Ολυμπιακός: Τα «γενέθλια» του Μεντιλίμπαρ, η εικόνα της Κυριακής και όσα ειπώθηκαν στον Ρέντη

Η αλήθεια είναι πως δεν θα έπρεπε σήμερα να είναι έτσι. Δύο χρόνια ακριβώς από τη σπουδαιότερη απόφαση της καριέρας του. Εκείνης που χάρισε στον Ολυμπιακό ανέλπιστα το Conference League και στον ίδιο το μεγαλύτερο προπονητικό κατόρθωμα της ζωής του. Ήταν 10 Φλεβάρη 2024 όταν εμφανίστηκε στις σουίτες του «Καραϊσκάκης» ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Κάθονταν ανάμεσα στους δύο βοηθούς του και βλέποντας μια «κεκλεισμένων των θυρών» παρτίδα με τον ΟΦΗ, προσπαθούσε σε ένα μικρό κομμάτι χαρτί να συγκεντρώσει τις πρώτες σκέψεις του για την ομάδα που μόλις συμφώνησε να κρατήσει το τιμόνι της για δυο-τρεις μήνες «και βλέπουμε».

Πέρασαν δύο χρόνια και τέσσερις υπογραφές σε συμβόλαια. Έφτασε η συμφωνία του να έχει ισχύ ως το καλοκαίρι του 2027. Μετά το Conference League κέρδισε το ελληνικό τρεμπλ, καθιέρωσε ποδοσφαιριστές σαν τον Τζολάκη και ανέδειξε άλλους σαν τον Κωστούλα και τον Μουζακίτη. Επανέφερε το ελληνικό ποδόσφαιρο στο κυρίως μενού του Champions League και τον Ολυμπιακό για πρώτη φορά από το μακρινό 2014 του Μίτσελ, στα νοκ άουτ της κορυφαίας διοργάνωσης.

Διαβάστε επίσης: «Ο Ντόρσεϊ δεν ήθελε να μείνει στον Ολυμπιακό – Μπράβο στον Μπαρτζώκα για τη διαχείρισή του»

Όχι, η σημερινή ημέρα είναι μια καλή μέρα. Μια σπουδαία επέτειος. Μια από τις καλύτερες στιγμές του Βαγγέλη Μαρινάκη. Η έμπνευση για την επένδυση στον προπονητή που δύο φορές ο Ερνέστο Βαλβέρδε είχε εισηγηθεί θερμά. Για τον ίδιο που έναν χρόνο πριν, σαν τρίτος προπονητής της Σεβίλλης οδήγησε τους Ανδαλουσιανούς σε μια θεαματική «ατροφή» μετατρέποντας τους από μια ομάδα που απειλούνταν σε υποβιβασμό στην La Liga, στην ίδια που κατέκτησε το Europa League αποκλείοντας Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Γιουβέντους. Στην πρώτη που νίκησε σε τελικό τον Ζοσέ Μουρίνιο

Παρελθοντολογία; Σε καμία περίπτωση. Μια καλή υπενθύμιση για ποιον προπονητή αλλά και για ποια ομάδα μιλάμε. Για το τι έχει πετύχει ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ σε αυτά τα δύο χρόνια ξεκινώντας από μια… τρίτη επιλογή προπονητή σε μια χρονιά που έμοιαζε καταδικασμένη. Ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών. Μια εποχή που εξασφάλισε σε λίγους μήνες την αθανασία της.

Έχει ρεπό σήμερα στον Ρέντη, στην λειτουργία της ρουτίνας μιας κανονικής εβδομάδας έπειτα από καιρό. Πέρασε ένα εικοσαήμερο με έξι ματς, δύο -της πρόκρισης- Champions League, δύο ντέρμπι με ΑΕΚ και Παναθηναϊκό, μια επαρχία (Τρίπολη) και μόνο εύκολο με τον Βόλο στο Φάληρο. Από το Σάββατο έρχονται ακόμη πέντε σε δεκαέξι βράδια, τα δύο της πρόκρισης με τη Λεβερκούζεν έξω με Λιβαδειά, Σέρρες, μέσα με Παναιτωλικό ακριβώς πριν το αντάμωμα με τον ΠΑΟΚ στο Φάληρο που πιθανόν να κρίνει την κατάταξη της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος.

To timing δεν προσφέρεται για πολλά λόγια. Παρά ταύτα χθες το πρωί εξελίχθηκε μια συζήτηση αναφορικά με τον τρόπο που ο Ολυμπιακός παγιδεύτηκε στην ίδια την επιθυμία του, βράδυ Κυριακής με τον Παναθηναϊκό. Είχε το πρώτο κερδισμένο κόρνερ στα σαράντα δευτερόλεπτα, την πρώτη τελική στα ενενήντα, τέσσερις επισκέψεις στην αντίπαλη περιοχή ως το πεντάλεπτο και όταν δέχθηκε κόντρα στη ροή ένα γκολ από μια λάθος πάσα προς τα πίσω και ένα πλάγιο άουτ; «Τότε για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να καταλάβω σταματήσαμε να παίζουμε» σημείωσε ο Μεντιλίμπαρ. Δεν το είπε θυμωμένος, όπως στην ανάπαυλα του ντέρμπι. Απορημένος το είπε.

