Για κάθε παιδί (στους ώμους), που έγινε μπαμπάς, για κάθε γενιά που ο Ολυμπιακός μεγαλώνει

Σε μια εποχή που ο ρομαντισμός αντιμετωπίζεται σαν μια παρελθοντική και εκλιπούσα κατάσταση, το ποδόσφαιρο αντιστέκεται. Στη νέα γενιά, στα νέα ήθη και έθιμα του αθλητισμού, πάντα το old school θα είναι αυτό που θα επιλέγεις όταν φέρνεις στον νου την ομάδα σου. Οι ομάδες έχουν λογιστές, γραμματείς, δικηγόρους και κάθε λογής υποχρέωση που έχει κάθε εταιρεία. Αλλά στη βάση τους, στην ουσία… δεν είναι εταιρείες. Είναι ιδέες, πάθος, χαρά, λύπη, συναίσθημα. Αγάπη, έκρηξη. Ο Ολυμπιακός είναι όλα εκείνα που δεν έχουν καμία σχέση με… εταιρεία για τον Λαό του.

Είναι οι ρίζες του. Το παρελθόν του. Οι άνθρωποί του. Όλοι εκείνοι που έκλαψαν από χαρά ή λύπη. Έκλεισαν τον λαιμό τους πανηγυρίζοντας ένα γκολ. Γιόρτασαν τίτλους. Ταξίδεψαν χιλιόμετρα για την καψούρα τους. Μπόλιασαν τα παιδιά τους με το μεράκι για την ομάδα. Εκλαψαν με τις τραγωδίες που βρήκαν τον σύλλογο. Συγκινήθηκαν, ανατρίχιασαν με τους δύο ύμνους του. Φευγάτε από μπρος… Ακολούθησαν πιστά τα γούρια τους. Περπάτησαν στο ίδιο πεζοδρόμιο, φόρεσαν τα ίδια ρούχα, το ίδιο κασκόλ, τα ίδια παπούτσια. Για την ομάδα.

Διαβάστε επίσης: Η μεγάλη απόφαση του Φρανσίσκο – Πήρε «μεταγραφή» και αλλάζει τα δεδομένα του καλοκαιριού

Τι είναι ο Ολυμπιακός…

Τι είναι Ολυμπιακός; Για τον καθένα είναι κάτι άλλο. Κυρίως, όμως, είναι το μεράκι του καθενός. Ενας αιώνιος έρωτας. Είναι το «ταξίδι» από τις γειτονιές του Πειραιά και της Αθήνας, μέχρι να φτάσεις στο Καραϊσκάκη. Ολυμπιακός είναι οι άνθρωποι που δουλεύουν μερόνυχτα στην ιχθυόσκαλα του Κερατσινίου. Είναι οι άνθρωποι του μόχθου στη Δραπετσώνα, το Πέραμα, την Κοκκινιά, οι έμποροι στην κεντρική αγορά του Πειραιά, στη Νίκαια, στον Κορυδαλλό, στο Ρέντη. Ολυμπιακός είναι τα παιδιά της σχολής ναυτικών δοκίμων, μελλοντικοί μηχανικοί και πλοίαρχοι. Είναι η συγκίνηση που νιώθει τόσο ο απλός εργάτης όσο και ο εφοπλιστής στη θέα της ερυθρόλευκης με τον Δαφνοστεφανωμένο Έφηβο. Είναι η θύμηση της αθώας παιδικότητάς μας, τότε. Είναι η πρώτη φορά που σε πήγε ο μπαμπάς, ο θείος, τα φιλαράκια σου «στα σκαλοπάτια και στα τσιμέντα». Είναι ο Φλώριος να σου λέει, «ετοιμάσου, θα μας πάει γήπεδο ο μπαμπάς μου». Είναι όλα εκείνα που σε κάνουν να δακρύζεις επειδή τα έχεις συνδέσει μαζί του, τόσο έντονα, τόσο βαθιά. Είναι η ημέρα που εσύ γίνεσαι μπαμπάς και παίρνεις από το χέρι τα παιδιά σου για να δείτε μαζί τον Θρύλο.

Ο Ολυμπιακός είναι η Ελλάδα. Είναι ο γαλανός ουρανός. Είναι η θάλασσα. Είναι τα νησιά. Είναι τα βουνά. Είναι το ρίγος στη σπονδυλική στήλη βλέποντας τον Φορτούνη να σηκώνει το πρώτο ευρωπαϊκό, τον Πρίντεζη να βάζει το πεταχτάρι. Τους μπαμπάδες να πηγαίνουν τα παιδιά τους στο μνημόσυνο της Θύρας 7, 45 χρόνια μετά. Βλέποντας φωτογραφίες και ασπρόμαυρες αποτυπώσεις της ιστορίας στην ταβέρνα του Μοίρα. Εκεί από όπου ξεκίνησαν όλα. Εκεί όπου γεννήθηκε ο Ολυμπιακός, πριν 101 χρόνια.

Συνίσταται εν Πειραιεί υπό τον τίτλον ‘Ολυμπιακός…

«Συνίσταται εν Πειραιεί υπό τον τίτλον ‘Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς’ Σωματείον, ούτινος σκοπός είναι η ανάπτυξις της σωματικής αγωγής παρά τη νεολαία και η κατά πάντα φίλαθλον τρόπον εξύψωσις αυτής».

Αυτό αναφέρει το Καταστατικό ίδρυσης του Ολυμπιακού, που γεννήθηκε σαν σήμερα στις 10 Μαρτίου 1925, στην ταβέρνα του Μοίρα. Ιδρυτικά μέλη επιφανείς Πειραιώτες, όπως ο πιλότος και παρασημοφορημένος ήρωας του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, Νότης Καμπέρος, που πρότεινε το όνομα «Ολυμπιακός», ο βιομήχανος Μιχάλης Μανούσκος και ο Γιάννης Ανδριανόπουλος, ο μεγαλύτερος από τα πέντε θρυλικά αδέλφια. Ακριβώς 98 χρόνια μετά, ο Ολυμπιακός είναι πολυτροπαιούχος σύλλογος του ελληνικού αθλητισμού, με πάνω από 500 ομαδικούς τίτλους σε όλα τα σπορ και χιλιάδες τίτλους των αθλητών του. Ο σύλλογος με τους περισσότερους ευρωπαϊκούς τίτλους σε ομαδικά αθλήματα.

Ο Ολυμπιακός, όμως, είναι πολύ περισσότερα από ένας σύλλογος που κερδίζει πρωτιές και κυριαρχεί. Ο Ολυμπιακός είναι ο κόσμος του. Όχι κλισέ. Η αλήθεια. Χωρίς την επαφή με τον λαό, καμία ομάδα δεν γιγαντώνεται, δεν γίνεται αγάπη, τρέλα, πάθος. Οι τίτλοι μεγαλώνουν τη χαρά και μένουν στην ιστορία, αλλά ο κόσμος είναι το αίμα του συλλόγου. Χρώματα του Ολυμπιακού, το κόκκινο της γενναιότητας και του πάθους και το άσπρο, της αγνότητας, της ηθικής και του δίκαιου ανταγωνισμού. Στοιχεία που αποτελούν ταυτότητα του Θρύλου. Όχι μόνο στα 101 του χρόνια. Αλλά στην αιωνιότητα.

Ο Ολυμπιακός πορεύτηκε στις αθλητικές θάλασσες με πάθος, με αγάπη, με κινητήριο δύναμη τον άνθρωπο, τον μεροκαματιάρη που περίμενε την Κυριακή, για να ψυχαγωγήσει την ψυχή του βλέποντας παλικάρια με το λευκό και το κόκκινο μπλουζάκι. Κυριάρχησε γιατί ο κόσμος του τον μεγάλωσε. Και διότι οι Ολυμπιακοί που πήραν τα ηνία του συλλόγου, αυτοί διαχρονικά τον οδήγησαν με ασφάλεια στο να γράψει τη μοναδική ιστορία του, ήταν πρόσωπα που προέρχονταν από τα σπλάχνα του συλλόγου. Ασχέτως κοινωνικής τάξης και θέσης, ήταν Ολυμπιακοί. Εδωσαν και δίνουν την καρδιά τους για μια μεγάλη ιδέα. Μια σχέση άνευ όρων, χωρίς σημείο τερματισμού.

MUST READ

Τι συμβαίνει με τον Νάσο Μπαζίνα: Ο Παναθηναϊκός, η πρόταση του ΠΑΟΚ και το φαβορί Ολυμπιακός

Ηταν Τρίτη, 10 Μαρτίου του 1925, όταν το καταστατικό του Ολυμπιακού Συνδέσμου Φιλάθλων Πειραιώς υπεγράφη και «γέννησε» τη μεγαλύτερη αθλητικοκοινωνική ιδέα που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα. Μία ιδέα που έγινε ιστορία. Μια ιστορία γεμάτη θριάμβους, μόχθο, βιοπάλη, αμέτρητους τίτλους, αλλά και ανείπωτες θλίψης και στενοχώριας. Γεγονότα που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα νικητή που χαρακτηρίζει κάθε κομμάτι αυτού του συνόλου. Σήμερα ο Ολυμπιακός γίνεται 101 χρονών, αλλά παραμένει ακόμη Εφηβος, Δαφνοστεφανομένος και πάντα νικητής. Ενας έφηβος που έχει στόχο του τα… 200 και κομμάτι του dna του, να συνεχίζει να γράφει στα παγκόσμια αθλητικά βιβλία, με χρυσά γράμματα, το όνομά του.