Ολυμπιακός : Όταν ψάχνεις… βρίσκεις

Με τον Μαρτίνς στον πάγκο, ο Ολυμπιακός σου δίνει την εντύπωση πως όσο ο καιρός περνά θα γίνεται καλύτερος. Πως η δική του καμπύλη απόδοσης θα πηγαίνει προς τα πάνω. Αυτό το εφόδιο μπορεί σήμερα να μην λέει πολλά πράγματα, αλλά καλά θα κάνουμε να το κρατήσουμε κάπου φυλαγμένο. Γιατί εκεί προς τον Φλεβάρη ίσως είναι και η διαφορά.

Ολυμπιακός : Όταν ψάχνεις… βρίσκεις | to10.gr

Δεν ξέρει κανείς πως θα τελειώσει η σεζόν για τον Ολυμπιακό. Δεν είμαστε άλλωστε ακόμη ούτε στα μισά του δρόμου. Ακόμη και αν υπάρχουν διάφοροι λόγοι που σε οδηγούν σε… πειρασμούς προβλέψεων, το καλύτερο είναι να περιμένεις. Άγνωστο το φινάλε. Και πέρσι τέτοια εποχή, δεν βλέπονταν, και περνούσε πρώτος κλείνοντας από την κορυφή τον πρώτο γύρο. Επένδυσε τότε σε έναν καλύτερο προπονητή με εξαιρετικό βιογραφικό και συστάσεις, έκανε και μια σπουδαία κίνηση τον Γενάρη (Μιραλάς) για την τελική επίθεση για τον τίτλο, και τελικά έμεινε… τρίτος.

Γιατί; Για πολλούς και διάφορους λόγους αγωνιστικούς και μη. Και πέρσι άλλωστε… Εξυγίανση είχαμε, απλά δεν υπήρχαν εξυπνάδες του στιλ «ο Ολυμπιακός είναι ο πιο ευνοημένος από την διαιτησία» σαν αυτές που κυκλοφορούν εσχάτως για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Τέλος πάντων: Η μεγάλη αγωνιστική ευθύνη των Ερυθρόλευκων πέρσι, είχε να κάνει με το γεγονός ότι όσο περνούσε ο καιρός… έχαναν στροφές στο γήπεδο. Ότι δεν βρήκαν απαντήσεις, όταν ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε ένα σερί από τη Ξάνθη τέτοιες μέρες (2/12/2017, 0-3) και όταν η ΑΕΚ του Χιμένεθ ανέβαζε συνεχώς τον συντελεστή δυσκολίας ξεκινώντας μια δική της αήττητη διαδρομή στο πρωτάθλημα από τα τέλη Οκτώβρη 29/10/2017, Πανιώνιος-ΑΕΚ 0-1) που κράτησε… μέχρι φέτος!

Δεν βελτιώνονταν αγωνιστικά ο Ολυμπιακός. Δεν έκανε αυτό που κάνει φέτος, χάρη στο δώρο του Απρίλη. Χάρη στα αντανακλαστικά του Βαγγέλη Μαρινάκη να ξεκινήσει μια ώρα… αρχύτερα για την επόμενη ομάδα. Την έλευση του Πέδρο Μαρτίνς. Ενός προπονητή που πραγματικά σου δίνει την εντύπωση πως είναι «ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση» στο εγχείρημα που βρίσκεται σε εξέλιξη στο λιμάνι.

Ο Πορτογάλος έχει φέρει την ομάδα του πλέον σε ένα σημείο, που οι περισσότεροι να καταλαβαίνουν πως παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Έχει ποδοσφαιριστές όπως ο πολύπειρος Νάτχο, που δηλώνουν δημόσια πως «ευχαριστιούνται» που από μόνη της σαν ατάκα είναι τεράστια επιβεβαίωση της δουλειάς που γίνεται. Και έχει και μια πολύ ιδιαίτερη ικανότητα, όσο εξελίσσεται το δείγμα γραφής όχι μόνο να βελτιώνει «κομμάτια» της ομάδας του αλλά και να εμφανίζει νέα δεδομένα που έχουν καθοριστικό ρόλο στη μορφή της.

Από την ομάδα που σκάρωσε τον Αύγουστο κράτησε το δίδυμο στον άξονα Καμαρά και Φορτούνη και προσπαθεί να βρει το ιδανικό τρίτο και τελευταίο μέρος αυτής της συνεργασίας. Στα τέλη Οκτώβρη μετά το σοκ με τον ΟΦΗ, λάνσαρε το δίδυμο Σισέ-Βούκοβιτς στην άμυνα και έδωσε τα «γάντια» του βασικού στον Σα. Μες τον Νοέμβρη «πάντρεψε» τον Ομάρ με τον Ποντένσε δεξιά δημιουργώντας μια πολύ ισχυρή πτέρυγα. Έχει δώσει τον ρόλο του «12ου» στον Νάτχο. Έχει προσθέσει στις επιλογές του, τον κομβικό Τοροσίδη. Εσχάτως προσπαθεί να φτιάξει κάτι καλό με Κούτρη και Ναουέλ αριστερά. Μόνο με την επίθεση δεν έχει καταφέρει να βγάλει άκρη, αλλά εκεί είναι τόσοι οι τραυματισμοί που δεν του το επέτρεψαν. Αν αντέξει το σχοινί; Τότε πιθανότατα εκεί την λύση θα την δώσει η «μεταγραφική περίοδος» που έρχεται. Αλλά αυτά είναι θέματα που ακόμη δεν ήρθε η ώρα του.

Ο δικός του Ολυμπιακός λοιπόν, ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς είναι «πολυμορφικός». Προπονητής που ψάχνει μονίμως νέα πράγματα μέσα από τις δυνατότητες που του προσφέρει το ρόστερ του. Και το κάνει… με τη πλάτη στον τοίχο. Με ματς «δίχως αύριο» και σε παραπάνω από μια διοργανώσεις.

Μέχρι να φτάσουμε εδώ: Πήραν –σχεδόν- όλοι ευκαιρίες βασικού. Γιαννιώτης, Τσιμίκας, Μιράντα, Μεριά, Μπουχαλάκης, Γκιγιέρμε, Φετφατζίδης, Μάνος ακόμη και ο Πάρντο. Και κάπως έτσι τους έχει όλους «ζεστούς». Πλην του Τουρέ ο οποίος βέβαια αν θέλει να βρει τις ευθύνες για αυτό που συμβαίνει θα πρέπει να κοιτάξει στον καθρέφτη του. Γιατί ο Μαρτίνς και τον περίμενε και τον έριξε στη μάχη. Εκείνος με την εικόνα του… τραβήχτηκε μακριά.

Με τον Πορτογάλο στον πάγκο ο Ολυμπιακός σου δίνει την εντύπωση πως όσο ο καιρός περνά θα γίνεται καλύτερος. Πως η δική του καμπύλη απόδοσης θα πηγαίνει προς τα πάνω. Αυτό το εφόδιο μπορεί σήμερα να μην λέει πολλά πράγματα, αλλά καλά θα κάνουμε να το κρατήσουμε κάπου φυλαγμένο. Γιατί εκεί προς τον Φλεβάρη ίσως να κάνει και τη διαφορά.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο