Γιατί το κίνητρο που αναζητά ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς μπορεί να το βρει στον Άρη του Σιάο

Μετά το απότομο «διαζύγιο» του με την ομάδα στην οποία ανδρώθηκε, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έδωσε το «στίγμα» του σχετικά με το αν και πότε θα επιστρέψει στους πάγκους, ενώ μίλησε και για τον Παναθηναϊκό.

Παρά το γεγονός ότι ο κορυφαίος προπονητής στην ιστορία της Euroleague, δεν απάντησε ξεκάθαρα, είπε μια φράση που δείχνει επί της ουσίας αυτό που θα τον «αναγκάσει» να γυρίσει στην προπονητική. «Αν αποφασίσω να δουλέψω ξανά, σημαίνει ότι έχω βρει το κίνητρο. Το κίνητρο είναι αυτό που κινεί τον άνθρωπο σε κάθε δουλειά», είπε χαρακτηριστικά σε δηλώσεις που έκανε σε ιστοσελίδα της Σλοβενίας ο «Ζοτς» ενώ όταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα αν υπάρχει ενδεχόμενο επιστροφής του στον Παναθηναϊκός αποκάλυψε επίσης τις προθέσεις του: «Αυτή τη στιγμή δεν σκέφτομαι κάτι τέτοιο. Εστιάζω σε πράγματα που δεν είχα κάνει ποτέ πριν».

Και είναι απολύτως λογική η απάντηση που έδωσε… Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς στα 66 του και έχοντας κατακτήσει τα πάντα στην καριέρα του, για να γυρίσει στους πάγκους πρέπει να βρει κάτι να τον ιντριγκάρει. Κάτι που θα είναι «φρέσκο», που θα το «χτίσει» ο ίδιος, που δεν το έχει ξανακάνει και το οποίο θα έχει και το έξτρα κίνητρο της υπέρβασης.

Το να πάει λοιπόν σε μια πλούσια ομάδα πχ στον Παναθηναϊκό, στη Ρεάλ ή στη Φενέρ το έχει ξανακάνει επανειλημμένως. Δεν θα του προσδώσει κάτι παραπάνω αν αναλάβει εκ νέου το «τριφύλλι» ή τη «βασίλισσα» και με ένα… αστρονομικό μπάτζετ πάρει την Ευρωλίγκα ή κι άλλους τίτλους.. Αφήστε που το πιθανότερο είναι αν γυρίσεις πάλι στα ίδια «λημέρια» το πιθανότερο είναι να τα πας χειρότερα από την πρώτη φορά, ως «θύμα» του ξαναζεσταμένου φαγητού. 

Για παράδειγμα στον Παναθηναϊκό έζησε 13 μαγικά χρόνια και μερικοί τίτλοι παραπάνω δεν θα κάνουν τη διαφορά για τον Ομπράντοβιτς. Δεν πρόκειται να του προσθέσουν κάτι παραπάνω στο legacy που θα αφήσει, μηδέ θα του αφαιρέσουν αν δεν τους πάρει.

Για αυτό και ο Σέρβος τεχνικός άρχισε να αναζητά ελκυστικά πρότζεκτ με το που έφυγε από τη Φενέρμπαχτσε. Η επιλογή της Παρτιζάν είχε συναισθηματικό χαρακτήρα. Γνώριζε εξ αρχής ότι στην ομάδα του Βελιγραδίου δεν πρόκειται να έχει κάποιο από τα κορυφαία μπάτζετ, όπως είχε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια. Γνώριζε επίσης ότι το πιθανότερο είναι πως οι ήττες θα είναι περισσότερες από τις νίκες. Δεν τον ένοιαζε όμως γιατί ήταν η ομάδα της καρδιάς του. Είχε το ισχυρό κίνητρο για να την επαναφέρει στο κορυφαίο Ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως τότε που ήταν παίκτης της και αντιμετώπιζε τον Άρη στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης και όπως το 1992 που την οδήγησε στην κατάκτηση του, σε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του Ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Το πρότζεκτ εν τέλει  δεν κατέληξε όπως θα ήθελε αφού αναγκάστηκε να αποχωρήσει πριν αυτό ολοκληρωθεί, στα μέσα της τρέχουσας χρονιάς. Εν πολλοίς όμως ο Ομπράντοβιτς έβαλε και πάλι τους Παρτιζάνους μεταξύ των «μεγάλων» της Ευρώπης κι αν δεν ήταν εκείνος ο καυγάς του Γιουλ με τον Πάντερ που «γύρισε» της σειρά εις βάρος των Σέρβων, θα τους είχε πάει στο Final-4 της Euroleague με το… καλημέρα.

