
Δεν έχει νόημα να πούμε «η Twiggy επέστρεψε», γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν έφυγε ποτέ. Η νέα καμπάνια της Burberry μας θύμισε κάτι που η Βρετανία γνωρίζει από πάντα: ότι η Dame Lesley Lawson, με το κούρεμα που έφερε στη μόδα τα φράντζα και το σώμα που έφερε στη μόδα τις δίαιτες, παραμένει το πιο αγαπητό και διαχρονικό supermodel.
Το καστ για την καλοκαιρινή καμπάνια της Burberry αποτελείται από μια σειρά δημιουργικών Βρετανών, μεταξύ των οποίων η Twiggy, ο Filip Bryndza, η Sora Choi, η Ella Dalton, η Shuqi Lan, ο Ahmed Richards και η Raika Sales – αν όμως το μόνο όνομα που έχετε ακουστά από αυτή τη λίστα είναι το σούπερ μοντέλο της δεκαετίας του 1960, τότε δεν είστε οι μόνοι.
Αλλά αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο κλέβει την παράσταση. Στα 76 της, στέκεται μπροστά στο φακό και στο κέντρο του πλατό, τυλιγμένη σε ένα παλτό Burberry με κρόσσια, με το αδιαμφισβήτητα γοητευτικό πρόσωπό της και τα ατίθασα ξανθά μαλλιά της.
Πάνω της, τα σχέδια της Burberry φαίνονται φιλόδοξα, αλλά και τόσο καθημερινά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η θεά και τα παιδιών των θεών του ροκ
«Την επέλεξαν επειδή είναι αγαπητή και έχει υπέροχη εμφάνιση, επειδή είναι τυπική Βρετανίδα, αλλά και επειδή ανήκει σε μια ηλικιακή ομάδα ανθρώπων που έχουν κάποια οικονομική άνεση», λέει η στιλίστρια Annabel Hodin.
«Θέλουν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι φτιάχνουν διαχρονικά, κλασικά ρούχα, και αυτή είναι η ιδανική επιλογή για να το πετύχουν».
Η καμπάνια της Burberry περιλαμβάνει επίσης μερικά μέλη της βασιλικής οικογένειας της μόδας και του ροκ (ή, στη σύγχρονη ορολογία, τα «nepo babies»).
Η κόρη της σχεδιάστριας Phoebe Philo, Maya Wigram, είναι μοντέλο, όπως και οι Sonny Ashcroft και Albert Cocker, των οποίων οι πατέρες είναι οι θεοί της μουσικής της δεκαετίας του ’90, Richard Ashcroft και Jarvis Cocker.
Έγινε διάσημη με τρομακτική ταχύτητα, φτάνοντας στη Νέα Υόρκη τον Μάρτιο του 1967, τους πρώτους μήνες του «Καλοκαιριού της Αγάπης», όπου έγινε τόσο γρήγορα διάσημη που όταν της ζήτησαν να δώσει συνέντευξη, δεν ήξερε τι ήταν αυτό
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το «φαινόμενο» Twiggy
Σε αντίθεση με αυτούς, η Twiggy προερχόταν από εντελώς ταπεινή οικογένεια. Η μητέρα της ήταν εργάτρια σε εργοστάσιο, ο πατέρας της ξυλουργός, και η παιδική της ηλικία στο Neasden ήταν σχετικά ήσυχη, μέχρι που ένας κομμωτής έβαλε μια φωτογραφία της με το νέο της κούρεμα στον τοίχο του κομμωτηρίου.
Την είδε ο συντάκτης μόδας της Daily Express -όχι της Vogue, παρακαλώ- και η εφημερίδα την ανακήρυξε «Το Πρόσωπο του 1966» σε ηλικία μόλις 16 ετών.
Έγινε διάσημη με τρομακτική ταχύτητα, φτάνοντας στη Νέα Υόρκη τον Μάρτιο του 1967, τους πρώτους μήνες του «Καλοκαιριού της Αγάπης», όπου έγινε τόσο γρήγορα διάσημη που όταν της ζήτησαν να δώσει συνέντευξη, δεν ήξερε τι ήταν αυτό.
Πολλά μέσα ενημέρωσης έκαναν ρεπορτάζ για το «φαινόμενο» Twiggy, με το The New Yorker να αφιερώνει σχεδόν 100 σελίδες στο θέμα. Λίγο μετά, φωτογραφήθηκε από τους πιο σημαντικούς φωτογράφους του κόσμου, ταξίδεψε στην Ιαπωνία και το Λος Άντζελες και έκανε ηλιοθεραπεία με αστέρες όπως ο Sonny και η Cher.
