Από τη μία τα – πολλά – λεφτά, από την άλλη το ποδόσφαιρο

Ο Γιώργος Βαγιαννίδης μπορεί να γεμίσει τους λογαριασμούς του με χρήματα πριν καν κλείσει τα 19 του χρόνια. Μπορεί και να βγάζει λιγότερα, αλλά να παίζει περισσότερο.

Από τη μία τα – πολλά – λεφτά, από την άλλη το ποδόσφαιρο | to10.gr

Δεν είναι μια εύκολη ιστορία. Ούτε μπορεί κάποιος να δώσει εύκολα μια απάντηση. Αρκεί να βάλετε τον εαυτό σας στη θέση ενός παιδιού που βαδίζει προς τα 19 και έχει να επιλέξει: τον Παναθηναϊκό, στον οποίο μεγάλωσε, φάνηκε, ξεχώρισε (στις μικρές ηλικίες) και του δίνεται πια η δυνατότητα να καθιερωθεί. Με λιγότερα χρήματα απ’ αυτά που θα βρει στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό. Ή τα περισσότερα λεφτά, αλλά πιθανόν όχι και τις πολλές – τουλάχιστον για τώρα – συμμετοχές.

Η τηλεδιάσκεψη, ο Τσιόδρας και το μόνο σίγουρο…

Ποτέ δεν είναι μια εύκολη υπόθεση ένα τέτοιο δίλημμα. Ο νεαρός μπακ, αν βάλει την υπογραφή του σε νέο συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό, είναι πιθανό την επόμενη σεζόν να βρεθεί έως και στην αρχική του ενδεκάδα. Αν φύγει ο Γιόχανσον ο δρόμος θα ανοίξει πιο εύκολα. Ακόμα και σε ανταγωνισμό δείχνει πως μπορεί να τα καταφέρει και να κερδίσει εκείνος τη θέση.

Αν κοιτάξει τις επιλογές του θα δει περισσότερο χρήμα, αλλά καμία εγγύηση πως θα αγωνίζεται. Λένε πως η Μονακό του προσφέρει ένα εκατομμύριο ευρώ για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Με λίγα λόγια, στα 23 του, θα είναι ήδη εκατομμυριούχος. Λένε πως ο ΠΑΟΚ του δίνει τα διπλά απ’ αυτά που του προσφέρει ο Παναθηναϊκός. Όμως στον ΠΑΟΚ θα έχει να ανταγωνιστεί τον Μάτος ή κάποιον σαν τον Μάτος, μιας και ο Βραζιλιάνος κλείνει τον Απρίλη τα 34 του χρόνια και ίσως ο ΠΑΟΚ να κοιτάξει να βρει έναν πιο έτοιμο αντικαταστάτη του.

Και στη Μονακό θα χρειαστεί μπόλικη προσπάθεια και αρκετή υπομονή για να πάρει έστω λίγες συμμετοχές, τουλάχιστον για τον πρώτο του χρόνο.

Τι έχει μεγαλύτερη αξία τούτη την ώρα; Η εύκολη απάντηση είναι το ποδόσφαιρο. Να παίξει. Να φανεί. Να εξελιχθεί. Να δυναμώσει το κορμί του, να βρεθεί σε συνθήκες ανταγωνισμού με μεγαλύτερους, να ετοιμαστεί ψυχή τε και σώματι για το επόμενο βήμα, πριν το κάνει. Τώρα δεν είναι έτοιμος ακόμα να το κάνει. Σε 2-3 χρόνια, με καμιά 50αρια και βάλε συμμετοχές πίσω του, θα είναι. Το δείχνει, άλλωστε, πως είναι άλλης πάστας ποδοσφαιριστής.

Αν δεν ήταν, δε θα έρχονταν και οι ξένοι σκάουτερς κάθε τόσο για να τον δουν από κοντά. Εκείνοι, οι ξένοι, πάντα κάτι ξέρουν παραπάνω. Οι Γερμανοί έδωσαν κάποτε για τον Ρέτσο 20 εκατομμύρια για να τον πάρουν στο Λεβερκούζεν. Κι ας είχε παίξει σκάρτο μισό χρόνο στον Ολυμπιακό. Κάτι είδαν σ’ αυτόν. Κάτι έχουν δει και στον Βαγιαννίδη.

Όποια κι αν είναι η επιλογή του μικρού, κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για λάθος απόφαση. Ο Παναθηναϊκός του λέει πως εδώ θα γίνει ένας νέος Χατζηγιοβάνης. Που πια είναι απαραίτητος για την ομάδα.

Οι υπόλοιποι τον δελεάζουν δίνοντάς του χρήματα που δεν είχε φανταστεί πως θα τα πάρει στα 19 του χρόνια.

Κανείς δε θα απαντούσε με σιγουριά. Γι’ αυτό και η υπόθεσή του παραμένει σήριαλ και απασχολεί ακόμα και τώρα, μόλις τέσσερις μήνες πριν το συμβόλαιό του εκπνεύσει.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ...

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ελληνικού μπάσκετ: Δεν μιλάμε

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