Η «χρυσή ελπίδα» μιας κούφιας σφυρίχτρας…

Είναι ζήτημα αν απόψε οι σωστές αποφάσεις του Τσαμούρη, εκατέρωθεν, ξεπέρασαν τα δάχτυλα του ενός χεριού, σε συνέχεια των ακατανόητων επιλογών της ΚΕΔ τελευταία με ορισμούς άπειρων ή προβληματικών! 

Η «χρυσή ελπίδα» μιας κούφιας σφυρίχτρας… | to10.gr

Αλέξανδρος Τσαμούρης, γεννημένος στις 25 Ιανουαρίου του 1989, που σημαίνει ότι ακόμα δεν έχει κλείσει τα 30 του! Κι όμως, είναι διαιτητής Super League από τον Γενάρη του 2017, ήτοι μόλις στα 28 του. Προφανώς, για να προβιβαστεί στα σαλόνια σε τόσο μικρή ηλικία (θα) πρόκειται για την «χρυσή ελπίδα» μας…

Αλέξανδρος Τσαμούρης, λοιπόν, ο φέρελπις με τρεις διαιτησίες στον β’ γύρο της σεζόν ’17-’18 και με άλλες 10 σ’ ολόκληρο το περσινό πρωτάθλημα (μόλις κάθε τρεις αγωνιστικές τον εμπιστεύονταν και σε ορισμούς σε ματς που δεν εμπλέκονταν κάποια από τις λεγόμενες «μεγάλες» ομάδες)…

Και φτάνουμε στο φετινό πρωτάθλημα: Με την αποψινή διαιτησία συμπλήρωσε ήδη επτά αγώνες εκ των οποίων οι τρεις είχαν διαγωνιζόμενη τη Λαμία! Και από τους “μεγάλους” κάνει δεύτερη αναμέτρηση μέσα σε 15 ημέρες με τον ΠΑΟΚ (η προηγούμενη ήταν με τον Παναιτωλικό στην Τούμπα). Και τα κάνει εντελώς σαλάτα! Θάλασσα τρικυμιώδη κι ας μην έχει η πρωτεύουσα της Φθιώτιδας…

Δεν είναι μόνο το πέναλτι στο χέρι του Βιεϊρίνια, που θα το έδινε και ο Πορτογάλος αν έπαιζαν χωρίς διαιτητή, δεν είναι μόνο η σκανδαλώδης μη αποβολή του Μπαράλες στο (άκρως) επικίνδυνο παίξιμό του στον τραυματισμό του Πασχαλάκη, δεν είναι οι κάρτες που έβγαζε χωρίς να ξέρει γιατί και επιπλέον εκείνες οι περισσότερες, οι μαρς που άφηνε (σε αγκώνες που έβρισκαν κεφάλια, σε φάουλ που δεν έβλεπε κ.λπ.), είναι ακόμα και οι απλές λεπτομέρειες… χρονομέτρησης!

Ο Πασχαλάκης, που ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα πιο σοβαρό, μένει κάτω για 4:20 (από το 73:17 έως το 77:37), ο Λημνιός λίγο αργότερα από το 82:17 έως το 83:27, οι προπονητές κάνουν και τις έξι αλλαγές μεμονωμένες, υπάρχει η διακοπή στην κόκκινη του Κάνιας κι όμως η «χρυσή ελπίδα» σουμάρει αυτά τα τουλάχιστον εννέα λεπτά σε… έξι!

Είναι ζήτημα αν οι σωστές του αποφάσεις, εκατέρωθεν, ξεπέρασαν τα δάχτυλα του ενός χεριού. Και μέσα σ’ αυτές περιλαμβάνονται τα άλλα δύο «χέρια» που ζητήθηκαν από τις δύο ομάδες, αλλά δεν ήταν (θα μου πείτε, δεν «είδε» το προφανές, θα έδινε τα ακούσια;), το σφύριγμα της έναρξης, η σέντρα στο β’ κι ίσως κάποιες ελάχιστες ακόμα…

Συνέπεια; Ακόμα ένας κρίσιμος αγώνας για τα ψηλά και τα χαμηλά πατώματα της κούρσας του πρωταθλήματος που στιγματίζεται από τις ακατανόητες επιλογές της ΚΕΔ με ορισμούς άπειρων ή προβληματικών (σε συνέχεια του θορύβου από τα χτεσινά στο “Βικελίδης”, όσων έγραψα την περασμένη εβδομάδα για τους “συναγερμούς” με τις βοηθούς, με τον Ευαγγέλου και πάει λέγοντας)…

Λες και γίνεται επίτηδες για να «θερμανθεί» κι άλλο η ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα. Λες και εκούσια προστίθεται επιπλέον τοξικότητα στο ασφυκτικά γεμάτο τοξικό περιβάλλον. Συμπαθάτε με, αλλά εκείνους που αποφασίζουν δεν τους έχω για κουτούς, επιπόλαιους ή ανίκανους. Ικανότατοι είναι…

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο