Ο άνθρωπος που «μεταμόρφωσε» την Παρί Σεν Ζερμέν κινδυνεύει με απόλυση

Στο ποδόσφαιρο έχουμε συνηθίσει να απολύονται προπονητές, τεχνικοί διευθυντές, ακόμη και πρόεδροι. Σπάνια, όμως, η πιθανή απομάκρυνση ενός υπεύθυνου συντήρησης γηπέδων γίνεται είδηση. Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει στην Παρί Σεν Ζερμέν, όπου ο Τζόναθαν Κάλντεργουντ, ο άνθρωπος που αποκαλείται «Γκουαρδιόλα των κηπουρών», βρίσκεται αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να χάσει τη δουλειά του έπειτα από δεκατρία χρόνια.

Η αφορμή ήταν η κατάσταση του αγωνιστικού χώρου στο «Παρκ ντε Πρενς». Στην πρεμιέρα του γαλλικού πρωταθλήματος, η Παρί αναγκάστηκε να ζητήσει την αντιστροφή της έδρας στην αναμέτρηση με τη Ρεν, καθώς το χορτάρι ήταν ακατάλληλο για ποδόσφαιρο. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε τελικά στη Βρετάνη και ολοκληρώθηκε με 2-2, ενώ ο παριζιάνικος σύλλογος τιμωρήθηκε με πρόστιμο 150.000 ευρώ.

Η Ρεν προσέφυγε κατά της απόφασης και, εφόσον δικαιωθεί, ενδέχεται να φιλοξενήσει και τη δεύτερη αναμέτρηση, προκαλώντας πρόσθετη οικονομική ζημιά στην Παρί από τα χαμένα εισιτήρια.

Η διοίκηση απέδωσε την κακή κατάσταση του χλοοτάπητα στον καύσωνα που έπληξε τη Γαλλία στα τέλη Αυγούστου. Ωστόσο, η κλήση του Κάλντεργουντ στα γραφεία του συλλόγου για συζητήσεις σχετικά με το μέλλον του προκάλεσε αίσθηση. Πολύ περισσότερο επειδή, λίγους μήνες νωρίτερα, το «Παρκ ντε Πρενς» είχε μείνει για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες εκτός της πρώτης τριάδας στην αξιολόγηση των καλύτερων αγωνιστικών χώρων της Ligue 1.

Για να καταλάβει κανείς γιατί η υπόθεση έχει αποκτήσει τέτοιες διαστάσεις, πρέπει να γνωρίζει ποιος είναι ο Τζόναθαν Κάλντεργουντ.

Γεννημένος στην Μπαλιμίνα της Βόρειας Ιρλανδίας, μεγάλωσε παρακολουθώντας τον πατέρα του να φροντίζει σχολαστικά το γρασίδι του οικογενειακού κήπου. Από παιδί είχε πάθος με το κούρεμα και τη συντήρηση του χλοοτάπητα. Στα 15 του πραγματοποίησε μαθητεία στην ιστορική ομάδα Γκλέντοραν του Μπέλφαστ και σύντομα βρέθηκε επικεφαλής της συντήρησης του γηπέδου της.

Αντί να αρκεστεί σε αυτή τη θέση, αποφάσισε να σπουδάσει την επιστήμη των αθλητικών χλοοταπήτων στο Myerscough College της Αγγλίας. Εκεί ασχολήθηκε με τη βιολογία, τη φυσική, τη μετεωρολογία, τα εδάφη, την άρδευση, τις ασθένειες του γρασιδιού και τις επιδράσεις των καιρικών συνθηκών.

Η επόμενη στάση ήταν το παλιό Γουέμπλεϊ, όπου εργάστηκε αρχικά ως ασκούμενος και στη συνέχεια ως βοηθός υπευθύνου του αγωνιστικού χώρου. Μάλιστα, στην τελευταία ποδοσφαιρική αναμέτρηση που πραγματοποιήθηκε στο ιστορικό στάδιο, μεταξύ εργαζομένων και στελεχών του, σημείωσε με πέναλτι το τελευταίο γκολ πριν από την κατεδάφισή του.

Ακολούθησαν η Γουλβς και η Άστον Βίλα. Στην Αγγλία απέκτησε τεράστια φήμη, κερδίζοντας δέκα βραβεία κορυφαίου υπευθύνου χλοοτάπητα σε δεκατέσσερις χρονιές.

Το 2013, η Παρί Σεν Ζερμέν αποφάσισε να επενδύσει όχι σε έναν ακόμη διάσημο ποδοσφαιριστή, αλλά στο ίδιο το γήπεδό της. Με τη μεσολάβηση του Ζεράρ Ουγιέ, που γνώριζε τον Κάλντεργουντ από την Άστον Βίλα, ο Βορειοϊρλανδός μετακόμισε στη γαλλική πρωτεύουσα.

Τότε οι αγωνιστικοί χώροι της Παρί αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα. Η βροχή δημιουργούσε δυσκολίες στις προπονήσεις, οι ποδοσφαιριστές διαμαρτύρονταν για την κυκλοφορία της μπάλας και οι τραυματισμοί προκαλούσαν ανησυχία.

Ο Κάλντεργουντ ανέλαβε να αλλάξει τα πάντα. Δημιούργησε μια εξειδικευμένη ομάδα, εισήγαγε νέες τεχνολογίες άρδευσης και φωτισμού, επέλεξε κατάλληλους σπόρους και καθιέρωσε λεπτομερή πρωτόκολλα συντήρησης.

Για πρώτη φορά στη Γαλλία δημιουργήθηκε ειδικά γι’ αυτόν η θέση του Ground Manager, ενός στελέχους που δεν περιορίζεται στο κούρεμα του γρασιδιού, αλλά έχει την πλήρη ευθύνη της ποιότητας των αγωνιστικών επιφανειών.

Η επίδρασή του ήταν εντυπωσιακή. Την πρώτη χρονιά η Παρί κατέκτησε το πρωτάθλημα με 89 βαθμούς και ο τότε γενικός διευθυντής Ζαν-Κλοντ Μπλαν υποστήριξε ότι τουλάχιστον 16 από αυτούς οφείλονταν στην εξαιρετική κατάσταση του γηπέδου.

Η φήμη του ξεπέρασε τα όρια του επαγγέλματός του. Δημοσιογράφοι τον αποκαλούσαν «δρυΐδη» και «μάγο του γρασιδιού», φίλαθλοι ζητούσαν φωτογραφίες μαζί του, ενώ ακόμη και ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς αστειευόταν ότι ζήλευε τη δημοτικότητά του.

Η τελειομανία του ήταν σχεδόν εμμονική. Θεωρούσε ιδανικό ύψος για το χορτάρι τα 22 χιλιοστά, γνωρίζοντας ότι ακόμη και δύο χιλιοστά διαφοράς μπορούν να αλλάξουν την ταχύτητα της μπάλας. Κάθε κούρεμα απαιτούσε περίπου δέκα χιλιόμετρα περπατήματος μέσα στο γήπεδο, καθώς προτιμούσε τις χειροκίνητες μηχανές από τα μεγαλύτερα οχήματα.

Το γρασίδι μπορούσε να μεγαλώσει μισό εκατοστό μέσα σε μία νύχτα, γι’ αυτό και ορισμένες ημέρες χρειαζόταν δύο κουρέματα. Κατά τη σπορά χρησιμοποιούσε ακόμη και εκπαιδευμένα αρπακτικά πτηνά για να απομακρύνει τα πουλιά που έτρωγαν τους σπόρους.

Στις ημέρες των αγώνων, η ομάδα του έφτανε στο γήπεδο από τις οκτώ το πρωί και αποχωρούσε αρκετές ώρες μετά το τελευταίο σφύριγμα. Όταν η Παρί ταξίδευε στο εξωτερικό, ο Κάλντεργουντ επισκεπτόταν τις εγκαταστάσεις μήνες νωρίτερα για να καθορίσει τις προδιαγραφές των αγωνιστικών χώρων.

Η επιτυχία του δημιούργησε μια νέα αγορά στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Εξειδικευμένοι επιστήμονες χλοοταπήτων άρχισαν να γίνονται περιζήτητοι από τους μεγαλύτερους συλλόγους, με αμοιβές που παλαιότερα θα θεωρούνταν αδιανόητες για το συγκεκριμένο επάγγελμα.

Σύμφωνα με παλαιότερο δημοσίευμα του So Foot, οι μηνιαίες αποδοχές του Κάλντεργουντ έφταναν τις 20.000 ευρώ, ποσό που είχε προκαλέσει αντιδράσεις μεταξύ συναδέλφων του σε μικρότερους γαλλικούς συλλόγους.

MUST READ

Η συνάντηση του Μπαρτζώκα με τον Πουλακίδα...

Σήμερα, όμως, ο άνθρωπος που συνέβαλε στη μεταμόρφωση της Παρί βρίσκεται αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Όπως είχε πει ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξή του, η δουλειά ενός υπευθύνου γηπέδου μοιάζει με εκείνη ενός ποδοσφαιριστή: η αξία του κρίνεται από την τελευταία του εμφάνιση. Και αυτή τη φορά, η τελευταία «εμφάνιση» του γρασιδιού στο «Παρκ ντε Πρενς» ήταν αρκετή για να θέσει υπό αμφισβήτηση μια ολόκληρη εποχή.