Μπέιλ: «Δεν με ενδιέφερε το τσίρκο που συνοδεύει μία ομάδα όπως η Ρεάλ – Ο Ζιντάν δεν έκανε πολλά σε επίπεδο τακτικής»

Καλεσμένος στο podcast «Stick to Football» με τους Ίαν Ράιτ, Γκάρι Νέβιλ και Πολ Σκόουλς βρέθηκε ο Γκάρεθ Μπέιλ, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτικός.

Ο Ουαλός πρώην ποδοσφαιριστής τόνισε ότι οι «μερένγκες» νοιάζονται περισσότερο για το Champions League, στάθηκε σε όσα συμβαίνουν γύρω από τον σύλλογο, ενώ αναφέρθηκε στον Ζινεντίν Ζιντάν.

• Διαβάστε επίσης: Το μεγάλο «διπλό» της Άρσεναλ και η επίθεση του Χιούρτζελερ στους «κανονιέρηδες»

Οι δηλώσεις που έκανε ο Γκάρεθ Μπέιλ:

Για τη νοοτροπία της Ρεάλ Μαδρίτης και το Champions League: «Μόλις πήγα στη Ρεάλ Μαδρίτης κατάλαβα αμέσως ότι εκεί δίνεται τεράστια προτεραιότητα στο Champions League. Στην Ισπανία τα πράγματα είναι διαφορετικά, γιατί η Ρεάλ και η Μπαρτσελόνα – ίσως και η Ατλέτικο – ξέρεις ότι θα κερδίσουν τα περισσότερα παιχνίδια στο πρωτάθλημα. Δεν είναι όπως στην Premier League όπου η μάχη είναι πιο ανοιχτή. Δεν σημαίνει ότι παίρνεις αψήφιστα το πρωτάθλημα, αλλά η αλήθεια είναι ότι όλοι στο κλαμπ δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στο Champions League. Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο είναι ακόμη πιο έντονη, οι φίλαθλοι το ζουν περισσότερο, το ίδιο και ο πρόεδρος. Όλοι το βλέπουν ως τη μεγαλύτερη διοργάνωση».

Για τον Φλορεντίνο Πέρεθ: «Είναι ο πρόεδρος και μόνο η παρουσία του κάνει τα πάντα να φαίνονται μεγαλύτερα. Όταν βρίσκεται εκεί, καταλαβαίνεις πόσο σημαντικός είναι ο σύλλογος. Δεν θέλεις να τον απογοητεύσεις, γιατί είναι αυτός που σε επέλεξε και επένδυσε σε σένα. Υπάρχει μια σχέση μαζί του που ίσως δεν υπάρχει με ιδιοκτήτες άλλων συλλόγων. Είναι άνθρωπος που αγαπά το ποδόσφαιρο, του αρέσει να βρίσκεται γύρω από την ομάδα και να φαίνεται. Είναι κάπως σαν πολιτικός ρόλος, όπως και στους προέδρους της Μπαρτσελόνα ή της Ατλέτικο. Θέλουν να αφήσουν τη δική τους κληρονομιά στο κλαμπ. Φυσικά υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι κάτω από αυτόν, όπως ο Χοσέ Άνχελ που λειτουργεί ως CEO, και όλοι μαζί ελέγχουν τη λειτουργία του συλλόγου».

Για την πίεση και τα ΜΜΕ στη Μαδρίτη: «Στις προπονήσεις πριν από τα παιχνίδια υπάρχει ένας διάδρομος γεμάτος δημοσιογράφους και κάμερες. Υπάρχουν εφημερίδες που ασχολούνται αποκλειστικά με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Δεν είναι όπως στην Αγγλία. Εκεί ξέρεις ότι δεν μπορείς να χαλαρώσεις ούτε λίγο, γιατί αν πέσεις σε απόδοση θα στραφούν αμέσως εναντίον σου. Ξέρεις ότι αν δεν αποδώσεις, θα σε πουλήσουν και θα φέρουν κάποιον άλλον στη θέση σου. Γι’ αυτό έπρεπε να ωριμάσω πολύ γρήγορα ως παίκτης και ως άνθρωπος».

Για τη λάμψη και το “γκλάμουρ” της Ρεάλ Μαδρίτης: «Πολλοί ποδοσφαιριστές πήγαιναν εκεί και τους άρεσε όλη αυτή η λάμψη και η δημοσιότητα. Εγώ όμως δεν ήμουν έτσι. Ήθελα απλώς να πηγαίνω στην προπόνηση, να παίζω ποδόσφαιρο και μετά να επιστρέφω στο σπίτι μου για να είμαι με την οικογένειά μου. Δεν με ενδιέφερε όλο αυτό το “τσίρκο” που συνοδεύει έναν τόσο μεγάλο σύλλογο. Ήθελα μόνο να κάνω τη δουλειά μου».

Για την κριτική που δέχθηκε όταν έφυγε νωρίτερα από ένα παιχνίδι: «Θυμάμαι ότι είχα φύγει από ένα παιχνίδι λίγο πριν τελειώσει. Όταν ήμασταν τραυματίες, υπήρχε ένας κανόνας που μας επέτρεπε να φύγουμε περίπου δέκα λεπτά πριν από τη λήξη. Έφυγα στο 82ο λεπτό για να αποφύγω την κίνηση, όπως έκαναν και άλλοι, αλλά με φωτογράφισαν. Εγώ πίστευα ότι έκανα το ίδιο πράγμα με όλους τους υπόλοιπους. Ξέρω ότι ίσως δέχθηκα περισσότερη κριτική απ’ όση άξιζα, αλλά πάντα έμενα πιστός στον εαυτό μου».

Για το θέμα με το γκολφ και τη σημαία “Wales. Golf. Madrid”: «Αυτό δεν είχε καμία σχέση με εμένα (γέλια). Υπήρχε μια σημαία, αλλά η ισπανική δημοσιογραφία δημιούργησε όλη αυτή την ιστορία. Έπαιζα γκολφ μία φορά κάθε δύο ή τρεις εβδομάδες. Τα μέσα ενημέρωσης δημιούργησαν έναν χαρακτήρα γύρω από αυτό. Δεν με ενόχλησε ποτέ ιδιαίτερα, γιατί ήξερα τι έκανα. Είχα έναν κανόνα: δεν έπαιζα γκολφ μέσα στις 40 ώρες πριν από έναν αγώνα. Ήμουν επαγγελματίας. Απλώς όλο αυτό ξέφυγε γιατί οι δημοσιογράφοι έβαζαν τον κόσμο εναντίον μου».

Για τη συνεργασία με τον Κριστιάνο Ρονάλντο και τον Καρίμ Μπενζεμά: «Είχαμε πολύ καλές σχέσεις σε όλη την ομάδα. Δεν υπήρξε ποτέ πρόβλημα μεταξύ μας. Ο Καρίμ ήταν πολύ ήρεμος άνθρωπος και τα πηγαίναμε πολύ καλά. Κρατούσε χαμηλό προφίλ και δεν μπλεκόταν σε εντάσεις. Ποτέ δεν τσακωθήκαμε ή είχαμε διαφωνίες. Στο γήπεδο λειτουργούσαμε καλά μαζί. Ο Κριστιάνο κι εγώ παίζαμε περισσότερο στα άκρα, με περισσότερη ταχύτητα και ένταση, ενώ ο Καρίμ συνέδεε το παιχνίδι. Όταν πήγα στη Ρεάλ ένιωσα ότι ήμουν το τελευταίο κομμάτι του παζλ για την ομάδα».

Για τον Κριστιάνο Ρονάλντο και την προσωπικότητά του: «Όταν άρχισα να τον παρακολουθώ στην Αγγλία, ήταν περισσότερο εξτρέμ. Όταν έφτασα στη Μαδρίτη, ένιωθα ότι είχε ήδη αρχίσει να μετατρέπεται σε καθαρό σκόρερ. Ήταν απίστευτα αποφασισμένος να σκοράρει σε κάθε προπόνηση και σε κάθε παιχνίδι. Γι’ αυτό έχει καταρρίψει τόσα ρεκόρ. Θα έλεγα όμως ότι ο μεγαλύτερος ηγέτης της ομάδας ήταν ο Σέρχιο Ράμος. Ο Κριστιάνο είχε τεράστιο εγωισμό και ήταν ηγέτης με τον δικό του τρόπο, αλλά σε ό,τι αφορά την ηγεσία μέσα στην ομάδα, ο Ράμος ήταν ο πιο δυνατός χαρακτήρας».

Για τη συμπεριφορά του Ρονάλντο στο γήπεδο: «Πρέπει να καταλάβεις ότι αυτό είναι το κίνητρό του. Όταν διαμαρτύρεται επειδή δεν του έδωσες την μπάλα, το κάνει γιατί θέλει να σκοράρει. Κυνηγά συνεχώς ρεκόρ και θέλει να ξεπεράσει τον Μέσι. Αυτό είναι που τον οδηγεί».

Για τα παιχνίδια απέναντι στην Μπαρτσελόνα: «Η Μπαρτσελόνα ήταν πάντα ο πιο δύσκολος αντίπαλος. Κάθε φορά που παίζαμε απέναντι σε ομάδα του Πεπ Γκουαρδιόλα, είτε στη Μπαρτσελόνα είτε αργότερα στη Μπάγερν, είχες την αίσθηση ότι κυνηγούσες σκιές για περίπου 80 λεπτά. Μετά προσπαθούσαμε να χτυπήσουμε στην αντεπίθεση. Εμείς είχαμε την ιδανική ομάδα για αυτό το στυλ παιχνιδιού: χαμηλό μπλοκ, υπομονή και γρήγορες αντεπιθέσεις. Το ξέραμε και το αποδεχόμασταν».

Για τον Ζινεντίν Ζιντάν και τη δουλειά στην προπόνηση: «Γενικά δεν έκανε πολλά… Αν παίζαμε με τη Μπαρτσελόνα ή τη Μπάγερν, τότε δουλεύαμε λίγο περισσότερο την τακτική. Σε άλλα παιχνίδια η προπόνηση ήταν κυρίως κανονική: παιχνίδια κατοχής, μικρά τέρματα, τελειώματα και τέλος. Στα μεγάλα ματς κάναμε περίπου 15 λεπτά τακτικής, συνήθως σε αμυντική μορφή αντί για επιθετική, και αυτό ήταν όλο. Ο Ζιντάν έμπαινε συχνά και στην προπόνηση. Ειδικά όταν ήταν βοηθός του Αντσελότι, είχε ακόμα εξαιρετική τεχνική, παρότι τα πόδια του έμοιαζαν σαν “μακαρόνια” ή “ζελέ”. Είχε απίστευτη επαφή με την μπάλα».

MUST READ

Η αιχμηρή απάντηση του Αταμάν στον Μπαρτζώκα – Τι είπε για τη συμμετοχή του Λεσόρ στο ντέρμπι

Για τον Κάρλο Αντσελότι: «Ο Αντσελότι ήταν εξαιρετικός στη διαχείριση των παικτών. Ακόμα κι αν δεν αγωνιζόσουν, σε έκανε να νιώθεις ότι είσαι σημαντικός και ότι είσαι φίλος του. Είχε μια μοναδική ικανότητα να κρατά όλη την ομάδα ενωμένη και χαρούμενη».