
Ένας μικρός κινηματογράφος στο Halstead του Έσεξ δημοσίευσε μια φωτογραφία σύμφωνα με την οποία ο Ρόμπερτ Πάουελ βρέθηκε σε εκδήλωση Q&A με αφορμή την ειδική προβολή της ταινίας «The 39 Steps».
«Τι αξέχαστη βραδιά στο The Empire!» έγραφε η λεζάντα της φωτογραφίας. «Είμαστε ακόμα ενθουσιασμένοι μετά από μια απίστευτη βραδιά με τον θρυλικό Ρόμπερτ Πάουελ, ο οποίος μας συνόδευσε σε μια κατάμεστη και υπέροχα ζωντανή συζήτηση με το κοινό, πριν από την ειδική προβολή της ταινίας Τα 39 Σκαλοπάτια (The 39 Steps).
»Από τη στιγμή που ανέβηκε ο Ρόμπερτ στη σκηνή, όλη η αίθουσα κρεμόταν από τα χείλη του – μοιράστηκε ιστορίες, σκέψεις και εκείνη την αδιαμφισβήτητη γοητεία που τον έχει καταστήσει μια τόσο αγαπητή φιγούρα στην οθόνη και στη σκηνή».
Η καθαρή μαγεία του κινηματογράφου
«Το να τον ακούμε να μιλάει για την τέχνη του, την κληρονομιά της ταινίας και την απόλυτη χαρά της αφήγησης ήταν ένα προνόμιο για όλους εμάς που είχαμε την τύχη να είμαστε εκεί» συνέχιζε η λεζάντα της ανάρτησης.
«Και μετά βλέποντας το The 39 Steps στη μεγάλη οθόνη, περιτριγυρισμένοι από την κοινότητά μας, με τα λόγια του Ρόμπερτ να αντηχούν ακόμα στον αέρα νοιώσαμε την καθαρή μαγεία του κινηματογράφου.
»Βραδιές όπως αυτή μας θυμίζουν ακριβώς γιατί υπάρχει το The Empire -για να φέρνει τους ανθρώπους κοντά, να γιορτάζει τη μεγάλη τέχνη και να δημιουργεί στιγμές για τις οποίες θα μιλάμε για χρόνια.
»Σ’ ευχαριστούμε, Ρόμπερτ, για μια πραγματικά ξεχωριστή βραδιά. Ευχαριστούμε όλους όσους ήταν μαζί μας και γέμισαν το θέατρο με ζεστασιά, περιέργεια και γέλιο.
»Στις πολλές ακόμα αξέχαστες βραδιές στο The Empire».
«Βραδιές όπως αυτή μας θυμίζουν ακριβώς γιατί υπάρχει το The Empire -για να φέρνει τους ανθρώπους κοντά, να γιορτάζει τη μεγάλη τέχνη και να δημιουργεί στιγμές για τις οποίες θα μιλάμε για χρόνια»
Η πολύτιμη ιστορία του
Το Empire Theatre είναι ένας μικρός κινηματογράφος που λειτουργεί από την τοπική κοινότητα του Halstead, με τη συμβολή εθελοντών, σύμφωνα με το BBC News, ενώ όπως έγραψε το Halstead Gazette, τοπική εφημερίδα της Αγγλίας με έδρα το Halstead στην κομητεία Essex, η πρόεδρος του Empire Theatre, Τζο Κόλινς, δήλωσε: «Είναι τιμή μας να καλωσορίζουμε ξανά τον Ρόμπερτ Πάουελ στο Empire Theatre. Η ιστορία του είναι πολύτιμη για εμάς, και η συμβολή του παραμένει σημαντικό μέρος της δικής μας ιστορίας.
»Για εμάς που φροντίζουμε σήμερα το Empire, και για μένα προσωπικά, η επιστροφή του αποτελεί μια συγκινητική υπενθύμιση των γενεών που διαμόρφωσαν τον κινηματογράφο και της ευθύνης που φέρνουμε για τη διαφύλαξη της κληρονομιάς του για το μέλλον».
Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ
Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ (ιταλικά: Gesù di Nazareth) είναι μια επική τηλεοπτική σειρά του 1977, σε σκηνοθεσία του Φράνκο Τζεφιρέλι και σενάριο των Άντονι Μπέρτζες και Σούσο Τσέκι ντ’Αμίκο, η οποία αναπαριστά τη γέννηση, τη ζωή, το έργο, τη σταύρωση και την ανάσταση του Ιησού.
O Ρόμπερτ Πάουελ στον ρόλο του Ιησού καθιερώθηκε ως ο απόλυτος Ιησούς, ενώ το καστ αποτελείται από ένα σύνολο διάσημων ηθοποιών, μεταξύ των οποίων επτά που είχαν κερδίσει ή θα κέρδιζαν Όσκαρ: η Αν Μπάνκροφτ, ο Έρνεστ Μπόργκναϊν, ο Λόρενς Ολίβιε, ο Κρίστοφερ Πλάμερ, ο Άντονι Κουίν, ο Ροντ Στάιγκερ και ο Πίτερ Ουστίνοφ, καθώς και ο Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, ο οποίος έλαβε τιμητικό Όσκαρ.
Η ταινία «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» έκανε πρεμιέρα στις 27 Μαρτίου 1977 στο ιταλικό κανάλι Rai 1, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 3 Απριλίου 1977 στο δίκτυο ITV. Σημείωσε τεράστια επιτυχία σε τηλεθέαση και έτυχε θερμής υποδοχής, με ιδιαίτερους επαίνους και κέρδη παγκοσμίως.
Ο ανθρώπινος Χριστός
Σαράντα χρόνια αργότερα, ο Πάουελ επέστρεψς στον ρόλο αυτό στη σειρά 4 επεισοδίων «Robert Powell on the Real Jesus of Nazareth» και ταξιδεύει στους Αγίους Τόπους εξερευνώντας τη ζωή του Ιησού Χριστού, θέτοντας ερωτήματα και αμφισβητώντας τις αντιλήψεις που έχουμε.
«Η επιστροφή στην ιστορία του Ιησού ήταν μια εντελώς διαφορετική εμπειρία, γιατί γυρνούσα με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο» λέει ο Πάουελ στο Sky History.
«Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ήθελα να συμμετάσχω στη σειρά. Αρχικά, πριν από σαράντα χρόνια, απέφευγα εντελώς τον Ιησού. Ο Φράνκο Τζεφιρέλι και εγώ πιστεύαμε αρχικά ότι θα μπορούσαμε να συνδυάσουμε τον θεϊκό Χριστό με τον ανθρώπινο και ότι θα καταφέρναμε να δείξουμε την ανθρώπινη πλευρά του, αλλά ανακαλύψαμε ότι αυτό απλά δεν ήταν δυνατό».
Ο Ιησούς του καθενός
«Ο λόγος για την επιτυχία του Ιησού εδώ και πάνω από 2.000 χρόνια είναι το γεγονός ότι είναι ό,τι εσύ θέλεις να είναι» συνεχίζει ο ηθοποιός. «Δεν είναι ένα πρόσωπο. Δεν είναι ένα πρόσωπο με χαρακτηριστικά, ιδιαιτερότητες ή ιδιομορφίες -μπορείς να του αποδώσεις ό,τι θέλεις.
»Όπως κι αν θέλεις να είναι ο Ιησούς σου, αυτός είναι ο Ιησούς σου, και γι’ αυτό οι άνθρωποι μπορούν να τον παίρνουν μαζί τους όπου κι αν πάνε και ο καθένας έχει έναν διαφορετικό, μια διαφορετική εικόνα στο μυαλό του.
»Νομίζω ότι αυτό είναι που επιτρέψαμε στην ταινία μας. Οι δεκάδες χιλιάδες επιστολές που λάβαμε έλεγαν όλες το ίδιο πράγμα: “Είναι ακριβώς όπως τον φανταζόμουν”, και σε αυτό το επίπεδο πετύχαμε με το παραπάνω, πραγματικά το πετύχαμε. Καταφέραμε να το κάνουμε τόσο αόριστο».
«Η ταινία «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» έκανε πρεμιέρα στις 27 Μαρτίου 1977 στο ιταλικό κανάλι Rai 1, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 3 Απριλίου 1977 στο δίκτυο ITV»
Το γράμμα που έλαβε ο Πάουελ
«Κάποτε έλαβα ένα γράμμα από κάποια που δούλευε σε γηροκομείο στη Νότια Αφρική. Έλεγε: “Έδειξα την ταινία στους ενοίκους του γηροκομείου και κάθισα δίπλα σε μια αδύναμη γυναίκα ογδοντάχρονη. Όταν έφτασε η σκηνή της σταύρωσης, την κοίταξα και την είδα να κάθεται εκεί με δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπό της και ένα τεράστιο χαμόγελο· πέθανε δύο μέρες αργότερα. Αυτή ήταν η τελευταία εικόνα που είδε πριν πεθάνει”.
»Πω πω, ξαφνικά συνειδητοποιείς τη δύναμη κάτι τέτοιου, είναι φαινομενικό. Πάντα προσπαθώ να το υποβαθμίζω, αλλά όλα αυτά τα χρόνια έχω μείνει άναυδος. Τώρα με σταματάνε στο δρόμο στην Ελλάδα, ακόμα και με κοντά μαλλιά, γυαλιά και χωρίς γένια».
Δεν τον φανταζόμουν έτσι
«Νομίζω ότι αυτός ο ρόλος και η ταινία άσκησαν τέτοια επιρροή στην κουλτούρα επειδή καταφέραμε να αγγίξουμε ένα τόσο μεγάλο κοινό και επειδή ήμασταν τόσο αόριστοι στην προσέγγισή μας προς τον Ιησού.
»Υπάρχουν και άλλες φανταστικές ερμηνείες, όπως αυτή του Παζολίνι το 1964, αλλά για κάθε άτομο που λέει πόσο υπέροχη ερμηνεία είναι, θα βρεις δέκα χιλιάδες που λένε “αυτός δεν είναι ο δικός μου Ιησούς, δεν τον φανταζόμουν έτσι και γι’ αυτό δεν μπορώ να τον δω”.
»Παρουσιάζοντάς τους κάτι όπου αυτοί κάνουν όλη τη δουλειά, τότε μπορείς να είσαι ο Ιησούς για όλους. Ποτέ δεν μου είπε κανείς ότι δεν τον φανταζόταν έτσι. Ήταν τόσο συναρπαστικό να επιστρέψω σε αυτό το ταξίδι. Δεν είχα καμία υποχρέωση απέναντι στο κοινό και μπορούσα να κάνω όσες ερωτήσεις ήθελα· με γοήτευε πολύ το να δω αν υπήρχε κάτι να ανακαλύψω» καταλήγει ο Ρόμπερτ Πάουελ.
*Με στοιχεία από history.co.uk



















