
Ή αλλιώς όταν ο Ολυμπιακός της επίθεσης είναι πρώτος σε τελικές, όγδοος σε αποτελεσματικότητα και τέταρτος σε γκολ!
Εκατό τελικές προσπάθειες περισσότερες από την πρωτοπόρο ΑΕΚ (495-396) και ακόμη περισσότερες από τον τρίτο του πίνακα ΠΑΟΚ (361). Την ίδια στιγμή όμως λιγότερα γκολ και από τους δύο Δικέφαλους που κάθονται γύρω από του στο τραπέζι του τίτλου αλλά ακόμη και από τον πέμπτο (!) Λεβαδειακό. Και αν ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί (17) και ο Μεντί Ταρέμι (10) έχουν βάλει στη μέση τον Λούκα Γιόβιτς (16) στη λίστα με τους πρώτους σκόρερ του πρωταθλήματος;
Όλοι μαζί οι άλλοι Ερυθρόλευκοι ίσα που πέρασαν τον Μαροκινό. Γιατί; Διότι ο Ολυμπιακός της φετινής Super League φτάνοντας στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου είναι ικανός για όλα προς το καλύτερο ή το χειρότερο. Ακόμη και να σπάσει δύο επιθετικά ρεκόρ στο ίδιο βράδυ, δίχως τελικά να καταφέρει να σκοράρει.
Η ιστορία της Κυριακής με την ΑΕΛ είναι τουλάχιστον ενδεικτική. Ολοκλήρωσε η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ με 35 τελικές προσπάθειες και 61 «επαφές» με τη μπάλα στην αντίπαλη περιοχή.
Έκανε ρεκόρ στο φετινό πρωτάθλημα και στις δύο αυτές κατηγορίες, στήνοντας αντίσκηνο με θέα στην απέναντι εστία. Δεν κατάφερε να πετύχει γκολ. Και αυτό παραδόξως δεν προκάλεσε και μεγάλη εντύπωση μιας και εσχάτως συμβαίνει συχνά. Από τις 8 Φλεβάρη και πέρα οι Ερυθρόλευκοι έχασαν εννέα βαθμούς στο πρωτάθλημα γιατί δεν σκόραραν σε τέσσερα παιχνίδια: Με τον Παναθηναϊκό (0-1) έχοντας 15-8 τελικές, τον Λεβαδειακό (0-0) με 23-3 τελικές, τον ΠΑΟΚ με 19-5 τελικές και την ΑΕΛ με το εξωφρενικό 35-3. Τέσσερα ματς 92 τελικές προσπάθειες, κανένα γκολ, εννέα χαμένοι βαθμοί.
Για να γίνει ακόμη πιο εύκολα αντιληπτό; Στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος οι Πειραιώτες υποστήριξαν έναν απίθανο μέσο όρο 19 τελικών ανά ματς. Στα τέσσερα ματς που δεν σκόραραν ανέβασαν αυτό τον μέσο όρο στο 26! Ακόμη και έτσι όμως δεν… Συνολικά έβαλαν όλα και όλα 45 γκολ σε 495 τελικές (1 κάθε 11) εκ των οποίων τα οκτώ με πέναλτι. Πίσω από τα 27 γκολ του Ελ Κααμπί και του Ταρέμι, οι υπόλοιποι μαζί έβαλαν 18: Τέσσερα ο Τσικίνιο, από δύο ο Ζέλσον Μαρτίνς, ο Παναγιώτης Ρέτσος, ο Γιουσούφ Γιαζίτσι και ο Ντανιέλ Ποντένσε και ακόμη έξι με ένα γκολ. Καλύτερο ποσοστό γκολ ανά τελικές είχαν στο πρωτάθλημα ο Λεβαδειακός, ο ΟΦΗ, ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο Παναιτωλικός και ο Ατρόμητος! Και κάπου εδώ βεβαίως ανοίγει μια συζήτηση από εκείνες που δεν έχουν αρχή, μέση και τέλος.
Από τη μια εκείνοι που μένοντας αποκλειστικά στο αποτέλεσμα αγνοούν το αυτονόητο: ότι μια ομάδα για να μπορεί να εκτελεί 35 τελικές σε ένα παιχνίδι προφανώς κάτι κάνει καλά μέσα στο γήπεδο. Ότι ο Ολυμπιακός παίζει σταθερά ποδόσφαιρο κυριαρχίας και ακόμη και σε ματς που δεν του «προκύπτει» αυτό που ψάχνει είναι καλύτερος από τον αντίπαλο του. Και από την άλλη εκείνοι που μένουν μοναχά σε αυτούς τους αριθμούς, ξεχνώντας ότι η κουβέντα αφορά στο πρωτάθλημα.
Στο τέλος όμως όταν έρθει η ώρα του λογαριασμού, κανείς δεν θα μετρήσει… τελικές και καλές προθέσεις. Όλοι θα μείνουν στους βαθμούς και την κατάταξη. Και δικαίως. Θα είναι άλλο το καλοκαίρι των Ερυθρόλευκων με το 49ο. Άλλο με την δεύτερη θέση να τους στέλνει στα προκριματικά του Champions League από το μονοπάτι μη πρωταθλητών με πρώτο ματς στις 21-22 Ιουλίου. Άλλο με την τρίτη θέση που αναλόγως με το ποια ομάδα θα πάρει το κύπελλο θα πει τα υπόλοιπα
Ποια είναι η πραγματικότητα λοιπόν; Ότι ο Ολυμπιακός στην ευθεία για τα playoffs του τίτλου συνεχίζει να είναι και οι… δύο ομάδες. Και η πρώτη σε τελικές αλλά και η όγδοη σε αποτελεσματικότητα (γκολ ανά ματς). Και όσο και αν προσπαθεί κάποιος να τον τραβήξει από τη μια ή από την άλλη παραμένει στον… κύκλο με τη κιμωλία. Κρατώντας την τύχη στα χέρια του. Με δύο βαθμούς απόσταση από την κορυφή και έξι ντέρμπι που θα κρίνουν τα πάντα. Εκείνα που θα τοποθετήσουν την διαχωριστική σε επιτυχία και αποτυχία. Ο δρόμος είναι μπροστά. Και αν υπάρχει κάποια ομάδα που να ξέρει πώς να φτάσει στη πηγή του τίτλου, αυτή φορά Ερυθρόλευκα.



