Και κάπου εδώ μπαίνει ο Άρης… Ένα κλαμπ που έχει «βαριά» μπασκετική στόφα, πολύ κόσμο, μεγάλη δίψα για διάκριση και το σημαντικότερο για τον επαγγελματικό αθλητισμό, χρήμα για να ξοδέψει.

Μπορεί το πλάνο που είχε εκπονήσει ο μεγαλομέτοχος του «Αυτοκράτορα» Ρίτσαρντ Σιάο να ξεκίνησε κάπως «μαζεμένα» και αρχικά να προέβλεπε «εκτόξευση» στο τέλος της πενταετίας, όμως αυτό μάλλον έχει αλλάξει! Μετά τις 3-4 επισκέψεις του Καναδοασιάτη επιχειρηματία στο… εκκωφαντικό «Παλέ» ο Σιάο έζησε στιγμές που ούτε καν είχε φανταστεί και έτσι ήδη το πλάνο επισπεύδεται. 

Δεν λέμε πως ο Άρης θα διαθέτει άμεσα μπάτζετ… δεκάδων εκατομμυρίων, όμως όπως τόνισε σε πρόσφατη συνέντευξή του σε podcast ο Γενικός Διευθυντής της ΚΑΕ Νίκος Ζήσης στόχος είναι η συμμετοχή είτε στη Euroleague ή το NBA Europe. Τέτοιο στόχο δεν βάζεις αν δεν έχεις τη διάθεση να ξοδέψεις και να χτίσεις κάτι μεγάλο. Ήδη ο Άρης γεμίζει «χορηγούς», έχει διάθεση να αναμορφώσει πλήρως το «Nicka Gallis Hall» και στο λίγο πιο μακρινό μέλλον να χτίσει και το δικό του «παλάτι». Κι εδώ ακριβώς «κολλάει» ο Ομπράντοβιτς και το κίνητρο που αναζητά για να γυρίσει στους πάγκους.

Εφόσον ο Άρης κοιτάει ψηλά, θα πρέπει να μπει και στη λογική να προσεγγίσει τον Ζοτς, ή έναν τέτοιου βεληνεκούς προπονητή τα επόμενα χρόνια.  Ποιος προπονητής δεν θα ήθελε να αναλάβει μια ομάδα που διαθέτει «όλο το πακέτο» ώστε να την «πλάσει» στα δικά του χέρια και να την επαναφέρει στην κορυφογραμμή του Ευρωπαϊκού μπάσκετ; Αν όχι όλοι οι περισσότεροι.

MUST READ

Αλήθεια τώρα, έτσι πας στον «πόλεμο»;

Ειδικά ο Σέρβος τεχνικός που γνωρίζει πολύ καλά ποιος είναι ο Άρης, το ειδικό του βάρος και τι αντιπροσωπεύει τότε πιθανόν να βάλει και λίγο «νερό στο κρασί του» όσον αφορά την δική του αμοιβή (τα λεφτά δεν του λείπουν) ώστε να του δοθεί η δυνατότητα όχι να ξαναφτιάξει την Αυτοκρατορία του Γκάλη και του Γιαννάκη, αλλά κάτι νέο, αλλά ανάλογα «ηχηρό»…