει ξεκινήσει όλο αυτό, ανά δύο ώρες ηχούν οι σειρήνες. Έχουν χτυπήσει και στα κεντρικά σημεία, ξενοδοχεία, μεγάλα κτήρια. Δεν υπάρχουν καταφύγια όπως έχουν προηγμένες χώρες, όλοι κοιμόντουσαν σε υπόγεια πάρκινγκ, σε αυτοκίνητα. Είχαν αδειάσει όλα τα σουπερμάρκετ. Μου έστελναν βίντεο μέσα απ’ το σπίτι μου, το πώς χτυπούσαν τα patriot και έπεφταν συντρίμμια. Πέντε χιλιόμετρα απ’ το σπίτι μου έπεσε βόμβα. Είναι πολύ δύσκολο γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Υπάρχουν πάρα πολλοί Έλληνες σε όλη τη Μέση Ανατολή οι οποίοι έχουν εγκλωβιστεί και δεν υπάρχει εύκολη πρόσβαση να φύγουν και να επιστρέψουν στις χώρες τους. Έχει κλείσει ο εναέριος χώρος σε 11 χώρες».



















