«Ο Χιθ Λέτζερ μου έσπασε το δόντι παίζοντας με μια σκούπα» – Πώς φτιάχτηκε η ταινία «Ο Θρύλος ενός Ιππότη»

«Έγραψα και σκηνοθέτησα την ταινία του Μελ Γκίμπσον, Payback, αλλά απολύθηκα κατά τη διάρκεια του post production» λέει Μπράιαν Χέλγκελαντ, σεναριογράφος και σκηνοθέτης του «Θρύλου ενός Ιππότη» στον Guardian και συνεχίζει:

«Ήταν η πρώτη μου ταινία ως σκηνοθέτης και νόμιζα ότι η καριέρα μου είχε τελειώσει. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αδράνειας έγραψα τον Θρύλο ενός Ιππότη (A Knight’s Tale). Μου άρεσε πολύ η ιδέα ότι οι ιπποδρομίες ήταν μεσαιωνικά αθλήματα, αλλά δεν είχα καταλάβει τι να κάνω με αυτό. Σκέφτηκα μια ιδέα: ένας χωρικός που θέλει να γίνει ευγενής ήταν σαν ένας σεναριογράφος που θέλει να γίνει σκηνοθέτης. Είναι ένας τύπος που προσπαθεί να γίνει κάτι που δεν έχει το δικαίωμα να γίνει».

Τον ερωτεύτηκα

«Το στούντιο είχε μια λίστα υποψηφίων για τον ρόλο του William/Sir Ulrich, με τον Πολ Γουόκερ στην κορυφή. Τον συνάντησα, αλλά μου φάνηκε πολύ σύγχρονος, σαν κάποιος που θα έπρεπε να οδηγεί αγωνιστικά αυτοκίνητα – κάτι που έκανε τόσο καλά στο The Fast and the Furious. Υπέθεσα ότι δε θα ανταποκρινόταν» συνεχίζει ο Μπράιαν Χέλγκελαντ.

«Ο Χιθ Λέτζερ ήταν ανερχόμενο αστέρι εκείνη την εποχή. Τον συνάντησα σε ένα εστιατόριο στο αεροδρόμιο LAX και είχε μαζί του μια μακριά, δερμάτινη θήκη. “Τι έχεις μέσα στη θήκη;” τον ρώτησα. Μου απάντησε “Είναι το ντιντζεριντού μου”. “Μπορείς να παίξεις;” τον ρώτησα. Μου απάντησε “φυσικά και μπορώ». Και άρχισε να παίζει σαν ένας λευκός Αυστραλός Miles Davis. Όλοι τον κοιτούσαν. Τον ερωτεύτηκα εκείνη τη στιγμή και του πρόσφερα τον ρόλο».

«Ο Χιθ Λέτζερ ήταν ανερχόμενο αστέρι εκείνη την εποχή. Τον συνάντησα σε ένα εστιατόριο στο αεροδρόμιο LAX και είχε μαζί του μια μακριά, δερμάτινη θήκη. “Τι έχεις μέσα στη θήκη;” τον ρώτησα. Μου απάντησε “Είναι το ντιντζεριντού μου”»

Πραγματικές σκηνές πάλης

«Έγραψα τον ρόλο του Chaucer για τον Πολ Μπέτανι, αν και η Sony ήθελε τον Χιου Γκραντ. Δεν έχω τίποτα εναντίον του Χιου, αλλά σκέφτηκα ότι ο τόνος θα ήταν στραβός αν ήταν αυτός και τρεις άλλοι άντρες. Η ταινία έχει γραφτεί από μελετητές του Chaucer και οι σκηνές πάλης ήταν πραγματικές με παλαιστές μιας παράστασης στο Λας Βέγκας. Αλλά φτιάξαμε τις λόγχες από ξύλο μπάλτσα, ώστε να μην σκοτώσουν κανέναν.

»Το τμήμα των κατασκευαστών έβαλε άψητα σπαγγέτι μέσα τους, έτσι ώστε όταν έσπασαν οι λόγχες τα ζυμαρικά πετάχτηκαν στον αέρα σαν θραύσματα. Βάλαμε το λογότυπο της Nike στην πανοπλία του Sir Ulrich για πλάκα. Χρόνια αργότερα, κάποιος από τη Nike μου είπε πόσο πολύ τους άρεσε. Σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει τόσα πολλά δωρεάν ζευγάρια παπούτσια και χάσαμε την ευκαιρία».

Η κριτική ήταν αρνητική

«Ο Χιθ έφαγε αρκετά χτυπήματα. Σήκωνε περήφανα το πουκάμισό του και έδειχνε τεράστιες εκδορές. Μετά την κυκλοφορία της ταινίας, δείχναμε με τον Χιθ στον ατζέντη του πώς γίνεται η μονομαχία. Αυτός είχε μια σκούπα και εγώ ένα σταντ μικροφώνου -με χτύπησε κατά λάθος στο στόμα και μου έσπασε ένα δόντι. Η κριτική ήταν αρνητική. Κάποιος επέκρινε τη μουσική – όχι τα μοντέρνα τραγούδια, αλλά τη μουσική καθαυτή, επειδή είχε ηλεκτρική κιθάρα. Εγώ απάντησα “θα έπρεπε να έχει βιολιά και γαλλικά κόρνα; Γιατί ούτε αυτά υπήρχαν το 1370”.

»Ο Χιθ είπε ότι ο Θρύλος του Ιππότη ήταν σαν ένα άλμπουμ φωτογραφιών με παρέα που έδειχνε πόσο πολύ διασκέδασε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Η ταινία αφορά την πάλη ενάντια στην εξουσία και αυτό ταιριάζει πολύ καλά με τη σημερινή εποχή».