Και ενώ θα την θυμόμαστε πάντα ως το κορίτσι με τα μεγάλα μάτια και τις ψεύτικες βλεφαρίδες, η Twiggy ήταν κάτι περισσότερο από την προσωποποίηση της δεκαετίας του ’60.
Μια νέα εποχή θηλυκότητας
Η εικόνα που όλοι έχουμε για την Twiggy από εκείνη την εποχή -κοντά μαλλιά, έντονο μακιγιάζ στα μάτια, λεπτός λαιμός- είναι τόσο διαχρονική που έχει γίνει συνώνυμη ολόκληρης της δεκαετίας και της πιο γόνιμης δημιουργικής περιόδου της Βρετανίας στον 20ό αιώνα.
Αλλά για τις γυναίκες της ηλικίας της, η Twiggy ήταν αξιοσημείωτη κυρίως επειδή εγκαινίασε μια νέα εποχή θηλυκότητας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η ιδανική γυναίκα είχε σχήμα κλεψύδρας, κυματιστά μαλλιά και μεγάλο στήθος – και συνήθως φορούσε κάποιο είδος στενών ρούχων.
Προς το τέλος της δεκαετίας, όλες ήθελαν να μοιάζουν με την Twiggy, με το επίπεδο στήθος, το λευκό κραγιόν, τα δαγκωμένα νύχια και το ανδρικό κούρεμα. Ήταν η αρνητική εικόνα όλων όσων είχαν μάθει οι νέες γυναίκες ότι έπρεπε να είναι, και η δύναμη της γοητείας της επαναπροσδιόρισε τα πάντα.
Μια πατροναριστική συνέντευξη με τον Woody Allen, ο οποίος τη ρώτησε ποιος ήταν ο αγαπημένος της φιλόσοφος, είναι υπέροχη, επειδή η επίμονη, έφηβη Twiggy του επιστρέφει την ερώτηση και διαπιστώνει ότι δεν είναι σε θέση να ονομάσει ούτε έναν.
Η «τάπα» στον Woody Allen
«Νομίζω ότι οι γυναίκες αγαπούσαν το γεγονός ότι φαινόταν νεαρή και πολύ ελεύθερη, αλλά και ότι δεν προσπαθούσε ποτέ να είναι κάτι άλλο από αυτό που ήταν» λέει η Hodin. «Είχε τα προσόντα που είχε, αλλά δεν προσπάθησε να μετατραπεί σε εμπορικό σήμα, να κερδίσει την εύνοια του κοινού ή να κυνηγήσει τη φήμη. Αυτή είναι μια διαχρονική αξία της».
Δεν ήταν πάντα εύκολο να γίνεις το πρόσωπο μιας γενιάς. Το ντοκιμαντέρ της Sadie Frost με τίτλο Twiggy, που ακολουθεί τη ζωή του σούπερ μοντέλου, αναφέρεται σε μερικές από τις σεξιστικές συμπεριφορές που βίωσε.
Μια πατροναριστική συνέντευξη με τον Woody Allen, ο οποίος τη ρώτησε ποιος ήταν ο αγαπημένος της φιλόσοφος, είναι υπέροχη, επειδή η επίμονη, έφηβη Twiggy του επιστρέφει την ερώτηση και διαπιστώνει ότι δεν είναι σε θέση να ονομάσει ούτε έναν.
Σε μια άλλη περίπτωση, ένας άνδρας δημοσιογράφος τη ρώτησε με εμφανή χλευασμό: «Λένε ότι το στήθος είναι πάλι της μόδας. Νιώθεις ότι δεν μπορείς να ανταγωνιστείς;».
Η ευθύνη της μόδας, κι όχι της Twiggy
Στη συνέχεια, σε ένα ρεπορτάζ, αποκαλύφθηκε ότι οι έφηβες Γερμανίδες είχαν σταματήσει να τρώνε για να μοιάσουν περισσότερο με την εμφάνισή της -κάτι που θεωρήθηκε εξ ολοκλήρου δικό της λάθος.
Σε μια συνέντευξη δεκαετίες αργότερα, η Twiggy ρωτήθηκε για το κάποτε αμφιλεγόμενο σχήμα του σώματός της και απάντησε: «Όταν ξεκίνησα να κάνω μόντελινγκ, ήμουν μια αδύνατη μαθήτρια που έβαζε χαρτομάντιλα στο μικρό μου σουτιέν 32A. Δεν προσπαθούσα να είμαι τόσο αδύνατη, ήμουν απόλυτα υγιής, αλλά ακόμα και έτσι, αυτή η εμφάνιση είναι εντελώς αδύνατη για γυναίκες άνω των 20 ετών. Η μόδα έχει μεγάλη ευθύνη για αυτό, έτσι δεν είναι;».



