Που να ήξερε ότι από εκείνο το σημείο και πέρα πολλοί και διάφοροι επαγγελματίες του είδους είδαν «ματ του Μπενίτεθ» και τακτική αποθέωση σε έναν αντίπαλο που έκανε άμυνα με επτά από το ζέσταμα ως την ώρα που το πούλμαν επέστρεψε στο Κορωπί. Εκ του αποτελέσματος; Πολύ καλά το διαχειρίστηκε για την ομάδα του ο σεβάσμιος Ράφα που με τη σειρά του ακούει πολλά και διάφορα στα μέρη μας από έναν σωρό απίθανους. Ο Παναθηναϊκός όμως δεν νίκησε στο «Καραϊσκάκης» γιατί εφάρμοσε κάποια ιδέα out of the box, αλλά γιατί εκμεταλλεύτηκε έναν αντίπαλο που απλά αυτή την εποχή έχει μαζεμένα αγωνιστικά θέματα:

Την «εξαφάνιση» του κανονικού Τσικίνιο έπειτα από τον τραυματισμό του. Την «εξαφάνιση» του κανονικού Αγιούμπ Ελ Κααμπί έπειτα από το Κόπα Άφρικα. Το ντεφορμάρισμα του Ντανιέλ Ποντένσε που μόλις άρχισε να δείχνει πως συνέρχεται. Τον τραυματισμό του Λορέντσο Πιρόλα που λείπει πλέον έναν μήνα. Τον εκτροχιασμό του Ντάνι Γκαρθία που σε όλα τα ντέρμπι πέρσι, στις τεσσάρες και τους θριάμβους ήταν καθοριστικός αλλά που δεν λείπει σε κανέναν γιατί ξαφνικά η ηλικία του αντιμετωπίζεται σαν ποινικό αδίκημα. Τα ανασταλτικά θέματα του Ροντινέι που από τη Λεβερκούζεν και πέρα έγινε ξανά winger. Τις λύσεις που έδωσε μαζεμένες και για όλους ο Μεντί Ταρέμι που προφανώς κέρδισε τη θέση του στην 11άδα.

Όλα τα παραπάνω έφεραν τον Μεντιλίμπαρ στην ανάγκη για μια σειρά από αποφάσεις. Ξαφνικά η ομάδα του που ανέβαινε ψηλά και πίεζε τον αντίπαλο μέχρι τη γραμμή του άουτ, σχηματίζεται σε ένα χαλαρό 4-4-2 στη φάση της άμυνας και αναζητά το aggressive από την συνύπαρξη δύο εξαριών: Σιπιόνι και Έσε για Ταρέμι και Ελ Κααμπί. Προχθές έμεινε μαζί με τον Τσικίνιο έξω και ο Ζέλσον Μαρτίνς! Άντε να έλεγες ότι ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ θα επέλεγε να παίξει ντέρμπι κρατώντας στον πάγκο αυτούς τους δύο

Η εικόνα στο ερυθρόλευκο κάδρο, από τις τελευταίες αλλαγές του 86΄ως το τελευταίο σφύριγμα του 90+8’ : Με κάτι από τους σχηματισμούς που χρησιμοποιούν παιδιά στο playstation. Ένας στόπερ (Ρέτσος) και δυο πλάγιοι μπακ (Ροντινέι, Ορτέγκα) σε μια υποτυπώδη αμυντική γραμμή. Δύο κεντρικά χαφ, 8άρια μπροστά τους (Μουζακίτης, Τσικίνιο). Μια τριάδα με εξτρέμ (Μαρτίνς, Ποντένσε) και ανάμεσα 10άρι (Γιαζίτσι) ακόμη πιο μπροστά. Και δύο φορ (Κλέιτον, Ταρέμι) ριζωμένοι στην αντίπαλη περιοχή.

Κάτι σε αυθαίρετο 3-2-3-2 αν πρέπει να αποτυπωθεί: Ο τρόπος που ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Δεν ξέρει ο Μέντι; Φυσικά και ξέρει. Ξέρει και ψάχνει όπως ακριβώς έκανε δύο χρόνια πριν όταν πήρε στα χέρια του μια ομάδα χαμένη στη μετάφραση. Όπως έκανε τον Γενάρη του 2025 επιστρατεύοντας τον Ρομάν Γιάρεμτσουκ. Όπως κάνει κάθε σπουδαίος προπονητής που κατανοεί τα πραγματικά δεδομένα. Όταν παίζεις κάθε τρεις μέρες, δεν προλαβαίνεις να παρέμβεις. Δεν υπάρχει η επανάληψη του «ξανά» και «ξανά» σε ένα διπλό στον Ρέντη. Υπάρχει η εφαρμογή στα ματς. Και η ανάγκη της νίκης.

MUST READ

Σαν σήμερα δύο χρόνια πριν: Η νέα εποχή που έγραψε και συνεχίζει να γράφει ιστορία…

ΥΓ Αν ο Παναθηναϊκός έπρεπε σήμερα να υπογράψει ξανά ένα συμβόλαιο 12,5 εκατ ευρώ με τον Ράφα Μπενίτεθ θα έκανε άραγε ότι πριν από τρεις μήνες; Γιατί ο Ολυμπιακός αν γύριζε δύο χρόνια πίσω θα υπέγραφε χίλιες φορές την έλευση του ανθρώπου που έφερε τη μεγαλύτερη χαρά στην ιστορία του