Γιώργος Παπαδάκης: Το δράμα με τα δύο αδέρφια του – Ο θάνατος του Μάρκου και η «μάχη» για το Μαράκι

Το δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνει ο εμβληματικός δημοσιογράφος και η βαθιά ανθρώπινη πλευρά του πίσω από τις κάμερες

Η είδηση του ξαφνικού θανάτου του Γιώργου Παπαδάκη έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, βυθίζοντας στο πένθος όχι μόνο την οικογένειά του και τον δημοσιογραφικό κόσμο, αλλά και χιλιάδες τηλεθεατές που επί δεκαετίες τον ένιωθαν σαν δικό τους άνθρωπο. Η «καλημέρα» του, που συνόδευε τα πρωινά των Ελλήνων για πάνω από τρεις δεκαετίες, σίγησε οριστικά, αφήνοντας πίσω της μια τεράστια κληρονομιά ήθους και μαχητικότητας. Ωστόσο, πίσω από τον αυστηρό επαγγελματία και τον έντονο χαρακτήρα, κρυβόταν μια ψυχή γεμάτη ευαισθησία, σφυρηλατημένη μέσα από προσωπικές απώλειες και μια συγκλονιστική αφοσίωση στην οικογένειά του.

• Διαβάστε επίσης: Ξεσπά ο Νίκος Γκάνος μετά τον αποκλεισμό από τον εθνικό τελικό της Eurovision 2026 – «Ήμασταν σίγουροι ότι θα έχουμε μια θέση»

Το δράμα με τα αδέρφια του και το «αθώο ψέμα»

Σε μία από τις πιο σπάνιες και φορτισμένες συνεντεύξεις του στην εκπομπή «I Love Σου Κου», ο Γιώργος Παπαδάκης είχε ανοίξει την καρδιά του για τα αδέρφια που έχασε, τη Μαρία και τον Μάρκο. Η αδερφή του, η Μαρία, γεννήθηκε με σύνδρομο Down, ένα γεγονός που καθόρισε τη ζωή του και τη στάση του απέναντι στον συνάνθρωπο.

Μιλώντας για εκείνη, ο δημοσιογράφος δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του: «Το Μαράκι με σύνδρομο Down ήταν ένα μεγάλο… Έχω 11 χρόνια διαφορά. Είδες; Έχω…», είχε πει ο Γιώργος Παπαδάκης και διέκοψε για μερικά δευτερόλεπτα. Η ζωή του έγινε ακόμα πιο δύσκολη όταν κλήθηκε να διαχειριστεί τον θάνατο του αδερφού του, του Μάρκου, και να προστατεύσει την ψυχολογία της Μαρίας, η οποία είχε τη νοημοσύνη ενός μικρού παιδιού.

«Ήταν πολύ δύσκολο για εμένα. Πέθαναν οι γονείς μου και το Μαράκι έμεινε να προστατεύεται από εμένα και τον Μάρκο, τον αδερφό μου. Ξαφνικά στα 49 του πέθανε και ο Μάρκος. Το Μαράκι είχε φοβερή αδυναμία και στους δυο μας. Έπρεπε να το διαχειριστώ αυτό το πράγμα. Με ρωτούσε και είχε τη συμπεριφορά ενός παιδιού 6-7 ετών, αν και ήταν κοντά στα 40. Όταν με ρώτησε που είναι ο Μάρκος, της είπα πολύ πρόχειρα ότι είναι στην Αμερική».

Για να μην την πληγώσει, ο Γιώργος Παπαδάκης έστησε ένα ολόκληρο «θέατρο» αγάπης: «Από εκεί και πέρα για πολλά χρόνια την έπαιρνα τηλέφωνο από την Αμερική και της μιλούσα ο Μάρκος και στη συνέχεια γύριζα και της έλεγα “σε πήρε αυτός;”. Υποτίθεται ότι είχαμε κόντρα σε κάποια πράγματα. Το μυαλουδάκι λειτουργούσε ως 6-7 χρονών. Δεν της το είπα ποτέ».

Ο Γιώργος Παπαδάκης δεν υπήρξε ποτέ ένας παθητικός παρατηρητής. Ήδη από την εφηβεία του, στάθηκε «βράχος» δίπλα στην αδερφή του, σε μια εποχή που οι κοινωνικές προκαταλήψεις ήταν τεράστιες. Σε παλαιότερη εξομολόγησή του στο «Late Night» το 2017, είχε περιγράψει πώς αποφάσισε να συστήσει τη Μαρία στον κόσμο του:

«Δεν αισθάνθηκα ποτέ ντροπή για την αδερφή μου, αντιθέτως έχω παίξει ξύλο. Όταν πια άρχισα να μεγαλώνω, εκεί στα 13, 14, 15 μου, με την αδερφή μου είχαμε 11,12 χρόνια διαφορά, άρχισα να την παίρνω και να βγαίνουμε έξω. Μου την έδινε που κοιτούσαν περίεργα, όπως και το “χαζό κοριτσάκι” που είπε κάποια στιγμή ένας μέσα στο λεωφορείο και τον έδειρα».

Η κίνηση που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη του ήταν το πάρτι που διοργάνωσε στην Τρίτη Γυμνασίου, δουλεύοντας σκληρά για να το χρηματοδοτήσει ο ίδιος: «Όταν γεννήθηκε η αδερφή μου πήγαινα έκτη δημοτικού, το έκρυβα δύο χρόνια ότι η αδερφή μου έχει σύνδρομο Down. Δούλευα και από τα λεφτά που έπαιρνα, το 90% πήγαινε στο σπίτι και τα υπόλοιπα, το 10% τα κρατούσα εγώ. Τα μάζεψα, τα μάζεψα, τα μάζεψα και είπα στον πατέρα μου και στη μάνα μου ότι θέλω να κάνω ένα πάρτι. Και έκανα πάρτι για να παρουσιάσω την αδερφή μου στους συμμαθητές μου και στους φίλους μου. Και πήγαινα Τρίτη γυμνασίου όταν οι φίλοι μου και οι συμμαθητές μου είδαν το Μαράκι. Θα πρέπει να πω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συμμαθητών μου είχε μια εκπληκτική συμπεριφορά και αυτό είναι ένα θέμα που μου έχει μείνει στο μυαλου μου, το πόσο την αγκάλιασαν, το πόσο όμορφα της φέρθηκαν…».

Αυτός ήταν ο Γιώργος Παπαδάκης. Ένας άνθρωπος που έμαθε από παιδί να μάχεται για την αξιοπρέπεια, να προστατεύει τους αδύναμους και να αγαπά με έναν τρόπο απόλυτο και ανιδιοτελή. Σήμερα, η απώλειά του μας θυμίζει ότι πίσω από κάθε μεγάλη καριέρα, υπάρχει πάντα μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί.

MUST READ

LIVE: Αθηναϊκός – Ολυμπιακός

Πηγή: enimerotiko.gr