Η υποδειγματική διαχείριση του πράσινου ρόστερ από τον Rick Pitino

Ποιες αλλαγές παρατηρούνται στην αγωνιστική συμπεριφορά του Παναθηναϊκού και αυτές συνδέονται με τα συμπεράσματα της στατιστικής ανάλυσης.

Η υποδειγματική διαχείριση του πράσινου ρόστερ από τον Rick Pitino | to10.gr

Βίοι αντίθετοι λοιπόν για τους δύο αιωνίους. Από την μια ο Ολυμπιακός μετρά έξι ήττες στα τελευταία επτά παιχνίδια, διανύοντας μια περίοδο παρατεταμένης αγωνιστικής κρίσης. Από την άλλη ο Παναθηναϊκός, ο οποίος τρέχει ένα φοβερό, επιμέρους νικηφόρο σερί τεσσάρων συνεχόμενων νικών (είναι το μεγαλύτερο της φετινής χρονιάς) που κορυφώθηκε με την προχθεσινή σπουδαία επικράτηση στη Ρωσία.

Μέσα σε ένα μικρό διάστημα 2,5 μηνών, ουσιαστικά έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Από εκεί που οι Πράσινοι έχανα τη γη κάτω από τα πόδια τους μόλις εγκατέλειπαν την ασφάλεια του ΟΑΚΑ, έχουν φτάσει σήμερα στο σημείο να στέκονται ισάξια απέναντι στην πανίσχυρα ΤΣΣΚΑ και μάλιστα, να την κερδίζουν εκτός έδρας. Τρομερά πράγματα. Πλέον οι δύο ελληνικοί σύλλογοι συγκατοικούν στην ουρά της οκτάδας και μένει μόνο να δούμε, τι μας επιφυλάξει το μέλλον. Οι Ερυθρόλευκοι έχουν σαφώς πιο εύκολο πρόγραμμα – το Τριφύλλι βρίσκεται σε πολύ καλύτερο φεγγάρι.

Θεωρώ πως η βελτίωση της αγωνιστικής εικόνας του Παναθηναϊκού, μπορεί να μας διδάξει πολλά σχετικά με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την στατιστική ανάλυση στο μπάσκετ. Τα προηγμένα στατιστικά είναι απαραίτητα –αυτό δεν πρέπει να το συζητάμε καν. Παρόλα αυτά, ο ρόλος τους δεν είναι να αντικαταστήσουν τον ανθρώπινο παράγοντα. Όσοι υποστηρίζουν την συγκεκριμένη άποψη, δεν διαφέρουν σε τίποτε με τους «εμπειριστές» που απορρίπτουν εντελώς τα μαθηματικά.

Η δουλειά των analytics είναι να «κοντρολάρουν» την ανθρώπινη διαίσθηση και να μειώσουν τα μεροληπτικά σφάλματα που εκείνη συστηματικά παράγει. Με βάση όλα αυτά, ας δοκιμάσουμε να μπούμε στο μυαλό του Rick Pitino και να αποφασίσουμε πως θα διαχειριστούμε το πράσινο ρόστερ.

«Τα analytics μας είπαν, πως είναι προτιμότερο να σουτάρουμε πολλά τρίποντα. Εμείς όμως δυστυχώς δεν διαθέτουμε αρκετούς σουτέρ – άρα η μόνη λύση είναι να πλησιάσουμε προς το καλάθι. Επομένως δίνω εντολή στον Deshaun Thomas να εγκαταλείψει την περίμετρο (εκεί βρισκόταν επί Πασκουάλ) και να εγκατασταθεί στο χαμηλό Post».

