
Από το πρώτο λεπτό, αλλά και με τη συνθήκη των δέκα ή ακόμη και των 9 παικτών, ο Αλγκουαθίλ και οι παίκτες του ήταν εκείνοι που καθόρισαν την πορεία του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό.
Τα κλισέ για τα ντέρμπι είναι πολλά και γνωστά. Ένα από αυτά, το «δεν τα παίζεις, τα κερδίζεις». Ο Ολυμπιακός, με την εμφάνισή του στον αγωνιστικό χώρο του Γεώργιος Καραϊσκάκης δικαίωσε αρκετά από αυτά. Όπως το «τα ντέρμπι τα κερδίζει ο πιο αποφασισμένος και αυτός που κερδίζει τις μονομαχίες». Και ειδικά αυτό, είναι κάτι το είδαμε να αποτυπώνεται απολύτως ρεαλιστικά στην πρόσφατη νίκη επί του Παναθηναϊκού.
Ο Ολυμπιακός είχε μεγάλη ανάγκη αυτό το «τρίποντο». Η ανάγκη έγινε θέληση. Και η θέληση «φωτιά», πάθος και αυταπάρνηση. Οι Πειραιώτες είχαν προαποφασίσει ότι για να πάρουν το αποτέλεσμα που ήθελαν, κόντρα στην ομάδα που στις πρώτες 5 αγωνιστικές της Super League, «ανακηρύχθηκε» από πολλούς και διάφορους ως… φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, έπρεπε να είναι σε όλα στο 100%. Και κυρίως, στο κομμάτι της αποφασιστικότητας και της δύναμης.
Διαβάστε επίσης: Stoiximan Super League: Πού παίζει το Big 4 την επόμενη αγωνιστική
Ο Ολυμπιακός νίκησε στο ντέρμπι, διότι φρόντισε να «καλωσορίσει» τον Παναθηναϊκό με ένα «15λεπτο τρόμου». Από τη σέντρα του αγώνα και στις 10-15 πρώτες επαφές της μπάλας για τους Πράσινους, οι παίκτες του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ επιδόθηκαν σε ένα ανελέητο και ασταμάτητο ποδοσφαιρικό «μπούλινγκ» στους ποδοσφαιριστές του Τζέικομπ Νίστρουπ. Από τον Μάριους, που αποτέλεσε την πρώτη γραμμή πίεσης και… ταλαιπωρίας για τους φιλοξενούμενους, έως τον Φορτούνη, ο Ολυμπιακός μπήκε σε όλες τις μονομαχίες, χωρίς φρένο. Χωρίς καμία δεύτερη σκέψη. Αποφασισμένος και (κυρίως) έτοιμος να κυριαρχήσει.
Το παιχνίδι είχε πολλά επεισόδια μετά το πρώτο 15λεπτο. Αλλά εκείνο το διάστημα ήταν το μήνυμα που έστειλε ο Ολυμπιακός στον αντίπαλό του, για τη δύσκολη βραδιά που είχε μπροστά του. Η πίεση, η σκληράδα, το δυναμικό παιχνίδι δεν σταμάτησαν στιγμή. Οι μονομαχίες κερδήθηκαν σχεδόν όλες. Σίγουρα οι πιο κρίσιμες και κομβικές. Με τον Παναθηναϊκό να είναι φανερά «ψαρωμένος» και ανέτοιμος να ανταπεξέλθει σε τέτοιες εντάσεις.
Ο Αλγκουαθίλ έπεισε τους παίκτες του ότι μπορούν να το κάνουν. Εβαλε περισσότερους «νέους», περισσότερους (θεωρητικά) κουρασμένους από τις υποχρεώσεις με τις Εθνικές Ομάδες. «Πείραξε» τον εγωισμό τους με όσα τους είπε, αλλά και με τη σοβαρή σημείωση της… αμφισβήτησης. Με τη σημείωση ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν βλέπει τον Ολυμπιακός ως διεκδικητή του τίτλου. Κάτι που είναι σαφές ότι θεωρείται ως προσβολή από τους παίκτες των Πειραιωτών. Από τους «παλιούς», σίγουρα. Την Κυριακή φάνηκε ότι την ίδια άποψη έχουν και οι νέοι.
Πολλοί είναι εκείνοι που επισημαίνουν το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός δεν δημιούργησε φάσεις όταν ο Ολυμπιακός έμεινε με 10, κάνοντας αναφορά μόνο σε όσα δεν έκαναν οι παίκτες του Νίστρουπ. Στην πραγματικότητα, ακόμη και με τη συνθήκη των δέκα ή ακόμη και των 9 παικτών, ο Αλγκουαθίλ και οι παίκτες του ήταν εκείνοι που καθόρισαν την πορεία του αγώνα. Διότι ακόμη και τότε, υπήρχαν στιγμές ακραίας υπεροχής σε ατομικό επίπεδο.


















