
Ο Τζολάκης, ο Ρέτσος, ο Μουζακίτης και ο Καλογερόπουλος…
Η αλήθεια είναι ότι το πάλεψε πολύ ο ΟΦΗ και ίσως να τον αδικεί και κάπως αυτό το 3-0 στον τελικό του Σούπερ Καπ. Δυστυχώς για τους Κρητικούς, όμως, του έλαχε να παίξουν και αυτόν τον τελικό απέναντι στο μεγαλύτερο συλλέκτη τίτλων που υπάρχει στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στον ελληνικό αθλητισμό γενικότερα. Αν ο ΟΦΗ έπαιζε αυτούς τους τελικούς με καμιά άλλη ομάδα, απ’ αυτές που διαχρονικά έχουν… αλλεργία στους τίτλους, ίσως να είχε μια τύχη παραπάνω. Με τον Ολυμπιακό, όσο κι αν το πάλεψε, δεν είχε…
Το πιο όμορφο, πάντως, σε αυτόν τον τελικό ξέρετε τι ήταν; Ότι ο Ολυμπιακός τον έκανε δικό του, προσθέτοντας στην ούτως ή άλλως πλούσια συλλογή του έναν ακόμα τίτλο, έχοντας πρωταγωνιστές παιδιά από τα σπλάχνα του. Παιδιά που έκαναν τα πρώτα τους ποδοσφαιρικά βήματα στις «ερυθρόλευκες» ακαδημίες και που τώρα πρωταγωνιστούν στο υψηλότερο επίπεδο, οδηγώντας τον Ολυμπιακό σε κατακτήσεις τίτλων!
Ο Τζολάκης για μια ακόμα φορά ήταν κέρβερος κάτω από τα δοκάρια. Στο πρώτο ημίχρονο κάνει μια καταπληκτική απόκρουση με το πόδι, γλιτώνοντας την ομάδα από σίγουρο γκολ, ενώ και στην παράταξη έχει άλλη μια σωτήρια επέμβαση, κρατώντας το 1-0. Ένας τερματοφύλακας εγγύηση και ένα παιδί υπόδειγμα, όσον αφορά στη συμπεριφορά και στον χαρακτήρα του.
Ο Ρέτσος για ένα ακόμα ματς έκανε επιβλητική εμφάνιση και στο τέλος είχε την τιμή ως αρχηγός του Ολυμπιακού να σηκώσει (μαζί με τον Μεντιλίμπαρ) το τρόπαιο. Δεν υπάρχει παιχνίδι που να μην δίνει το 100% ο Ρέτσος. Και επειδή νωρίς στην καριέρα του πέρασε πολλά, οι επιτυχίες που βιώνει τώρα και η καθολική αναγνώριση, του αξίζουν πέρα ως πέρα.
Ο Μουζακίτης, που από τότε που μονιμοποιήθηκε στην ενδεκάδα κάνει το ένα ματς καλύτερο από το άλλο, ήταν και πάλι από τους κορυφαίους της ομάδας. Από το δικό του πόδι ξεκινάει η φάση που ο Καλογερόπουλος κερδίζει το πέναλτι, από το δικό του (μαγικό αριστερό) πόδι ξεκινάει και το 2-0 με την κεφαλιά και πάλι του Καλογερόπουλου!
Όσο για το νεαρό αμυντικό που μπήκε στο παιχνίδι επειδή έγινε αναγκαστική αλλαγή ο Μπιανκόν, ούτε στα πιο τρελά του όνειρα δεν θα μπορούσε να φανταστεί αυτό που συνέβη. Να κερδίζει το πέναλτι με το οποίο ο Ολυμπιακό έλυσε τον γόρδιο δεσμό και λιγά λεπτά να κλειδώνει τη νίκη με υπέροχη κεφαλιά. Μακάρι να πάρει κι άλλες ευκαιρίες αυτό το παιδί, όχι επειδή ήθελε η μοίρα να γίνει πρωταγωνιστής στον τελικό του Σούπερ Καπ, αλλά επειδή πραγματικά τις αξίζει…
ΥΓ1. Σχεδόν παράλληλα με τον τελικό του Σούπερ Καπ διεξαγόταν το παιχνίδι της Μπράιτον με την Μπέρνλι στον αγγλικό νότο. Ο προπονητής των «γλάρων» αποφάσισε επιτέλους να χρησιμοποιήσει βασικό τον Κωστούλα κι έτσι ένα ακόμα παιδί που έχει αναδειχθεί από τις ακαδημίες του Ολυμπιακού έλαμψε με την απόδοσή του. Πέτυχε ένα γκολ που δυστυχώς ακυρώθηκε, λίγα λεπτά αργότερα έδωσε την ασίστ για το 1-0 της Μπράιτον και γενικώς έκανε εξαιρετικό παιχνίδι.
ΥΓ2. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης έγινε πλέον ο πρόεδρος με τα περισσότερα τρόπαια στην Ελλάδα (19) ξεπερνώντας τον Σωκράτη Κόκκαλη και τον Γιώργο Βαρδινογιάννη. Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά του είναι ότι επέμενε όσο κανένας άλλος στην ανάπτυξη και στον εκσυγχρονισμό των «ερυθρόλευκων» ακαδημιών…



















