Στη χώρα των βιολιών παίξαμε την ίδια… βιόλα μας!

Μια εθνική που διαθέτει -ως επί το πλείστον- αξιολογότατες και ποιοτικές μονάδες, οι οποίες ωστόσο αρνούνται να αυξήσουν γεωμετρικά την ατομική ικανότητα προς όφελος του συνόλου και -προφανώς- ευθύνεται ο πάγκος που τους επιτρέπεται...

Στη χώρα των βιολιών παίξαμε την ίδια… βιόλα μας! | to10.gr

«Με τον ήλιο τα βγάζω, με τον ήλιο τα βάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;» αναρωτιέται μ’ αυτή τη σκωπτική παροιμία ο λαός για εκείνους που νομίζουν ότι ξέρουν τι χρειάζεται να κάνουν, ενώ δεν κατέχουν! Και δεν εννοώ την όποια προπονητική εμπειρία του Σκίμπε (δεν αμφισβητείται), αλλά την ικανότητα να την προσαρμόσει ως κινητήρια δύναμη στις ανάγκες του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος…

Στον κατάλληλο τόπο λοιπόν, στην Ουγγαρία των βιολιών, συνεχίσαμε τη δική μας… βιόλα, μετά από το παραπλανητικό ημίωρο διάλειμμα του Ταλίν προ ημερών! Την ίδια βιόλα μιας ομάδας (από το Μουντιάλ της Βραζιλίας το 2014, από τον Σάντος κι έπειτα) που διαθέτει -ως επί το πλείστον- αξιολογότατες και ποιοτικές μονάδες, οι οποίες ωστόσο αρνούνται να αυξήσουν γεωμετρικά την ατομική ικανότητα προς όφελος του συνόλου. Αρνούνται και -προφανώς- ευθύνεται ο πάγκος που τους επιτρέπεται…

Αν ο κάθε Τζαβέλας (παράδειγμα, επειδή ήταν χαρακτηριστικός παρατηρητής στο πρώτο γκολ των Μαγυάρων και διότι αντικαταστάθηκε στο 45′) δεν μπορεί ή δεν πρέπει να αγωνίζεται, δεν το αποφασίζει αυτός. Το αποφασίζει ο προπονητής του. Πώς, λοιπόν, να αιτιολογηθεί ότι επιλέχθηκε -ενώ είχε μείνει έξω στην Εσθονία- και το… μετανιώσαμε σε ένα ημίχρονο; Η ίδια ακριβώς ερώτηση θα μπορούσε να γίνει για τον Δώνη κι άλλους, αλλά απάντηση δεν θα πάρουμε…

Το νικητήριο γκολ των γηπεδούχων στο 42΄ δεν σημειώνεται ούτε σε ερασιτεχνικό γήπεδο! Δεν υπάρχει περίπτωση ουδεμία ομάδα, που σέβεται ελάχιστα τον εαυτό της, να επιτρέψει στην άλλη να κάνει έξι σουτ στη σειρά, χωρίς ενδιάμεσα να της αποσπάσει τη μπάλα ή έστω να της κόψει τον αέρα με κάποιο φάουλ! Ομάδα όμως, όχι κώνοι παρατεταγμένοι στην μεγάλη περιοχή, οι οποίοι αφήνουν τον συμπαίκτη τους τερματοφύλακα να γίνεται κινητός στόχος, σαν σε λούνα παρκ…

Ειπώθηκε ότι παραήμουν επικριτικός και το σαββατόβραδο, μετά τη νίκη στο Ταλίν. Μετανιώνω που δεν ήμουν… περισσότερο! Κι επιμένω. Δεν φταίει το υλικό, δεν υπάρχει αστοχία σ’ αυτό (για μεμονωμένες περιπτώσεις κλήσεων ή μη στην 23άδα μπορούμε να συζητάμε ατέρμονα, αλλά σε γενικές γραμμές οι κλήσεις έχουν λογική)! Φταίει ο τσομπάνης! Και πλέον δεν υπάρχει και η δικαιολογία της διαφοράς δυναμικότητας (Βέλγιο, Κροατία) σ’ αυτό το Nations League…

Είμαι σίγουρος ότι θα πουν -και θα δείξουν κιόλας- πως στο επόμενο ματς θα υπάρξουν αντανακλαστικά αντίδρασης (λόγω της ήττας), αλλά σύντομα -όσο η συγκεκριμένη κατάσταση συντηρείται- θα φτάσουμε πάλι στο «με το ήλιο τα βάζω, με τον ήλιο τα βγάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;»…