«Ήμουν πολύ νευρικός για τις γυμνές σκηνές. Πριν ξεκινήσουμε τα γυρίσματα, η ομάδα ενδυματολόγων χτύπησε την πόρτα του τροχόσπιτού μου με μια κάλτσα κρεμασμένη σε κρεμάστρα. Ρώτησα: “Για ποιο λόγο είναι αυτό;”. Μου απάντησαν: “Για να καλύψεις τα απόκρυφά σου»

Ο τότε άγνωστος Πολ Μπέτανι

«Πήγα σε οντισιόν και το στούντιο είπε: “Δεν τον καταλαβαίνουμε”» λέει ο Πολ Μπέτανι, που υποδύθηκε τον Chaucer και συνεχίζει: «Ο Μπράιαν με έφερε με αεροπλάνο για άλλη μια οντισιόν και πάλι δεν με καταλάβαιναν. Τελικά ο Μπράιαν είπε: “Αν δεν τον επιλέξετε, δεν θα κάνω την ταινία”. Και επειδή είχαν τον Χιθ Λέτζερ, που ήταν ο πιο δημοφιλής ηθοποιός είπαν: “Εντάξει, θα αφήσουμε τον Μπράιαν να έχει τον Πολ σε αυτή τη γ@μημένη ταινία».

«Έτσι, ο Μπράιαν ουσιαστικά ξεκίνησε την καριέρα μου στο Χόλιγουντ» εξηγεί ο Μπέτανι. «Ήταν σαν ένας λαμπρός ιππότης ο ίδιος. Ήξερα ακριβώς πώς είναι να είσαι ένας άγνωστος καλλιτέχνης. Είχα μια φιλοσοφία για τις στιγμές που ένιωθα νευρικότητα πριν από μια οντισιόν. Σκεφτόμουν ότι το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να προσποιείσαι αυτοπεποίθηση για 15 λεπτά. Αυτή ήταν η βάση του Chaucer για μένα: προσποιήσου μέχρι να τα καταφέρεις».

Έσκασαν στα γέλια

«Υπάρχουν πολλά αστεία γύρω από τον ρόλο του Chaucer αλλά θυμάμαι ότι ήμασταν στην Πράγα και οι κομπάρσοι δεν μιλούσαν αγγλικά, οπότε απλώς με κοίταζαν. Φτιάξαμε τεράστιες κάρτες που έγραφαν “Χειροκροτήστε” ή “Γελάστε” στα τσεχικά. Έφυγα νομίζοντας ότι τα είχα καταφέρει όταν αυτοί έσκασαν στα γέλια. Έμεινα έκπληκτος με την επιπολαιότητά μου.

»Ήμουν πολύ νευρικός για τις γυμνές σκηνές. Πριν ξεκινήσουμε τα γυρίσματα, η ομάδα ενδυματολόγων χτύπησε την πόρτα του τροχόσπιτού μου με μια κάλτσα κρεμασμένη σε κρεμάστρα. Ρώτησα: “Για ποιο λόγο είναι αυτό;”. Μου απάντησαν: “Για να καλύψεις τα απόκρυφά σου, σε περίπτωση που ντρέπεσαι”. Εγώ απάντησα: “Το μόνο πράγμα πιο ντροπιαστικό από το να περπατάς γυμνός στο δρόμο είναι να το κάνεις με μια κάλτσα στο πέος σου”. Ευτυχώς, ήταν μια ζεστή μέρα. Μετά από όλους τους ρόλους που έχω παίξει, συμπεριλαμβανομένου του Vision για τη Marvel, η μόνιμη προσφώνηση στον δρόμο είναι “Έι, γυμνέ!” στον δρόμο».

Photo ©Columbia Pictures/Courtesy Eve

Ακτινοβολούσε φως

«Ο Χιθ έκανε ένα τατουάζ στη μέση των γυρισμάτων. Ήταν ένας μικρός κύκλος με έναν κύκλο γύρω του και μετά έναν μεγαλύτερο κύκλο γύρω από αυτόν, σαν στόχος. Είπε “αυτός είμαι εγώ στη μέση. Αυτός ο κύκλος είναι η Γη και ο άλλος κύκλος είναι το σύμπαν”. Εγώ είπα: “Έβαλες τον εαυτό σου ακριβώς στη μέση; Εγώ δεν ήμουν ποτέ τόσο σίγουρος!”. Αλλά αυτός ήταν τόσο σίγουρος με τον πιο χαρούμενο, νικηφόρο τρόπο.

»Έχουν ειπωθεί πολλά για τον Χιθ και τη σκοτεινή του πλευρά, αλλά τη στιγμή που τον έβλεπες, ακτινοβολούσε φως, ευτυχία και χαρά. Ήταν μια μπάλα δημιουργικότητας και χαρισματικότητας, τόσο ζωντανός που ακόμα και σήμερα είναι δύσκολο να τον φανταστεί κανείς νεκρό. Συχνά αναρωτιέμαι τι όμορφα πράγματα θα είχε δημιουργήσει.

»Ο Θρύλος του Ιππότη είναι μια ταινία για ένα αγόρι από το πουθενά που αλλάζει τη μοίρα του και αυτό μου αρέσει πολύ. Είναι γεμάτη θετικά μηνύματα. Ήταν μια μαγική εποχή».

*Η 4K αποκατάσταση του A Knight’s Tale για την 25η επέτειό του θα κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες του Ηνωμένου Βασιλείου στις 20 Φεβρουαρίου.

MUST READ

«Η Γιουβέντους θέλει τους Μουζακίτη και Τζολάκη από τον Ολυμπιακό»

*Με στοιχεία από theguardian.com