«Για τον ίδιο λόγο (έλλειψη αξιόπιστης περιφερειακής απειλής), δεν έχουμε την δυνατότητα να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες αποστάσεις (spacing) στο μισό γήπεδο. Επιπλέον η στατιστική περιγράφει ότι το παιχνίδι με πλάτη, παραμένει σε μεγάλο βαθμό μη αποδοτικό. Δεν πειράζει, έτσι και αλλιώς οι επιλογές μας είναι περιορισμένες. Όταν λοιπόν δεν κατορθώνουμε να δημιουργήσουμε κάθετα ρήγματα (κυρίως με τον Καλάθη) μετακινώντας παράλληλα την άμυνα, θα στραφούμε μαζικά στο Post. Θα ποστάρουμε με τον Langford, τον Gist, τον Παπαπέτρου, τον Thomas, ακόμα και με τον Καλάθη ώστε να αναγκάσουμε την άμυνα να κλείσει προς τα μέσα».

«Για την ίδια ξανά αιτία – μεταξύ άλλων φυσικά – η επίθεση μας κρίνεται αναποτελεσματική στο μισό γήπεδο. Κατά συνέπεια θα ρίξουμε το βάρος στην άμεση μετατροπή της άμυνας σε επίθεση, στοχεύοντας να σκοράρουμε εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό. Η μεθοδολογία σκέψης μας υποστηρίζεται από τα συμπεράσματα της στατιστικής, καθώς σε γενικές γραμμές όσο πιο γρήγορα εκτελείς τόσο πιο πιθανό είναι να πετύχεις καλάθι.

Μισό λεπτό όμως. Εδώ αντιμετωπίζουμε την ΤΣΣΚΑ, το κορυφαίο ίσως σύνολο σε καταστάσεις transition στην Ευρωλίγκα (μαζί με την Ρεάλ). Εάν ο αγώνας αποκτήσει φρενήρη ρυθμό, η αρκούδα θα μας τσακίσει. Για αυτό θα χρησιμοποιήσουμε τα ψηλά μας σχήματα και το Post, με την ελπίδα να ελέγξουμε τις κατοχές και να χαμηλώσουμε τον ρυθμό της αναμέτρησης.»

«Τέλος γνωρίζουμε από τους τέσσερις παράγοντες του Dean Oliver, ότι το (επιθετικό) rebound αντιπροσωπεύει την δεύτερη πιο σημαντική παράμετρο (με ποσοστό 25%) για να κερδίσεις ένα οποιοδήποτε παιχνίδι μπάσκετ. Ταυτόχρονα η άμυνα με συχνές αλλαγές αποτελεί την τελευταία λέξη της μόδας, καθώς απενεργοποιεί το στιγμιαίο πλεονέκτημα του επιθετικού που περνά από το screen και περιορίζει συνολικά τα μακρινά σουτ του αντιπάλου. Παρόλα αυτά η ομάδας μας είναι πολύ αδύναμη στο αμυντικό rebound και οι αλλαγές θα χειροτερεύσουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Κατά συνέπεια θα τις αποφύγουμε, διαφοροποιώντας την τακτική μας προσέγγιση (Hedge out). Θα τις εκτελούμε αποκλειστικά στο τέλος της επίθεσης, όταν πια δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για εκμετάλλευση του miss match στο Post.»

Όλα αυτά ξέρετε μπορεί να φαίνονται απλά και ευνόητα, αλλά δεν είναι καθόλου δεδομένα. Υπάρχει πλήθος προπονητών, οι οποίοι ουσιαστικά έχουν εγκλωβιστεί στις επιταγές των analytics, ζητώντας από τους παίκτες τους πράγματα που δεν ταιριάζουν με τις δεξιότητες τους (οι Sixers είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα κατά την γνώμη μου).

Ο Rick Pitino παραμένει ρεαλιστής – έχει αντιληφθεί πλέον σε ικανό βαθμό τις δυνατότητες του ρόστερ που κληρονόμησε από τον προκάτοχο του και προσπαθεί, να μεγιστοποιήσει την αποδοτικότητα των αθλητών του. Ο δογματισμός είτε είναι εμπειρικός, είτε επιστημονικός, δεν αποτελεί ποτέ καλό σύμβουλο. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε καλά χέρια.

«
»
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο